ارائه شده در وبسایت وای موویز YMoviz.Com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور
‫شما بسته آرامش پلاس رو رزرو کردین.
‫هفت روز، شش شب.
‫با دو تا ماساژ و دو نوبت ‫ماسک جلبک دریایی.
‫اتاق شما شماره 340 هست.
‫این یه سوئیت لوکسه. ‫با منظره پانوراما.
‫"روح افق".
‫با یه منظره خیلی قشنگ ‫رو به دریا. اگه اجازه بدین،
‫از طرف خودم میگم، افتخار ‫منه که پذیرای شما هستم.
‫من طرفدار
‫- فیلم‌هایی هستم که شما بازی می‌کنین. ‫- ممنون.
‫- اقامت خوبی داشته باشین.
‫هتل ما با افتخار از میزبانی شما استقبال می‌کند. برای شما اقامتی دلپذیر آرزومندیم.
‫عزیزم، فرصت نکردم بهت زنگ بزنم.
‫این حوله رو میذارم ‫که گرم بشید.
‫اگه اجازه بدین... میشه ‫یه عکس بگیریم، لطفاً؟
‫من عاشق فیلم‌هاتونم. ‫همه کارهاتون رو می‌بینم.
‫خیلی سریع.
‫همین الان؟
‫آره، اگه امکانش هست. بعداً، ‫آخرش، ماساژورها هم میان پیشمون.
‫اگه براتون مشکلی نیست...
‫- می‌تونیم بعد از ماساژ بگیریم.
‫یه دونه دیگه؟
‫خیلی ممنون.
‫دستگاه رو براتون روشن می‌کنم.
‫ماساژ خوبی داشته باشین. ‫- مرسی.
‫لعنتی.
‫وای خدا!
‫اوه. لعنتی.
‫- الو؟ ‫- عزیزم.
‫- آه، تویی. خوبی؟
‫- آره. قطع شد.
‫- صبر کن، زیر آبم. ‫- مزاحمت شدم؟
‫- نه. دو ثانیه بهم وقت میدی؟
‫- آره. ‫- یه چیزی. صبر کن.
‫صبر کن. وای، باورم نمیشه!
‫پیر، من پشت خطم. چی می‌خوای؟
‫مستقیم برو از بخش فرهنگی بپرس.
‫بعداً می‌بینمت.
‫آره. ببخشید. خب. چطوری؟
‫- خب خوبم. ‫- هوم؟
‫- آره، خوبم. ببین...
‫ببین، حالا دارم یه کم...
‫چند تا ماساژ، خوبه.
‫مورگان داره باهام حرف می‌زنه.
‫نه. نه. من هیچوقت ‫همچین حرفی نزدم.
‫من هیچوقت نگفتم که این ‫موضوع رو پوشش نمیدیم.
‫ما این موضوع رو ‫پوشش میدیم، پوشش میدیم،
‫ولی من اخبار ساعت 20 رو ‫اجرا می‌کنم، نه برنامه صبحگاهی.
‫پس اول برنامه نمیذاریمش. ‫دیگه نمی‌دونم چجوری بگم.
‫چهار بار گفتم. برگرد پیشش
‫و بهش بگو چیزی که بهش ‫گفتم. چیزی که بهت گفتم.
‫ما این موضوع رو تو نیمه ‫دوم اخبار پوشش میدیم. همین.
‫برو بهش بگو. بهت قول ‫میدم، بالاخره متوجه میشه.
‫باشه. مرسی.
‫- می‌خوای بهت زنگ بزنم؟ ‫- صبر کن. الو؟
‫نه. من پشت خطم.
‫- لعنتی...
‫لعنتی...
‫لعنتی!
‫گندش بزنن! لعنتی!
‫لعنتی...
‫لعنتی!
‫لعنتی، این آشغال ‫چجوری خاموش میشه؟
‫- آره، بهت زنگ می‌زنم. خیالت ‫راحت، قصدم این نیست که اذیتت کنم.
‫چند باری هست که سعی ‫می‌کنم بهت زنگ بزنم.
‫ظاهراً خیلی دلت ‫نمی‌خواد جواب بدی.
‫من فقط می‌خواستم...
‫سعی کنم، شاید،
‫از تصمیمت منصرفت کنم. ‫حتی اگه فایده‌ای نداشته باشه.
‫حداقل می‌خواستم
‫بهت بگم که، ترک کردن یه نمایش
‫اونجوری که تو انجامش دادی،
‫چهار هفته
‫مونده به اجرای اول...
‫خیلی ناپسنده.
‫بعدشم، برای همه خیلی ‫سخت و ناراحت‌کننده‌ست.
‫برای کل گروه.
‫برای بازیگرهای دیگه خیلی سخته.
‫اونا که رویاشون بود. خوشحال بودن
‫که... که...
‫که تو رو تو اولین تجربه‌ت ‫روی صحنه همراهی کنن.
‫می‌خواستن اونجا باشن. با تو.
‫و برای منم خیلی سخته، چون...
‫من این نمایش رو برای ‫تو طراحی کرده بودم.
‫حول محور تو. از ‫اول، برای تو بود.
‫چون من بهت اعتماد کردم. ما ‫بهت اعتماد کردیم. همه با هم.
‫پس بهت میگم:
‫کاری که کردی اصلاً باکلاس نبود.
‫راستش خیلی مسخره بود.
‫فکر می‌کنم مثل یه ‫پسربچه رفتار کردی.
‫آدم حق داره بترسه. ‫می‌تونه بترسه.
‫طبیعیه
‫تو این جور موقعیت‌ها،
‫ولی آدم حق نداره اونجوری که ‫تو کردی کشتی رو ترک کنه. همین.
‫موفق باشی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- خوبی؟ ‫- آره. یکم سرده
‫- باد میاد. ‫- آره.
‫- ببخشید، ساعت ندارم. ‫یه چیز خیلی باحال دیدم.
‫یه سلیم طوقی کوچیک دیدم. می‌دونی چیه؟ ‫(نوعی پرنده)
‫یه جور پرنده ساحلیه دیگه.
‫یه چیزی بین مرغ نوروزی و خروس کولی. ‫از این پرنده‌های کوچیک بومی.
‫تو خطر انقراضه. وقتی ‫یکیشو می‌بینی، وایمیستی.
‫و لذت می‌بری، دیگه. ‫پس نگاهش کردم و...
‫رو ساحل نشسته ‫بود. تکون نمی‌خورد.
‫معمولاً خیلی جنب و جوش دارن.
‫و یه لحظه... فکر کنم...
‫نگاهمون به هم افتاد.
‫و تونستم همه سفرهاشو ‫تو چشماش بخونم.
‫چون این گونه مهاجره.
‫خلاصه که، اون موقع با اون ‫بودم، الان با توام. همه چی خوبه.
‫همه چی ردیفه.
‫- شروع کنیم؟ ‫- آره. من از یه ساعت و نیم پیش اینجام.
‫قرارمون یه ساعت و نیم پیش بود.
‫- عالیه.
‫سریع بگم، من هفت ساله معلمم.
‫خب، این...
‫شغل اولم نبود. دیپلم گرفتم ‫بعد فوق دیپلم مدیریت...
‫سریع رفتم تو دنیای کسب و کار.
‫راهمو پیدا کردم.
‫یه تصمیم آزاد گرفتم
‫و شخصیتمو تو ‫بی‌نهایت پرتاب کردم.
‫پس... تکنیک ورزشیمو
‫توسعه دادم. ورزش عرفانی.
‫خلاصه، اینه که...
‫یه همبستگی...
‫یه همبستگی بین
‫درون و بیرون.
‫آشکار، پنهان. قابل ‫بیان، غیرقابل بیان.
‫- باشه. ‫- می‌فهمی؟
‫میگم "تخصص"، ولی ‫باید با احتیاط گفت، تخصص.
‫کی چی رو کنترل می‌کنه، ‫مخصوصاً وقتی با...
‫چیزای به این ناپایداری ‫سر و کار داری. می‌فهمی؟
‫و مهم‌تر از همه، ‫بخش‌بندی می‌کنه.
‫پس، تو زندگی بخش‌بندی نداریم.
‫زندگی فقط جریان انرژیه.
‫فهمیدی؟ تو چیکار می‌کنی؟
‫- چطور؟ ‫- تو زندگی.
‫- من... من بازیگرم.
‫- اوکی.
‫باشه. عالیه.
‫تو...
‫خوبه، خیلی سخت نیست؟
‫- خوبه.
‫- یه دوست دارم ‫اینکاره‌ست. جون می‌کنه.
‫- آره، خب... بستگی داره.
‫- پس حتماً با آشکار ‫و پنهان آشنایی.
‫- آره، حتماً.
‫- چیزی که می‌خوای نشون بدی یا ‫پنهان کنی، چیزی که مردم ازت می‌بینن...
‫- نه؟ ‫- آره، حتماً.
‫- آره. آینه انسان. چشم‌ها.
‫بیا نفس بکشیم.
‫- چیکار کنیم؟ ‫- نفس بکشیم.
‫هر ورزشی با تنفس شروع ‫میشه، وگرنه خفه میشی.
‫درست موازی وایسا.
‫آها، دستاتو از جیبت دربیار.
‫پشت به باد وایسادیم. ‫اجازه میدم دستمو بذارم اینجا.
‫پشت سرت. برای اینکه ‫باهات ارتباط برقرار کنم.
‫که دوتایی نفس بکشیم.
‫اوکی؟
‫آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫چیکار کنم؟ نفس بکشم؟ ‫- آره.
‫الان داری نشون میدی که نفس ‫می‌کشی، ولی نفس نمی‌کشی.
‫فقط، هوای بیرونو بگیر، دم...
‫و بده بیرون.
‫"جســــور"
‫"تئاتر، چالش جدید اوست"
‫- الو؟ ‫- آره، می‌تونیم حرف بزنیم؟
‫- آره. خوبی؟
‫- یکم وقت داری؟ ‫- آره، بگو. دو دقیقه وقت دارم.
‫- تو دو دقیقه سخته ‫بگم چی می‌خوام بگم.
‫- نه، ولی بگو، بهم بگو.
‫- نه، ولی من... من...
‫همش... تو سرم ‫می‌چرخه. همش دارم...
‫به همه اینا فکر می‌کنم، دیگه.
‫ولی به چی؟ به چی فکر می‌کنی؟
‫خب...
‫به نمایش تئاتر.
‫به اینکه... اینجوری رفتم...
‫خیلی سریع، همه رو کاشتم.
‫دارم از خودم سؤال می‌کنم.
‫من...
‫ولی چجوری از خودت ‫سؤال می‌کنی؟ درباره چی؟
‫دارم از خودم ‫می‌پرسم که آیا این...
‫تصمیم درستی بود ‫که گرفتم، وگرنه...
‫گند می‌زدم.
‫ولی...
‫- هان؟ ‫- ولی همین. ولی وگرنه...
‫خب، من... می‌دونی، ‫یارو خیلی با استعداده.
‫نمایش اعلام شده بود.
‫و من در رفتم، دیگه.
‫خب... اوکی، خب؟
‫خب هیچی! دارم ‫سؤالامو بهت میگم، همین.
‫نه بابا؛ سوالی نیست که.
‫سؤال چیه؟
‫- خب...
‫اینکه سؤالی هست یا نه، نمی‌دونم.
‫مسئله این نیست که ‫بدونیم سؤالی هست یا نه.
‫سیاه یا سفید نیست.
‫خب، تو...
‫- نه. نه. راستش، من نمی‌فهمم،
‫می‌دونی، این پرونده بسته شده ‫که بعداً سوال‌هایی رو ایجاد می‌کنه.
‫پس من دیگه واقعاً نمی‌دونم...
‫- پرونده بسته شده، پس ‫نمی‌تونم درباره چیزی بهت بگم...
‫- که ذهنم رو مشغول کرده، حالم رو بد می‌کنه. ‫- نه.
‫آره، ولی نمی‌دونم چی بهت ‫بگم جز اینکه بری سراغ یه چیز دیگه.
‫پروژه‌هایی که ول می‌کنیم، ‫هر روز اتفاق می‌افته مهم نیست.
‫می‌دونی، میری ‫سراغ یه چیز دیگه و...
‫دوباره شروع می‌شه، می‌فهمی؟
‫تو اونجایی، می‌بینی،
‫واسه اینکه خودت رو جمع ‫و جور کنی، استراحت کنی،
‫که فیلمنامه‌ها رو بخونی...
‫فیلمنامه‌هایی داری که باید بخونی، ‫کارگردان‌ها منتظر جواب تو هستن.
‫واسه من، هدف اینه.
‫کار کردن، به مردم زنگ ‫زدن، با حال خوب برگشتن.
‫و بعدش، ببخشید، ولی...
‫این تو بودی که تصمیم ‫گرفتی ولش کنی. می‌فهمی؟
‫بازم میگم، مهم نیست.
‫و تو تصمیم گرفته بودی که بری.
‫همه اینا، تویی، تویی، تویی.
‫- آره، ولی واسم مهم ‫بود. واسم اهمیت داشت.
‫من در رفتم.
‫- شاید اصلاً اونقدرام ‫مهم نبوده، دقیقاً. می‌فهمی؟
‫و الان دیگه همینجوریه.
‫پس تو باید پولی که ‫خرج شده رو برگردونی.
‫راستی کلی هزینه هم شده.
‫پوسترها، حقوق‌ها، ‫ضرری که تئاتر کرده...
‫اوم... تو با هیچکس ‫بدرفتاری نکردی، در واقع.
‫خیلی تمیز عمل کردی.
‫بازم میگم، هیچکس مجبورت نکرده ‫بود خودت رو تو این دردسر بندازی.
‫می‌فهمی؟
‫کلی آدم منتظرن که فیلم‌هاشون ‫رو بسازی، تو هم می‌سازی.
‫تو می‌سازیشون.
‫اول از همه، واسه اینکه ‫بدهیت به تئاتر رو صاف کنی.
‫و بعدش، بذار بهت بگم، در واقع...
‫فاجعه نیست اگه هیچوقت تو ‫عمرت تئاتر بازی نکنی. می‌فهمی؟
‫کی گفته حتماً باید تئاتر ‫کار کنی؟ من که نگفتم.
‫تو تو سینمایی، مردم ‫تو فیلم‌ها عاشقتن.
‫هر روز تو خیابون بهت میگن.
‫پس تئاتر کار نمی‌کنی، تئاتر ‫بازی نمی‌کنی. همینه که هست.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- یه نامه واسه شما ‫تو پذیرش گذاشتن.
‫- خیلی ممنون. ‫- روز خوبی داشته باشید.
‫- الو؟
‫- الو... آلیس؟
‫- آره، آره. ‫- منم.
‫- آره، چاو. ‫- خوبی؟
‫- آره، خوبم. تو چطوری؟
‫- آره، ...
‫عجیبه که صدات رو ‫می‌شنوم. خوشحالم کرد.
‫- آره، منم همینطور.
‫- یادداشت کوچیکت رو گرفتم.
‫- آره. ‫- مزاحمت که نشدم؟
‫- نه، اصلاً مزاحم نیستی.
‫- خب...
‫اوم...
‫خب ببین...
‫- این...
‫خوشحالم که صدات رو میشنوم.
‫ - آره، منم همینطور.
‫پس تو اینجا زندگی می‌کنی؟
‫- آره، من اینجا زندگی می‌کنم. ‫- باشه.
‫از کجا فهمیدی من اینجام؟
‫یه نفر شناخته بودت که...
‫تو، توی یه جایی مثل ...
‫مثل اینجا...
‫همه می‌دونن.
‫- منی که می‌خواستم ‫نامحسوس باشم، گند زدم.
‫و... چقدر اینجا می‌مونی؟
‫- تا آخر هفته.
‫وقتی تو هتل بودم، بعد از اینکه ‫پیامت رو گرفتم، وقتی حرف زدیم،
‫من...
‫داشتم فکر می‌کردم، من...
‫به این فکر می‌کردم ‫که چی بهم بگیم.
‫یه سری چیزای خیلی ‫هوشمندانه به ذهنم رسید.
‫ولی...
‫ولی دیگه یادم نمیاد.
‫راستش، نمی‌دونم چی...
‫از کجا شروع کنم، چی ‫بهت بگم. می‌ذارم تو...
‫- می‌ذارم تو شروع کنی. ‫- من ایده‌ای ندارم.
‫- ایده‌ای نداری؟ ‫- نه.
‫- هیچی نداریم که بگیم. ‫- نه.
‫- خب، عالی بود. بریم، چاو.
‫مطمئن نبودم باهات تماس بگیرم. ‫- جدی؟
‫- چرا؟ ‫- با خودم گفتم...
‫شاید اصلاً براش مهم نباشه.
‫- من؟ ‫- وایسا. بعدش با خودم گفتم...
‫"شانسم رو امتحان ‫می‌کنم. ببینیم چی میشه."
‫- چرا، مهم نباشه؟
‫واقعاً همچین فکری کردی؟
‫نه، من... خیلی ‫خوشحالم که می‌بینمت.
‫- و...
‫اینجایی که یه فیلم آماده کنی؟ ‫- نه.
‫نه، نه، من... من اینجام چون...
‫باید بین رفتن به سوئیس ‫واسه خودکشی با کمک پزشک،
‫یا آب درمانی اینجا یکی رو ‫انتخاب می‌کردم. من بیشتر...
‫گزینه دوم رو انتخاب می‌کنم. ‫اول بریم یه دوره آب‌درمانی.
‫بعد از آب‌درمانی، می‌بینیم چی میشه.
‫باشه
‫ تو بگو ببینم، اینجا زندگی می‌کنی؟
‫و...
‫خب، زندگی‌ت چطوریه؟ ازدواج کردی؟ بچه داری؟
‫کار می‌کنی؟
‫خب، من ۱۲ ساله که اینجا زندگی می‌کنم.
‫- آره درسته.
‫- دوازده سال و نیم حتی.
‫و دو سال قبلش، ‫درست بعد از پاریس...
‫- آره؟
‫تو یه شهر تقریباً ‫مشابه زندگی می‌کردم.
‫آهان، خب.
‫- نزدیک اینجا.
‫و بعدش اومدیم اینجا زندگی کنیم.
‫ما. ‫- آره، منتظر همین بودم.
‫- یعنی من و شوهرم. ‫- آره.
‫- خب... ازدواج کردم. ‫- آره.
‫- با خاویر، که دکتره.
‫12 ساله که ازدواج کردیم.
‫- عالیه. ‫- ولی 15 ساله که با همیم.
‫و بچه نه، ولی یه دختر داریم.
‫امی.
‫که الان تقریباً 15 سالشه.
‫- آها آره. ‫- آره.
‫- باشه. ‫- و... تازه یه خونه خریدیم.
‫- عالیه. ‫- کلی بازسازی کردیم.
‫هنوز خیلی کار ‫مونده، ولی خوشم میاد.
‫و...
‫همونطور که می‌شنوی...
‫هنوزم فرانسوی رو ‫افتضاح حرف می‌زنم.
‫- نه بابا، چرا؟ تو خیلی ‫خوب حرف می‌زنی.
‫تازه، اصلاً لهجه‌ت معلوم نیست.
‫- مطمئن باش. ‫- دارم تلاشمو می‌کنم.
‫آره، می‌بینم.
‫ولی، خب پیشرفت به اندازه صفر ‫خودش دیوونه کننده است.
‫صبر کن، تو این 15 سال، فکر ‫کنم از قبل بدتر شده فرانسویت.
‫نه بابا. دروغه.
‫نه، شوخی کردم.
‫پیانو چطور؟ هنوزم ‫پیانو می‌زنی، حتماً؟
‫- آره، هنوزم پیانو می‌زنم. ‫- آره.
‫نه مثل پاریس. چون ‫اینجا پاریس نیست، ولی...
‫هنوزم شغلمه، آره.
‫- خوبه.
‫- بعدش، زندگی اینجا آرومه.
‫هزار تا کار برای ‫انجام دادن نیست.
‫نه، تأیید می‌کنم.
‫- آره. ولی طبیعت هست. ‫- آره.
‫- دریا.
‫من خیلی خوشحالم.
‫- همین. ‫- خوبه.
‫عالیه.
‫عکس دخترت رو نداری؟
‫- اگه بخوای 4000 تا دارم.
‫- وای، باورم نمیشه.
‫- باباش مو قرمزه، حدس می‌زنم؟ ‫- آره.
‫- آره. وگرنه یه مشکلی هست. ‫- آره.
‫- وای... چقدر خوشگله.
‫خیلی خیلی خوشگله.
‫عالیه.
‫- مرسی. ‫- بفرما.
‫- مرسی.
‫- خیلی ممنون.
‫- یه خواهشی ازتون دارم. ‫- بله؟
‫میشه جاز رو قطع کنید؟
‫- حتماً. ‫- مرسی. هر چی دوست دارید بذارید،
‫زومبا، هر چی می‌خواید، ولی ‫این نه... من با جاز مشکل دارم.
‫- من درستش می‌کنم. ‫- مرسی.
‫- الان میام. ‫- مرسی.
‫ببین، همین الان...
‫هیچی، از جاز بهتره.
‫باورم نمیشه، زومبا گذاشته.
‫نگرفت چی گفتم.
‫تازه، خیلی هم بلنده.
‫نه، ببخشید، راستش...
‫زومبا رو همینجوری گفتم.
‫- باشه. ‫- هر چی دوست دارید بذارید، ولی...
‫نه جاز و نه زومبا. ‫و... نه آر اند بی.
‫- باشه. ‫- و حتی اگه...
‫حتی اگه هیچی نذارید، ‫اونم خوبه. نیازی نیست...
‫- ببینم چی میشه. ‫- مرسی. ببخشید.
‫باز فکر می‌کنن من آدم غر غروام.
‫اوم...
‫عالی شد. خیلی ممنون.
‫- دیدی؟ با پافشاری... ‫- آره.
‫- به نتیجه می‌رسیم.
‫اوم...
‫کجا بودیم؟
‫یادم نمیاد چی می‌گفتیم.
‫- تو.
‫- من؟ ‫- آره.
‫- خب... من.
‫من... خب ببین، من...
‫من هم خوبم.
‫اوم...
‫همه چی خوب نیست، ولی کلاً خوبه.
‫- و... ‫- همین دیگه.
‫در کل.
‫- چی تو این کل خوب نیست؟ ‫- اوه.
‫چی تو این کل خوب نیست؟
‫اوم...
‫خب اینا دیگه. ‫می‌بینی؟ این سفیدی‌ها.
‫موهای سفید، اینا. ‫تو اینا رو ندیده بودی.
‫- نه. ‫- نه.
‫خب، عمدتاً همه اینا.
‫وقتی صبح خودمو ‫تو آینه می‌بینم، یه کم...
‫روحیه‌م رو خراب می‌کنه.
‫خب، بعد از گرم شدن زمین
‫خیلی مهم نیست. ولی خب...
‫اینه...
‫همین دیگه.
‫- پس خوبی؟
‫- آره.
‫آره، نه، خوبم. نباید شکایت کنم.
‫وگرنه مسخره میشه ‫اگه شکایت کنم، ولی...
‫داره یواش یواش ‫می‌گذره. همین دیگه.
‫- خب... می‌دونم که یه پسر داری. ‫- آره.
‫- ژول. ‫- ژول.
‫- آره.
‫- بگو ببینم، پسرت حالش خوبه؟
‫- آره، حالش خوبه. اون...
‫11 سالشه. کلاس ششمه.
‫اون...
‫یه کم تنبله، راستش.
‫ولی منم تو سن اون ‫همینطوری بودم، پس...
‫وانمود می‌کنم که نگران نیستم.
‫همین دیگه.
‫ولی حالش خوبه. ‫- بعدش...
‫تو که بیماری خطرناکی نداری.
‫- نه، فکر نکنم.
‫یه کم داری منو می‌ترسونی، ‫ولی... نه، فکر نکنم.
‫- حتماً این اواخر آزمایش دادی.
‫- آره، منو که می‌شناسی. ‫- آره.
‫- خب، از این نظر هم همه چی خوبه. ‫- آره.
‫- هنوز با همون زنی. ‫- آره.
‫آره، هنوز.
‫- کارایی که دوست داری رو انجام میدی. ‫- اوهوم.
‫- درآمدت خوبه.
‫آره؟
‫- بگو، می‌دونم داری ‫به کجا می‌رسی.
‫- همه چی خوبه. ‫- آره.
‫آره، آره. راست میگی. ‫حق با توئه. حق با توئه.
‫و... شنیدم قراره ‫تو تئاتر بازی کنی.
‫وقتی اینو خوندم، ‫خیلی خوشحال شدم.
‫با خودم گفتم: "واو! ‫جرأت کرده! انجامش داده."
‫تو فیلم بازی می‌کنی، ‫اوضاعت خوب پیش میره.
‫می‌تونستی تو راحتیت بمونی. ‫ولی نه، داری میری جلو.
‫پس...
‫تأیید می‌کنم.
‫همه چی خوبه.
‫- الان خیلی بهتر شد.
‫بعد از همه چیزایی که بهم گفتی.
‫بد نیست، باید یه بسته کامل ‫بگیری. آب درمانی + تو.
‫خوبه، دارم از سفرم نهایت ‫استفاده رو می‌کنم. عالیه.
‫- دفعه بعد،
‫- وقتی اضطراب میاد سراغت... ‫- آره؟
‫- قبل از سوئیس، بهم زنگ بزن.
‫- باشه.
‫باشه، قبل از سوئیس ‫بهت زنگ می‌زنم.
‫این خوبه. باشه.
‫هر وقت به سوئیس ‫فکر کنم، یاد تو میفتم.
‫- آره. ‫- قبل از سوئیس، ایتالیا.
‫باشه.
‫- و این همه چیو عوض می‌کنه. ‫- آره.
‫خوش بگذره بقیه‌ی سفرت... ‫خیلی خوشحالم که دوباره دیدمت.
‫خوب بود، ولی خیلی کوتاه بود!
‫آفرین! تو همیشه این ‫عکس‌های بامزه رو می‌گیری؟
‫این یادگاری از تو پیشمه. اون دستور ‫پخت سس بولونیزت رو هم یادم نرفته!
‫فردا ۳۰ دقیقه بارون نمیاد. اگه دوست ‫داری می تونی اطراف رو بگردی...
‫۳۰ دقیقه برای دیدن ‫همه چیز خیلی کم نیست؟
‫می‌تونیم آروم آروم راه بریم.
‫- شوهرت می‌دونه ‫که ما با هم بودیم؟
‫- نه.
‫می‌دونه که قبل از اون، با یکی ‫بودم که منو داغون کرد و رفت.
‫ولی...
‫اینکه تو باشی یا یکی ‫دیگه، فرق زیادی نمی‌کنه.
‫تازه، اون از ‫بازیگریت خوشش نمیاد.
‫حالا تصور کن اگه می‌دونست که...
‫به خاطر تو برام ‫ضدافسردگی تجویز کرده بود.
‫- واسه همین می‌خواستی همدیگه ‫رو ببینیم؟ که اینا رو بهم بگی؟
‫- خب... ممکنه. شاید.
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫- چی فکر می‌کنم؟ ‫- آره.
‫- راستش، زیاد نمی‌فهمم. یعنی...
‫نمی‌دونم، در نهایت، تو ‫یکی رو پیدا کردی که...
‫ظاهراً آدم خوبیه، از من ‫خوشش نمیاد، ولی یکی...
‫- آره، خیلی خوبه. ‫- خیلی خوبه.
‫یه دختر فوق‌العاده دارین.
‫تو از کاری که می‌کنی ‫خوشحالی. یه خونه جدید دارین.
‫به نظر راضی میای.
‫پس واقعاً نمی‌دونم منظورت ‫از گفتن همه اینا چیه.
‫با گفتن همه اینا به من.
‫نمی‌دونم. شاید... ‫همینجوری باید پیش می‌رفت.
‫- اگه فکر کردن به این راحتت می‌کنه... ‫- نه.
‫نه، مسئله راحتی من نیست. صبر کن.
‫من فقط دارم چیزایی رو ‫تکرار می‌کنم که دیروز بهم گفتی.
‫برای من... اونجوری ‫که تونستم پیش رفت.
‫برای تو، شاید، باید ‫اینجوری پیش می‌رفت.
‫چون تو شروع کردی به موفق شدن،
‫شاید، راحت‌تر بود.
‫حتی سکسی‌تر،
‫که با زنی مثل زن خودت باشی،
‫زنی که اونم موفقه، ‫فوق‌العاده زیباست...
‫خیلی قویه.
‫به جای اینکه با یه دختر بدبخت ‫مثل من بمونی که به جایی نمی‌رسه.
‫- یه دختر بدبخت مثل تو؟
‫- اوهوم.
‫فکر می‌کنی من اینجوری ‫درباره‌ت فکر می‌کنم؟
‫وقتی از هم جدا شدیم ‫اینجوری فکر می‌کردم؟
‫ما از هم جدا نشدیم. ‫این تو بودی که...
‫- باشه، باشه، هر چی تو بگی.
‫- تو رفتی. ‫- باشه، قبول.
‫وقتی که من رفتم.
‫ولی چیزایی رو به من ‫نسبت نده که هیچوقت نگفتم.
‫یه دختر بدبخت؟
‫من هیچوقت همچین چیزی نگفتم. ‫هیچوقت همچین فکری نکردم.
‫پس اگه تو اینجوری فکر ‫می‌کنی، اون یه چیز دیگه‌ست.
‫و دوماً، آره، من سعی نکردم...
‫که... که بدونم
‫حالت چطور بود، کجا بودی... ‫چیکار می‌کردی، با کی بودی.
‫- نه، هیچوقت. ‫- پس اگه می‌خوای، باشه...
‫می‌تونی بگی من یه عوضی‌ام، ‫یه بزدلم. حاضرم عذرخواهی کنم.
‫- بعد از 16 سال، راحته. ‫- نه، ولی تحقیرآمیز،
‫نسبت به تو، نسبت ‫به کارت... هیچوقت.
‫- نشونم بده.
‫چطوری عذرخواهی می‌کردی؟
‫- عذر می‌خوام.
‫این بود عذرخواهیت؟
‫- خب آره. ‫- نه. بیا دوباره انجامش بدیم.
‫واقعاً...
‫یه برداشت دوم. ولی واقعاً...
‫سعی کن واقعاً طرف ‫مقابل رو خوشحال کنی.
‫با احساس بیشتر. صادقانه‌تر.
‫برو.
‫آلیس، واقعاً، ازت ‫خواهش می‌کنم منو ببخشی.
‫واقعاً.
‫همین.
‫ممنون.
‫می‌تونم یه سوال آخر ازت بپرسم؟
‫اوم... آره، بپرس.
‫- اگه یه عوضی... ‫- خب؟
‫...بهت پیشنهاد بده امشب ‫برای عذرخواهی باهاش بری شام،
‫قبول می‌کنی؟
‫بهش می‌گفتم: "با ‫کمال میل، ولی...
‫- امشب نمی‌تونم." ‫- آها...
‫و اگه علاوه بر اینکه ‫عوضیه، سمج هم باشه
‫و بهت پیشنهاد بده ‫فردا شب بری شام؟
‫بازم بهش می‌گفتم: ‫"با کمال میل،
‫ولی بازم نمی‌تونم."
‫فردا می‌رم عروسی یه ‫دوستی که خیلی دوستش دارم.
‫و اونم تو رو خیلی دوست داره.
‫چون قبلاً درباره تو باهاش ‫حرف زدم. و... خب، همین دیگه.
‫برای اون مهمه که من اونجا باشم.
‫تو به شوهرت درباره ‫من حرف نمی‌زنی،
‫ولی... به دوستات ‫درباره من می‌گی؟
‫آره، ولی فقط به یکیشون.
‫و بعدشم، این یه ‫دوست معمولی نیست.
‫شاید...
‫پس فردا؟
‫- پس فردا دیگه اینجا نیستم.
‫- آها.
‫پس... قرار بود اینجوری بشه.
‫- سلامتی. ‫- سلامتی.
‫- خونه. ‫- می‌دونید کجاست، بیاید.
‫- ما آدرس رو می‌دونیم.
‫- باید قبلش زنگ بزنیم یا نه؟
‫- بریم، سلامتی! ‫- آلیس.
‫- به خونه! ‫- به سلامتی جمع.
‫- و به سلامتی ما.
‫- مرسی. ‫- و به سلامتی تولد دخترتون.
‫- آره، آره. چقدر زود گذشت.
‫- کجاست؟
‫- با دوست پسرشه.
‫- نه، و همینطور...
‫- می‌خواستم از فرصت استفاده کنم تا... ‫- با دوست پسرشه؟
‫- نمی‌دونم دوست پسر داره یا نه.
‫امی دوست پسر داره؟
‫- نداره. ‫- دیدی؟
‫- نداره. ‫- باید به حرف مامان گوش کرد.
‫- شوخی به کنار... ‫- اصلاً.
‫- می‌خواستم درباره پیشنهاد ‫کلر باهاتون صحبت کنم.
‫می‌خواستم قبل از اینکه به تیم ‫شهردار پیشنهاد بدم، با هم حرف بزنیم.
‫شخصاً، می‌خواستم بهت ‫بگم، خیلی بهش فکر کردم،
‫خیلی با خودم کلنجار رفتم...
‫فکر می‌کنم ایده قشنگیه.
‫خب، نمی‌دونم... هر کسی ‫نظر خودشو می‌گه، ولی...
‫فکر می‌کنم خیلی جالبه. من ‫کاملاً با ارزش‌هاش موافقم.
‫فکر می‌کنم استفاده از ‫شخصیت آن دو پودولک،
‫که از قرن پونزدهم ‫اینجا خیلی مهم بوده،
‫و گفتن اینکه: "باشه... برای رژه،
‫دختر جوونی که امسال قراره نقش اونو ‫بازی کنه، پیشنهاد می‌کنیم سیاه‌پوست باشه."
‫نه بابا، خیلی هم باحال بود!
‫نه، این نیست...
‫- ببخشید. ‫- آره، به نظرم قویه.
‫و در عین حال، از ‫خودم می‌پرسم که...
‫خطرناک نیست.
‫- من با خاویر موافقم. ‫نه درباره "در عین حال"،
‫ولی درباره... خطرناک بودنش.
‫جنجال‌برانگیز بودنش.
‫در عین حال... ببخشید، ولی...
‫می‌خوام دوباره بهت بگم، ‫کلر، که ایده‌ت رو می‌فهمم.
‫- آره.
‫ولی نه، این یه شیوه بیان نیست.
‫- آره. ‫- تمام آخر هفته بهش فکر کردم.
‫- این همون چیزیه ‫که تو این پروژه جالبه.
‫دقیقاً ایجاد بحث و گفتگوئه...
‫می‌ترسم که ایجاد ‫نکنه... دقیقاً همینه.
‫می‌ترسم که متهممون ‫کنن به... تحریک‌آمیز بودن.
‫- بله؟ ‫- بله؟ خوبی عزیزم؟
‫- آره تو چطور؟ ‫- مزاحمت نشدم؟
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- خب... دارم می‌خونم.
‫- داری فیلمنامه‌ها رو می‌خونی؟ آره؟ ‫- آره.
‫خب...
‫چیز خاصی نیست.
‫چرا؟
‫نمی‌دونم، تا حالا، ‫این کمدی اجتماعی...
‫خب راستش خنده‌دار نیست.
‫و این... نمی‌فهمم چه چیزش...
‫اجتماعیه، ولی مهم ‫نیست. این ...
‫بی‌خیالش.
‫با دیالوگ‌هایی که...
‫اصلاً امکان نداره، می‌دونی.
‫اوم... اون داستان جنایی...
‫وسطش ولش کردم چون...
‫قبل از رسیدن به وسطش، آخرشو ‫فهمیده بودم، همیشه کسل‌کننده‌س.
‫- چرا؟ درباره چیه؟
‫- هیچی، یه مردیه... با...
‫که یه بچه معلول ‫داره و در واقع...
‫بعد یه مدتی می‌فهمه که...
‫که پسرش تصادف کرده چون...
‫زن سابقش... خلاصه، یه چیزی...
‫خیلی... از همون اول ‫معلومه. خسته‌کننده‌س.
‫- نمی‌دونم، نخوندمش، ولی... ‫- خسته‌کننده‌س.
‫اینجوری که تو می‌گی ‫معلومه خوشت نیومده.
‫یه مرد با یه بچه معلول...
‫می‌دونم الان چی می‌خوای بگی:
‫"کارگردانش یه آدم عامیه..."
‫ولی با این حال ‫سازنده خیلی خوبیه.
‫شبیه یه سریال می‌شه. ‫مطمئنم تأثیرگذار میشه.
‫بعدش، وقتی اینو ساختی،
‫با کمدی اجتماعی غافلگیر می‌کنی،
‫که از اون چیزی که فهمیدم، ‫درباره... ارزش‌های چپ‌گراست.
‫احمقانه‌س، ولی فکر می‌کنم خوبه، ‫واسه جایزه‌های سزار هم خوبه.
‫فکر می‌کنم باید ‫اینجوری فکر کنیم...
‫اینطوری.
‫استراتژی خوب، داستان جناییه
‫و کمدی اجتماعی.
‫ببین، اون دوستم هست که ‫از تو باهاش حرف زدم...
‫- خب...
‫دوست دارم باهات ‫درباره خودت حرف بزنم.
‫و با یه سؤال ساده شروع می‌کنم.
‫چند سالته؟
‫78 سال.
‫بفرما، شروع شد.
‫و...
‫همیشه اینجا زندگی کردی؟
‫- نه، تا 18 سالگی ‫تو وان زندگی کردم.
‫بعدش، من...
‫با شوهرم آشنا شدم.
‫خیلی زود...
‫- بچه‌دار شدیم. یه دختر کوچولو. ‫- خب.
‫اومدیم تو این ‫منطقه زندگی کنیم.
‫و...
‫و من تو اداره پست کار می‌کردم.
‫- شوهرت چیکار می‌کرد؟
‫- تو اداره مالیات کار می‌کرد. ‫- خب.
‫- و... بگم که...
‫بعد از دخترم، دو سال ‫بعدش، یه پسر هم آوردیم.
‫در نتیجه، کار کردن رو ول کردم.
‫و دو سال بعد، دوباره ‫یه پسر دیگه آوردیم.
‫- واو. ‫- آره.
‫- پس اگه درست فهمیده باشم...
‫تو 22 سالگی، 3 تا بچه داشتی.
‫- آره. ‫- آره.
‫با شوهرت چطور پیش رفت؟
‫خب آدم مهربونی بود، ‫رو همین حساب خوب بود.
‫خوب بود. آره.
‫دوستش داشتی؟
‫باید بگم که خیلی به ‫این سؤال فکر نمی‌کردم.
‫مهربون و کاری بود. ‫این خودش مهم بود.
‫و...
‫چون تو خانواده من، ‫پدرم خیلی خشن بود.
‫پس اینجا، این...
‫بیشتر خوشایند بود.
‫اون بیشتر خوشایند ‫بود. علاوه بر این...
‫مادرم ازش خوشش اومد و این خوشحالم ‫می‌کرد که مادرم ازش خوشش میومد.
‫بعدش، می‌گم که از نظر ظاهری،
‫لزوماً...
‫ایده‌آل من نبود، ولی...
‫خب.
‫چون همه چی خوب پیش می‌رفت، من...
‫سؤالی درباره... ‫به ذهنم نمی‌رسید.
‫خب، به نظرم عادی ‫میومد. مثل همه، یه جورایی.
‫- هوم.
‫و...
‫یه سؤال ازت می‌پرسم، ولی...
‫جواب بده یا نده، هر جور راحتی.
‫- باشه.
‫- یه سؤال یه کم... خصوصی‌تره.
‫این...
‫برات سخت بود که تو ‫یه تخت با شوهرت باشی؟
‫اینکه بهت دست بزنه، مثلاً.
‫- این...
‫همینه، زیاد به این ‫سؤال فکر نمی‌کردم.
‫من... فکر می‌کنم...
‫اوم، من...
‫این نیست...
‫لزوماً منتظرش ‫نبودم با لذت، ولی...
‫انجامش می‌دادم چون... ‫این هم، یه جورایی...
‫بخشی از وظیفه زناشویی بود.
‫ولی در واقع...
‫چیزی که می‌خوام بگم اینه که...
‫من...
‫من لزوماً به مردهای ‫دیگه نگاه نمی‌کردم.
‫من بیشتر یه کم...
‫بیشتر به سمت دیگه ‫نگاه می‌کردم و...
‫و در نتیجه، من...
‫از وضعیت راضی بودم، چون...
‫اون موقع، به نظر نمی‌رسید...
‫به نظر طبیعی نمی‌اومد که ‫به زن‌ها نگاه کنم، چه جورایی.
‫و... چی باعث شد که یه روز،
‫این چیز ممکن بشه؟
‫چیزی که اتفاق ‫افتاد، این بود که...
‫شوهرم به شدت مریض شد. به شدت...
‫اون مُرد، چه جورایی. 58 سالش بود.
‫و بعدش...
‫به دنبال اون...
‫من، من...
‫مدتی بعد منم مریض شدم.
‫و فکر کردم که...
‫دیگه خوب نمیشم. خیلی جدی بود.
‫و اون موقع بود که فکر کردم.
‫من... من با خودم گفتم که این...
‫که من با خودم صادق نبودم که...
‫که این راز رو تو خودم نگه دارم.
‫و اینکه من نسبت ‫به، مثلاً، بچه‌هام
‫یا خانواده‌م صادق نبودم.
‫و...
‫و با خودم گفتم که باید...
‫باید اینو در نظر بگیرم...
‫نه به عنوان چیزی غیرطبیعی، که ‫زن‌های دیگه‌ای هم اینجوری بودن،
‫که این...
‫بخشی از زندگی بود...
‫برای بعضی آدم‌ها.
‫و...
‫در نتیجه، تونستم یه کم ‫برای خودم قبولش کنم.
‫و وقتی اومدم تو این خونه...
‫تو این جایی که ‫الان زندگی می‌کنم،
‫ژیلبرت رو ملاقات کردم و ‫اونجا، با خودم گفتم که این...
‫خلاصه، که یه چیزی بود
‫با... نسبت به اون.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫آیا ژیلبرت عشق واقعی توئه؟
‫می‌گم که آره. اون ‫عشق واقعیه، من...
‫می‌تونم بگم که تجربه کردم
‫یه عشق واقعی رو. آره.
‫- تو خیلی زیبایی.
‫- چی؟ ‫- تو خیلی زیبایی.
‫- من نگاهت می‌کنم... ‫- مسئولیت این حرفت با خودت.
‫- چون من... ‫- آره!
‫خیلی، خیلی زیبا.
‫تو شبیه به...
‫یه گلی.
‫- یه گل. ‫- یه گل.
‫- کدوم گل، پس؟
‫- یه رز. ‫- یه رز.
‫یه رز.
‫- یه رز صورتی. ‫- خیلی لطف داری.
‫من...
‫من از چیزی که بهم میگی ‫تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫و در عین حال...
‫نمی‌دونم چی بهت بگم. پس ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫خب، این ازدواج
‫علامت سؤال.
‫"خیلی مهربونی!" ‫چطوری؟
‫خیلی مهربونی! تو چطوری؟
‫می‌خواستم لوسِت و ژیلبرت رو باهات آشنا کنم.
‫خیلی دوست داشتم ویرگول.
‫ولی فردا میرم.
‫نقطه.
‫امشب چه طوره؟
‫چی می‌خوای به شوهرت بگی
‫که منو دوست نداره
‫علامت سؤال.
‫اون اینجا نیست... ‫رفته جلسه شورای شهر.
‫اونا مهربونن، اونا مهربونن.
‫عالیه. فوق‌العاده‌ست.
‫- آره.
‫خداحافظ.
‫- بیا.
‫اون چیزی که تو آلپ ‫داره، من نباید انجامش بدم.
‫من هرگز نمی‌تونم انجامش بدم.
‫من اصلاً در سطح اون نیستم.
‫می‌دونی، اون دو ‫و میدانی کار کرده،
‫من، اگه قراره ثبت‌نام ‫کنم و تمومش نکنم...
‫صادقانه...
‫به نظر یه آدم احمق میام.
‫اون مدام سرعتشو زیاد می‌کرد. ‫هر دور، سریع‌تر می‌رفت.
‫حتماً همش در حال تمرینه.
‫یه لحظه بهش گفتم: ‫"واقعاً، دیگه لذت نمی‌برم.
‫"خب، تو قوی‌تری، بسه دیگه."
‫خب، باشه. به هر حال بوش خوبه.
‫من میرم دوش بگیرم.
‫من میرم دوش بگیرم! ‫بعدش غذا می‌خوریم.
‫- ببخشید... ‫- بله؟
‫برای ماهی‌ها، ‫نوشته "روش ایکجیمه".
‫این یعنی چی؟
‫ما ماهی‌ها رو زنده ‫دریافت می‌کنیم، که نادره.
‫و بعد، اونا رو همینجا با ‫یه ابزار خیلی تیز می‌کشیم.
‫ماهی رو می‌گیریم و سرش رو ‫درست بالای چشم‌هاش سوراخ می‌کنیم.
‫ماهی از خون خالی میشه و ‫می‌میره چون مغزش سوراخ شده.
‫این برای رفاه ماهیه،
‫اون رنج نمی‌کشه برخلاف ‫ماهی‌هایی که صید میشن
‫و تو تور قایق‌ها می‌مونن ‫و از خفگی می‌میرن.
‫برای ماهی‌های کوچیک، از یه ‫تکنیک متفاوت استفاده می‌کنیم.
‫ما یه تیغه چاقو داریم که تو ‫آبشش‌های ماهی می‌لغزونیم.
‫تصور کنید، بین آبشش‌ها، ‫با یه حرکت سریع،
‫از سر رد می‌شیم و در ‫نتیجه مغز منفجر میشه.
‫تمام خونش رو از دست ‫میده و می‌میره. رنج نکشیده.
‫- باورنکردنیه. ‫- باورنکردنیه.
‫و از نظر طعم فوق‌العاده‌ست.
‫یه چیزی میشه ‫که به عمرتون نچشیدید.
‫- دوست دارین؟ ‫- چی می‌خوای؟
‫یک کوسکوس سبزیجات
‫ناامید شدم، ولی ‫اشکالی نداره. کوسکوس.
‫- شما خوب... خوب قانعش کردین. ‫- آره.
‫من، می‌خوام سعی کنم.
‫بابت این انتخاب ازتون ‫ممنونم. انتخاب خوبیه.
‫من واقعاً طرفدار پر و پا ‫قرص فیلم‌های شما هستم.
‫- خیلی لطف دارین، ممنون. ‫- شما...
‫الگوی من هستین، ‫بازیگر مورد علاقه‌م.
‫- خیلی لطف دارین، ممنون.
‫من همه فیلم‌هایی که ‫ساختین رو دوست دارم. تقریباً.
‫- آه. ‫- آخریا، نه خیلی.
‫دو تا آخری. فقط اینه که
‫احساس می‌کنم قبلاً دیدمشون.
‫- قبلاً دیدی؟ ‫- شاید. نمی‌دونم.
‫ولی از طرف من گستاخیه.
‫- می‌تونه بهتر باشه.
‫- خیلی افتخار می‌کنم ‫که پذیرای شما هستم.
‫- ممنون از شما. ‫- من تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫- بیشتر از این مزاحمتون نمیشم. ‫- ممنون.
‫بفرمایید، به سلامتی.
‫این چیه؟
‫- یه آهنگ کوچولو.
‫- آره. واقعاً...
‫یه چیز خیلی کوچیکه.
‫گوشی رو می‌ذارم کنار پیانو.
‫- مال خودته؟ ‫- آره، ولی...
‫- خودت ساختیش؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫- کیفیتش خیلی بالا نیست. ‫- اشکالی نداره.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫- یه چیز کوچیکه.
‫یه چیز کوچیک نیست، ‫فوق‌العاده‌ست، آلیس.
‫- نمی‌دونم. ‫- چرا، خیلی قشنگه.
‫- مرسی.
‫تو مهربونی.
‫نه، من مهربون نیستم، من...
‫بحث مهربون بودن نیست.
‫من اینو نمی‌گم که مهربون باشم. ‫واقعاً فکر می‌کنم فوق‌العاده‌ست.
‫چی شده؟
‫همه اینا فقط... ‫تو گوشیم وجود داره.
‫تو سرم هم هست، آره.
‫رو کاغذای کوچیک، ولی...
‫واقعاً تو وجودم پنهان شده.
‫و تمام.
‫- چرا اینو می‌گی؟
‫- نمی‌دونم.
‫ولی برای هیچکس نیست.
‫و تقصیر خودمه که ‫برای هیچکس نیست.
‫هوم.
‫خودم خودمو تو یه ‫چاله انداختم. تنهایی.
‫حتی اینجا، این...
‫این نیست که...
‫از اینکه اومدم اینجا ‫زندگی کنم پشیمون باشم.
‫از اینکه برنگشتم پشیمونم.
‫از این پشیمونم.
‫بعدش، دخترم به ‫دنیا اومد... و اونجا...
‫اونجا، خوب عمل کردم.
‫و...
‫نمی‌تونم...
‫نمی‌تونم چیزا رو ‫از خودم بیرون بیارم.
‫می‌فهمی؟
‫من... من خیلی...
‫نمی‌دونم...
‫ایده داشتم.
‫ولی بعدش، همه‌ش همینطوری ‫تو وجودم پنهان موند.
‫واقعاً ته وجودم پنهان شد.
‫ولی حتماً تقصیر خودمه.
‫طبیعیه که تو با ‫کسی مثل من نموندی.
‫نمی‌تونی همچین چیزی ‫بگی. اصلاً ربطی نداره.
‫- چرا. می‌دونم.
‫آدمایی مثل تو هستن ‫و آدمایی مثل من.
‫و من، اینجوری‌ام.
‫- چته؟
‫- چرا دیروز برنگشتی خونه‌ت؟
‫- من... ‫- چرا؟
‫- خب برنگشتم دیگه.
‫- یه روز که می‌ری، نه؟
‫آره؟ ‫- آره.
‫- و ایده‌ت چیه؟ چیه؟
‫به هر حال، برای تو که مهم نیست.
‫تو برمی‌گردی به زندگی قشنگت.
‫کار فوق‌العاده‌ت.
‫زندگی برای تو آسونه.
‫می‌گیری، دور می‌ندازی.
‫می‌ری.
‫واقعاً می‌خوای ‫اینجوری تموم بشه؟
‫- نمی‌دونم.
‫شاید، آره.
‫می‌دونی که این...
‫خیلی ناراحت‌کننده‌ست ‫کاری که داری می‌کنی؟
‫- زندگی همینه.
‫گاهی وقتا ناراحت‌کننده‌ست.
‫خیلی ناراحت‌کننده.
‫- باشه.
‫آره، آلیس، منم.
‫من... نمی‌دونم این ‫پیام رو گوش می‌دی
‫یا نه، ولی من...
‫من...
‫وقتی ازم پرسیدی چرا ‫برنگشتم، نتونستم جواب بدم.
‫مطمئن نیستم الان بتونم ‫بهتر جواب بدم، ولی...
‫ولی ظاهراً، ایده خوبی نبود.
‫حتی یه ایده خیلی ‫بد بود. اینکه برنگردم.
‫این دفعه، من...
‫نمی‌خوام 15 سال صبر کنم ‫تا ازت معذرت‌خواهی کنم.
‫پس ازت معذرت می‌خوام.
‫در ضمن...
‫می‌خواستم بهت بگم...
‫من تو نمایش بازی نمی‌کنم.
‫از پروژه کنار کشیدم. مثل یه... یه ‫آدم بی‌عرضه، میشه اینطوری گفت.
‫و... تنها دلیلش اینه که...
‫من می‌ترسم.
‫می‌ترسم گند بزنم.
‫می‌ترسم...
‫در حد انتظارات نباشم.
‫می‌ترسم خوششون نیاد.
‫خیلی افتخارآمیز نیست، ‫ولی خب... همینه که هست.
‫ولی خب، من با فیلم‌هام یه موفقیت ‫کوچیک دارم، طرفدارهای خودمو دارم.
‫حقیقت اینه که من یه ‫آدم معمولی‌ام، در واقع.
‫همین.
‫فقط می‌خواستم قبل ‫از رفتن اینو بهت بگم.
‫تا حداقل به اندازه تو صادق باشم.
‫خداحافظ، آلیس.
‫وای، ماشینم جلوی هتل تو خراب شد!
‫- چاو. ‫- چاو.
‫- حالت خوبه؟
‫با خودم گفتم که...
‫برای یه بار...
‫خوب میشه درست و ‫حسابی از هم خداحافظی کنیم.
‫دیدنت خوب بود.
‫خوشحالم
‫که از انجامش نترسیدم.
‫همه چی خوب بود.
‫خب، کار رو برای بعدش
‫برای خودم راحت نکردم، ولی...
‫اینجوری پشیمونی نیست.
‫- این تصادف خوبی بود.
‫- ولی...
‫اصلاً تصادفی نبود.
‫کاملاً برنامه‌ریزی شده بود.
‫فکر می‌کردم یه روزی
‫به آب درمانی نیاز ‫پیدا می‌کنی، پس...
‫اومدم اینجا زندگی کنم.
‫یه شوهر پیدا کردم، یه بچه آوردم.
‫و یه هتل ساختم.
‫خیلی برنامه‌ریزی کردی فقط ‫برای اینکه دوباره منو ببینی.
‫ولی قول بده که دیگه ‫هیچوقت برنمی‌گردی.
‫باشه؟
جهت اطلاع از جدیدترین فیلم و سریال ها :وای موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @YMoviz
« ترجمه و زیرنویس توسط تیم وای موویز »