ارائه شده در وبسایت وای موویز YMoviz.Com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور
‫یه زمانی، خیلی وقت پیش...
‫یه بلا به اسم نیرگال ‫از دریای خاکستر سر و کله اش پیدا شد.
‫و هر چیزی که سر راهش بود رو نابود کرد.
‫نیرگال، به عنوان شاه خاکستر، ‫ترس و وحشت به جون همه انداخت.
‫و جنگجوهای سرسخت بارها جلوش وایسادن،
‫ولی همه شون جونشون رو از دست دادن.
‫چقدر از اون موقع گذشته...
‫از وقتی که بشریت دیگه ‫امیدی به جنگیدن نداشت؟
‫با این حال، یه جنگجوی دیگه ‫داره از جا بلند میشه.
‫[ قهرمان با روبان قرمز ]
‫پرنسس سفایر!
‫خوبی؟
‫پرنسس سفایر!
‫دستت زخمی شده!
‫خوبم، زیرکو.
‫چی شده؟
‫همه چی ریخت. همه چی.
‫مامان؟
‫دارم میام مامان!
‫به خودت آسیب نزن!
‫آوار در رو بسته.
‫مامان!
‫این در رو باز می کنم! طاقت بیار!
‫سفایر،
‫فایده ای نداره.
‫چی داری میگی مامان؟
‫من نیرگال رو شکست میدم!
‫من خیلی قوی ترم!
‫این ویرانی رو تموم می کنم!
‫لعنتی! باز شو!
‫من از تو و بابا محافظت می کنم مامان،
‫از همه مردم پادشاهی هم محافظت می کنم!
‫باز شو!
‫این دنیا ارزش جنگیدن نداره.
‫چرا اینو نمی فهمی؟
‫ما همین الانشم باختیم...
‫اونم یه شکست مفتضحانه.
‫چی...
‫مامان...
‫چرا؟ من همین جا می مونم.
‫می خوام تا آخر با نیرگال بجنگم!
‫سفایر...
‫تو نمی تونی چیزی رو عوض کنی.
‫باید قبولش کنی.
‫آدمای ضعیف فقط با فرار از دست قوی ترها
‫می تونن زنده بمونن.
‫حتی اگه این دنیا نابود بشه،
‫می خوام تو زنده بمونی.
‫نه!
‫مامان!
‫در رو باز کن!
‫- در رو باز کن مامان! ‫- اعلیحضرت...
‫باید بری!
‫ولم کن!
‫نیرگال...
‫پرنسس سفایر!
‫خیس خیس شدم!
‫نزدیک بود تمومش کنم!
‫داری چی کار می کنی زیرکو؟
‫دارم یه چیز به دردبخور درست می کنم.
‫چی هست؟
‫دارم یه چیزی درست می کنم ‫که حالت رو بهتر کنه پرنسس سفایر.
‫حوصله هیچ کاری رو ندارم.
‫مامان همیشه بهم می گفت ‫خودمو تو دردسر نندازم.
‫با احترام به ملکه،
‫ولی من دارم سلاح جدیدت رو می سازم ‫پرنسس سفایر.
‫سلاحی که برای زنده موندن بهش نیاز داری.
‫باهاش می تونی چیزا رو برداری و حمل کنی، ‫حتی آدما رو هم بگیری.
‫برای زنده موندن باید کار کنی و غذا بخوری.
‫انگشتام...
‫این دیگه چیه؟
‫این دنیا ارزش جنگیدن نداره.
‫چرا اینو نمی فهمی؟
‫این سر و صدا چیه؟
‫پرنسس سفایر!
‫چی؟
‫پرنسس سفایر!
‫خدا رو شکر که سالمی!
‫زیرکو...
‫[فصل اول ]
‫همه با من تکرار کنید،
‫باشد که فرشته امید راهنمای ما باشد.
‫بفرمایید.
‫ممنون.
‫لطفا یه نون بهم بدین.
‫بفرمایید.
‫میشه یه کم ارزون تر حسابش کنی؟
‫کار و بار کساده و دستم تنگه.
‫راستش...
‫غذا...
‫خواهش می کنم...
‫صبر کن... چی؟
‫حالا چی کار کنیم؟
‫حالتون خوبه؟
‫چه بوی خوبی...
‫چه بوی خوبی میده!
‫خیلی خوش بوئه...
‫قیمت هر تیکه پنجاه سکه طلاست، پس...
‫ما پول نداریم...
‫باشه...
‫حالا چی کار کنیم؟
‫انگار از گرسنگی داشتن جون می دادن.
‫می تونستی یه کم غذای اضافه بهشون بدی
‫لازم نبود بیاریشون اینجا.
‫معذرت می خوام.
‫فکر کردم بهتره خودسرانه کاری نکنم.
‫خیلی وقته غذای گرم نخوردیم.
‫ممنون!
‫خواهش می کنم!
‫غذا گیر آوردن انقدر سخت شده؟
‫هفت سال پیش از سرزمینمون بیرونمون کردن.
‫و چون کاری پیدا نمی شد،
‫بی خانمان شدیم و برای سیر کردن شکممون ‫و زنده موندن تقلا کردیم.
‫خیلی ناراحت کننده هست، ‫هرچند دیگه عادی شده.
‫حتما برای یه پیرزن و دخترش ‫که تنها بودن خیلی سخت بوده.
‫خیلی خوشمزه هست! این چیه؟
‫استیک موش طلاییه.
‫غذای محلی معروف سرزمین طلاست.
‫استیک موش طلایی!
‫خیلی دوستش دارم! بازم می خوام.
‫ببخشید، ولی نمی تونم ‫یه غذای دیگه رو مجانی بدم.
‫ما هم اوضاع خوبی نداریم.
‫درسته...
‫می فهمم.
‫هر کاری بخوای می کنم. ‫ بذار اینجا کار کنم، لطفا.
‫ما کارمند لازم نداریم.
‫جایی رو می شناسین که بتونه استخداممون کنه؟
‫برای غریبه هایی که می خوان ‫سریع پول دربیارن...
‫می تونین تو معدن کار کنین.
‫ولی پیشنهادش نمی کنم.
‫از این که دست روی دست بذارم ‫ و بدبخت باشم خسته شدم.
‫تو معدن کار می کنم.
‫منو ببرین اونجا.
‫چی؟ همین الان؟
‫صبر کن، می خواین با این وضع برین؟
‫پاین، راهنماییشون کن به حموم.
‫چشم!
‫من سفایرم. از آشناییت خوشحالم!
‫من پاینم.
‫چه اسم قشنگی!
‫یعنی...
‫من اهل سرزمین نقره ام.
‫ولی آره...
‫اوضاع خیلی سخت بود.
‫فهمیدم.
‫ولی خوشحالم که الان بهتر به نظر میای.
‫به سرزمین طلا خوش اومدی!
‫ممنون.
‫با این که بلای وحشتناکی که یه زمانی ‫سرزمین نقره رو گرفت،
‫فروکش کرده و اوضاعش تا حدی کنترل شده،
‫ولی شاه خاکستر اخیرا دوباره ‫فعالیتش رو شروع کرده.
‫و همین باعث شده عملیات معدن کاری کند بشه.
‫اون معدن
‫کریستالی که تازه کشف شده چی؟
‫فعلا بسته شده و دارن بررسیش می کنن.
‫هر واکنشی از طرف شاه خاکستر رو ‫با دقت زیر نظر بگیرین.
‫چشم.
‫با بالا رفتن قیمت کریستال،
‫اقتصاد کشورمون تحت فشار شدیدی قرار گرفته.
‫و تجارت غیرقانونی هم ‫هیچ نشونه ای از توقف نداره.
‫دیروز هم بین مهاجرا و معدنچی ها
‫درخواست برای شکست ‫شاه خاکستر بالا گرفت،
‫و آخرش به شورش کشیده شد.
‫حسابشون رو برسین.
‫میگن فرشته امید تنها کسیه که می تونه ‫شاه خاکستر رو شکست بده.
‫این فکر خطرناکیه.
‫هر کسی که مردم رو به شورش تحریک کنه
‫یا افکار خطرناک پخش کنه
‫باید فورا دستگیر بشه
‫و شلاق بخوره تا برای بقیه درس عبرت بشه.
‫فهمیدم.
‫نباید با شاه خاکستر دربیفتیم.
‫باید درد و سختی رو تحمل کنیم ‫تا زنده بمونیم.
‫باشد که فرشته امید راهنمای ما باشد.
‫تونستم ثبت نام کنم.
‫ممنون.
‫فردا موفق باشین!
‫ممنون!
‫یه چیزی هست که کنجکاوم کرده،
‫پس شما برین جلو، من یه سر بهش می زنم.
‫صبر کن، چی شده؟
‫فعلا خداحافظ.
‫صبر کن، می خوام باهات بیام زیرکو!
‫صبر کن... یادم اومد! ‫یه چیز جالب تر هست!
‫واقعا؟
‫- بریم؟ ‫- آره!
‫مامان!
‫فکر کنم بالاخره یه دوست پیدا کردم!
‫چی شده؟
‫چیه؟ هیچی...
‫بگو دیگه، چی شده؟
‫اون غذای افسانه ای موش طلاییه!
‫کجاست؟
‫دارم میام غذای خوشمزه!
‫وای، نزدیک بود لو برم.
‫فکر کنم زیادی عجله کردم.
‫سفایر چی؟ اصلا چه حسی داره؟
‫غذا کجاست؟
‫این چیه؟
‫وای خدا!
‫الان چی شد؟
‫قسمت شمالی پر از مغازه های لوکسه.
‫لوکس...
‫- بهت گفتم اون طرفا نری! ‫- باشه.
‫پس غریبه ها اجازه ورود به اونجا رو ندارن.
‫چی شده؟
‫منو یاد سرزمین خودم انداخت.
‫اونجا مقام و طبقه اجتماعی خیلی مهم بود.
‫نیرگال همه اون چیزا رو نابود کرد، ‫برای همین دیگه هیچ طبقه ای باقی نموند.
‫متاسفم.
‫اشکالی نداره. بهش فکر نکن.
‫ببین،
‫برام فرقی نداره ‫از طبقه بالا باشم یا از مردم عادی.
‫فقط می خوام به بقیه کمک کنم.
‫همش با خودم فکر می کنم ‫چطور می تونم کمک کنم.
‫ولی هنوز نمی دونم.
‫منم همین طور.
‫یعنی چی؟
‫منم همیشه می خوام به بقیه کمک کنم،
‫ولی می ترسم و همون جا خشکم می زنه.
‫تو هیچ کاری هم خوب نیستم.
‫همش از خودم می پرسم هدفم تو زندگی چیه.
‫واقعا خیلی شبیه همیم.
‫نه، نیستیم.
‫سرزمینت یه فاجعه وحشتناک رو پشت سر گذاشت
‫و خودت به تنهایی زنده موندی.
‫تو فوق العاده ای سفایر.
‫ولی من...
‫اصلا فوق العاده نیستم.
‫هنوز برای هیچ کس به درد نمی خورم.
‫فهمیدم!
‫نظرت چیه با هم یه راه پیدا کنیم ‫که به بقیه کمک کنیم؟
‫پس...
‫قبول می کنی دوست من بشی؟
‫دوستت؟
‫دوست من!
‫بانو سفایر! یه جا برای زندگی پیدا کردم.
‫چی؟ واقعا؟
‫ممنون زیرکو.
‫یه چیزی گوش کن زیرکو.
‫چی شده؟
‫بالاخره یه دوست هم سن و سال خودم پیدا کردم.
‫واقعا؟
‫خوابیدی؟
‫خوشحالم که خوابیدی پرنسس سفایر.
‫بچه ها،
‫این سفایره و اینم زیرکو. ‫از این به بعد عضو گروه ما هستن.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫من راکم، سرگروه.
‫اینم چوروگیه
‫و اینم هیکیتو.
‫من چیکم.
‫منم تاکم.
‫شما دوتا عین همدیگه این!
‫چه شانس بدی داریم.
‫بالاخره دو تا نیروی جدید گرفتیم،
‫یکی شونم یه پیرزنه.
‫بس کن چوروگی.
‫حتی پیرزن هم باید کار کنه تا غذا بخوره.
‫فورا دستگیرش کنین.
‫تو نبودی که شورش قبلی رو راه انداختی؟
‫لعنتی.
‫همیشه کارای خطرناک رو میندازین گردن ما!
‫بابا! اون موقع همتون با من موافق نبودین؟
‫حرف دیگه ای داری؟
‫اصلا کی به شاه خاکستر اهمیت میده؟
‫نیرگال آخرش همه مون رو می کشه.
‫اون وقت سازمان میترا ‫فقط وایساده تماشا می کنه!
‫شما...
‫فقط بیهوش شد. دستگیرش کنین.
‫قوانین اینجا رو یادتون نره.
‫با شاه خاکستر درنیفتین.
‫خدا رو شکر کنین که امروز ‫به خاطر شاه خاکستر زنده این.
‫فورا برگردین سر کار!
‫باشد که فرشته امید راهنمای ما باشد.
‫ولوت لعنتی...
‫کی؟
‫یکی از ناظرای میتراست. ‫اون این معدن رو اداره می کنه.
‫بهش مشکوکم.
‫تو هم کاری نکن که توجه ‫کسی رو به خودت جلب کنی.
‫چقدر کریستال باید استخراج کنیم؟
‫هرچقدر می تونی.
‫هرچی بیشتر استخراج کنی، ‫پول بیشتری می گیری.
‫یعنی هرچی بیشتر دربیاریم، ‫بیشتر پول می گیریم؟
‫به زودی استیک طلایی می خورم!
‫این کار به این سادگی ها نیست احمق.
‫چی؟ به من گفتی احمق؟
‫این کاری نیست که تازه کارا ‫بتونن راحت انجامش بدن.
‫تا امتحان نکنم که نمی فهمم!
‫اگه بیشتر از من استخراج کنی، ‫سهم خودمو کامل بهت میدم.
‫واقعا؟
‫باشه! همه کریستال های اینجا رو درمیارم!
‫بدک کار نمی کنه.
‫یه چشم به هم بزنه خسته میشه.
‫بیاین اونجا رو بکنیم!
‫باید سریع بکنم!
‫صبر کن، از دستگاه استفاده نکردی؟
‫این تقلبه!
‫باور کنی یا نه، من یه مخترع نابغه ام.
‫- امروز خیلی خوب پیش رفتیم. ‫- آره!
‫شاید زودتر کارمون تموم بشه.
‫استیک می خورم!
‫نمی بینی سرعتش بیشتر شده؟
‫تو فقط به کارت برس!
‫چرا همیشه همه چی رو تبدیل به مسابقه می کنی؟
‫خودت منو انداختی تو این کار.
‫خفه شو مرد!
‫داری چی کار می کنی؟
‫ببخشید.
‫منظوری نداشتم که...
‫اوضاع خرابه.
‫نیرگاله؟
‫نه.
‫این شبیه چیزی که تو سرزمین نقره بود نیست.
‫نیرگال دوباره اومده.
‫باید فورا معدن رو تخلیه کنیم آقای ولوت.
‫و تا می تونیم کارگرا رو بیرون بیاریم.
‫دیگه نمی تونیم آدم بیشتری از دست بدیم.
‫بله قربان.
‫زود باشین! بدوین!
‫واینسین!
‫برین جای بلندتر! زود باشین!
‫خوبی؟
‫زود باش!
‫تقصیر منه.
‫الان وقت سرزنش کردن نیست.
‫فقط فرار کنیم.
‫چرا تنها راهی که داریم فراره؟
‫- تازه کار! ‫- احمق!
‫پرنسس سفایر!
‫خانم، باید همین الان از اینجا برین.
‫خداحافظ.
‫محکم بگیر.
‫ممنون.
‫کارمون تمومه.
‫امکان نداره...
‫تاک...
‫همه چی رو از دست دادم.
‫هرچی داشتم هدر دادم.
‫معلوم شد که من...
‫به تنهایی از پس هیچ کاری برنمیام.
‫اینجا می میرم؟
‫این دنیا ارزش جنگیدن نداره.
‫چرا اینو نمی فهمی؟
‫نه...
‫نمی ذارم داستانم اینجوری تموم بشه!
‫من هنوز هیچ کدوم از چیزایی که ‫از دست دادم رو پس نگرفتم!
‫صبر کن، چی داره میشه؟
‫هیکیتو؟
‫مواظب باش!
‫چی شد؟ وای!
‫تازه کار؟
‫پرنسس سفایر؟
‫وای...
‫...این دیگه چه خبره؟
‫باورنکردنیه.
‫تا می تونین فرار کنین!
‫از این طرف!
‫از پس این موجود برمیام!
‫اینجا موندن خطرناکه.
‫حتما می میریم.
‫وای بدبخت شدیم!
‫حالا چی کار کنیم؟
‫اینجا بهش ضربه می زنم!
‫یعنی در برابر هاگ هاش هم مقاومه؟
‫باورنکردنیه.
‫مثل یه شوالیه می مونه.
‫- طاقت بیار سفایر! ‫- می تونی انجامش بدی!
‫از همتون معذرت می خوام.
‫اونجا یه خبراییه.
‫دارن با اون موجود می جنگن؟
‫چه خبره؟
‫دارن با شاه خاکستر رو در رو می جنگن؟
‫با این که معدن نابود شده،
‫ولی به لطف اونا هنوز زنده ایم.
‫لعنتی، خیلی قویه!
‫حالا چی کار کنیم؟
‫اوضاع خرابه.
‫چی؟
‫شاید این یکی جواب بده.
‫- آره! ‫- عالیه!
‫پرنسس شوالیه
‫در خدمت شماست.
‫شاه خاکستر داره عقب نشینی می کنه.
‫وای!
‫متوقفش کردن! شکستش دادن!
‫هورا!
‫باورنکردنیه!
‫شاه خاکستر عقب نشینی کرده؟
‫اسم گروهی که اونجا بود چی بود؟
‫آخرین گروهی که باقی مونده بود، ‫گروه راک بود قربان!
‫مطمئنی چوروگی؟
‫بله.
‫کار یه شیطانه؟
‫یا...
‫گروه راک رو برام بیارین!
‫- چشم قربان! ‫- تعداد کارگرا رو بررسی کنین!
‫مجروح ها رو فورا درمان کنین!
‫همین الان قربان!
‫حتی اگه این دنیا نابود بشه،
‫می خوام تو زنده بمونی.
‫ممنون اسب جون.
‫صبر کن، هیچ راهی نیست اینو متوقف کنیم؟
‫یالا! دکمه توقف نداره؟
‫باشه.
‫حداقل جواب داد.
‫- بچه ها! ‫- پرنسس سفایر!
‫ممنون.
‫واقعا ممنونم!
‫خوبی؟
‫آسیب دیدی؟
‫خوبم. فقط یه کم خسته ام...
‫- سفایر! ‫- پرنسس سفایر!
‫خیلی معذرت می خوام.
‫خیلی احمقانه رفتار کردم!
‫چرا گریه می کنی؟
‫خیلی فوق العاده بودی سفایر.
‫همه کریستال های خودمو بهت میدم!
‫نمی خوامشون.
‫بابا هیکیتو.
‫[ فصل دوم ]
‫ما همچین کسی رو ندیدیم.
‫می دونیم یکی باهاش روبرو شده.
‫اگه دروغ بگین، ممکنه حکم اعدام بگیرین.
‫اعدام؟
‫اگه شاه خاکستر رو عصبانی کنین،
‫دوباره و دوباره میاد تا معدن رو نابود کنه.
‫ممکنه همه تون کارتون رو از دست بدین.
‫نیرگال خودش زمین خورد، ‫زبونش رو گاز گرفت و بعد فرار کرد.
‫منو مسخره نکن.
‫قربان...
‫- چی شده؟ ‫- راستش...
‫تهدیداتون هیچ چیزی رو عوض نمی کنه.
‫باشه.
‫اگه چیزی دیدین، ‫بدون معطلی بهمون خبر بدین.
‫اگه چیزی ببینیم، فورا بهتون خبر میدیم.
‫خوب گوش کنین. ‫ما رفیقامون رو لو نمی دیم.
‫هیچ کس اینجا با نیرگال نجنگید.
‫همین و بس.
‫ممنون.
‫فکر می کنی راست میگن؟
‫این موضوع کاملا محرمانه هست.
‫در موردش حرف نزنین.
‫قربان!
‫این تصمیم نهاییه.
‫تمام مسئولیتش رو قبول می کنم.
‫به سلامتی اینکه همه سالم برگشتن!
‫به سلامتی!
‫- این غذا رو ببر سر میز. ‫- چشم.
‫امروز پول غذای همه رو من میدم!
‫غذای مورد علاقه ات اینجاست سفایر!
‫تو هم بیا پاین! با هم به سلامتی بزنیم!
‫چی؟
‫به سلامتی!
‫موش طلایی عزیزم!
‫خیلی خوشمزه هست!
‫خب، هنوز یه سری کار دارم که باید انجام بدم.
‫حتما. ببخشید مزاحمت شدم.
‫فقط می خواستم این لحظه رو ب ‫اهات شریک بشم پاین!
‫اشکالی نداره!
‫من باید عذرخواهی کنم که الان سرم شلوغه.
‫وقتی شنیدم نیرگال ظاهر شده، شوکه شدم.
‫آره، راستی درباره اون...
‫راستش فکر کردم دیگه کارمون تمومه.
‫همه میگن تو نجاتمون دادی.
‫فقط شانس آوردم.
‫پاین!
‫یادم اومد!
‫منم داشتم به این فکر می کردم ‫چطور می تونم به بقیه کمک کنم.
‫بعدا میای با هم یه نگاهی بندازیم؟
‫واقعا؟ من هستم!
‫باشه، من باید برگردم سر کار!
‫تو می تونی!
‫اگه اون شوالیه ظاهر نشده بود،
‫الان زنده نبودیم.
‫صبر کن، راک ازمون خواسته بود ‫در موردش چیزی نگیم.
‫بی خیال.
‫امروز همه با هم برابریم! ‫صبر کن، درست نگفتم!
‫پرنسس شوالیه، فرشته امید!
‫خواهش می کنیم ما رو از شر نیرگال خلاص کن!
‫داری چی میگی؟
‫مشکلت چیه؟
‫اگه شاه خاکستر رو عصبانی کنین، ‫فاجعه به بار میاد.
‫این همون چیزیه که سازمان میترا همیشه میگه.
‫گوش کن! تو مهاجری.
‫طرف کی هستی؟ ‫مردم سرزمین طلا یا مهاجرا؟
‫اگه حقیقت لو بره، همه مون کشته می شیم!
‫خفه شو.
‫نه!
‫من فقط دارم حقیقت رو میگم!
‫هنوز ساکت نشدی؟
‫بسه دیگه.
‫امروز پول غذا و نوشیدنی رو من میدم
‫پس دیگه دعوا نکنین.
‫ببخش که تو رو قاطی این ماجرا کردم، چوروجی.
‫صبر کن...
‫چشه این؟
‫خب، بیاین به نوشیدن ادامه بدیم!
‫سفایر...
‫از بس همه ازش تعریف کردن، مغرور شده.
‫فقط چون تونسته پادشاه خاکستر رو شکست بده.
‫صبر کن.
‫واقعا قشنگه.
‫منظورت چیه؟
‫اون روبانی که داری.
‫آره، اینو میگی.
‫میخوام از نزدیک ببینمش.
‫عجیبه.
‫منو تو خماری نذار.
‫فکر میکنی به خاطر کریستال فعال شده؟
‫نمیتونم با اطمینان بگم.
‫توی بدنت چیز عجیبی حس میکنی؟
‫نه، خوبم.
‫اتفاقا حس میکنم خیلی سرحالم.
‫واقعا؟
‫آره.
‫حتما خیلی ترسیده بودی.
‫خوب از پسش براومدی.
‫کاری از دستت برنمیاد که وضعیت رو عوض کنی.
‫باید قبولش کنی.
‫ببین زیرکو،
‫فکر کنم بالاخره فهمیدم میخوام چیکار کنم.
‫منظورت کمک به مردمه؟
‫آره.
‫به عنوان شاهزاده شوالیه،
‫نمیخوام فقط با نیرگال ها بجنگم.
‫میخوام به هر کسی که گرفتار شده کمک کنم.
‫فکر کنم دلیل اینکه زنده موندم همینه.
‫من کمکت میکنم.
‫چیزی هست که بخوای
‫نابغه مخترع، زیرکو، برات بسازه؟
‫حتما. ممنون.
‫باشه!
‫وای نه، نمیتونیم ‫به موقع آتیش رو خاموش کنیم.
‫صدای جیغ یه نفر که اون تو ‫گیر افتاده داره بلندتر میشه!
‫درست توی همین لحظه حساس!
‫شاهزاده شوالیه اومده نجاتتون بده!
‫و اینجوری دختره رو نجات داد!
‫خودم با چشم خودم دیدمش.
‫خیلی خفن بود!
‫بازم شاهزاده شوالیه ظاهر شده؟
‫خودش منو نجات داد!
‫مطمئن نبودم کمک به بقیه دقیقا یعنی چی
‫برای همین شروع کردم چیزایی که ‫توشون خوبم رو یادداشت کردم.
‫بذار ببینم!
‫اول از همه، آواز خوندن!
‫عالیه!
‫دقیقا همین حدس رو میزدم.
‫این رو مخصوص تو آوردم...
‫چی؟
‫این چیه؟
‫فلوت.
‫حدس زدم از اونایی باشی ‫که عاشق موسیقی هستن.
‫موسیقی فوق العاده هست. ‫میتونه دل مردم رو شاد کنه.
‫دقیقا!
‫همینه!
‫بیا همین الان امتحانش کنیم!
‫باشه!
‫♪ یه زمانی خیلی دور ♪
‫♪ دختری تنها بود ♪
‫♪ که این طرف و اون طرف پرسه میزد ♪
‫♪ زمستون و گرسنگی از پا درش آورده بود ♪
‫تو همون سفایری نیستی ‫که توی معدن کریستال کار میکنه؟
‫چرا، خودمم.
‫چته؟
‫چرا منو آوردی اینجا!
‫پس تو همون شیطان روبانی هستی.
‫این قدرت رو از کجا آوردی؟
‫قدرتی که حتی برای شکست دادن نیرگال کافیه.
‫تحت آموزش خاصی بودی؟
‫پس چرا هاگ هاش روت اثر نمیذاره؟
‫نمیدونم.
‫از جواب طفره نرو. جواب بده.
‫دارم راستش رو میگم.
‫توی معدن افتادم توی یه جور حفره انرژی.
‫بعدش این قدرت شروع کرد از بدنم بیرون زدن.
‫پس قدرت کریستاله.
‫بدن نباید بتونه این حجم از انرژی فوتونی ‫با چگالی بالا رو تحمل کنه.
‫تو مهاجری.
‫اهل کدوم کشوری؟
‫سرزمین نقره.
‫سرزمین نقره...
‫الان یادم اومد.
‫تو همون شاهزاده نفرین شده ای.
‫سرزمین نقره به خاطر تو نابود شد، مگه نه؟
‫داری سعی میکنی از زیر مسئولیتش در بری؟
‫ملکه گذاشت کشور سقوط کنه
‫فقط برای اینکه تو زنده بمونی.
‫چه نمونه قشنگی از عشق مادری.
‫صبر کن.
‫من نمیدونم داری درباره چی حرف میزنی.
‫واقعا نمیدونی؟
‫نیرگال از روح های پاک تغذیه میکنه.
‫اگه به قربانی کردن مردم براش ادامه میدادن
‫کشورتون امن میموند.
‫توی سرزمین نقره
‫قرار بود تو رو قربانی کنن، ‫چون شاهزاده بودی.
‫منو؟
‫درسته.
‫ولی ملکه اجازه نداد این اتفاق بیفته.
‫و همین باعث سقوط پادشاهی شد.
‫تو بودی که نابودش کردی،
‫شاهزاده سفایر.
‫نه...
‫من...
‫چقدر رقت انگیز.
‫دست از پخش کردن این نفرین بردار.
‫میخوای دوباره نیرگال رو تحریک کنی
‫و سرزمین طلا رو هم به خطر بندازی؟
‫قدرت این روبان
‫به من اجازه میده با نیرگال بجنگم.
‫این قدرت فقط بدبختی به بار میاره.
‫این باریه که از توان ما خارجه.
‫ولی من
‫میخوام از این قدرت ‫برای کمک به بقیه استفاده کنم.
‫بهم بگو.
‫چطوری میتونم نفرینم رو بشکنم؟
‫چطوری باید بجنگم؟
‫وقتی میدوی حواست باشه!
‫ببخشید، من دیگه میرم.
‫همون جا وایسا!
‫کجا بودی؟ سر کار نبودی!
‫یه چیزی مشکوکه.
‫چرا اونجا نتونستم حتی یه کلمه حرف بزنم؟
‫چه دوست بدی هستم من.
‫چه شکار خوبی!
‫زیرکو!
‫چی شده، پاین؟
‫یه فاجعه اتفاق افتاده.
‫سازمان میترا سفایر رو گرفته.
‫- چی؟ ‫- بهتره از این پسره بپرسی.
‫اون بود که راز سفایر رو به ولوت لو داد.
‫راز سفایر؟
‫شاهزاده شوالیه،
‫شوالیه ای که نیرگال رو شکست داد، ‫همون شاهزاده سفایره.
‫چی؟
‫شما میدونستین؟
‫وقتی نجاتم داد فهمیدم.
‫اونم نجاتش داد، ‫ولی بهش خیانت کرد و لو دادش.
‫چه آدم پستی!
‫ولی پاین،
‫وقتی تنها بودم، ‫سازمان میترا ازم بازجویی کرد.
‫من ضعیفم. اون موقع خیلی ترسیده بودم.
‫فکر کردم منو اعدام میکنن!
‫چرا؟
‫اعدامت کنن؟
‫فکر کردم قراره سرنوشتم مثل بقیه بشه
‫و توی یه سلول زندانی بشم!
‫بعد یهو سر ولوت شمشیرش رو کشید...
‫ببخشید! من معذرت میخوام!
‫صبر کن، چرا داری گریه میکنی؟
‫بیا اینجا!
‫دووم بیار، شاهزاده سفایر.
‫دارم میام نجاتت بدم!
‫واقعا پشیمونی؟
‫فکر میکنی با گریه کردن ‫میتونی گناهت رو جبران کنی؟
‫پاین.
‫سفایر؟
‫- ببخش که نگرانت کردم... ‫- سفایر!
‫خدا رو شکر!
‫- آره. ‫- شاهزاده سفایر!
‫سالمی!
‫چی؟ وای، هنوز زنده ای؟
‫ببخش که نگرانت کردم، پاین.
‫چطوری برگشتی؟
‫خدا رو شکر.
‫ولوت رو شکست دادی؟
‫امکان نداره!
‫راستش داستانش مفصله.
‫[ فصل سوم ]
‫ولم کنین!
‫همین الان ولم کنین!
‫این کیه؟
‫ولم کنین!
‫با این همه چیزایی که فهمیده، ‫نمیتونیم بذاریم زنده بره.
‫چند بار بیرونش کردیم ‫ولی باز دست از سرمون برنداشت.
‫خلاصش کنیم؟
‫صبر کن!
‫اگه به شاهزاده سفایر دست بزنین ‫پشیمون میشین!
‫هیچ دردسری درست نمیکنه!
‫فکر کردی باورمون میشه؟
‫اذیت کردن یه پیرزن چه لذتی داره؟
‫حتی یه پیرزن هم میتونه خبرچین باشه.
‫من باهاش بزرگ شدم. ‫ اون رو مثل یکی از اعضای خانواده ام میدونم.
‫خواهش میکنم.
‫ولم کنین!
‫باشه.
‫اگه سعی کنه کاری بکنه
‫خودم میکشمش.
‫بریم.
‫مقصد ما
‫ستون آفرینشه.
‫به یه دنیای دیگه وصل میشه، ‫جایی که نیرگال ها زندگی میکنن.
‫نیرگال ها اصلا موجودات این دنیا نبودن.
‫نمیتونیم بکشیمشون.
‫شاید اصلا موجود زنده نباشن.
‫پس نیرگال ها چی هستن؟
‫تنها چیزی که میدونیم اینه که ‫از روح ها تغذیه میکنن.
‫معمولا گرسنگیشون رو با کریستال برطرف میکنن،
‫ولی وقتی کریستال تموم بشه، ‫میان شهر تا روح آدم ها رو بخورن.
‫میتونیم همچین موجوداتی رو شکست بدیم؟
‫چند تا عامل هست که دنیای نیرگال ها رو ‫به دنیای ما وصل میکنه.
‫بیشتر از یکی هستن،
‫ولی اگه همه شون رو نابود کنیم،
‫میتونیم ارتباط بین نیرگال ها ‫و دنیای خودمون رو قطع کنیم.
‫مطمئنی؟
‫خوب نگاه کن.
‫خیلی سال پیش، یه ملت بزرگ ‫توی این منطقه وجود داشت.
‫ولی دیگه هیچ کس یادشون نیست.
‫و توی نوشته های قدیمیشون
‫داستان آدم هایی رو پیدا کردیم ‫که با نیرگال ها جنگیده بودن.
‫ولی همشون نابود شدن.
‫چیزی که اون ملت بزرگ رو نابود کرد
‫احتمالا همون نیرگالی بوده ‫که توی کشور تو ظاهر شد.
‫چی؟
‫در طول تاریخ، در دوره های مشخصی ظاهر شده
‫و هر بار ملت های بزرگ رو نابود کرده. ‫اون رهبر نیرگال هاست.
‫پس یه روز باید با اون هم روبرو بشیم.
‫این همون چیزیه که سازمان میترا ازش میترسه.
‫میخوام ببینم قدرت تو چقدر میتونه ما رو ‫به حقیقت درباره نیرگال ها نزدیک کنه.
‫درباره نیرگال ها.
‫اونجاست.
‫ستون آفرینش.
‫انرژی اونجا خیلی شدیده.
‫نمیتونیم بیشتر از این نزدیک بشیم.
‫چته؟
‫حالا که رسیدیم ترسیدی؟
‫اصلا.
‫انجامش میدم!
‫از این استفاده کن!
‫تمومش کردم؟
‫فقط کافیه اینجا رو فشار بدی...
‫خوشت میاد؟ بگیر.
‫ممنون، زیرکو.
‫خواهش میکنم! فقط سالم برگرد!
‫پس اینه.
‫شاهزاده شوالیه در خدمت شماست.
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫امکان نداره! مامان؟ بابا؟
‫نیرگال!
‫پیدات کردم!
‫نه!
‫این سلاح محشره!
‫چهارتا دیگه مونده.
‫شکستش میدم!
‫حمله اش رو دفع کردم!
‫سفایر.
‫نباید بجنگی،
‫حتی اگه این دنیا رو نابود کنه.
‫چی...
‫فقط باید اون چیز رو نابود کنم!
‫باشه!
‫نابودش کردم؟
‫این دیگه چیه؟
‫وای خدای من!
‫امکان نداره!
‫شاهزاده سفایر!
‫[ فصل چهارم ]
‫این چیه؟
‫جایزه اته.
‫برای این ماموریت جایزه هم داشتیم؟
‫چرا فکر کردی جایزه نداره؟
‫دیگه میتونیم هر چی دلمون بخواد بخوریم!
‫اینجا یه موش طلایی کامل کباب شده داریم ‫که با سس سبزیجات سرو شده.
‫بزنیم به بدن!
‫♪ با زبانی بیگانه ♪
‫♪ از سرزمینی دور ♪
‫♪ بارها و بارها دعا کردم ♪
‫ببخشید.
‫اولین روز تعطیلیت بعد از مدت هاست ‫و من تو رو از خونه کشوندم بیرون.
‫چی داری میگی؟
‫من که از این استراحت خوشم میاد.
‫این اواخر ولوت توی محل کار ‫حسابی خستم کرده بود.
‫بالاخره فهمیدم.
‫منظورم دلیل زنده موندنم رو میگم.
‫خب، پس تو هم باید استعدادهای بیشتری رو ‫بهم نشون بدی، پاین.
‫سفایر!
‫مطمئنی زیاده روی نمیکنی؟
‫فلوت!
‫صبر کن، برگرد!
‫هاکوپی، اینقدر اذیت نکن.
‫من که اذیت نمیکنم.
‫راستش...
‫هاکوپی، تو همیشه اذیت میکنی.
‫تو از منم بیشتر اذیت میکنی، نازونا.
‫سلام!
‫این آهنگ رو میشناسی؟
‫دختر آواره ای که زمستون ‫ از پا درش آورد، درسته؟
‫دوباره بزنش.
‫شما موسیقی دوست دارین؟
‫آره.
‫ما همیشه تمرین آواز میکنیم.
‫این دختر هم خوب آواز میخونه.
‫- میخواین صداشو بشنوین؟ ‫- صبر کن! سفایر؟
‫♪ یه زمانی خیلی دور ♪
‫♪ دختری تنها... ♪
‫♪ این طرف و اون طرف پرسه میزد... ♪
‫پاین!
‫خوبی؟
‫ببخشید که مزاحم شدم.
‫اصلا، منم که باید عذرخواهی کنم.
‫اون بچه ها...
‫خواهر و برادرای منن.
‫من اینجا بزرگ شدم.
‫ای پادشاه
‫چیزی شده؟
‫ای پادشاه...
‫سفایر هر روز خسته و داغون برمیگرده خونه.
‫مجبورش میکنی چیکار کنه؟
‫میخوام تاوان گناهش رو بده.
‫تاوان گناهش رو بده؟
‫بهت نگفته؟
‫خودت ازش بپرس.
‫جوانه ای آبی
‫این آهنگ...
‫فرشته ای پاک که به عنوان قربانی تقدیم شد
‫دیگه اجازه نمیدم کسی قربانی بشه.
‫امکان نداره.
‫آخرین مشاهده قطعی پادشاه خاکستر ‫سه ماه پیش ثبت شده.
‫محل های استخراج معدن دارن سریع تعمیر میشن.
‫و تولید دوباره به سطحی بالاتر از قبل رسیده.
‫خوبه.
‫دوم، درباره محل آتیش سوزی اخیر...
‫ببخشید که وسط حرفتون میپرم!
‫یه وضعیت اضطراری پیش اومده که ‫ باید به اطلاعتون برسونم، عالیجناب!
‫دلیل اون آتیش سوزی رو نمیدونی؟
‫نه، عالیجناب. اصلا نمیدونم.
‫فعلا میتونیم با ضدعفونی کردن مهارش کنیم.
‫ولی اگه اوضاع بدتر بشه
‫طبق قوانین شرایط اضطراری
‫چاره ای جز انجام مراسم قربانی کردن نداریم.
‫باشه.
‫ولوت.
‫هرگز خیانتی به سازمان میترا رو ‫که تو رو بزرگ کرده
‫و به اینجایی که ‫هستی رسونده، نمیبخشم.
‫لطفا بهم اعتماد کن.
‫ناامیدتون نمیکنم، عالیجناب.
‫منو احضار کردی و منم اومدم.
‫خب، چه خبره؟
‫چرا منو آوردی این جای دور؟
‫فعلا باید
‫ستون آفرینش و نیرگال ها رو ‫به حال خودشون بذاریم.
‫چی؟ چرا؟
‫ستون آفرینش داره نزدیک دروازه ظاهر میشه.
‫بی گدار به آب نزن و نیرگال ها رو تحریک نکن.
‫این بده! نمیتونیم ‫همینجوری نادیده اش بگیریم!
‫سازمان میترا داره بهش رسیدگی میکنه.
‫صبر کن تا اوضاع آروم بشه.
‫من میتونم این کار رو سریع تر انجام بدم!
‫نمیتونم همینجوری بشینم و تماشا کنم!
‫سازمان میترا کارش رو بلده.
‫از پس این تهدید کوچیک برمیاد.
‫منطقه مهاجرها درست کنار دروازه هست.
‫اگه یه اتفاقی بیفته...
‫ممکنه یکی رو قربانی کنن!
‫فکر کردی میتونی دنیا رو ‫ بدون قربانی نجات بدی؟
‫مگه دلیل زنده موندن تو همین نبود؟
‫و من از این متنفرم!
‫نمیتونم همینجوری دست روی دست بذارم ‫و ببینم خطر کم کم نزدیک میشه!
‫نمیخوام دوباره کسی رو از دست بدم!
‫واقعا فکر میکنی میتونی جلوش رو بگیری؟
‫اگه ستون آفرینش همینجوری رشد کنه
‫و نیرگال دوباره ظاهر بشه
‫احتمالا میترا قربانی بزرگ تری میخواد.
‫منظورت چیه؟
‫توی این کشور
‫قربانی ها یتیم های کلیسا هستن.
‫سرنوشتشون نفرین شده، درست مثل سرنوشت تو.
‫فهمیدم...
‫تو میخوای این بچه ها رو نجات بدی، ولوت.
‫فکر نکن که منو میفهمی!
‫دنیایی که تو توی ذهنت تصور میکنی
‫با دنیایی که من توش زندگی میکنم ‫زمین تا آسمون فرق داره.
‫من قربانی میشم.
‫به هر حال قرار بود توی ‫سرزمین نقره این بلا سر من بیاد.
‫وقتی وقتش برسه
‫جای اونها رو میگیرم.
‫پس بذار تا آخر هر کاری ‫ از دستم برمیاد انجام بدم.
‫من به اندازه کافی قوی هستم.
‫[ فصل پنجم ]
‫این منطقه فعلا بسته هست!
‫همه چی خوبه؟
‫هل ندین!
‫برای حفظ امنیتتون
‫لطفا تا اطلاع ثانوی داخل بمونین.
‫فعلا داریم آتیش رو مهار میکنیم.
‫ستون هم داره کوچیک میشه.
‫شاید بتونیم قبل از اینکه ‫دیر بشه متوقفش کنیم.
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫بیا، بریم داخل!
‫لطفا آروم باشین!
‫شاهزاده شوالیه در خدمت شماست.
‫شاهزاده شوالیه!
‫دیگه در امانین.
‫خدا رو شکر!
‫نجات پیدا کردیم!
‫داره فرو میریزه!
‫وای نه!
‫عقب بکش!
‫واقعا از پسش برمیاد؟
‫چی شد؟
‫دستور تخلیه صادر شده.
‫از همه شهروندان میخوایم تخلیه کنن...
‫- زن ها و بچه ها از این طرف! ‫- چه خبره؟
‫خوبین؟ پدر و مادرتون کجان؟
‫عقب برین! عقب تر!
‫صبر کنین! وایسین!
‫کشور وارد وضعیت قرنطینه کامل شده!
‫پیداش کردیم.
‫خوبه.
‫ببخشید که مزاحم شدم. من ولوت هستم.
‫بیا تو.
‫چرا منو احضار کردین،
‫عالیجناب؟
‫خودت دلیلش رو میدونی.
‫کار توئه.
‫بله.
‫مهم نیست!
‫ممکنه اون دختر همون فرشته امیدی باشه ‫که این همه منتظرش بودیم.
‫به لطف قدرت مرموزش ‫تونسته نیرگال رو به دام بندازه.
‫اونم نه فقط چند بار.
‫شکست دادن نیرگال با مراسم میترا در تضاده
‫ولی با استفاده از قدرتش
‫میتونیم به منبع رنج و عذابمون پایان بدیم.
‫ولوت.
‫بله.
‫اون دختر فرشته امید نیست.
‫عالیجناب!
‫اعتماد تو به انسان ها کورکورانه ست.
‫آدم ها اونقدر که فکر میکنی قوی نیستن.
‫این موضوع هم برای مردم عادی صدق میکنه ‫هم برای اون دختر.
‫وقتی با سختی های وحشتناک روبرو میشن
‫ضعیف ها له میشن.
‫برای همین ما توی سازمان میترا ‫مردم ضعیف رو هدایت میکنیم
‫و گاهی هم مثل سپر ازشون محافظت میکنیم.
‫ولی...
‫ولوت.
‫آدم ها ترسو و ضعیفن.
‫تنها راهی که میتونن با هم متحد بشن اینه که ‫برای خودشون دشمن درست کنن
‫حتی داخل گروه خودشون.
‫این شامل تو هم میشه. منم همینطور.
‫عالیجناب...
‫با این حال، من هنوز...
‫ضعیف ها به نفع قدرتمندها قربانی میشن.
‫این قانون طبیعته.
‫بلایی که به اسم پادشاه خاکستر شناخته میشه ‫بشر رو میبلعه.
‫نمیشه این واقعیت رو تغییر داد.
‫همون طور که آدم ها موش های طلایی رو میخورن،
‫آدم ها همدیگه رو شکار میکنن.
‫آدم ها وقتی توی یه ‫دنیای بسته و آروم
‫ازشون محافظت بشه ‫خوشحال ترین حالت رو دارن.
‫ولی تو اون دنیا رو خراب کردی.
‫گزارش وضعیت رو بده.
‫چشم، قربان.
‫میگن یکی داره کنار دروازه مرزی ‫با پادشاه خاکستر میجنگه.
‫بریم.
‫باشه!
‫این خوب نیست.
‫سفایر...
‫بلند شین!
‫چوروجی؟
‫چرا این لباس رو پوشیدی؟
‫وقتشه به شاهزاده شوالیه کمک کنیم!
‫چطوری میخوایم کمکش کنیم؟
‫میخوای با نیرگال ها بجنگیم؟
‫احمق نباش!
‫آروم باش!
‫این خیلی خطرناکه.
‫نمیدونم چطوری کمکش کنم،
‫ولی حتما یه راهی هست ‫که بدون جنگیدن بهش کمک کنیم.
‫منم چیزایی دارم که میخوام ازشون محافظت کنم.
‫این کاریه که باید خودم انجامش بدم!
‫من باهات میام.
‫اون این همه مدت از ما محافظت کرده،
‫پس وظیفه منه که لطفش رو جبران کنم!
‫منم میام!
‫باشه...
‫آره.
‫حتی چوروجی هم بالاخره شجاعت به خرج داد.
‫پس دیگه چاره ای نداریم!
‫- آره! ‫- باشه!
‫- بریم بچه ها! ‫- باشه!
‫وای نه. خیلی زیاد دارن میان.
‫داری چیکار میکنی؟
‫ولم کنین!
‫این دیگه چیه؟
‫این...
‫همین الان چی شد؟
‫این دیگه چیه؟
‫امکان نداره واقعی باشه.
‫چه خبره؟
‫باید برم!
‫صبر کن، چوروجی!
‫دروازه داره باز میشه!
‫ببخشید، درست موقع بدی آسیب دیدم...
‫نگران نباش. فقط مچ پات پیچ خورده.
‫صبر کن، چوروجی کجاست؟
‫با سرعت رفت اون طرف.
‫مواظب باش!
‫خوبی؟
‫آره.
‫خیلی ممنون!
‫ممنون!
‫انگار تنها کاری که توش خوبم، ‫کمک کردن به مردمه.
‫وای خدا.
‫نه...
‫چرا؟
‫چوروجی!
‫خواهش میکنم، سفایر.
‫بهت التماس میکنم.
‫نیرگال رو نابود کن!
‫نابودش کن!
‫روی تو حساب میکنیم!
‫یکی داره باهاش میجنگه.
‫فرشته امید...
‫هر کسی که هستی...
‫لطفا کمکمون کن!
‫اون...
‫فرشته‌ست!
‫لطفا نجاتمون بده.
‫چرا؟
‫چرا با اینکه نیرگال رو شکست دادم، ‫دروازه بسته نشد؟
‫چون هنوز زنده‌ست.
‫[ فصل ششم ]
‫باید پاین رو ببریم طبقات بالاتر.
‫از یکی که میشناسم کمک میخوام.
‫باید به هر قیمتی شده نجاتش بدیم.
‫کمکمون کن، میترا.
‫این دنیا واقعا وحشتناکه.
‫ولی بدتر از همه، خود منم.
‫سفایر جونش رو به خطر انداخت ‫تا از همه محافظت کنه،
‫ولی من...
‫هیچ کاری نکردم.
‫نظرت چیه با هم یه راهی پیدا کنیم ‫که به بقیه کمک کنیم؟
‫پس...
‫قبول میکنی دوست من بشی؟
‫سفایر.
‫من دوستشم، با این حال...
‫باید اون روز باهاش میرفتم.
‫باید بیشتر اصرار میکردم.
‫باید یه چیزی بهش میگفتم.
‫وقتی اوضاع پیچیده شد، تنهاش گذاشتم.
‫هیچ کاری نکردم.
‫فقط گذاشتم ازم محافظت کنه.
‫چه دوست بدی هستم که این کارو کردم!
‫پس اینجوری بود که انرژی داشت ‫بیشتر و بیشتر میشد.
‫محراب آماده‌ست؟
‫به زودی کارش تموم میشه.
‫خوبه.
‫بچه ها رو جمع کنید
‫و تا جایی که میشه ‫از داوطلب های میترا هم بیارید.
‫چشم.
‫هنوز نمیتونم اینو قبول کنم!
‫چرا باید یتیم ها قربانی بشن؟
‫چرا سفایر به جاشون نباشه؟
‫سفایر رو قربانی کنید!
‫هنوز متوجه نشدی؟
‫داری از خشونت فقط ‫به خاطر میل خودت دفاع میکنی.
‫و این طرز فکر فقط اوضاع رو بدتر میکنه.
‫ولی...
‫نیرگال یعنی زندگی و مرگ.
‫چرخه نابودی و آفرینش، ‫حرکت همین دنیاست.
‫حتی احساسات و خاطرات هم بخشی از اون هستن.
‫در این نبرد ابدی و آشوب بی پایان،
‫بشر برای همیشه در برابر نیرگال شکست میخوره.
‫تنها کاری که از دستمون برمیاد، دعا کردنه.
‫فقط دعاهایی که از اعماق روح میان
‫و سرودهای صادقانه میتونن ‫این دنیای بی رحم رو آروم کنن.
‫باید از روح ها و خاطرات بی شماری که ‫درون نیرگال زندگی میکنن، التماس کنیم.
‫و برای این کار، به غمی از ته قلبمون
‫و همدردی واقعی نیاز داریم.
‫درد یتیم هایی که با دقت بزرگشون کردیم
‫قربانی ما خواهد بود.
‫ما هیچ احساسی نسبت به اون دختر نداریم.
‫ما سرزمین نقره نیستیم.
‫وجود درد باعث میشه بتونیم دعا کنیم.
‫دعایی که درد نداشته باشه، دعای ضعیفیه.
‫حالا بیاید کارمون رو شروع کنیم.
‫آدم ها رو زنده برمیگردونیم
‫با کمترین تعداد قربانی ممکن.
‫هر لحظه ممکنه برسن.
‫دیر کردی، پاین.
‫بچه ها!
‫همه اینجاییم.
‫شروع شد.
‫همه سیستم ها عادی کار میکنن.
‫این...
‫پس شکل واقعی اونه.
‫مراسم رو شروع کنید.
‫ای پادشاه
‫هدایت الهی خودت رو
‫به من عطا کن
‫چون من
‫روحی غمگینم
‫که به تو وفاداره
‫فرشته دعا
‫ای پادشاه
‫به من عطا کن
‫شادی خالص رو
‫چون سرنوشتم پر از بدبختیه
‫آخرش هم نتونستم هیچ کاری بکنم.
‫این ویرانی تقصیر منه.
‫چه فاجعه ای.
‫سفایر اونجاست!
‫پرنسس سفایر...
‫صبر کن، چرا تبدیل نمیشه؟
‫غیبش زد!
‫پس واسه همینه که قدرتش کار نمیکنه!
‫کجاست؟
‫دیگه چیزی نمونده.
‫فقط مونده یتیم ها رو تقدیم کنیم.
‫شاید شاه خاکستر ‫ بالاخره بعد از این قربانی آروم بشه.
‫نباید بذاریم زندگیشون بیهوده هدر بره.
‫ای پادشاه
‫آغوش گرم خودت رو به من عطا کن
‫حرومزاده!
‫چون من
‫یه غنچه آبی هستم
‫ولوت!
‫جلوشو بگیرید!
‫چه خبره؟
‫انگار ولوت فرار کرده!
‫همین الان بگیریدش!
‫چشم!
‫چرا مهاجرها اومدن؟
‫نذارید رد بشن!
‫پسش بده!
‫نذارید فرار کنن!
‫چیک!
‫گرفتمش!
‫روی تو حساب میکنم!
‫برگرد اینجا!
‫هیکیتو!
‫این یکی با من!
‫پرتش کن اینجا، هیکیتو!
‫پاین!
‫منو بگیر!
‫برو، پاین!
‫سفایر!
‫قدرت نجات دنیا رو ندارم،
‫ولی وقتی اوضاع اینقدر خراب میشه، ‫نمیتونم دست روی دست بذارم.
‫نمیتونم همیشه برای محافظت ‫از خودم به تو تکیه کنم.
‫ممنونم.
‫ولی شاید دلیل نجات پیدا کردنم این نبوده.
‫میخوای بدونی چرا نجات پیدا کردی، سفایر؟
‫چون بیشتر از هر کس دیگه ای دوستت دارم!
‫من ضعیفم.
‫شک دارم بتونم پیروز بشم.
‫آخرش این یه نفرینه.
‫نفرین ها از کلمه ها به وجود میان،
‫پس با کلمه ها هم میشه شکستشون داد.
‫چی؟
‫تو تمام این مدت داشتی میجنگیدی، سفایر.
‫مگه دلیل رنج کشیدنت همین نیست؟
‫واسه همینه که اینقدر درد میکشی.
‫و واسه همینه که زنده موندی!
‫واسه همینه که قوی هستی!
‫واسه همینه که پرنسس شوالیه
‫قهرمان منه!
‫ممنونم، پاین.
‫دلم رو شاد کردی!
‫همین الان وایسا!
‫نازونا! هاکوبی!
‫نترسید.
‫این بار دیگه ولتون نمیکنم.
‫ولوت؟
‫یعنی زندگیمون همین جا تموم میشه؟
‫یکی...
‫پرنسس شوالیه در خدمت شماست.
‫پرنسس...
‫شوالیه؟
‫تو...
‫شکستش میدم. قول میدم!
‫تا جایی که میتونید همه رو دور کنید!
‫واقعا میتونی همه رو نجات بدی؟
‫بچه های یتیم خونه
‫و مردم این کشور رو؟
‫نجاتشون میدم.
‫این هدف این قدرته.
‫[ فصل هفتم ]
‫[ هفت سال قبل ]
‫من کجام؟
‫قبلا تو رو دیده بودم.
‫کسی اینجا هست؟
‫چی؟
‫سلام! کسی اینجا هست؟
‫خوب از پسش براومدی.
‫تو کی هستی؟
‫یادت نمیاد؟
‫آروم باش.
‫دیگه اینجا کسی آسیب نمیبینه.
‫منظورت چیه؟
‫یعنی دیگه کارت رو انجام دادی.
‫چوروجی؟ واقعا اینجایی، چوروجی؟
‫آره.
‫خدا رو شکر!
‫ببخشید! منو ببخش که نتونستم نجاتت بدم.
‫اینا کی هستن؟
‫همه قهرمان هایی ‫که تا الان با نیرگال جنگیدن.
‫درست مثل ما.
‫با نیرگال مقابله کردن...
‫ولی اون نبرد دردناک و تلخ دیگه تموم شده.
‫مگه بهت نگفتم؟
‫اینجا دنیاییه که توش هیچ کس آسیب نمیبینه.
‫جایی در دل تاریخ و خاطرات،
‫که همه توش با آرامش و شادی زندگی میکنن.
‫یه زندگی دیگه، ‫یه زندگی که شاید میتونست اتفاق بیفته.
‫یه داستان بدون پایان.
‫خاکستر، روحیه که توی شعله ها سوخته.
‫خود مرگ.
‫پاک میشه و با گذشت زمان، ‫دوباره به شکل یه قلب جدید متولد میشه.
‫این آخرین آرامگاهشه.
‫داستانی که مردم آرزوش رو دارن.
‫این یه خوابه!
‫بقیه هنوز اون بیرون دارن میجنگن.
‫من دارم به خاطر اونا میجنگم!
‫یکی منتظرت بوده.
‫جلوی محراب
‫باورم نمیشه...
‫اصلا تکون نمیخوره.
‫حالش خوبه؟
‫سفایر...
‫این رو استفاده کن!
‫داخل نیرگال
‫بعدش هم نیرگال رو تو یه چشم ‫به هم زدن نابود کردم!
‫نظرت چیه؟ خفن نبود؟
‫آره. خیلی خفن بود، سفایر.
‫مگه نه؟
‫همیشه میخواستم به من افتخار کنی، مامان.
‫سفایر...
‫همیشه عصبانی میکردمت.
‫ولی میخواستم بهم بگی فوق العاده ام. ‫بگی که بهم افتخار میکنی...
‫تو هیچ وقت اشتباهی نکردی.
‫نمیتونستم از دست دادنت رو تحمل کنم.
‫تو تمام دنیای من بودی.
‫خیلی عذابت دادم.
‫الان دیگه همه چی خوبه، مامان.
‫بیا از نو شروع کنیم.
‫متاسفم.
‫خیلی متاسفم.
‫نتونستم ازت محافظت کنم.
‫اونقدر مشغول تربیتت بودم
‫و زیادی سعی کردم راهنماییت کنم،
‫که آخرش بهت آسیب زدم.
‫بالاخره میتونم اینو بگم.
‫کلمه هام مثل شمشیر بودن.
‫و سکوت من مثل یه زنجیر بود.
‫هیچ وقت فکر نمیکردم اینقدر پشیمون بشم.
‫مامان!
‫تسلیم واقعیت نشو!
‫♪ یه روزگاری ♪
‫♪ یه دختر تنها ♪
‫♪ اینجا و اونجا پرسه میزد ♪
‫اصلا اینا مهمه؟
‫معلومه که مهمه!
‫- طاقت بیار، سفایر! ‫- بجنب! میتونی انجامش بدی!
‫چی شده، سفایر؟
‫بیچاره روستایی ها...
‫مامان، بابا...
‫هنوز نمیتونی منو ببخشی؟
‫میفهممت.
‫کاش فقط میتونستم ‫ یه بار دیگه صورتت رو ببینم.
‫منم دلم میخواد صورتت رو ببینم، مامان.
‫کاش میتونستم این در رو باز کنم
‫و برگردم به سرزمین نقره ‫و دوباره با همتون زندگی کنم.
‫ولی...
‫این واقعیت نیست.
‫این برای توئه.
‫بهت میاد.
‫- دوستت دارم، سفایر. ‫- دوستت دارم.
‫بارها و بارها دعا کردم
‫ممنونم که کمکم کردی بفهممش.
‫بالاخره میتونم اینو بگم.
‫از دست دادن تو و بابا
‫خیلی دردناکه.
‫پس قلب نیرگال اونجاست.
‫عجب.
‫درد واقعیت رو به آرامش خاطرات ترجیح دادی.
‫درسته.
‫این جوهره
‫پرنسس شوالیه بودن منه!
‫حمله کنید!
‫خم شو، سفایر!
‫ممنون!
‫برو!
‫ما حریفشون میشیم!
‫سفایر!
‫تو...
‫این دیگه چه پله ایه؟
‫ای وای!
‫نمیتونی انجامش بدی. ضعیفی.
‫فقط من نیستم که ضعیفم.
‫همه اینجا ضعیفن.
‫هنوز آدم هایی هستن که تسلیم نشدن.
‫این بار...
‫باید از همه محافظت کنم!
‫وگرنه هیچ وقت نمیتونم گناهم رو جبران کنم.
‫متاسفم!
‫این...
‫جایی نیست که بهش تعلق داشته باشم!
‫بیا!
‫آخ! درد گرفت!
‫حرومزاده!
‫چی؟ غیب شد!
‫این اتفاق قبلا بارها افتاده.
‫ولی دنیا اصلا تغییر نکرده.
‫لعنتی!
‫بازم بهت حمله میکنم!
‫اینم بگیر! اینم! اینم!
‫چی؟
‫بگیر، برش میگردونم بهت.
‫نمیتونی برنده بشی، سفایر.
‫اینقدر خودتو نگیر!
‫سفایر!
‫فعلا خداحافظ!
‫برو، سفایر!
‫دنیا هیچ وقت تغییر نمیکنه!
‫حتی اگه حق با تو باشه!
‫من هنوزم میخوام جلو برم!
‫باشه!
‫"گروه تاکارازوکا"
‫بیشتر!
‫شاید من اون نیمه دیگه قلبی بودم ‫که قرار بود باشم.
‫برای همه چی ممنونم.
‫امیدوارم دنیای جدیدی که بهش میری، ‫دنیای فوق العاده ای باشه.
‫"پرنسس روبانی" ‫" اوسامو تزوکا"
‫امیدوارم در آرامش زندگی کنی.
‫پرنسس سفایر!
‫موفق شد!
‫صبر کنید!
‫این جوری نگام نکنید.
‫من روح نیستم.
‫پرنسس شوالیه دوباره در خدمت شماست.
‫برای این بچه ها
‫حاضر بودی بذاری دنیا نابود بشه.
‫احتمالا پدر و مادرت هم همین حس رو داشتن.
‫شاید حق با تو باشه.
‫حالا میخوای چیکار کنی؟
‫اگه کاری هست که بتونم کمکت کنم...
‫ممنونم.
‫فکر کنم برگردم سرزمین نقره.
‫میخوام درست و حسابی با مامان و بابام، ‫پادشاهی و همه خداحافظی کنم.
‫مثل همیشه باهات میام.
‫چی؟
‫ای بابا، شماها دیگه چرا!
‫دارید کارو براش سخت تر میکنید!
‫واقعا میری؟
‫تصمیمم رو گرفتم.
‫همین که به سرزمینم برسم بهت پیام میدم.
‫اگه تشویق تو و بقیه اون موقع نبود، ‫حتما شکست میخوردم.
‫نفرینم رو شکستی، پاین.
‫سفایر!
‫میام سرزمین نقره دیدنت!
‫ما همیشه دوست میمونیم!
‫آره. همیشه.
‫بعد از اون دیگه نیرگال هیچ وقت ظاهر نشد.
‫انگار اون نبرد چرخه فعالیتشون رو ‫تغییر داده بود.
‫شاید یه روز دوباره ظاهر بشن...
‫نه.
‫فعلا امیدوارم اونایی که آسیب دیدن،
‫بتونن با سرعتی که براشون مناسبه، خوب بشن.
‫و قدرت لازم برای ادامه دادن رو پیدا کنن.
‫[ قهرمان با روبان قرمز ]
جهت اطلاع از جدیدترین فیلم و سریال ها :وای موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @YMoviz