ارائه شده در وبسایت وای موویز YMoviz.Com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور
کی دوست داره یه داستان بشنوه؟
من!
تو دوست داری، دان؟
بیا جلوتر.
بابا، پس داستان چیه؟
امشب، برات یه داستان خیلی خاص می‌خونم.
جزیره حبابی
نمی‌تونم صبر کنم! شروع کنیم!
باشه. پس شروع می‌کنیم.
حالا آروم باش.
«یکی بود، یکی نبود،
یه شوالیه کوچولو بود
که با پدر و مادرش زندگی می‌کرد.»
تقدیم به دان، از طرف مامان و بابا
«اون‌ها توی یک جزیره خیلی بزرگ زندگی می‌کردند.»
وای، اینقدر بزرگه؟
درسته.
این جزیره بالای ابرها قرار داره،
و یه حباب بزرگ ازش محافظت می‌کنه.
وای، حباب!
تو جزیره، پر از موجودات حبابی دوست‌داشتنی بود.
شوالیه و حباب‌ها با هم کنار می‌اومدند؟
بله، همینطوره.
هر روز،
شوالیه کوچولو حسابی خوش می‌گذروند.
مشغول بازی با پدر و مادرش بود.
هر روز؟
آره. به نظر که خیلی بامزه میاد، نه؟
آره.
اما یه روزی،
یه ابر سیاه از دور پیدا شد.
چی شد؟
اون ابر رعد و برق‌های وحشتناکی می‌فرستاد پایین.
چه ترسناک!
بعدش چی شد؟
"عزیزم، ما باید بریم.
ما باید رعد و برق‌های توی ابر رو آروم کنیم."
"ولی نترس."
تو تنها نیستی.
"دوستات مراقب تو هستن."
"درسته."
حتی مادر از موج‌ها کمک خواست
که همیشه از شوالیه کوچولو مراقبت کنن.
"ای موج‌های عزیز،
لطفاً مراقب پسرمون باشید."
اما تو که از رعد و برق نمی‌ترسی، مگه نه، دان؟
دان؟
یه دفعه خوابش برد.
آره.
صداتو بیار پایین.
باشه مامان.
بله مامان.
قصه تموم شد؟
نه هنوز، عزیزم.
پس پدر و مادرش برمی‌گردن...
پدر و مادر شوالیه باور داشتن
که شوالیه کوچولو می‌تونه توی جزیره حباب دووم بیاره.
چون اون یه پسر سرسخته.
دوستت دارم دان.
منم دوستت دارم، مامان.
بخش اول: شوالیه و دوستانش
هی، توپ رو بگیر!
و...
هیچ‌کس نمی‌دونه
پدر و مادر شوالیه کی برمی‌گردن.
کافیه دان.
همین داستان رو هی برای ما تعریف می‌کنی.
همیشه هم در مورد شوالیه.
- حوصلم سر رفت. - وایسا!
بیا، بدو!
داریم بیسبال بازی می‌کنیم!
تیممون داره می‌بازه، می‌دونی که!
- از داستانات خسته شدم. - نه، صبر کن!
داشت هیجان‌انگیز می‌شد!
آخ!
اسفناج؟
اِمبِک! داری چکار می‌کنی؟
از یه بز کوچولو ترسیدی؟
نورمن.
داشتم توی مقرّمون دنبالت می‌گشتم،
اما تو اینجایی.
بیا دیگه.
اِمبِک! فشار بده!
بازم نیمکت‌نشینی؟
آخ!
- افتادم! - افتاد!
حالت خوبه؟
تعویض!
ذخیره داریم؟
- وای، حالا چی کار کنیم؟ - سلام!
من انجامش می‌دم!
تو نه، جامبو!
نورمن! اینو بگیر.
- یادت باشه. نذاری بیفته. - «نذار بیفته.»
- پاره‌اش نکن. - «پاره‌اش نکن.»
- خرابش نکن. - «خرابش نکن.»
باشه، فهمیدم.
- ممنون، نورمن. - حالا برو دیگه.
آهای! من دارم بازی می‌کنم!
وای. چرا اون؟
و زننده توپ هم...
عطا.
جامبو رو انتخاب کردی؟
آماده‌ای ببازی؟
یالا، پرتاب کن.
ما می‌بریم!
- توپ رو بگیر! - چه پرتاب دوری بود.
من می‌گیرمش!
بذار آیپ بگیردش!
اشکال نداره! خودم می‌تونم!
ببخشید، پیشی.
صبر کن!
جشنواره روستای سِرونی
هی، بچه‌ها!
حمایت از جشنواره روستای سرونی یادتون نره!
این فوق‌العاده‌ست.
دهدارمون خوشش می‌آد.
مثل قرمزیه که به زردی می‌زنه،
ولی زردی که به قرمزی می‌زنه. درسته؟
- نارنجیه. - درسته! نارنجیه.
هی! رنگش خیسه!
- وای نه! - خیلی متأسفم!
جای پات همه جاش مونده! زشت شد!
به نظر من قشنگه.
هنری‌تر شده.
واقعاً؟
شما دسترسی به قبر پدر و مادرم رو بستین
- برای پروژه پل روگذر! - درسته.
حالا مغازه من رو هم می‌بندین؟
اگه باز هم به خاطر این پل روگذر مشکل پیش بیاد،
من از حال می‌برمتون!
- می‌شنوین چی می‌گم؟ - دقیقاً!
من فقط اینجام که پیشنهاد
جابه‌جایی رئیسم رو اعلام کنم.
پس رئیس شما کجاست؟
- مستقیم با ما صحبت کنه! - بهش بگین بیاد اینجا!
هی!
چه خبره اینجا، دوستان؟
بفرمایید. فقط یک کم دیگه.
آقا! توپ!
ببخشید، دهیار. من...
- اگر اجازه بدین، آقا. - بله، آقا.
- این مغازه‌ها مال اهالی اینجان. - بله.
نسل به نسل همینطور بوده.
اگر اینجاها رو ببندین، چطور می‌تونن امرار معاش کنن؟
- دقیقاً! - دهیار درست می‌گه!
نظرتون چیه، آقا؟
اجازه بدین با رئیستون صحبت کنم.
آقا، دیگه خسته شدم!
یه چیزی به موتورتون گیر کرده!
وای نه!
گرفتمش!
شوالیه یه ستاره دنباله‌دار رو گرفت.
اینم از این! ما بردیم، نه؟
اَه، جامبو.
- بازی تموم شد. - بازی تموم شد.
- راحت می‌شه شما رو شکست داد. - شما نمی‌تونین ما رو ببرید.
- بابا! - بهتره بری خونه.
دست و پاهات رو بشور،
و یه داستان دیگه سر هم کن.
- تپلو! - بیا بریم اونجا بازی کنیم!
یه دست دیگه چطوره؟
نه ممنون، دان.
ما می‌خوایم فوتبال بازی کنیم.
منم باهاتون بازی می‌کنم.
ما الان پنج نفریم.
اون یه نفر دیگه کیه؟
شما که فقط چهار نفرین...
دفعه بعد می‌تونی بیای باهامون بازی کنی.
فعلاً!
بچه‌ها!
ایْپ.
چرا، ایْپ؟
خب...
تو کُندی، دان.
هر وقت تو می‌آی، ما همیشه می‌بازیم.
هی! بریم دیگه!
اومدم!
من می‌شم دروازه‌بان!
صبر کن!
نورمن.
خسته شدم از اینکه مسخرم کنن.
واقعاً همیشه من باعث می‌شم همه ببازن؟
همگی توجه کنید.
کسانی که می‌خوان برای صحنه ثبت‌نام کنن،
امروز آخرین روزه.
- دان! - چیه؟
اونجاست!
حداکثر تا ساعت ۵ بعد از ظهر.
بیا. بهشون نشون بده که می‌تونی ببری.
خب؟
- برای چی ثبت‌نام کنم؟ - برای اون دیگه!
- دیگه چی؟ - اینو؟
ولی بقیه به‌خاطر داستان گفتن، منو مسخره کردن.
محاله بتونم برنده شم.
باید امتحان کنی.
دان! نورمن!
- مِی؟ - مِی؟
می‌دونید ساعت چنده؟
مادربزرگ منتظرتونه!
نزدیک بود یادم بره!
بیسکویت‌ها رو داری؟
آره. فقط زود باش!
هی. رادیوی من چطوره؟
آماده‌ی کار کردن هست؟
آماده‌ست.
می‌تونم یک روزه تعمیرش کنم.
- وای. - چی شده؟
فکر کنم یه پیچ شل شده.
یه لحظه صبر کن.
- عطا، اومدی خونه. - آره.
می‌تونی پیچ‌گوشتی زرده رو بهم بدی؟
این یکی؟
خودشه.
ممنون.
می‌تونی کمکم کنی اینو نگه دارم؟
عجیل، مطمئنی نمی‌خوای
برای پات بری دکتر؟
وای، هزینه‌اش ممکنه زیاد باشه.
اگه نیاز به عمل یا چیزی داشته باشم چی؟
با این حال باید درمان بشی.
کدخدا هزینه‌اش رو تقبل کرده.
اون یه مقدار پول برای دارو و پانسمان بهم داد.
این عصا رو هم بهم داد.
وای.
کدخدا چقدر مهربونه، نه؟
- آره. - عجب. اوه!
این چیه، سیل؟
بیا.
اینجوری.
داداش کوچیکم درستش کرده.
یه سری
چراغ و بلندگوی قدیمی رو به هم وصل کرده، و اینم از این!
می‌خوای این رو بذاری روی رادیوت؟
می‌تونی این کار رو بکنی؟
البته که آره.
برای شما رایگانه.
فوق‌العاده‌ست بابا، دمت گرم.
عطا، اینو اینجوری درستش کن.
- عطا خودش زحمتشو می‌کشه. - باشه.
- ممنونم. - خواهش می‌کنم.
عطا، معلومه تو هم مثل آصیل باهوشی.
نمی‌خوای توی استیج جشنواره روستای سرونی شرکت کنی؟
استیج؟
همون مسابقه استعدادها رو میگم.
فکر کنم الان ثبت‌نامش شروع شده.
هیچ بچه دیگه‌ای توی روستا نمی‌تونه این رو بسازه.
حتماً باید با همین بری!
جایزه‌اش پول نقده!
می‌تونی به داداشت کمک کنی پاش رو درمان کنه.
چقدر عالیه، نه؟
عزیزم، ما باید بریم.
دان.
چرا نمی‌خوای قصه‌گویی کنی؟
درسته، تو که همه چیزو حفظ کردی.
آره.
اگه نمی‌خوای قصه بخونی،
می‌تونی به جاش با بزهای من تردستی کنی.
این چیه؟
- مامان بزرگ. - بله؟
این چیه؟
تا ابد در رگ‌های تو
بالاخره، دعاهای من برای تو پایانی نخواهند داشت
این دست‌خط مامانته!
مامان برام آهنگ ساخته؟
خودشه!
من می‌تونم این قصه رو با آهنگ مامانم تعریف کنم!
نورمن، مِی. کمکم کنید!
توی پایگاه تمرین می‌کنیم!
مِی، تو مسئول لباس‌ها باش و موزیک رو پخش کن.
نورمن، تو صحنه رو تزئین کن.
می‌تونید تصور کنید این آهنگ رو اجرا کنیم؟
دانِ باحال
کلی آدم تماشا می‌کنن.
اگه برنده بشیم، دیگه بهم نمی‌گن "جامبو"!
و کلی دوست پیدا می‌کنم!
خواهش می‌کنم؟
باشه. بیا این رو به عطا و بقیه بچه‌ها ثابت کنیم.
می؟
باشه. انجامش می‌دیم.
هنوز جشن نگیر.
باید زود ثبت‌نام کنی.
- خداحافظ، مادربزرگ. - بعداً می‌بینمت.
- مراقب خودت باش. موفق باشی. - دان، وایسا!
اون پسر شماست.
متأسفم، بچه‌جان.
ما همین حالا ۱۰ شرکت‌کننده داریم.
مهلت ثبت‌نام تموم شده.
ولی خانم...
یه نفر دیگه چطور؟
آماده‌سازی این راحت نیست.
متأسفم، بچه‌جان.
لامپ‌هات رو برای جشنواره‌ی سال بعد نگه دار.
باشه.
ببخشید!
من می‌خوام با دوستام برای صحنه ثبت‌نام کنم.
آره. می‌تونیم انجامش بدیم، مگه نه؟
وای.
ثبت‌نام تموم شده.
- وای! هی، گوش کن! - حالا باید چیکار کنیم؟
گروه "لنونگ نیه‌لونونگِ" خیابون چیمانده رو می‌شناسی؟
همین الان بهم گفتن نمی‌تونن اجرا کنن!
مجبورن برن یه جلسه‌ای تو روز ۱۷ام!
حالا باید چیکار کنیم؟
کنسل کردن؟
آره! حالا باید لیست اجرا رو درست کنم!
این یعنی که...
شماها ثبت‌نام می‌کنید؟
- باید بکنید! - باشه.
چی می‌خواید اجرا کنید؟
اینو!
داستان یه شوالیه شجاع
توی جزیره جادویی حباب‌ها.
باشه.
ما اجرا می‌کنیم! بریم تو پاتوق‌مون تمرین!
بخون، نورمن!
ما اجرا می‌کنیم! بریم تو پاتوق‌مون تمرین!
- ما اجرا می‌کنیم! - جامبو!
چه جوری ثبت‌نام کردی؟
ثبت‌نام که تموم شده بود!
خب، کاری نداشت.
منم دیگه! دان!
تقلب کار! تو تقلب کردی!
ثبت‌نام تموم شده بود!
کی میگه من تقلب کردم؟
بریم تمرین کنیم.
اونا منو قبول کردن
چون قراره یه اجرای باحال داشته باشم.
ببین.
از این کتاب داستانه که مامان و بابام بهم دادن.
از روی این کتاب.
ولی...
- اگه اینو نداشته باشی چی؟ - آتّا!
بازم می‌تونی یه اجرای باحال داشته باشی؟
- آتّا! - پسش بده! مال مامان و بابامه!
آتّا، این کارت اصلاً خوب نیست!
دان!
گفتی باحال بود؟
حتی نمی‌تونی اینو پس بگیری.
یالا. کتابتو پس بگیر.
آتّا!
وای!
تو هیچ‌وقت برنده نمی‌شی. فهمیدی؟
آتّا!
پسش بده!
قوی باش، دان.
آهنگ مامانم توی اون کتابه، مِی.
می‌تونیم با قطارها بازی کنیم.
سَپ، سَپ، سَپ!
چطور این کارو کردی؟
همین‌جوری کردم.
این همون «سَپ، سَپ، سَپ»ـه.
«سَپ، سَپ، سَپ»؟
- چطور انجامش دادی؟ - این که آسونه.
اولین «سَپ».
غافلگیر کن.
دومین «سَپ».
اون چیه؟
حواسشو پرت کن.
«سَپ» آخر.
وقتی حواسش پرت شد، بگیرش!
وقتی «سَپ، سَپ، سَپ» رو یاد بگیری،
می‌تونی هر چیزی رو قاپ بزنی.
این شامل...
پس گرفتن کتابم از "آتا" می‌شه!
- درسته. - آره.
بریم پسش بگیریم.
صبر کن، "دان". مطمئنی؟
برای اجرا به اون آهنگ نیاز داریم، "مِی".
"نورمن"!
اونه!
داره پرواز می‌کنه.
اون چیه؟
شما کی هستید؟
من مری‌ام.
ما که خواب نمی‌بینیم، نه؟
این چیه؟
نورمن!
داری چی کار می‌کنی؟
آخ!
اون داره برق می‌زنه، مِی.
اول بپرس!
همین‌طوری نرو دست بزن بهش.
بیا. دستت رو بده به من.
تو دقیقاً چی هستی؟
من یه بچه‌ام، درست مثل تو.
تو چرا اینجایی؟
دان.
نورمن.
مِی.
شما اسم‌های ما رو از کجا می‌دونید؟
راستش،
من می‌خوام ازتون یه خواهشی بکنم.
من و پدر و مادرم
خیلی وقته که در آرامشیم.
عجله کن، یاسمین!
بابا!
مری، به من نگاه کن.
مامان!
برو کمک پیدا کن.
ما رو آزاد کن
قبل از اینکه این گردنبند پژمرده بشه.
متوجهی چی میگم؟
کجا می‌ری؟ تنهام نذار!
مامان! بابا درد داره!
مری. لطفاً.
بابا!
سنگ قبرت رو لمس کن و بدو!
نترس، می‌تونی انجامش بدی، مری.
دوستت دارم.
مامان!
یک نفر به آرامگاه خانوادگی ما بی‌حرمتی کرده.
کی؟
نمی‌دونم.
اون شخص یک رادیو با نور درخشان داشت.
من باید اون رادیو رو پیدا کنم
و پدر و مادرم رو آزاد کنم.
باور دارم فقط شما می‌تونید کمکم کنید.
کمکم می‌کنید؟
نه.
متأسفم، مری.
نمی‌تونیم کمکت کنیم.
اینو نگو، دان. بذار ببینیم چی می‌خواد بگه.
ما باید کتابم رو پس بگیریم!
فقط گوش کن، دان!
دان.
تو می‌دونی دور بودن از پدر و مادر چه حسی داره.
لطفاً کمکم کن پدر و مادرم رو آزاد کنم.
لطفاً؟
من هم می‌تونم در عوض بهت کمک کنم.
گفتی دنبال پس گرفتن یه کتاب هستی.
مگه تو چیکار می‌تونی بکنی؟
خوب دقت کن.
من می‌تونم انتخاب کنم که چه کسی من رو ببینه.
این بهتر از «سپ، سپ، سپ»ـه.
پس بده.
مری.
اگه همه نتونن تو رو ببینن،
یعنی
می‌تونی بی‌سروصدا کتاب منو پس بگیری؟
ما کمکت می‌کنیم پدر و مادرت رو پیدا کنی.
واقعاً؟
ممنونم، دان!
ولی باید قول بدی که به من کمک کنی.
اگه بتونی کتاب رو بگیری، من بهت کمک می‌کنم.
باشه. قول می‌دم.
باشه. قبوله؟
بذار اینجوری انجامش بدیم.
منظورت چیه که اون سنگ قبر تکون نمی‌خوره؟
ما قبلاً هرگز این جور مشکلات رو نداشتیم.
یادتون باشه، شما اون زمین رو به ما قول دادین.
سرویس AA
کجا بودی؟
دوباره که دعوا نکردی؟
همینجوری یهویی دلم خواست تو برنامه استعدادیابی ثبت‌نام کنم.
خب؟
راهت دادن؟
دیر رسیدم.
پس نمی‌تونم شرکت کنم.
اشکالی نداره.
جایزه پول نقده.
می‌تونست کمکی باشه برای درمان پات.
چرا ما اینجوری هستیم؟
چرا؟
آتّا.
اگه خسته‌ای
یا ناراحتی،
خشمت رو سر بقیه خالی نکن.
دوستات رو اذیت نکن.
فقط به من بگو.
همه چیز رو به من بگو.
من به حرفات گوش می‌دم.
شاید این جور زندگی رو به ما دادن
چون ما قوی هستیم.
باشه، عطا؟
آفرین، آفرین. تخم‌مرغتو تموم کن، خب؟
این با سس سویا خیلی خوشمزه می‌شه.
شوالیه کوچولو هر روز کلی با پدر و مادرش بازی می‌کرد و حباب درست می‌کرد.
عطا!
می‌تونی فردا بری خونه خانم تیتین؟
زنگ زد و گفت که می‌خواد علف‌ها رو کوتاه کنی.
- می‌تونی؟ - باشه.
ممنون، طا.
عطا برادر عزیزم، آچیل
خوش آمدید! روستای ما صمیمی، همدل و آرام است
اخطار ساخت پل روگذر پیش رو
بخش ۲: کتابمو پس بده!
خدمات AA
پس اون همون کسیه که کتابت رو برداشته.
ایناهاش.
کتاب توی اون کیف هست.
دنبالش بریم.
دان!
وایسا!
من اول می‌رم بیرون!
مراقب باش!
ای وای.
مری!
قایم شو!
اون نمی‌تونه منو ببینه.
درسته.
فقط خودتی.
حتماً گرسنه‌ات شده.
بیا اینجا.
بفرما.
داره به گربه غذا می‌ده؟
لطفاً اینجا رو تمیز کنید.
- بله، خانم. - بفرمایید.
- همه‌ی علف‌های هرز رو می‌کنم. - آره.
برگ‌های هرس‌شده رو هم جمع می‌کنم.
- ممنونم. - خواهش می‌کنم.
آتا دوست داره به مردم کمک کنه؟
امکان نداره.
حتماً داره سر به سرش می‌ذاره.
کیفش اونجاست!
بریم!
هی! عجله نکن!
دنبال من بیا.
- فشار بده! - یواش!
وای!
اسم تو چیه، گل زیبا؟
نورمان. داری گل‌ها رو یادداشت می‌کنی؟
آره، با اسم و عکسشون هم همینطور.
این یکی که زرد طلاییه و مرکز قهوه‌ای داره.
این یه گل آفتابگردونه.
- آفتاب و گل دو چیز کاملاً متفاوتن! - دن، نورمن، حواستون جمع باشه!
درسته.
بسه دیگه حرف زدن.
دن داره چرت و پرت میگه.
ولی بهش میگن آفتابگردون.
دن!
"گل آفتابگردون."
نورمن! ما باید بریم اون...
کتابم...
کی اونجاست؟
مری! دن کجاست؟
مِی!
زود باش، دن!
نمیتونم بالا برم!
اَه!
نورمن! کمکش کن!
هی، کی اونجاست؟
تو تلویزیون دیدم...
یه ورزشکار عالی به هم‌تیمیش کمک می‌کرد اینجوری بپره!
عالی؟
منظورت ژیمناستیکه!
فقط به من اعتماد کن!
هی!
وای!
باشه دیگه.
عالیه. بریم.
آی!
جامبو؟
بدو!
برگرد اینجا!
- وای نه! من از این طرف می‌رم! - هی!
برگرد اینجا!
کتاب رو بده!
جامبو!
- بدو! - فرار کن!
همه فرار کنید!
- جامبو! - بدو!
- بیا اینجا! - بدو!
- دیگه ندو! - بدو!
دان! سریع!
- مِی، بیا! - زود باش!
جامبو!
وای!
بچه‌ها، فردا نمایش استعدادها رو تماشا می‌کنید؟
بچه‌ها!
جامبو!
چی شده؟
من می‌خوام قصه‌ام رو اجرا کنم
در جشنواره دهکده سرونی!
تماشا می‌کنی، آره؟
تو هنوز آدم نشدی، جامبو.
بهت گفتم هیچ وقت نمی‌تونی ببری! بازم اصرار کردی.
به هر حال، دیگه حوصله‌ی داستانت رو نداریم.
حتی بیسبالت هم افتضاحه. پاشو بریم.
من گرسنمه.
نه!
نمی‌خوام مضحکه بشم!
مری.
فقط تو می‌تونی اجرای منو خاص کنی.
بیا دیگه.
تو قول دادی که اگه کتاب رو بیارم،
کمکم می‌کنی پدر و مادرم رو پیدا کنم.
می‌دونم.
ولی یه بار دیگه کمکم کن.
فقط تا وقتی که اجرا تموم بشه.
بعد از اون، من کمکت می‌کنم!
باشه؟
مری.
قول می‌دی؟
این آخرین باره.
آره!
قول می‌دی؟
آره، قول می‌دم.
باشه.
مری قراره برای اجرامون کمکمون کنه!
ولی صبر کن.
برای اینکه کسی شک نکنه،
مری باید مثل ما لباس بپوشه.
آره!
مری. اینو بپوش.
مری!
حالا این عالیه!
تو کاملاً می‌تونی عضو چهارم گروهمون باشی.
درسته؟
خب، پیشرفتی داشتید؟ صبرم دیگه داره تموم میشه.
چرا انقدر طول کشیده؟
تا حالا هیچ قبری نبوده که باز کردنش اینقدر طول بکشه.
گوش کن، من دو روز بهت فرصت میدم.
اگه تا اون موقع تموم نشه، معامله فسخه.
فهمیدی؟ فقط دو روز.
بُعد ارواح
صندوق نامه
- مادربزرگ. - بله؟
میشه بگید پدر و مادرم چطور این کتابو درست کردند؟
اون وقتا، پدر و مادرت
روزها وقت صرف این کتاب کردند،
تا دیروقت شب.
فهمیدم، باشه!
نظرت چیه...
یه شوالیه کوچولو.
اون زنده می‌مونه...
- کجا؟ - یه دنیای حباب‌ها.
دنیای حباب؟
دُن دوست داره توی حموم با حباب صابون بازی کنه، مگه نه؟
بفرما. نظرت چیه؟
شبیه خودشه.
آره.
نگرانم دُن احساس تنهایی کنه،
وقتی برای دیدن ناشرها سفر می‌کنیم.
اون این کتاب رو داره تا همدمش باشه.
اگه شوالیهٔ توی این داستان
پدر و مادری داشته باشه که مجبورن برن؟
- جالبه. - درسته؟
- بذار یه دوست هم بهش بدیم. - آره!
- تا تنها نباشه. - باشه.
نظرت چیه؟
موج‌ها خیلی قشنگن.
مگه نه؟ درست مثل خودت.
چرا امشب تو براش این داستانو نمی‌خونی؟
مطمئنم خیلی خوشش میاد.
ایدهٔ عالی‌ای بود.
پدر و مادرت
شاید دیگر با ما نباشند.
اما این کتاب
همیشه همراه شما خواهد بود.
پس نگران نباش.
شما من و این کتاب رو دارید.
همیشه دوستانی خواهید داشت.
باید بهترین اجرا رو داشته باشم.
می‌خوام پدر و مادرم رو سرافراز کنم.
آمین.
بخش سوم: شب جشن و خاطرات
گوش کنید!
مواردی برای اجرای عالی ما: آواز، تزئینات، لباس‌ها.
من کارهایی رو که باید انجام بدیم
تا اجرامون عالی بشه، لیست کردم!
منضبط باشید!
از دستورالعمل‌های مایساروه پیروی کنید!
فهمیدید؟
- بله! - بله!
بیایید با مهم‌ترین بخش شروع کنیم.
آواز!
برای تزئینات و لباس‌هایمان،
به رنگ، مقوا و پارچه نیاز داریم!
دو هزار؟
این قلک واسه چیه اگه کسی ازش استفاده نمی‌کنه؟
از کجا می‌تونیم پول تهیه کنیم؟
من می‌دونم!
باید تو یکی از بازی‌های این جشنواره شرکت کنیم!
جشنواره دهکده سرونی
سکه‌ها رو با دهنتون بردارید،
نه با دستاتون.
و برنده کسی نیست جز…
نرمان. با ۱۱ هزار.
بردیم!
دان! نرمان!
بجنب نرمان! دان!
- زودباش! - می‌تونی!
زودباش!
بازم نشد.
شانس بیاری نیفتی!
تسلیم شو دان!
هی داره میفته.
بردیم!
آره!
انجامش دادیم!
تا ابد در رگ‌هایت
به نظر می‌رسه دوستی با نرمان و مای خیلی لذت‌بخشه.
نرمان با پدربزرگش زندگی می‌کنه.
اون هیچ‌وقت مادرشو ندیده.
پدرش از دنیا رفت
به خاطر یه بیماری.
حالا اون از بزهای پدربزرگش مراقبت می‌کنه.
در مورد مِی،
قبل از این‌که با مادر فعلیش زندگی کنه،
توی یتیم‌خونه بود.
بعضی وقتا حس می‌کنم
مامان و بابام اون دو تا رو
از آسمون واسم فرستادن.
من اینو باور دارم.
از همون لحظه‌ای که شما رو دیدم، احساس امنیت کردم.
من بوی شما رو هم می‌تونم تشخیص بدم.
بو؟
شما بوی چای یاس می‌دین،
همون چایی که من می‌خوردم.
بوی خوبی داره.
چقدر این کتاب براتون عزیزه، نه؟
این آخرین چیزیه که از مامان و بابام یادم مونده.
بعد از خوندن این،
اونا روز بعد با عجله با ماشین به ایستگاه قطار رفتن.
تقریباً قطار رو از دست دادن.
مادربزرگ گفت اون روز صبح خیلی بارون می‌اومده.
جاده خیلی لغزنده بود.
ببین.
این شوالیه دقیقاً شبیه منه.
پدر و مادرش اونو توی جزیره رها کردن.
وقتی از مامان و بابام جدا شدم،
اینو بهم دادن.
ولی اگه گردنبند پژمرده بشه،
من دیگه نمی‌تونم با اونا برم خونه.
خب، اونوقت چی میشه؟
من ناپدید می‌شم.
ناپدید شی؟
مِری.
قول می‌دم،
می‌تونی بری خونه.
بهم اعتماد کن.
به شوالیه حباب اعتماد کن.
جزیره حباب چقدر بزرگه؟
به بزرگیِ...
جامبو.
اینم از شرکت‌کننده بعدی ما!
گروه جامبو!
شروع شد. گروه جامبو.
ببینیم.
روزی روزگاری،
شوالیه کوچکی بود که با پدر و مادرش زندگی می‌کرد.
اونا توی یه جزیره خیلی بزرگ زندگی می‌کردن.
هر روز، توی اون جزیره،
شوالیه کوچولو خیلی خوش می‌گذروند
و با پدر و مادرش بازی می‌کرد.
اما یه روز،
یه ابر سیاه دوردست پیدا شد.
ابر
برق صاعقه می‌باراند!
"باید بریم.
باید ابرها رو آروم کنیم."
شوالیه‌ی کوچولو توی تنهایی‌اش، خودش رو
با یه آهنگ دلداری می‌داد.
اگه یه روزی
طوفان از راه رسید
و باد تو رو به لرزه درآورد
بذار بگذره
چون زندگی می‌خواد
که تو قوی‌تر باشی
وقتی اون موقع برسه
و ما کنارت نباشیم
می‌خوام صدای آواز
من رو بشنوی
مطمئنم با گذر هر روز
یاد می‌گیری با غم دوست باشی
نترس
از اینکه غمت رو ابراز کنی
فرزند من
یادت باشه هیچ تلاشی
بیهوده نخواهد بود
نگران این دنیای خشن نباش
بالاخره، پایانی نخواهد بود
دعاهای من برای تو
با تمام وجود زندگی کن
و لبخندی تو قلبت داشته باشی
- دعا می‌کنم - دعا می‌کنم
که همیشه
همیشه
- شاد زندگی کنی - شاد
حتی زمانی که
زندگی خوب پیش نمیره
این ترانه، فقط یه ملودی نیست
می‌خوام خوب بهش گوش بدی
با قلبت، نه گوش‌هات
یادت باشه
این ترانه بیشتر از
کلماته
بعدها تو زندگی
معنی‌ش رو پیدا می‌کنی
این یه نشونه‌ست
از عشق واقعی من
یه نشونه
از عشق واقعی من
محشر بود، جامبو!
- عالی بود! - جامبو!
حسابی باحال بود!
جامبو!
وقتشه که برنده اجرای امشب رو اعلام کنیم!
کی برنده میشه؟
جامبو!
قهرمان اجرای روستای سِرونی
به عنوان برنده،
گروه جامبو یک بار دیگه اجرا خواهند کرد
در اختتامیه جشنواره روستای سرونی، فردا شب!
- یه کف مرتب! - دوباره اجرا کنیم؟
ما بردیم!
ممنون از همگی!
مِری!
چی شده؟
- عالی بود! جامبو! - ممنونم!
من خوبم، مِی.
چطور ممکنه؟
جامبو!
- گروه جامبو! - گروه جامبو!
مِری!
چقدر خوب آواز خوندی!
- محشر بود! - آره! درسته.
ممنونم.
خواهش می‌کنم.
کِی می‌خوایم دنبال پدر و مادرم بگردیم، دان؟
فردا؟
شنیدی چی گفتن، آره؟
شب آخر هم اجرا می‌کنیم!
درسته؟
آره خب، بعدش چی؟
دنبال رادیو می‌گردیم
بعد از شب آخر؟
دن، قول تو این نبود.
می‌دونم.
ولی اجرای جامبو به تو نیاز داره.
خودت که دیدی، مگه نه؟
همه از اجرای من خوششون اومد!
من بهت گفتم فقط یک بار اجرا می‌کنم!
آره، ولی اگه الان بری خونه،
پس تکلیف اجرای من چی می‌شه؟
تو قول دادی!
من هنوز سر قولم هستم.
فقط فعلاً عقب افتاده.
دن! من وقت زیادی ندارم!
- مری! - مری.
- لطفاً بیا پایین! - لطفاً بیا پایین!
خیلی خب!
اگه تو کمکم نمی‌کنی، خودم دنبالشون می‌گردم!
باورم نمی‌شه!
مری!
کجا میری؟
رئیس دهکده، ممنون برای دارو.
آسیل!
- داداش... - بله؟
- آقا. - سلام، عطا.
بذارید یه چیزی بهتون بگم!
جامبو تو اجرای صحنه برنده شد!
- واقعاً؟ عالیه! - اما...
مهم این نیست! اون تقلب کرده!
اون از... کمک گرفت.
از یه روح.
چی داری میگی؟
من جدی میگم!
من خودم اون روح رو دیدم!
یه دختر با بدن نورانی بود.
دیدم که توی یه انبار قدیمی قایم شده بود.
انبار قدیمی؟
درسته. اونجا پایگاه جامبوئه!
نزدیک جنگله؟
دست از این حرف‌های بی‌معنی بردار.
گوش کن، روستای ما امنه.
تا وقتی که من اینجا هستم،
هیچ روحی مزاحم اهالی نمیشه.
آقا، برادر کوچیکم رو ببخشید. اون و این تخیلاتش رو که می‌دونید.
اون بالاخره بچه است.
راستی، آسیل.
- بله آقا؟ - نزدیک بود یادم بره.
من اومدم که بهت یه کار پیشنهاد بدم.
بله.
ولی بازم به خودت بستگی داره، اگه آمادگی‌شو داشته باشی.
معلومه که آمادگی‌شو دارم، آقا.
خیلی خوبه.
می‌تونی برادر کوچیکت رو هم بیاری.
اونم می‌تونه با ما سوار ماشین بشه.
چشم، آقا.
باشه. پس فردا می‌بینمت.
بله، آقا!
خدا نگهدار!
AA SERVICE
- آیدا ستیاواتی. - بله؟
با من ازدواج می‌کنی؟
- بله. - تا زمانی که مرگ ما را جدا کند.
تا زمانی که مرگ ما را جدا کند.
تا ابد.
عزیزم، مواظب باش!
نیشگونت می‌گیرم!
هی، زیاد تکون نخور!
آیدا! هی! آیدا!
آقا، اجازه عبور ندارید.
اونجا قبر همسر منه، آقا!
این منطقه ورود ممنوعه.
می‌خواید با قبر همسرم چیکار کنید؟
آقا! آیدا!
خودم روح رو دیدم!
یه دختر بود که بدنش می‌درخشید!
شب آخر اجرا کنید!
آماده‌اید؟
بله.
خیلی خوبه. عالیه.
چی کمه؟
مری.
اگه منم جای اون بودم، ناراحت می‌شدم.
اون بهمون کمک کرد، دان.
اما ما بهش کمک نمی‌کنیم؟
ولی ما یه اجرای دیگه داریم، مِی!
آدمای بیشتری می‌بیننش.
آره، ولی...
اگه مری هنوز ناراحته، اصلاً می‌تونیم اجرا کنیم؟
آره.
باید عذرخواهی کنی، دان.
درسته.
فهمیدم!
- بریم، مِی! - باشه.
ببخشید، آقا. متوجه نمی‌شم.
اینجا داریم چیکار می‌کنیم؟
دیگه سؤال نپرس.
اینو بگیر.
بیا بیرون، روح کوچولو.
روح کوچولو؟
اون صدا.
اون...
مری.
اونا کین؟
- اونا... - پدر و مادرشن؟
مامان، بابا!
مری.
- بیا اینجا. - بابا؟
مری! ازشون دور شو!
اونا پدر و مادرت نیستن!
حرفتو باور نمی‌کنم!
مری، ببخشید!
- مری. - مری.
- مری!
ولم کن!
- بریم کمکش! - آره!
ولش کن!
- مری رو ول کن! - آچیل! کمکم کن!
- ولش کن! - دان!
درسته.
- دور شو! - ولش کن!
- آتا! - جامبو!
نه!
دان!
دست نگه دارید، نورمن، مای!
عطا!
بدش به من!
نه!
نمی‌ذارم اجرا کنی!
این کتاب...
تنها چیزیه که دارم!
مری!
جزیره‌ی حباب
کتابم!
خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم سالم بمون.
خواهش می‌کنم سالم بمون.
عقیل، بلند شو.
با من بیا بریم قبرستان.
ببخشید آقا. من نمی‌خوام.
من می‌خوام داداش کوچیکم رو ببرم خونه!
خونه؟
عقیل!
شنیدی؟
- عقیل! - عطا!
برو خونه!
- نه! - من بعد از تو می‌رم خونه.
- عقیل! - تو زودتر برو.
- برو! - نه.
برادرم رو کجا می‌برید؟
عاصیل!
عاصیل.
همه‌ش تقصیر توئه، عطا!
مری رو بردن!
اجرای من چی میشه؟
دان!
هنوز داری به اجرا فکر می‌کنی؟
مری در خطره!
باید از اول به مری کمک می‌کردیم تا پدر و مادرش رو پیدا کنه!
اینطوری نمیشد!
شماها دارید منو مقصر می‌دونید؟
همه‌ش تقصیر اونه!
عاصیل، کجا داری میری؟
عاصیل...
عطا.
اون مردی که با کدخدا بود، برادر تو بود؟
برادرم در این مورد هیچی نمی‌دونست!
کدخدا بهش پیشنهاد کار داده بود.
باور نمی‌کنم! داره دروغ میگه!
دان، حرفش رو گوش کن! ما از طرف اون خبر نداریم!
چه داستانی؟
حتماً قضیه‌ی مِری رو به کدخدا گفته.
برای همین نتونست تو نمایش به ما کمک کنه.
برادرش مِری رو هم با خودش برد. چقدر آدم بدیه!
نه! برادر من کار بدی نکرده!
- اون مهربونه. - آه!
- وایسا! - دیدی؟
- فرار کرد! - عطاء!
دان.
- دان... - شماها اصلاً به من اهمیت نمی‌دید!
دان!
نورمن!
منظورم این نبود.
اگه بهت اهمیت نمی‌دادیم، چرا من و مِی باید این همه سختی رو می‌کشیدیم؟
مِی.
بیا بریم به مِری کمک کنیم.
آره، مَن.
تو فقط دوست داری به حرفت گوش کنن،
ولی هیچ وقت سعی نمی‌کنی به حرف بقیه گوش کنی.
مِی.
سرویس اِی اِی
نگران نباش.
داداشم حالش خوب می‌شه.
برمی‌گرده خونه.
این...
آتّا. برادرم، عاجل.
چی شده عزیزم؟
من خیلی‌ها رو ناراحت کردم.
می‌دونی
وقتی ناراحتم چیکار می‌کنم؟
نمی‌دونم.
به قصه‌های تو گوش می‌دم.
مثلاً،
«مامان‌بزرگ، ناهار خوشمزه بود!»
«مامان‌بزرگ، قراره برنامه اجرا کنم!»
شنیدن قصه‌های تو حالمو خوب می‌کنه.
برای هر نقش غمگین...
یه نقش شاد هم وجود داره.
و تو حال منو خوب می‌کنی.
و برای هر قصه‌گو،
باید یه شنونده هم وجود داشته باشه.
من چطور قصه‌مو درست کنم؟
اگه می‌خوای یه قصه‌گوی خوب باشی،
باید یه شنونده‌ی خوب هم باشی.
قصه، قصه نمی‌شه،
اگه کسی بهش گوش نده.
مگه نه؟
نورمن؟
نورمن، مِی...
دان.
می‌تونم با شما صحبت کنم؟
آخ!
چی می‌خوای؟
به حرفات گوش می‌دم.
اون کتاب رو
پدر و مادرت درست کرده بودن؟
متأسفم.
بهت حسودی می‌کردم.
تو دوستای مهربونی داری،
یه اجرای عالی...
کاش منم همۀ اینا رو داشتم.
ولی تنها کسی که دارم،
فقط برادرمه.
ببخشید دان.
آتّا برادرم آچیل
منم متأسفم.
من به برادرت گفتم آدم بدیه.
فقط می‌خوام برادرم برگرده خونه.
می‌خوام حالش خوب بشه.
دنیای حیوانات
دنیای گیاهان
دنیای نورمن
بهترین دوست
مامان‌بزرگ گفت،
تو هر داستانی، نقش‌های زیادی وجود داره.
این قصه لازمه که تو هم نقشی داشته باشی.
کمکم کن مری و برادرت رو نجات بدیم.
باشه؟
یه شوالیه جدید باش.
چی می‌گی؟
آره!
کجاست؟
نورمن! مِی!
می‌دونم مری کجاست!
بریم!
نورمن.
اگه می‌دونی کجاست،
خودت باید می‌رفتی.
می‌تونی بدون ما بری.
نورمن، مِی.
متأسفم.
دوست خوبی نبودم.
تو این چند روز اخیر،
تمام فکرم پیش اجرا بود.
تا جایی که
دوستام رو فراموش کردم
که این همه به من اهمیت می‌دن.
نورمن، مِی.
ما باید به مری کمک کنیم.
من هیچ‌وقت نمی‌تونستم خودم تنهایی کاری انجام بدم.
تا اینجا اومدم
به خاطر تو بود، نورمن،
و مِی.
متأسفم، مَن.
متأسفم، مِی.
دیگه منو به زمین نمی‌زنی، باشه؟
نورمن.
پاک کردن این کثیفی سخته.
حالا دیگه همه دوستیم؟
آره.
فکر کنم می‌دونم برادرم و مِری رو کجا بردن.
این نقشه مال رئیس دهکده‌ست.
به این نقطه‌ها نگاه کنین.
همشون فاصله یکسانی دارن.
- پایه‌های روگذر! - پایه‌های روگذر!
درسته.
فکر کنم اونا رو اینجا بردن.
باید زود برسیم اونجا!
مطمئنم قبر خانواده مری اونجاست!
کسی که اون موقع قبر رو خراب کرد، حتماً رئیس دهکده بوده.
اون رادیو رو آورده بود!
بیاین زمین‌گیرش کنیم...
WOLF
...با یه نمایش.
ما چهار نفریم.
و کلی چیز برای حمل کردن داریم.
چجوری می‌تونیم زود به اونجا برسیم؟
بفرمایید!
این چیه، بابا؟
دوچرخه؟
چه باحال!
مطمئنی امنه؟
آروم‌تر!
همین آرومه!
مِی! عطا! چقدر خوش می‌گذره!
مری!
داریم میایم پیشت!
بخش ۴: چهارمین شوالیه
اجرای گروه جامبو
- گروه جامبو هنوز نیومدن؟ - هنوز نه.
نمایش دیگه شروع می‌شه!
اینجاست.
طبق نقشه، اینجاست.
اونجاست! اونجا رو ببین!
باید تقسیم بشیم. منتظر سیگنال عطا و مِی می‌مونیم.
- باشه. - باشه.
سیگنال اومد. بزن بریم.
آماده!
تو هیچ وقت دست از سر من برنمی‌داری، مگه نه؟
بذار یه چیزی بهت بگم.
- مری! - مری!
اگه تمومش نکنی،
من این روح رو برای همیشه غیبش می‌کنم!
این چیزیه که می‌خوای؟
- دن، داری چیکار می‌کنی؟ - اوه، پسر.
این دیگه چیه؟
اون چیه؟
"ساپ، ساپ، ساپ!"
بدو، دن!
تو بچه پرو!
تو فوق‌العاده‌ای، دن!
- بدو! - این بود که...
کدوم دکمه بود؟
- دن! - آقا!
چی رو باید فشار بدم؟
- بیا اینجا! - وای!
مهم نیست، آقا!
توجه: ورود و خروج وسایل نقلیه مجاز مکرراً انجام می‌گیرد
آجیل!
عطا!
- حالت خوبه؟ - خوبم.
اینجا چیکار می‌کنی؟
گفتم برو خونه.
من و دوستام یه نقشه کشیدیم.
ولی به کمکت احتیاج داریم.
من؟ واسه چی؟
بسه دیگه.
بیا قشنگ حرف بزنیم.
باشه؟
- من فقط باید بدونم... - چطور این کارو بکنم؟
چی می‌خوای.
دان!
رادیوم!
پسش بده!
خسته شدم.
وای!
مری!
انجامش دادم!
مری.
- ممنونم. - خواهش می‌کنم.
بهت قول داده بودم.
دان! رادیو رو!
رادیوی من برگشت!
کارِت تمومه!
- اوه، نه. - حالا،
تو تبدیل می‌شی به...
یه اسفناج؟
بزها!
عالیه!
هی! سریع بیاین اینجا!
- زود باش، دان! - نورمن!
یالا!
- دان، گاز بده! - بزن بریم!
برو!
- سریع‌تر، دان! - آره!
برگرد اینجا!
سریع‌تر، دان!
یالا! بجنب!
بابا؟
مامان؟
دان، ببین!
چی رو؟
دان!
آخ!
- آخ! - آخ!
آخ!
دان، اونا رو دیدی؟
پدر و مادر مری.
اونا هم گردنبند یاس دارن.
بیا اینجا!
انقدر ندَو.
پاشو!
فقط یه کم دیگه.
دیگه چیزی نمونده.
بچه‌ها!
- چی؟ - چی شده، دان؟
- جدا بشیم. - چطوری؟
من و نورمن حواسمون به والدین مری باشه.
مِی! کتاب من پیش توئه؟
آره.
بفرما، عطا.
چرا داری میدیش به من؟
گوش کنین.
برید!
گروه جامبو!
جمع شین!
پخش شین!
بیا اینجا!
بِکَنش، عطا!
مری!
داره کار می‌کنه!
چه خبره؟
چای سودا
دان!
از بین تمام قبرهایی که تا حالا نابود کردم،
و روح‌هایی که اسیر کردم،
فقط تو بودی که دردسر درست کردی!
به خاطر تو، تمام نقشه‌هام خراب شد!
حالا، تو باید بری توی این رادیو،
و مقبره‌ات رو باز کنی.
واسه منه!
دان!
بفرما!
برای دان، از طرف مامان و بابا
این کتاب
همیشه همرات خواهد بود.
نورمن!
برو!
برای دان، از طرف مامان و بابا
بابا؟
- مامان! - مری.
- مری! - عزیزم!
بابا، مامان...
عزیزم.
دان.
کتابت...
حالم خوبه.
فقط یه کتابه.
بقیه‌اش اینجاست.
وروجک‌ها!
واقعاً فکر کردین...
شما وروجک‌ها می‌تونین جلوم رو بگیرین؟
چرا به قبرهای خانواده‌ی مری بی‌احترامی کردین؟
داری سعی می‌کنی زمین رو بفروشی؟
چقدر وحشتناکه!
این بی‌انصافیه!
انصاف؟
تو فقط یه بچه‌ای!
تو از انصاف چی می‌دونی؟
قبر همسر منم بی‌حرمتی شد.
هیچ کس کمکم نکرد.
هیچ کس به حرفم گوش نکرد!
هیچ کس با من منصف نبود!
از اون موقع فهمیدم.
تنها شکل واقعی انصاف
اینه که همه به یک اندازه عذاب بکشن!
اگه روح همسرم نتونست در آرامش بمونه،
پس هیچ کس نمی‌تونه!
با زمین می‌خوام چی کار کنم؟
کار خودمه!
اگه نتونم این زمین رو بفروشم،
اشکالی نداره.
کلی قبر و مغازهٔ دیگه هست که می‌تونم تخلیه کنم.
اون‌ها رو یکی یکی می‌فروشم!
مهم نیست که روگذر نباشه.
برای هر چیز دیگه‌ای می‌فروشمش!
ای بابا.
آره.
ممنون از شما، خانم‌ها و آقایان.
ممنون که در تاریکی صبوری کردید.
شنیدید
- رئیس ده چی گفت؟ - نه.
نه، اون که...
شما که همه‌شو شنیدید، نه؟
همه‌ش یه نمایش بود.
درسته، "دان"؟
یالا، تو هم نقش خودتو بازی کن، همونطور که تمرین کردیم.
یالا، دان!
ببرینش!
هی!
- من رئیس دهم! می‌تونم توضیح بدم! - آفرین، جامبو!
دان.
این اجرای فوق‌العاده‌ای بود.
عالی بود!
خوبه!
ما بهت افتخار می‌کنیم! آفرین، جامبو!
خوبه!
دان.
تو هنوز باید به یه قولی عمل کنی.
درسته.
دان.
تو که فرکانس رو می‌دونی، نه؟
آره.
ممنونم، دوستان.
وقتی من کاملاً تنها بودم، شما پیشم بودید.
ممنونم، مِری.
به خاطر تو،
ما می‌تونیم چیزی رو ببینیم که بقیه نمی‌تونن.
و تو به ما گوش دادن رو یاد دادی.
مِری.
خداحافظ.
به سلامت برو.
بریم مِری.
بریم خونه.
بیا عزیزم.
- خداحافظ مِری! - خداحافظ مِری!
- تا دفعه بعد! - می‌بینمت!
من همیشه یادت می‌مونم، مِری.
تا ابد.
بخش ۵: یک سال بعد
نمی‌تونی فرار کنی، جادوگر!
جادوگر و سه بز جادویی!
بزهای جادویی؟
نورمن داستان رو ساخته.
نقش تو چیه، دان؟
من تو نمایشنامه نیستم.
من فقط دارم کمک می‌کنم.
خوشحالم که این دفعه،
شما نقش کمک به دوستاتون رو به عهده گرفتید.
وقتی بچه بودم،
من و دوستام
به همدیگه کمک می‌کردیم.
وقتی بچه بودم،
یه دوست خیلی صمیمی داشتم.
بیا، نگاه کن.
اسمش ماریا بود.
من صداش می‌کردم
مِری.
بعدها در زندگی
معنی و مفهومش رو درک خواهی کرد.
این یک حرکت
نشانه‌ی عشق واقعی من بود.
دان؟
مامان؟
بله، عزیزم.
شوالیه‌ی کوچولوی من چقدر بزرگ شده.
بابا!
حال شما چطوره؟
ما خوبیم.
همه‌اش به لطف دعاهای شماست.
قول می‌دم...
بیشتر از این‌ها براتون دعا کنم.
قول می‌دم.
متأسفم.
کاش اون موقع به حرف دوستام گوش کرده بودم...
رادیو خراب نمی‌شد.
الان می‌تونستم شما رو ببینم.
ببخشید.
اشکالی نداره.
نگران نباش.
ما همیشه همین‌جاییم.
ما خیلی بهت افتخار می‌کنیم.
تو مرد جوون بزرگی شدی.
تو داستانی رو بهتر کردی
که ما برات ساختیم.
با مادربزرگت مهربون باش.
- بله. - بله.
و با دوستات هم مهربون باش.
دوستت دارم بابا.
دوستت دارم مامان.
ما باید بریم.
باشه.
زیاد دور نشید.
منو تنها نذارید.
نه عزیزم.
هرگز عزیزم.
خداحافظ بابا.
خداحافظ، مامان.
بچه‌ها!
بریم بیسبال بازی کنیم!
بریم بازی!
داری میای؟
زودباش!
وایسید!
جامبو داره میاد!
جهت اطلاع از جدیدترین فیلم و سریال ها :وای موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @YMoviz
تقدیم به مادر و پدر، از طرف دان و دوستانش
این فیلم یاد تمامی داستان‌ها و خاطرات خوب خانم هلنا را گرامی می‌دارد.
« ترجمه و زیرنویس توسط تیم وای موویز »