ارائه شده در وبسایت وای موویز YMoviz.Com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور
‫حـــامـــی مــغــیــثــی ‫T.me/Timelordsubs
‫«کالین»!
‫«کالین»، بقیه کجا رفتن؟
‫آهای؟
‫واسه امشب دنبال جا می‌گشتم!
‫من بازرگانم.
‫پولش رو می‌دم.
‫آهای؟
‫آهای!
‫واسه امشب دنبال...
‫«کیرا»!
‫- رحم کن! ‫- امروز نه.
‫لطفا رحم کن...
‫اونو ببر. من رو ول کن.
‫لطفا!
‫«ینیفر»؟
‫چهار هزار سرباز تامری مُرده،
‫پنج هزار سرباز کایدوانی،
‫و حداقل 20 هزار نفر از اون‌ها.
‫نمی‌تونی توی رویاهای خودت پیداش کنی.
‫اون مُرده.
‫«ینیفر»؟
‫«ینیفر»...
‫«ینیفر»!
‫این رو دیده بودم.
‫از اسب پایین نیا.
‫اون کجاست؟
‫و تو دقیقا چی کاره اونی؟
‫هنوز زنده‌ست؟
‫ما بخاطر اون پیروز شدیم.
‫تا زمان رسیدن ارتش ‫واسمون وقت خرید.
‫ارزشش رو داشت؟
‫«ینیفر».
‫می‌شه لطفا بگی اون کیه؟
‫مهم نیست.
‫دیگه مُرده.
‫ولم کن.
‫ولم کن!
‫منم خیلی بد خوابیدم.
‫تو که کلا نمی‌خوابی.
‫کمتر هم کابوس می‌بینم.
‫به جز اونی که درمورد غول سنگیه.
‫زیادی دوستانه‌ست.
‫فراموش کردنش سخته.
‫خودت چی؟
‫"شوالیه سیاه" منو روی اسبش نگه‌داشته...
‫"سینترا" آتیش گرفته.
‫انقدر درمونده‌ام که نمی‌تونم کاری کنم.
‫فرار کردی.
‫شانس آوردم.
‫من... باید از چیزهایی سر در بیارم.
‫تو مدعی "حق غافلگیری" شدی و من رو گرفتی.
‫چرا؟
‫داشتم یه بدهی رو صاف می‌کردم.
‫من زندگی پدرت رو نجات دادم.
‫- درمقابل چی؟ ‫- مادربزرگت.
‫اون مخالف ازدواج مادرت با یه...
‫...خارجی بود.
‫پدرت نمی‌دونست داره چی رو رها می‌کنه.
‫پس...
‫من می‌شم سرنوشت تو؟
‫- حالا هرچی که هست. ‫- تو خیلی بیشتر از این‌هایی، «سریلا».
‫- دلم برای خونه تنگ شده. ‫- سینترا دیگه واست جای امنی نیست.
‫اسکلیگ چی؟ اونجا هم آشنا دارم.
‫- اونجا جام امنه. ‫- هر طور مایلی.
‫ولی بعدش فورا می‌ندازنت ‫تو بغل یه پادشاه بوگندو.
‫اونم میفته دنبال تاج و تخت تو.
‫البته غذاشون خوبه ها.
‫آتیش!
‫- بجنب! ‫- اینجا!
‫فقط من اینجام!
‫«تریس»!
‫پیش ما بمون!
‫«تریس»!
‫وضعیتش رو به راه بود. ‫نمی‌دونم چی شد.
‫داره از دست می‌ره.
‫- چی شده؟ ‫- اثری از «ینیفر» نیست.
‫دیگه برای همیشه رفته.
‫برادرزاده من چی؟
‫«فرینجیلا» اون جلو بود.
‫حمله نیلفگاردی‌ها رو با ‫زندانی ما هماهنگ می‌کرد.
‫تمام قوانین "آشوب" رو نادیده گرفته.
‫پس اونم از دست رفته.
‫رسوایی خانوادگی باشه واسه بعد.
‫فورا باید از اون زندانی اطلاعات بگیریم.
‫خون پادشاهان به جوش رسیده. ‫می‌خوان بیفتن دنبال نیلفگارد جنوبی.
‫شاید درستش همین باشه، از اونجایی ‫که می‌خوای به جای مشاورهای داخل قصر
‫- ما جنگجوهای وسط میدان باشیم. ‫- تو اونجا نبودی، «آرتوریوس».
‫پیروز شدیم. ‫ولی به سختی.
‫ما از نیروهای ذخیره نیلفگارد خبر نداریم،
‫که کجا قراره دوباره جمع بشن، ‫که برنامه بعدی اونا چیه.
‫زندانی.
‫درموردش چی می‌دونیم؟
‫جاسوس‌های ما چیز زیادی نمی‌دونن.
‫فقط می‌دونیم اون سقوط سینترا ‫رو هماهنگ کرده بود.
‫و اینکه به فرماندهان جواب پس نمی‌ده. ‫فقط به شخص امپراتور.
‫هیچ‌کس نتونست ازش حرف بکشه.
‫اگه به من زمان بدید...
‫می‌تونم هرچقدر بخواییم ازش حرف بکشم.
‫ما قانون داریم.
‫از تو اجازه نخواست.
‫به هوش اومد.
‫خوش اومدی.
‫مطمئن نبودم به هوش بیای.
‫لعنتی.
‫خب، این «کائر مورن» دقیقا چیه؟
‫جاییه که جادوگرها حین ‫زمستون می‌رن اونجا.
‫اونجا می‌تونیم استراحت کنیم و بهتر بشیم. ‫زره و اکسیرهامون رو جایگزین کنیم.
‫خونه منه.
‫پس چرا من درموردش چیزی نشنیده بودم؟
‫چون خودمون نخواستیم.
‫چرا؟
‫یه حمله‌ای شده بود.
‫خیلی وقت پیش ‫که من یه بچه بودم.
‫تقریبا همه ما رو از بین برد.
‫واسه همین ترجیح می‌دیم مخفی بمونه.
‫توی سینترا لباس پسرونه می‌پوشیدم ‫که بتونم یه‌قل دوقل بازی کنم.
‫گمونم جفتمون دوست داریم مخفی بمونیم.
‫بخاطر اینکه فرق دارین ‫بهتون حمله کردن؟
‫آره. ما مثل تو نمی‌تونیم آینده رو ببینیم.
‫توی میدون جنگ، که تو من و اون زن رو ‫قبل اینکه اتفاق بیفته دیدی.
‫آره خب، مثل... یه جور رویا بود.
‫مبهم. خیلی...
‫خیلی عجیب بود.
‫آروم.
‫چطوری این کار رو کردی؟
‫بهش می‌گن "آکسی".
‫نشونه آرامشه.
‫جادو. مثل شفا دادن مذهبی؟
‫راستش نه.
‫باید راه بیفتیم.
‫خداروشکر.
‫بنظرت اتاق دارن؟
‫بجنب، «روچ».
‫چیه؟
‫هیچ نگهبانی نداره.
‫- شاید بخاطر... ‫- ساکت.
‫صدای هیچ سگی هم نیست.
‫اینجا هیچ‌وقت بی سروصدا نیست.
‫- حالا چی؟ ‫- این نزدیکی آشنا دارم. یه دوست قدیمی.
‫روی «روچ» بمون.
‫«گرالت»!
‫«نیولن»؟
‫اینجا چه گُهی می‌خوری حرومزاده؟
‫دوستت همینه؟
‫آره...
‫- ولی عوض شده. ‫- می‌دونم.
‫از آخرین باری که من رو دیدی ‫یه مقدار فرق کردم.
‫ولی خودت هم کم تغییر نکردی.
‫چاقو رو بذار کنار و ‫بیا بریم داخل، جادوگر.
‫واست همه چیز رو تعریف می‌کنم.
‫آتیش برای مهمون‌های خودم.
‫و شما هم...
‫«سیری».
‫خب «سیری»، نظرت یا یه حموم گرم
‫برای استخون‌های یخ زده‌ات چیه؟
‫عالی می‌شه.
‫- فقط تا طوفان تموم بشه می‌مونیم. ‫- لطفا.
‫عالیه.
‫حمام!
‫تو هم می‌تونی اتاق بغلی بری حموم.
‫لازم نیست.
‫دوست عزیزم، خیلی هم لازمه.
‫بوی اسب پیر می‌دی.
‫جزوی از جذابیت‌های منه.
‫از اول هم یه تاپاله اسب بودی.
‫در!
‫چقدر گذشته؟ 13 تابستون از ‫آخرین باری که هم رو دیدیم؟
‫«نیولن»، من خوشم نمیاد ‫مهمون‌نوازی کسی رو نادیده بگیرم،
‫ولی باید مطمئن بشم ‫که جاش اینجا امنه.
‫عاج‌های من باعث شده فکر کنی ‫می‌خوام گلوش رو گاز بگیرم؟
‫جاش امنه.
‫منم همونی‌ام که بودم.
‫خب... شمع!
‫حقه بدی نبود.
‫نمی‌خوای بگی چی به سرت اومده؟
‫واسه گفتنش یه بطری مشروب لازمه. ‫داستان خودت چیه؟
‫واسه گفتنش یه انبار مشروب لازمه.
‫نامب‌اسکال یه نگاه انداخت، ‫سریع دمش رو گذاشت رو کولش رفت،
‫انقدر سریع می‌دوید ‫پاهاش رو زمین نبود.
‫راهزن‌های زمان ما پوست کلفت تر بودن، نه؟
‫واقعا خیلی لطف کردین.
‫لباس‌های دیگه من کم‌کم ‫داشتن از هم جدا می‌شدن.
‫قابلی که نداره.
‫خیلی زیبا شدین.
‫گوزن کبابی، ترافل،
‫شراب شیرین، ‫کلی هم بیار!
‫و برای شما،
‫فقط بهترین‌ها.
‫بلدرچین جادوگران.
‫قشنگ بود.
‫شوخی کردم، ‫شوخی کردم!
‫قرقاول کوهی برای دوست من!
‫- خوبه نه؟ ‫- واقعا خوبه.
‫- بهت نگفته چطوری آشنا شدیم؟ ‫- نه.
‫خیلی کم حرفه.
‫- آره. ‫- البته دوست دارم بشنوم.
‫داستان مورد علاقه منه. می‌دونی... ‫این اخموی سفیدبرفی که اینجاست رو،
‫یه زمان وحشتناک ترین ‫هیولای جهان استخدام کرده بود.
‫که می‌شه پدر من،
‫تا جنگل‌های ما رو از وایورن‌ها پاک کنه. ‫(گونه‌ای اژدها)
‫- توی کتاب‌ها دیده بودمشون. ‫- موجودات وحشتناکی‌ان.
‫اون پسربچه لاغرمردنی رو می‌بینی؟
‫اون من بودم.
‫و می‌خواستم خودم رو به پدرم ثابت کنم،
‫و اولی رو خودم بکشم.
‫ولی به جاش...
‫...افتادم تو لونه هیولای لعنتی.
‫ایشون میاد من رو از یقه‌ام بلند می‌کنه،
‫و وایورنی که می‌خواست ‫پاهای من رو بگیره رو می‌کشه.
‫فکر می‌کنی بعدش چی کار کرد؟
‫چی کار؟
‫من رو بخاطر کارم سرزنش کرد؟ نه.
‫سر قطع شده وایورن رو بهم داد،
‫و به پدرم گفت که من کشتمش.
‫در هر صورت باید ‫کل جنگل رو پاکسازی می‌کردم.
‫- پولم رو که گرفتم. ‫- چرت نگو! خیلی احساساتیه.
‫دلیلی نداره من دروغ بگم، «سیری» جوان.
‫اولین و آخرین باری بود...
‫که دیدم پدرم بهم افتخار کرد.
‫بعد اون،
‫من و «گرالت» به مدت ‫تابستون‌های زیادی با هم دوست شدیم.
‫حالا که دلیلی نداره دروغ بگی، ‫درمورد اون نفرین بگو.
‫- جلو دختره بگم؟ ‫- سرسخت تر از این حرف‌هاست.
‫من یه جوون عوضی بی‌رحم بودم.
‫همین.
‫با آدم‌های بدی گشتم.
‫معبد "عنکبوت سرشیری" رو خراب کردم.
‫کلی قارچ مخدر مصرف کرده بودم.
‫اگه تمام قارچ‌های جهان رو می‌خوردی هم ‫امکان نداشت انقدر احمق بشی.
‫کاش همینطوری بود.
‫بعد صدماتی که وارد کردم،
‫یه راهبه من رو نفرین کرد ‫تا این شکلی بشم.
‫تا ابد.
‫تنها.
‫همه نفرین‌ها درمان دارن. ‫گفت درمانش چیه؟
‫موقع فریاد زدن یه چیزی درمورد...
‫عشق و خون گفت.
‫من یادم نیست.
‫راستش رو بگم،
‫سعی کردم تمومش کنم، «گرالت».
‫بیشتر از یک بار.
‫ولی هی دوباره زنده شدم.
‫اون راهبه نمی‌ذاره ‫به این راحتی خلاص بشم.
‫دهکده پایینی متروکه بود.
‫اونجا چی شد؟
‫بعد نبرد "سودن"،
‫حومه شهر جای خطرناکیه.
‫سربازهای گرسنه، فراری‌ها...
‫بازم دلیل کافی برای کل مردم ‫دهکده نیست که خونه‌هاشون رو ترک کنن.
‫چرا هست...
‫اونم وقتی که «وایلد هانت» نزدیک باشه.
‫خودم دیدمشون.
‫همین هفته پیش.
‫سراسر آسمون جنوب سوار بر ‫اسب‌های اسکلتی خودشون بودن.
‫نمادی از عذاب.
‫«ارواح مورهاگ»؟ ‫(نام دیگر وایلد هانت)
‫قبل سقوط سینترا پدربزرگ منم دیده بودش.
‫که اونم یه دائم الخمر بوده.
‫خیلی چیزهای دیگه می‌دید.
‫من دارم می‌گم، شمال و جنوب درگیر جنگ شدن،
‫هیولاها به جای خواب زمستانی ‫دارن پرسه می‌زنن،
‫آفتی که به جون زمین افتاده...
‫شاید آخرالزمان شده.
‫من یه عصر تاریکی کامل و سه تا ‫آخرالزمان فرضی به چشم‌هام دیدم.
‫همه‌اش کس‌شعره.
‫نه، یه چیزی تغییر کرده «گرالت».
‫امروزه دنیا خیلی عجیب پیش می‌ره.
‫دور از دسترس پادشاهان و مردم.
‫«نیولن»، تو گربه داری؟
‫بیچاره ممکنه تو سقف گیر کرده باشه.
‫راستش گربه دارم. ‫حالش خوبه.
‫اسمش «ورینا»ست.
‫خیلی خوشحالم اون پیشم هست،
‫حتی با اینکه خیلی خجالتیه.
‫علاقه‌ای به غریبه‌ها نداره.
‫مگه نگفتی طلسم شدی ‫که تنها زندگی کنی؟
‫مگه نگفتی گربه‌ها ‫از جادوگر ها می‌ترسن؟
‫با یه نمایش چطوری؟
‫چطوره بریم اطراف چرخ بزنیم؟ ‫مطمئن بشیم امشب اینجا امنه.
‫خودت برو، «گرالت».
‫ما همینجا هستیم.
‫چه منظره خوشایندی.
‫الآن تو بازپرس منی؟ یا جلاد من؟
‫بستگی به امشب داره.
‫هرکاری می‌خوای بکن.
‫در هر صورت فرقی هم نمی‌کنه.
‫"شعله سفید" همه ما رو پاک می‌کنه.
‫باید بدونم نیلفگارد چی می‌خواد.
‫مقاومت کنی یا تسلیم بشی،
‫هیچ فرقی نمی‌کنه.
‫در طبیعت من نیست...
‫که ظالم باشم.
‫ولی تو یک نفر رو از من گرفتی.
‫یه نفر که خیلی واسم مهم بود.
‫پس منم دانش...
‫خاطراتت...
‫تمام وجودت رو می‌گیرم،
‫و درمونده و تنها ولت می‌کنم،
‫می‌ذارم توی تاریکی بی‌پایان ‫ذهن خودت بمونی.
‫می‌دونم.
‫می‌دونم می‌خوای داد بزنی.
‫ولی الآن زوده.
‫خیلی زوده. ‫چون من هنوز شروع هم نکردم.
‫اگه تکامل باعث وجود شیاری ‫توی مغزت شده باشه،
‫پس منم عمیق‌تر شخم می‌زنم.
‫بعدش می‌بینی داد زدن واقعی چطوریه!
‫این بهترین تلاشت بود؟
‫لابد بعد جنگ حسابی خسته شدین.
‫برخلاف تو، من کسی نیستم که "آشوب" رو ‫با مزخرفات بیهوده هدر بدم.
‫بنظر من که آتیش زدن ‫نصف ارتش شما بیهوده نبود.
‫چه حیف که پشت خطوط دشمن غل و زنجیر شدی.
‫وگرنه می‌تونستی واسمون یه ‫گراز تجسم کنی که بخوریم.
‫دارین فرار می‌کنین.
‫- ما بُردیم. ‫- یه نبرد رو بردین. جنگ تازه شروع شده.
‫پس‌مونده‌های شکست، چه ناراحت کننده.
‫"سودن" فقط یه قطره باران ‫درمقابل طوفان بود.
‫نگاهش کن.
‫- چرا این کارو می‌کنی؟ ‫- چون به قلمروی خودم وفادارم.
‫نه، رهبر عزیزت دنبال یه چیزی هست.
‫تو یه سرباز هستی که ‫به خواسته‌اش برسه.
‫باورم نمی‌شه... ‫اسمش چی بود، «ایمر»؟
‫صمیمانه عذرخواهی می‌کنم، ‫شخص "شعله سفید"...
‫باورم نمی‌شه خوشش بیاد از اینکه ‫ببینه دست از پا دراز تر برگشتی.
‫می‌دونی که برنمی‌گردم.
‫- می‌دونی که برادری هم اهل مذاکره نیست. ‫- نمی‌خوان برگردی.
‫قانون مقدس اون‌ها رو شکستی، ‫به جادوی آتش دست پیدا کردی.
‫به دستور «تیسایا».
‫من رو واسه نجاتشون تحسین می‌کنن.
‫مطمئنم خیلی خوب درک می‌کنن. ‫همه رهبر ها همینن.
‫می‌خوای من رو به عنوان قربانی تقدیم کنی.
‫یه مایه شرمساری که باعث به گا رفتن ‫ارتش نیلفگارد جنوبی شد.
‫حداقل قبل رسیدن به اون خراب شده ‫واسم یه غذای درست حسابی مجسم کن.
‫واسه سرگرم کردن خودت ‫این کار ها رو می‌کنی؟
‫برای اینکه خودم رو سالم نگه دارم، آره.
‫داستان معروفیه.
‫اولین بار وقتی جوون بودم، ‫موقع تحصیل توی آکسنفورت دیدمش.
‫این داستان یک جنگجوی جوان ‫الف رو روایت می‌کنه،
‫و انسانی که عاشقش می‌شه.
‫اسمش چیه؟
‫سقوط بزرگان.
‫الف جنگجو، انسان جادوگر،
‫قرار بود از روی نفرت قتل و عام کنند،
‫اما در عوض، عاشق شدن و فرار کردن.
‫برخلاف میل مردمشون.
‫خیلی قشنگه.
‫این دو در سعادت با هم ازدواج کردن،
‫بچه‌ای در راه آمد.
‫از تولد فرزند، ‫تا مرگ پدر و مادر.
‫اون روز زمستانی سرنوشت ساز.
‫انگار عمدا کاری می‌کنه
‫که خودش رو به خطر بندازه.
‫وقتی می‌خوام ساکت باشه، پرحرف می‌شه.
‫وقتی می‌خوام حرف بزنه، ‫سرسخت و عبوس می‌شه.
‫مثل اینکه رفیق خوبی پیدا کردی.
‫منو یاد یه دوست قدیمی می‌ندازی.
‫«موزاک».
‫گاهی اوقات بنظر واقعی نیست.
‫که دیگه رفته.
‫من فقط...
‫می‌گم کاش می‌تونستم ‫برگردم به گذشته و نجاتش بدم.
‫همه رو نجات بدم.
‫می‌شه منم باهات بیام؟
‫منم یه چند تا چیز هست ‫که باید تغییر بدم.
‫چه حسی داره؟
‫که بخاطر چیزی که هستی تنها باشی.
‫از درون نابودت می‌کنه.
‫تنهایی.
‫تا حالا خواستی خودت رو درمان کنی؟
‫به خیلی ها پیشنهاد گنجینه‌ای ‫در ازای یک بوسه دادم.
‫امیدوار بودم که اون ‫داستان‌های تخیلی واقعی باشن.
‫شاید هنوز اونی که باید رو پیدا نکردی.
‫«موزاک» یه بار درمورد مرد خارپشتی گفت ‫که توسط عشق واقعی‌اش درمان شد.
‫خوش به حالش.
‫شاید اون لایقش بود.
‫باغ مجسمه من رو دیدی.
‫همه خدمتکارهای من ‫اونجا دفن شدن.
‫روزی که تغییر کردم اونا رو کشتم،
‫نمی‌دونستم تبدیل به چی شدم،
‫نمی‌دونستم چه قدرت‌هایی دارم.
‫من لایق این سرنوشت‌ام.
‫بیا.
‫لابد خیلی خسته‌ات کردم.
‫تو هم حتما خسته‌ای.
‫رسیدیم.
‫واقعا لذت بردم.
‫اون‌هایی که کشتی...
‫همچین قصدی نداشتی.
‫گاهی اوقات...
‫فکر می‌کنم هنوز یه آدمم.
‫ولی اکثر اوقات...
‫واقعا می‌دونم چی هستم.
‫من با چشم‌های خودم دیدم
‫که به دست دیگران ‫با خاک یکسان شد.
‫خانواده‌ام اون داخل گیر افتادن.
‫فکر نمی‌کنم به تو بشه گفت هیولا.
‫واقعا لطف داری، عزیزدلم.
‫هیولا ها بیشتر از این...
‫چهره‌های وحشتناک و ‫چنگال و دندون هستن.
‫هیولا ها از کارهای انجام شده زاده می‌شن.
‫کارهای نابخشودنی.
‫شب بخیر.
‫شب بخیر، «نیولن».
‫مرغوب‌ترین "مید" از کمیاب‌ترین ‫عسل صحرای کوراتیان.
‫بیا بازی مشروب خوری راه بندازیم.
‫حالا شد یه چیزی!
‫چه بازی؟
‫خنجر پرت می‌کنیم.
‫هر کسی که نتونه بزنه ‫وسط کله پدر عزیزت،
‫باید بخوره،
‫و یه واقعیتی بگه.
‫آماده باش که ببازی.
‫اول تو.
‫با سوال واضح شروع کنیم.
‫به هر خدایی که قبول داری قسم،
‫چطوری شد که قرار شد ‫از یه دختر جوان مراقبت کنی.
‫قبل مرگ مادربزرگش بهش قول دادم.
‫برنامه‌ات چیه؟
‫زنده نگهش دارم.
‫همه‌اش همین؟
‫می‌تونم درمقابل هر آدم ‫یا هیولایی ازش مراقبت کنم.
‫به قول خودت؛ جهان داره تغییر می‌کنه.
‫شاید برای همین قانون غافلگیری ‫ما رو کنار هم قرار داد.
‫ای شوخی کثیف قدیمی.
‫داره جالب می‌شه، نه؟
‫پرت کن ببینم.
‫وسط خال.
‫دیگه پیر شدی رفت، دوست قدیمی.
‫مثل اینکه.
‫یه عمری تنها بودی،
‫بعد برگشتی می‌گی طبق یه قول و قراری ‫سرنوشتت با یه دختر بچه گره خورده.
‫چی تو رو عوض کرد؟
‫بپرس "کی".
‫«ینیفر» از ونگربرگ.
‫و این زیباترین و نادرترین ‫دوشیزه جهان کجاست؟
‫اونم کسی که تونست وارد ‫قلب یخ‌زده یه جادوگر بشه؟
‫اون مُرده.
‫پسر، خیلی شرمنده‌ام.
‫چند وقت پیش؟
‫چند روز پیش.
‫چطور دلت نشکسته؟
‫کی گفته نشکسته؟
‫- اسبت مسخره‌ست. ‫- می‌دونم.
‫اگه پیاده بشم، ‫افرادم می‌خورنش.
‫اسب‌ها، فاحشه‌ها، جادوگران، ‫همه مفید هستن تا زمانی که نباشن.
‫واقعا فکر کردی پیشکش کردن من
‫باعث می‌شه از شکستی که ‫به بار آوردی بگذره؟
‫ببین چطوری گردن جفتمون رو با هم بزنن.
‫ببین. شمال پیروز شده.
‫با ما باش. می‌گم من رو نجات دادی، ‫می‌تونی خودت رو رها کنی.
‫دقیقا خودم رو از چی رها کنم؟
‫فکر کردی می‌خواستیم شمال رو فتح کنیم؟ ‫می‌خواستیم آزادش کنیم.
‫توی "آرتوزا" ضعیف بودی، ‫ولی عقلت دست خودت بود.
‫که یعنی انتخاب داشتم.
‫من طبق خواسته انجمن برادری ‫توی یه قلمرو بودم. هممون بودیم.
‫فقط چند تا سرباز ممتاز برای ‫کنترل قلمروها، همین و بس.
‫ما رو مجبور نکردن کاری بکنیم.
‫منم باید مثل تو جایگاهم رو ترک کنم؟
‫از وظایف شونه خالی کنم؟ ‫توانایی‌هام رو هدر بدم؟
‫- شاید اگه منم «تیسایا» طرفم بود... ‫- شاید اگه به فکر خودت بودی،
‫به جای اینکه دنبال ‫لیسیدن چکمه بقیه باشی.
‫مایل به راضی کردن. ‫ضعیف و سست.
‫تو نمی‌فهمی، «ینیفر».
‫چیز دیگه نبود؟
‫چیزی واسه مخفی کردن ندارم.
‫از من که نداری.
‫ولی به دختره هم واقعیت رو گفتی؟
‫که جادوگرها بچه‌ها رو به دست میارن ‫تا بهشون از گیاهان جادویی غذا بدن؟
‫فقط اونایی که زنده می‌مونن، ‫خودشون تبدیل به جادوگر می‌شن.
‫تمام واکنش‌ها و احساسات انسانی ‫از اون‌ها گرفته می‌شه.
‫تبدیل به هیولا هایی می‌شن
‫که هیولا های دیگه رو بکشن.
‫قرار نیست برای اون اینطوری باشه.
‫ولی برای تو که بود.
‫چه خوب چه بد،
‫الآن با تو ـه.
‫خودش چه احساسی داره؟
‫قیافه کسی رو داری که نگرانه ‫توانایی‌هاش رو از دست داده باشه.
‫قیافه کسیه که واسش سواله؛ ‫چرا دوست قدیمی‌اش داره تقلب می‌کنه؟
‫مچم رو گرفتی!
‫چاقوهای جادویی.
‫ولی چرا؟
‫من که دیدم تو چطوری توی ‫لونه وایورن شاش‌بند شدی.
‫من که می‌دونم واقعا کی هستی. ‫چی رو داری مخفی می‌کنی؟
‫باید برم دست به آب ‫و بعدش هم بخوابم.
‫تو هم بخواب، مردک پیر عبوس.
‫فردا صبح می‌بینمت.
‫چیزی نیست، «ورینا».
‫اذیتت نمی‌کنیم.
‫فقط یه شب اینجا مهمونیم.
‫بعدش از خونه‌ات می‌ریم.
‫تو کی هستی؟
‫من «ورینا»ام، ‫دوست «نیولن».
‫داشتی کابوس می‌دیدی، ‫اومدم بهت سر بزنم.
‫لباسی که واست گذاشتم رو دوست داری؟
‫کار تو بود؟
‫آره.
‫ممنون.
‫«نیولن» گفت تو گربه‌ای.
‫تو چی هستی؟
‫- من فرق دارم. ‫- من تو نیستم.
‫ولی شبیهت هستم.
‫چطوری این کارو کردی؟
‫تا حالا کسی رو ندیده بودم...
‫که مثل تو تنها باشه.
‫متفاوت باشه.
‫مثل بقیه نباشه.
‫چرا با اون مرد سفر می‌کنی؟
‫من می‌دونم اون چیه.
‫اون چیز میز می‌کشه.
‫هیولا می‌کشه، آره.
‫اونا رو می‌کشه.
‫تو هم یه هیولایی؟
‫مگه چون تو فرق داری ‫هیولا محسوب می‌شی؟
‫هیولا ها با بقیه ‫کار های بد می‌کنن.
‫آدم‌ها با همدیگه کار های بد می‌کنن.
‫«نیولن»...
‫تو رو از جادوگر قایم کرد.
‫دوستت داره.
‫این می‌شه راز ما.
‫تا زمانی که بری.
‫پرواز می‌کنه.
‫- «گرالت»؟ ‫- «روچ» کنار دروازه‌ست.
‫اگه کسی به جز من افتاد دنبالت، ‫واسه نجات جونت فرار کن.
‫- چی شده؟ ‫- یه "بروکسا" توی خونه‌ست.
‫یه چی؟ چی کار می‌کنی؟
‫«گرالت»، چه خبر شده؟
‫برو.
‫فورا.
‫«ورینا»؟
‫اذیتم کرد.
‫«سریلا».
‫"بروکسا" خودشه. ‫(نوعی خون‌آشام)
‫برگرد پیش «روچ».
‫فرار نکن.
‫اگه فرار کنی نمی‌تونم ‫جلوی خودم رو بگیرم.
‫اشتباه می‌کنه.
‫من نمی‌خوام اذیتت کنم.
‫«گرالت»!
‫«سریلا».
‫- «گرالت»، وایستا. لطفا. ‫- برو کنار.
‫اگه تنهامون نذاری،
‫گلو ـش رو پاره می‌کنم.
‫معذرت می‌خوام.
‫واقعا معذرت می‌خوام.
‫یا مال من...
‫...یا هیچ‌کس.
‫دوستت دارم.
‫نه!
‫سراغ تو هم میاد.
‫چرا، «گرالت»؟
‫اشتباهه.
‫همه‌اش اشتباهه!
‫نفرین برداشته شد.
‫دیگه آزادی.
‫آزاد؟
‫تو به این می‌گی...
‫آزادی؟
‫توی جنگل پیداش کردم.
‫زخمی بود.
‫گرسنه بود.
‫از من نمی‌ترسید.
‫وقتی حالش خوب شد،
‫خودش خواست بمونه.
‫واسش مهم نبود...
‫من چه شکلی‌ام.
‫و برای کمتر شدن هوسش،
‫گذاشتم از من تغذیه کنه.
‫- ولی... ‫- نتونست جلوی خودش رو بگیره؟
‫اون یه هیولا بود.
‫نه.
‫اشتباه می‌کنی.
‫هیولا باشه یا نباشه مهم نیست.
‫دوستت داشت.
‫عشق و خون.
‫هردو قدرت زیادی دارن.
‫آدم‌های دانا و جادوگر ها سال‌هاست ‫خودشون رو درگیرش کردن.
‫- و به هیچی نرسیدم به جز... ‫- ...عشق واقعی.
‫از دست دادنِ...
‫...عشق واقعی.
‫همه‌اش همینه.
‫من با میل خودم...
‫از بلایی که سر مردم ‫دهکده آورد چشم‌پوشی کردم.
‫چون اونم واسش مهم نبود...
‫که من هم این همه سال نفرین شده بودم.
‫نه برای تخریب معبد.
‫برای تجاوز به راهبه.
‫«سیری»...
‫لطفا بمون. نرو.
‫التماس می‌کنم.
‫از شمشیرت استفاده کن
‫و تمومش کن.
‫بخاطر من.
‫الآن دیگه میرایی.
‫خودت تمومش کن.
‫وقتی گفتم فرار کن،
‫فرار می‌کنی.
‫گفتم قایم شو،
‫قایم می‌شی.
‫- وقتی گفتم برو پیش «روچ»... ‫- می‌دونم.
‫فکر کنم یه مشکلی دارم.
‫هرجا که می‌رم، مردم می‌میرن.
‫بعضی وقت‌ها، من...
‫حس می‌کنم می‌تونم...
‫کل جهان رو بسوزونم.
‫منظوری هم دارم.
‫فقط...
‫فقط باعث می‌شه
‫خیلی ازش بترسم.
‫ترس یه بیماریه.
‫اگه دچارش بشی و درمانش نکنی،
‫تورو در بر می‌گیره.
‫چطوری باید درمانش کنی؟
‫باهاش رو به رو بشی.
‫رو به رو شدن با ترس آسون نیست.
‫ولی من کنارت هستم.
‫نمی‌ذارم بلایی سرت بیاد.
‫خیلی‌خب.
‫کافیه! بلند بشید!
‫هرچی لازم دارید بردارید و راه بیفتید. ‫باید تا صبح برسیم سینترا.
‫نگاهشون کن،
‫داری اون‌ها رو به سمت ‫راه نجاتی می‌بری که وجود نداره.
‫چقدر دیگه باید بگذره ‫تا بهت پشت کنن؟
‫کمانداران!
‫آزادم کن. می‌دونی که قدرت من بیشتره.
‫- می‌تونم نجاتمون بدم. ‫- چیزی نمی‌بینم!
‫- کجاست؟ ‫- نمی‌بینم.
‫حـــامـــی مــغــیــثــی ‫T.me/Timelordsubs
جهت اطلاع از جدیدترین فیلم و سریال ها :وای موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @YMoviz