ارائه شده در وبسایت وای موویز YMoviz.Com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور
‫سلام، مامان‌بزرگ.
‫رفتم داروخانه.
‫اوهوم، دارم میام خونه.
‫مدل خیلی قوی‌ش رو گرفتم.
‫اون مدل مخصوص کمردرد رو نداشتن.
‫خب، خیلی قوی و مخصوص کمردرد...
‫جفتش یکیه.
‫نه، فقط... فقط یه دارو رو ‫با جعبه‌های مختلف می‌فروشن.
‫دقیقاً عین هم‌ان، مامان‌‌بزرگ.
‫اه...
‫از لحاظ عملی، از لحاظ فیزیکی...
‫از لحاظ شیمیایی یکی‌ان.
‫آره.
‫شاید واسه جذاب‌تر کردن زندگی. ‫من دلیلش رو نمی‌‌دونم. ولی...
‫من... دیگه باید برم، مامان‌‌بزرگ.
‫چون آدم این‌‌جاست...
‫و کم‌کم حرف‌هامون داره ‫شبیه تئاتر و نمایش می‌‌شه.
‫آره. باشه، زود می‌‌‌بینمت.
‫ببخشید، می‌دونین 118 رفته یا هنوز نیومده؟
‫نه، دیر کرده.
‫بازم.
‫ممنون.
‫‌ می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫بله. ممنون.
‫بله؟
‫منتظر تماس‌تون بودم.
‫خوب... آره، یه لحظه گوشی، لطفاً.
‫من با اتوبوس بعدی می‌رم.
‫ممنون.
‫متوجهین کار من چیه، درسته؟
‫خیلی تلاش کردم تا مطمئن بشم...‏
‫دیگه کارم به این‌جا نمی‌‌کشه.‏
‫شمارۀ شما بهم پیشنهاد شد.‏ ‫منم قبول کردم.‏
‫نمی‌دونم چرا قبول کردم.‏
‫فکر کنم واسه این قبولش کردم ‫چون فکر می‌کردم هیچ‌وقت...
‫کارم به استفاده از این شماره نمی‌کشه.‏
‫چرا فکر می‌کردی ‫این شماره لازمت نمی‌شه؟
‫احتمال خیلی زیادی وجود داشت...‏
‫کسی که می‌خوام برین سراغش...‏
‫هرگز دوباره پیدا نشه.‏
‫ناپدید شدن توی این دنیا سخته.‏
‫ارزش طرف رو خیلی بالا بردی.‏
‫- کارتون خوبه؟ ‫- ببخشید؟
‫کارتون خوبه؟
‫فکر نمی‌کنم اگه کارم بد بود...‏
‫این شماره رو بهت می‌دادن.‏
‫منم همین فکر رو می‌کنم،‏ ‫ولی می‌خوام از دهن خودت بشنوم.‏
‫آره. توی کار خودم واردم.‏
‫چه خبره؟
‫طرف رو پیدا کردیم.
‫- پیداش کردین؟ چیس رو؟ ‫- مثل اینکه.
‫دیروز یه ایست بازرسی ‫جلوی یه زوج مسن رو گرفته.
‫شوهره کارت‌شناسایی همراهش نبوده.
‫چون تنها نبوده ‫به‌عنوان مورد مشکوک ثبت نشده.
‫به معیارهایی که دنبالشیم نمی‌‌خورد، ‫ولی رئیس...
‫از اطلاعات کم‌اهمیت پیداش کرد.
‫رئیس پیداش کرد؟
‫خب، مطمئن نیستم ‫چرا این برات تعجب داره.
‫تو آکادمی یه درس ‫مخصوص طرز فکر فراری‌ها وجود داره.
‫نصف کتابش رو از روی رئیس نوشتن.
‫شاخۀ محلی‌ ما مأمورهایی ‫که جلوشون رو گرفتن پیدا کرده.
‫عکس گواهینامۀ ورمانتِ چیس رو براشون فرستادیم.
‫منتظر تأییدیم...
‫اگه خودش باشه، وارد عمل می‌‌شیم.
‫لطف کردی امروز صبح هم بهمون ملحق شدی.
‫خب، هیچ‌‌‌‌کس بهم خبر نداد ‫که زودتر شروع می‌‌کنین.
‫راست می‌‌گی؟
‫شنیدم دیروز خواستی ‫مأمور آدامز رو بکشی طرف خودت.
‫من؟ ‫نه، نه، اصلاً همچین اتفاقی نیفتاده.
‫یعنی می‌گی دروغگوئه؟
‫دوست ندارم از این کلمه استفاده کنم.
‫شاید اشتباه متو‌‌جه شده.
‫بعضی‌‌وقتا من فقط... ‫کنجکاو می‌شوم.
‫نمی‌تونم جلوی خودم رو ‫بگیرم که هیچی نپرسم، فقط همین.
‫در جواب سؤال‌‌های که پر‌‌سیدی چی گفت؟
‫گفت برم در خودم بذارم.
‫آره.
‫احتمالاً باید می‌دونستم ‫از اون نمی‌‌تونم به...
‫- هیچ جوابی برسم، نه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫قدیما که جای تو بودم، ‫بعضی‌وقتا واسه جواب گرفتن...
‫سؤال می‌‌پرسیدم.
‫بعضی‌وقتا سؤال می‎‌‌پرسیدم که ببینم...
‫از طرفم چه واکنشی می‌‌گیرم.
‫بعضی‌وقتا سؤال می‎‌‌پرسیدم...
‫و محض احتیاط یه مدت تماشا می‌کردم ‫که ببینم سؤال به کجاها می‌‌رسه...
‫تا اگه به‌جای جالبی رسید حواسم باشه.
‫جالبه. دارم سعی می‌‌‌کنم بفهمم...
‫در حال حاضر کدوم یکی ‫از این سه حالت رو داری با من انجام می‌‌دی.
‫خیلی جالبه، نه؟
‫داری تو پرونده‌ای سرک می‌کشی که...
‫سردرآوردن ازش خیلی پیچیده‌‌ست.
‫دقیقاً وقتی که فکر می‌‌کنی سردرآوردی، ‫یهو می‌‌بینی طوری که فکر می‌‌کردی نبوده.
‫درمورد این موضوع خیلی مراقب باش، آقای واترز.
‫عواقب داره.
‫خودشه. ‫جفت مأمورها، هر دوشون تأیید کردن.
‫مارتی، به کاپیتان لزلی بگو ‫اجازۀ شروع عملیات رو داره.
‫گروه‌های ضرب می‌‌تونن وارد عمل بشن. ‫چه‌قدر دیگه می‌‌رسن اون‌‌جا؟
‫دو ساعت، حدوداً. ‫دارن جزئیات عمل رو دریافت می‌‌کن.
‫خیلی زیاده. ‫باید زودتر برسن اون‌‌‌‌جا.
‫یکی به بچه‌‌های طبقۀ سوم هم خبر بده.
‫یه شمارش‌معکوس بندازین رو صفحه.
‫شمارش‌معکوس رسیدن گروه ضربت به محل، لطفاً.
‫اون‌‌وقت من فکر می‌‌کردم شما ‫نمی‌خواین این یارو گیر بیفته.
‫تبریک می‌گم، قربان.
‫خوشحالم که در‌‌مور‌‌د شما اشتباه می‌کردم.
‫و واترز...
‫هروقت خواستی درمورد من چیزی رو بدونی...
‫افرادم رو آزار و اذیت نکن.
‫یه‌کم دل‌و‌‌جرئت داشته باش. ‫خودت ازم بپرس.
‫هنوزم فکر می‌کنی کسی که ‫باید درموردش نگران باشی منم.
‫ببین، شاید من ندونم...
‫الان وسط چه ماجرایی هستیم...
‫یا چرا این‌‌جاییم ‫یا چه‌جوری شروع شده.
‫ولی شاید فقط من نیستم که نمی‌‌دونه.
جهت اطلاع از جدیدترین فیلم و سریال ها :وای موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @YMoviz
‫کسی این‌جاست؟
‫بهتون گفته بودم...
‫مگه نگفته بودم؟
‫خواهرم گفت دیگه هیچ‌‌وقت تو رو نمی‌‌بینم.
‫و در جواب من چی گفتم؟
‫من قول دادم که در هر صورت برمی‌‌گردم...
‫گفتم که این یارو حتی با اینکه جلو افتاده...
‫بازم این‌قدر باهوش نیست که بی‌خیال بشه.
‫حتی اگه موفق هم نشه، بازم برمی‌گرده.
‫اسلحه‌ها رو‌‌ گرفتم.
‫اه... خب احتمالاً به دستم می‌‌رسن.
‫اه...
‫ممکنه ‌‌یه‌‌کم ‌زمان ببره، ‫ولی تقریباً مطمئنم...
‫که به زودی... به‌دستمون می‌رسن.
‫ایالات متحده آمریکا ‫به هر کسی که گوشش بدهکار باشه...
‫خیلی واضح و شفاف می‌‌گه که...
‫هیچ علاقه‌‌‌ای برای کمک به من نداره.
‫چه‌جوریه که تو تنها کسی هستی...
‫که به‌‌‌نظر گوشش بدهکار نیست؟
‫شاید بعضی‌‌وقتا من ‫فقط چیزی رو می‌شنوم که دلم می‌‌خواد.
‫چرا این‌‌جایی؟
‫بهت گفتم چرا این‌‌جام. ‫واسه کشتن روس‌‌ها وارد جنگ شدم.
‫این‌‌جا هم تنها جاییه ‫که می‌‌ذارن روس‌‌ها رو بکشیم.
‫این‌‌جا کشور بزرگیه.
‫هر جایی ازش می‌‌تونی این کار رو بکنی.
‫چرا این‌‌جا با منی؟
‫تا زمانی که سازمان ‫از طرف‌های مقابل شما حمایت می‌کنه...
‫اینکه تو این مبارزه ‫از بقیه جا نمونین کار سختی ‌‌میشه.
‫همۀ مبارزه‌ها سخت هستن.
‫واسه همینه که بهشون می‌‌گن مبارزه.
‫ولی با کمک من آسون‌‌تر می‌‌شه.
‫می‌تونم براتون چیزایی جور کنم...
‫که خودتون تنهایی نمی‌‌تونین جور کنین.
‫می‌تونم کمک‌تون کنم کارهایی بکنین ‫که تنهایی نمی‌تونین.
‫زمان زیادی نمی‌‌تونی کمک کنی.
‫دیر یا زود، سیا جلوش رو می‌‌گیره.
‫تا همین الانم سعی‌شون رو کردن.
‫برخلاف دستور اونا این‌‌جام.
‫و بدون اطلاع اونا دارم ‫براتون تجهیزات تهیه می‌کنم.
‫چرا؟
‫دو نسله که داریم با روس‌‌ها می‌جنگیم.
‫این‌‌جا میدون جنگیه ‫که بالاخره شکست‌‌شون می‌دیم.
‫کسی که آخرین ضربه رو می‌زنه...
‫نباید یه دست‌نشونده‌‌ای باشه که ‫سیا فکر می‌‌کنه می‌تونه کنترلش کنه.
‫باید کسی باشه که لیاقتش رو داشته باشه.
‫بیشتر از چیزی که خبر داری اینجا بودم.
‫چیزهایی که تو دشت و بیابون ‫درموردت زمزمه می‌‌کنن رو می‌‌شنوم.
‫وقتی اوضاع این‌‌جا روبه‌‌راه شد...
‫حکومت این‌جا باید بیفته دست تو.
‫اون کیه؟
‫تو دشت و بیابون زمزمه می‌شنوی.
‫اونم کسیه که زمزمه می‌کنه.
‫اگه می‌خوای به ما ملحق بشی...
‫باید اون رو هم متقاعد کنی.
‫همسرم.
‫یه لحظه‌ای هست...
‫که می‌‌دونی مردم فقط...
‫اون نسخه‌ای از آدم رو می‌‌بینن ‫که دل‌شون می‌‌خواد.
‫و بعد یه لحظه دیگه می‌‌رسه‌..‌‌.‌‌
‫که متوجه می‌‌شن اشتباه می‌‌کردن.
‫که غیر از چیزی که می‌‌دیدن ‫یه نسخۀ دیگه‌ هم وجود داره.
‫و احتمالاً همیشه هم وجود داشته.
‫و می‌شه دید که این ضربۀ بدی بهشون وارد می‌‌کنه.
‫خب ،تو رابطه‌‌ام با شوهرم...
‫خیلی هم غافلگیرکننده نبود.
‫قبل اینکه چیزی بهش بگم، من...
‫حدس می‌‌زدم که...
‫با نسخه‌‌ای از من که تمام تلاشش رو...
‫برای جلوگیری از ناراحتی و سختی شوهرش نکنه...
‫نمی‌‌تونه راحت کنار بیاد.
‫ولی درمورد پسرم...
‫قسمت سختش همینه.
‫اینکه احساس کنی بچه‌‌ت ‫تو رو اون‌‌جوری می‌‌بینه.
‫چه‌‌جوری؟
‫مثل کسی که...
‫به دردسرش نمی‌‌ارزه.
‫ام...
‫- می‌دونی... ‫- ساعت چنده؟
‫- 8:27. ‫- اوه، لعنت.
‫- چیه؟ ‫- باید برم بانک. ساعت 9 باز می‌شه...
‫- و اگه به‌محض باز شدن اون‌‌جا نباشی.‍‌‌‌‌‌.. ‫- اوه.
‫دیگه هیچ‌کس پیدا نمی‌‌شه که کارت رو راه بندازه.
‫قبل از اینکه بری باید یه چیزی بهت بگم.
‫آره؟ چیه؟
‫اوه...
‫امروز صبح پیمانکارم بهم پیام داده بود.
‫برنامه‌هاش رو یه‌کم جابه‌‌جا کرده، ‫واسه همین می‌‌تونه الان کارم رو شروع کنه.
‫و انگار قبل از اینکه شروع کنه ‫باید اون‌‌جا باشم، واسه همین...
‫فکر کنم باید برم.
‫- اوه. ‫- اگه می‌شد عقب می‌انداختم...
‫- ولی اگه الان از وقت خالیش استفاده نکنم... ‫- نه، نه. نه.
‫متوجهم.
‫می‌خوای بیای؟
‫- کجا؟ بیام مونتانا؟ ‫- آره.
‫شوخی نمی‌کنی، نه؟
‫فکر نمی‌کنم.
‫نمی‌تونم بیام مونتانا. من...
‫این‌‌جا کار دارم.
‫خب...
‫دیشب به من خوش گذشت. به ‌تو چی؟
‫آره. آ‌‌‌ر‌‌‌ه، خوش گذشت.
‫نمی‌دونم. بیشتر...
‫حس شروع یه چیزی رو داشت تا پایانش.
‫خب این کار رو می‌کنیم.
‫اوه، من می‌‌رم... می‌‌رم یه قهوه می‌‌خورم...
‫و بعد می‌رم بانک...
‫و دو ساعت سر یه آدم غریبه داد می‌‌زنم...
‫و... وقتی تمام این کارها رو کردم...
‫برمی‌‌گردیم این‌‌جا، ‫ناهار درست می‌کنیم...
‫و... و... در‌‌مور‌‌دش صحبت می‌‌کنیم.
‫من... فعلاً جواب نه ندادم.
‫آدم چه‌ می‌‌دونه. ‫یه سفر چند روز ممکنه خوش بگذره.
‫فقط اول باید برم این موضوع رو حل کنم.
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫- نمی‌تونی چی‌‌کار کنی؟ ‫- آره، من...
‫چند ساعت دیگه که برگردی ‫من دیگه این‌‌جا نیستم.
‫متأسفم، ولی نمی‌تونم صبر کنم.
‫- نمی‌تونی؟ چرا نمی‌تونی؟ ‫- خب...
‫واسه رفتن یه مسیری که...
‫سه روز طول می‌‌کشه، ‫چرا نمی‌‌تونی تا ناهار صبر کنی؟
‫آره، خب، دیشب...
‫به مأموری که جلومون رو گرفت گفتی...
‫که من شوهرتم.
‫به‌‌نظرت چرا همچین کاری کردی؟
‫نمی‌دونم.
‫چرا... به پلیس دروغ گفتی؟
‫و چرا حس کردی...
‫که لازمه ازم در مقابل پلیس محافظت کنی؟
‫چون دنبالت بودن‌.
‫چرا دنبالت می‌گشتن؟
‫هر کابوسی که الان داری تصورش می‌کنی...
‫لطفاً درک کن که اون‌‌طوری نیست.
‫این... یه موضوع سیاسیه.
‫تو یه جنگی جنگیدم که...
‫کشورم ازش حمایت می‌‌کرد...
‫در برابر دشمن‌‌هایی که ‫کشورم محکوم‌‌شون می‌کرد.
‫فقط...
‫فقط طرف اشتباه مرز جنگیدم...
‫و اینش نباید مهم می‌‌بود.
‫ولی واسه کسایی که مهم بود...
‫خیلی زیاد مهم بود. اوه...
‫از همۀ اینا یه عمر گذشته، زوئی.
‫- ‌خطری منو تهدید می‌‌کنه؟ ‫- نه.
‫وقتی راه بیفتیم، ‫همه‌‌چی رو درست می‌کنم.
‫از طرف تو خطری منو تهدید می‌‌کنه؟
‫نه، زوئی.
‫نه، نه.
‫لعنت.
‫ببین، می‌تونی باهام بیای...
‫یا می‌تونی...
‫از اون در بری بیرون.
‫و انگار...
‫انگارنه‌انگار که من این‌‌جا بودم.
‫انگارنه‌انگار که این‌‌جا بودی؟
‫خب، می‌دونی...
‫ممکنه بیان ازت سؤال‌وجواب کنن ولی...
‫تو هیچ‌ کار اشتباهی نکردی. ‫فقط بهشون واقعیت رو بگو...
‫اینکه بهت دروغ گفتم و بعدشم رفتم.
‫تو بهم دروغ گفتی.
‫آره.
‫بهم دروغ گفتی.
‫و من می‌‌مونم و کلی سؤال.
‫اینکه چه‌‌قدر احمق بودم ‫که نمی‌‌دیدم موضوع از چه قراره؟
‫چه‌‌قدر تنها بودم؟ ‫چه‌‌قدر درمونده بودم؟
‫اینکه بگی عواقبی نداره واسه تو آسونه.
‫عواقب داره.
‫فقط هیچ‌‌کدوم از ‫عواقبش گریبان تو رو نمی‌‌گیره.
‫باید اینو جواب بدم. دخترمه.
‫سلام.
‫نه، نه. هنوز این‌‌جام.
‫آره، هنوز راه نیفتادم.
‫می‌دونم. می‌دونم خیلی وقت ندارم.
‫اه...
‫خب، چون اون‌طوری باید تنها می‌رفتم...
‫و نمی‌خواستم تنهایی برم.
‫نظر اون چیز دیگه‌‌ایه.
‫اوه، خب می‌دونی که.
‫یه ثانیه راجع‌بهش فکر کن.
‫مطمئنم می‌تونی بفهمی.
‫چرا می‌خوای همچین کاری بکنی؟
‫می‌خواد با تو صحبت کنه.
‫تکون نخور لطفاً.
‫بله؟
‫سلام، زوئی.
‫من امیلی‌ام.
‫می‌دونم الان چه حسی داری.
‫می‌دونم چون احتمالاً ‫تنها آدم دیگه‌‌ای که توی کل این دنیا...
‫حسش کرده منم.
‫توی تولد 18 سالگیم...
‫بابام منو کشید کنار...
‫و بهم گفت...
‫که دنیام...
‫چیزی که فکر می‌کردم نیست.
‫تا اون زمان پر از چیزهای عادی بود، ‫مثل فوتبال، ارتودنسی.
‫اردوی تابستونی و این چیزها.
‫ولی قبل از اونا...
‫خیلی قبل‌تر از اونا، ‫خیلی قبل‌تر از اینکه به‌‌دنیا بیام...
‫یه جنگی بوده...
‫که خیلی بد تموم شده...
‫و یه فراری که پدر و مادرم رو مجبور کرد که...
‫اسم‌‌هاشون رو عوض کنن و مخفی بشن.
‫نفسم بند اومده بود.
‫خیلی از بابام ‌ترسیده بودم.
‫تمام کارهایی که کرده بود رو ‫تو ذهنم تصور کردم...
‫اینکه دستش به چه خون‌‌هایی آلوده بود.
‫ولی فکر می‌کنم ترسناک‌‌ترین ‫فکری که تو ذهنم داشتم این بود که...
‫به کسی که چیزی...
‫به مهمی یه اسم رو ازم مخفی کرده...
‫چه‌جوری می‌تونم اعتماد کنم؟
‫بعد مادرم کنارم نشست...‏
‫و دست‌هام رو گرفت تو دست‌هاش.
‫و گفت...‏
‫‏«اسم فقط اسمه.‏
‫‏«آواییه که در حضورش به زبون میاریم.‏
‫فقط یه بازدم نفسه.»‏
‫اسمی که باهاش صداش می‌کنیم مهم نیست.‏
‫خودشه که مهمه.‏
‫کارهای خوبی که کرده.‏ ‫رنج‌هایی که کشیده.‏
‫زندگی‌هایی که نجات داده.‏
‫یه عالمه زندگی.‏
‫حتی زندگی مادرم.‏
‫مادرم رو آزاد کرد...‏
‫تا یه روزی،‏ ‫منم آزاد باشم.‏
‫اسم فقط اسمه.‏
‫و اگه بهایی که برای آزادی باید ‫پرداخت بشه، یه اسم جدید باشه...‏
‫برای رسیدن به مقصود، هدف...‏
‫برای پیدا کردن یه سرپناه...‏
‫و انجام یه کار خوب...‏
‫پس بهای خیلی کمیه.‏
‫پدرم از من محافظت کرد.‏
‫از مادرم محافظت کرد.‏
‫و از صداش تشخیص می‌دم که ‫می‌خواد از تو هم محافظت کنه.‏
‫همین کارم می‌کنه.‏
‫اگه خودت بخوای.‏‎ ‫اگه بهش اجازه بدی.‏
‫وقت نداریم، من باید برم، پدرم هم همین‌‌طور.‏
‫پس، یا برو یا بمون.‏
‫هرطور مایلی.‏
‫فقط می‌خواستم بدونی...‏
‫با چه آدمی سر و کار داری...‏
‫فارغ از اسم و لقبی که داره.‏
‫وقتی برمی‌گردم این‌جا نباش.‏
‫کاری از بهادر و صاحب
‫زوئی. زوئی! چیزی نیست.‏
‫‏- چیزی نیست؟ دیگه چی می‌خواد بشه؟ ‫‏- آره.‏
‫‏- داریم می‌ریم.‏ ‫‏- من با تو هیچ‌جا نمیام.‏
‫الان وقت جر‌‌و‌‌بحث نداریم.‏
‫این‌جا جات امن نیست.‏
‫زوئی.‏
‫‏- می‌رم پیش پلیس.‏ ‫‏- مطمئن نیستم...‏
‫پیش پلیس هم جات امن باشه.‏
‫پیش پلیس جام امن نیست،‏ ‫ولی پیش تو هست؟
‫الان اوضاع فرق کرده، زوئی.‏
‫نمی‌دونم به کی می‌شه اعتماد کرد.‏
‫از ماشینم فاصله بگیر.‏
‫نمی‌تونم بذارم بری.‏
‫نه، دو و نیم کیلومتر باید باشه.‏ ‫هی، 15 دقیقه.‏
‫پهباد هنوز در دسترس نیست؟
‫چهار دقیقه دیگه.‏
‫سلام. نصف روز رو مرخصی بودی؟
‫‏- بهم مأموریت محول شده بود.‏ ‫‏- آها.‏
‫‏- چه‌جور مأموریتی؟ ‫‏- آدامز!‏
‫از اینا.‏
‫جو فکر می‌کنه صبح رفتم فیلم ببینم.‏
‫فکر نکنم ساعت 7 صبح فیلمی پخش کنن.‏
‫راستش، من خبر ندارم...‏
‫که 7 صبح هم فیلم پخش می‌‌کنن یا نه.
‫آخرین باری که رفتم سینما...‏
‫ساعات پخش رو تو روزنامه نگاه کردم...‏
‫و از اون باجه‌های قدیمی بلیت خریدم...‏
‫با پول نقد.‏
‫چی شده؟
‫هیچی، فقط...‏
‫یادم افتاد آخرین باری که...‏
‫رفتم سینما با چیپ بود.‏
‫‏- ببخشید.‏ ‫‏- واسه چی؟
‫خیلی سعی کردم بحثش رو وسط نکشم...‏
‫ولی خب، مستقیم رفتم سراغش.‏
‫به‌نظرت حرف نزدن درباره‌ش...‏
‫بدترش می‌کنه؟
‫قطعاً که احساس آدم رو بهتر نمی‌کنه، می‌کنه؟
‫از اون اتفاق به بعد ‫خونۀ ما نیومدی.‏
‫وقتی که خودمون رو از این جهنمی که...‏
‫نمی‌دونم چیه، خلاص کردیم...‏
‫شاید تونستیم این قضیه رو هم حل کنیم.‏
‫آره.‏
‫خبر جدیدی نشده؟
‫چرا. من و سالی سینگلتون....‏
‫یه اختلاطی با هم داشتیم...‏
‫و منم دربارۀ دوست‌مون ازش پرسیدم.‏
‫بهش گفتم حتماً با یه...‏
‫مأمور رده‌بالا در ارتباطه که ‫همچین مأموریتی بهش دادن.‏
‫‏- پورتر یا بریدی.‏ ‫‏- منم همینو گفتم.‏
‫‏- می‌دونی، ممکنه که مایرز...‏ ‫‏- همه ازش متنفرن.‏
‫منظورت چیه همه؟
‫یعنی واقعاً همه ازش متنفرن.‏
‫می‌دونی چطوریه مثلاً یه بچۀ ‫چهار ساله ازت سؤال بپرسه...‏
‫بعد بهش جواب بدی...‏
‫و اون بپرسه «چرا»؟
‫بعد بهش جواب بدی...‏
‫و همین‌‌طور دوباره بپرسه‏ ‫‏«چرا؟ چرا؟ چرا؟ چرا؟»‏
‫تا برسی به نقطه‌ای که...‏
‫ذات واقعیت رو براش توضیح بدی؟
‫‏- آره.‏ ‫‏- اینم همون‌جوریه.‏
‫سالی اینو گفت، منم دارم بازگو می‌کنم...‏
‫‏«اون فضول‌‌ترین حروم‌زادۀ...‏
‫تاریخ سازمان سیاست.‏»‏
‫فراز همزاد این‌همه نفوذ داره.‏
‫ما هم طبق دستورات اون پیش می‌ریم.‏
‫بعد یه فضول بی‌صلاحیت ‫که هیچ‌کس ازش خوشش نمیاد...
‫مسئول این مأموریت میشه؟
‫کجای این منطقیه؟
‫منطقی نیست.‏
‫به‌نظر زیاد نگران این قضیه نیستی.‏
‫خب، متوجهم چرا تو نگرانی.‏
‫خودم بهت یاد دادم ‫این‌جوری بازی کنی. مثل یه پلیس.‏
‫برای یه پلیس...‏
‫پازل چیزیه که باید حل بشه.‏
‫ولی بازی دیگه...‏
‫بازی‌ای که من و چیس وقتی ‫جوون بودیم انجام دادیم...‏
‫بازی‌ای که کم کم دارم فکر می‌کنم ‫دوباره افتادم توش...‏
‫این بازی هیچ قانونی نداره.‏
‫پازل‌هاش هیچ راه‌حلی ندارن.‏
‫فقط به یه پازل دیگه منتهی می‌شن.‏
‫واسه همینه که این بازی این‌‌قدر جالبه.‏
‫برای افراد ضعیف خوب نیست.‏
‫ولی آخر هرچی خطره.‏
‫یه مشکلی داریم.‏
‫یه ماشین داره از هدف دور می‌شه.‏
‫می‌شه زوم کنی؟
‫کی تو ماشینه؟
‫نمی‌دونم چند نفرن.‏
‫گروه ضربت هفت دقیقه دیگه می‌رسه.‏
‫ماشین رو دنبال کن.‏
‫صبر کنین.‏
‫خیابون پر درخته،‏ ‫سخت می‌شه دید.‏
‫‏- لعنت.‏ ‫‏- بهشون می‌گم برن نزدیک‌تر.‏
‫سخت‌ترین کار اینه که...‏
‫یه ذهن پریشون رو آرام کنی.‏
‫اونا زن‌های عاقلی هستن، زن‌های خوب...‏
‫ولی خیلی بهشون گفته شده...‏
‫که ما قابل‌‌‌اعتماد نیستیم...‏
‫فقط همین ر‌‌و می‌فهمن و بس.‏
‫ولی بازم شما مدام بهشون بگین.‏
‫البته، بازم بهشون می‌‌گم.
‫می‌گن کسایی مثل ما ‫نیاز دارن تا پخته بشن.‏
‫به همه‌جا سر می‌زنیم...‏
‫هرچقدر وقت بگیره، هرچقدر طول بکشه.‏
‫مدام بهشون توضیح می‌دم...‏
‫که پشتو، ازبک، هزاره، مهم نیستن...‏
‫تو کسی هستی که همگی ‫می‌تونن بهش اعتماد کنن.‏
‫شخصی که می‌تونه همه‌شون رو...‏
‫برای نبرد با شوروی رهبری کنه.‏
‫تا سرانجام صلح رو به این‌جا بیاره.‏
‫این کیه؟
‫این همون مرده‌ست که بهت گفتم.‏
‫جان. برای کمک این‌جاست.‏
‫جان، این همسرم بلور هست.‏
‫سیا.‏
‫نه راستش.‏
‫از آشنایی‌تون خوشحالم.
‫‏- این کار خوبی نیست.‏ ‫‏- مطمئناً هست.‏
‫نه، نیست.‏
‫برای کمک این‌جاست.‏
‫بد نیست بذاری توضیح بده ‫چطور می‌خواد کمک کنه.‏
‫واسه کمک این‌جایی؟ خیلی خب.‏
‫می‌خوای واسه ما چی‌کار کنی؟
‫خب، از لحاظ تاکتیکی...‏
‫شوهرم متخصص فنون جنگی‌ـه.‏
‫‏- می‌خوای واسه ما چی‌کار کنی؟ ‫‏- من از نیروهای شوروی...‏
‫اطلاعات مخفی دارم که...‏
‫سیا به سازمان اطلاعات پاکستان نمی‌ده.‏
‫ما هم بیشتر از اطلاعات پاکستان...‏
‫از نیروهای اونا اطلاعات داریم.‏‎
‫تو می‌خوای واسه ما چی‌کار کنی؟
‫قراره چهار جعبه...‏
‫اسنایپر ام21 به دستم برسه.‏
‫شاید اونا به‌‌درتون بخوره؟
‫اگه بتونی اونا رو تأمین کنی،‏ ‫دقت کن «اگه» بتونی...‏
‫شاید تونستی افسرهای روسی رو...‏
‫از 200 متری بکشی.‏
‫شاید تونستی تعداد بیشتری ازشون رو بکشی.‏
‫شاید تونستی یه‌کم هرج‌ومرج ‫بین سنگرهاشون راه بندازی.‏
‫ولی مشکلات ما این‌جوری حل نمی‌شه.‏
‫مشکلات ما پیچیده‌تر از این حرفاست...‏
‫و منم چشمم آب نمی‌خوره ‫از تو سودی به ما برسه.‏
‫هزار متری.‏
‫چی؟
‫من می‌تونم نیروهای شوروی رو...‏
‫از هزار متری برات بکشم.‏
‫‏200 متر واسه بچه‌هاست.‏
‫قضیه چیه، مارتی؟. یالا.‏‎
‫‏- باید سوژه رو ببینیم.‏ ‫‏- با من حرف بزن.‏
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫‏- می‌شه یه صحبتی داشته باشیم؟ ‫‏- باید سوژه رو ببینیم.‏
‫قضیه چیه؟
‫یکی منو به گروه ضربت وصل کنه.‏
‫اوه، نه، نه. دلت نمی‌خواد ‫این‌جا باشی. باور کن.‏
‫هرطور مایلی.‏
‫شروع می‌کنی ‫یا خودم شروع کنم؟
‫نمی‌دونم منظورت چیه.‏
‫آره، حدس می‌‌زدم.
‫فراز همزاد داره هرچی که می‌خواد...‏
‫از طریق دولت آمریکا به دست میاره.‏
‫و اگه بفهمه سوژه‌ش دوباره...‏
‫از دست دولت آمریکا فرار کرده،‏ ‫سخت آمریکا رو مجازات می‌کنه.‏
‫دقیقاً نمی‌دونم اون‌جا چه اتفاقی افتاد...‏
‫ولی بعد از اینکه دفعه اول دیدم ‫به وضوح دخالت کردی...‏
‫و به چیس کمک کردی فرار کنه...‏
‫می‌خوام پا رو جلوتر بذارم...‏
‫و حدس بزنم فرار امروز هم اتفاقی نبود.‏
‫نمی‌‌ذارم مسئولیت این ماجرا بیفته گردن من.
‫اینو به مافوق‌هام گزارش می‌کنم.‏
‫به همسرت زنگ بزن.‏ ‫به وکیلت زنگ بزن.‏
‫توی بد دردسری افتادی.‏
‫‏«فراز همزاد داره هرچی که ‫می‌خواد به دست میاره.»‏
‫چی؟
‫تو دومین کسی هستی که ‫این هفته، این جمله رو ازش شنیدم.‏
‫‏- خب؟ ‫‏- چرا باید کسی تو لنگلی تو رو انتخاب کنه...‏
‫یه فضول بی‌صلاحت ‫که هیچ دوستی نداره...‏
‫شبکه‌ای نداره...‏
‫تا مأموریتی به این مهمی رو هدایت کنه؟
‫تا الان نمی‌تونستم براش توجیهی پیدا کنم.
‫کسی توی لنگلی تو رو انتخاب نکرده.‏
‫فراز همزاد انتخابت کرده.‏
‫شخصاً تو رو خواسته.‏
‫یا حداقل یکی شبیه تو رو.‏
‫کسی که مدام سرک می‌کشه...‏
‫سؤال می‌پرسه،‏ ‫دنبال سرنخ می‌‌گرده.
‫فکر کردم قضیه انتقامه.‏
‫فکر کردم فراز همزاد ‫چیس رو زنده می‌خواد...‏
‫تا خودش اونو بکشه.‏
‫ولی شاید فراز همزاد...‏
‫واقعاً اونو زنده می‌خواد...‏
‫آره، می‌خواد فضول‌‌ترین حروم‌زادۀ...‏
‫تاریخ سازمان سیا چیس رو تحویلش بده...‏
‫چون همزاد سؤال‌هایی داره...‏
‫که دنبال جواب‌شونه.‏
‫یه چیزی رو می‌خواد بفهمه.‏
‫بگو اشتباه می‌کنم.‏
‫‏- گوش کن...‏ ‫‏- نپر وسط.‏
‫من اشتباه نمی‌کنم.‏
‫ولی چه‌جور سؤالی داره؟
‫می‌دونم همۀ اینا با چی شروع شد.‏
‫زشته، خطرناکه،‏ ‫ولی پوشیده نیست.‏
‫چی می‌دونی؟
‫‏30 سال پیش...‏
‫دن چیس همسر فراز رو دزدید...‏
‫منم کمکش کردم.‏
‫همین. قضیه اینه.‏
‫واسه این الان این‌جاییم.‏
‫‏30 سال پیش...‏
‫زنی ساکن هندوکش ‫با یه آمریکایی آشنا شد...‏
‫و باهاش خوابید...‏
‫چون فرصت یه زندگی بهتر...‏
‫و مرفه‌تر رو دید.‏
‫این شد که شوهرِ جنگ‌‌سالارش رو ترک کرد...‏
‫و با مرد آمریکایی رفت آمریکا.
‫ماجرا از این قراره.‏
‫ولی همزاد امید داره که چی بشه؟
‫اینکه بعد این همه سال زنه رو پیدا کنه...‏
‫و بدون اینکه کسی بفهمه ببرتش؟
‫اون زن سال‌هاست که مرده.‏
‫یا مخش تاب ورداشته...‏
‫‏- یا...‏ ‫‏- کافیه.‏
‫این بحث ما رو به جایی نمی‌رسونه.‏
‫داریم مسیر رو اشتباهی می‌‌ریم.‏
‫دن چیس رو به‌‌عنوان یه انسان ‫با ایمان واقعی شناخته می‌‌شه.
‫کسی که برای هدف می‌جنگه.‏
‫مردی که فارغ از هر بهایی...‏
‫باید مطمئن باشه که طرف درست...‏
‫هر جنگی که توش هست، قرار داره.‏
‫یه همچین مردی...‏
‫با زنی که حاضره باهاش...‏
‫بره اون سر دنیا.‏
‫داستان‌شون باید...‏
‫خیلی پیچیده‌تر از این حرفا باشه.‏
‫و اگه حق با تو باشه...‏
‫و همزاد دنبال جواب سؤال‌هاش باشه...‏
‫باید بفهمیم اون سؤال‌ها چیه.‏
‫و تنها راه فهمیدنش ‫اینه که خودمون ازش بپرسیم.‏
‫از... از کی بپرسیم؟
‫همزاد.‏
‫بی‌خیال.‏
‫می‌خوای باور کنم نمی‌تونی ‫یه پیغام به همزاد برسونی؟
‫نه اینکه نتونم. چرا باید این کارو بکنم؟
‫و راه‌حل جایگزینت چیه...‏
‫اینکه بری بگی شکست خوردم؟
‫یا اینکه شکست نخوری...‏
‫و هر سه ‌تامون...‏
‫جواب سؤال‌های همزاد رو پیدا کنیم.‏
‫همه‌چی رو برمی‌‌گردونیم به حالت اولش...
‫و هیچ‌کس ضرر نمی‌کنه.‏
‫‏- بله؟ ‫‏- گروه ضربت داره می‌‌رسه.
‫دارن وارد خونه می‌شن.‏
‫پلیس محلی دنبال ماشین فراریه...‏
‫ولی گروه ضربت می‌گه ‫ممکنه هنوز کسی...‏
‫‏- داخل خونه باشه.‏ ‫‏- چرا؟
‫یکی از پنجره‌ها با گلوله سوراخ شده.‏
‫شاید درگیری رخ داده.‏
‫برین، برین، برین!‏
‫مراقب باش!‏
‫کارش درسته.
‫می‌دونی، راستش رو بخوای ‫فکر نمی‌کنم همچین آدمی...‏
‫هیچ‌‌وقت مجبور بشه ‫واسه کارهایی که کرده جواب پس بده.
‫این‌جور آدم‌‌ها این شکلی‌ان، ‫هیچ‌‌وقت جواب پس نمی‌‌دن.
‫از طرف دیگه، تو...‏
‫اگه رازهایی داری...‏
‫اگه چیزهایی هست که ‫نمی‌خوای کسی ازش بو ببره...‏
‫مراقب رفتارت باش.‏
‫چون اگه هارپر دوباره منو بازی بده...‏
‫اون چیزهایی که زیر زمین ‫دفن شده رو پیدا می‌کنم...‏
‫و ازشون برعلیه تو استفاده می‌‌کنم.
‫‏- تیم دلتا، امنه. ‫‏- دریافت شد.‏
‫‏- امنه.
‫چیزی این‌جا نیست.‏
‫هرکی این‌جا بوده، رفته.‏
‫آلفا یک داره میاد بیرون.‏
‫ترتیب ملاقاتی که می‌خوای رو می‌دم.‏
‫مراقب باش چی آرزو می‌کنی.‏
‫نفس بکش، پسر.‏
‫نفس بکش.‏
‫اشکال نداره ما هم رخت پهن کنیم؟
‫انگلیسیت خوبه.‏
‫‏- ممنون.‏ ‫‏- دانشگاه خارجی؟‏
‫یا کابل؟
‫من اونی که فکر می‌کنی نیستم.‏
‫می‌خوام شوهرت کمک کنم پیروز این جنگ بشه.
‫همین. هدف دیگه‌ای این‌جا ندارم.‏
‫حرفم رو باور می‌کنی؟
‫وقتی هفت سالم بود...‏
‫پدر مادرم بهم گفتن ‫داریم می‌ریم اوهایو.‏
‫استاد دانشگاه بودن...‏
‫و توی دانشگاه اون‌جا ‫موقعیت شغلی به دست آوردن.‏
‫فقط چند هفته مونده تا بشم ‫یه دختربچه‌‌ای که دانشگاه کلمبوس درس می‌‌‌خونه.
‫بروشورهای روی میز پدرم رو یادمه.‏
‫عکس آدم‌های جوون...‏
‫پر از امید.‏
‫ساعت‌ها بهشون خیره می‌شدم.‏
‫می‌خواستم مثل اونا باشم.‏
‫بعد جنگ شروع شد.‏
‫و برنامه‌‌هامون عوض شد.‏
‫و زندگی تیره شد.‏
‫آمریکایی‌های بعدی‌ای که دیدم...‏
‫از سیا بودن.‏
‫خیلی تلاش می‌کردن...‏
‫تا جنگ ما رو با ‫هدف‌شون همسو کنن.‏
‫اون موقع فهمیدم دو نوع آمریکایی داریم.‏
‫اونایی که برای بهتر بشن این‌‌قدر مصمم هستن...
‫که باور دارن هیچ کاری نیست که نشه انجام داد.
‫و نوع دیگه...‏
‫هیولاها، این‌‌قدر مصمم هستن که حق باهاشونه...
‫که برای رسیدن به هدف‌شون هر خشونتی رو...‏
‫توجیه‌شده می‌‌دونن.
‫تا اینکه نفهمم تو کدوم‌شونی...‏
‫فرض رو بر بدترین مورد می‌ذارم ‫و از شوهرم در مقابلش محافظت می‌کنم.‏
‫اون چیه؟
‫چهار جعبه اسنایپر ام21.‏
‫با دوربین روی اسلحه.
‫من اونی که فکر می‌کنی نیستم.‏
‫من هیولا نیستم.‏
جهت اطلاع از جدیدترین فیلم و سریال ها :وای موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @YMoviz