..:: ارائه شده توسط وب سايت زرفيلم ::.. .:: www.ZarFilm.com ::.
در سراسر جزایر بریتانیا، مکان‌هایی جادویی وجود دارد.
مایه غرور و شادی ما؛
باغ‌هایمان.
با این حال، بسیاری از ما از دنیای وحشیِ پیرامونمان کاملاً بی‌خبریم...
دنیایی درست در بیخ گوشمان.
شگفت‌انگیز است که برخی باغ‌های بریتانیا تنوع زیستیِ تقریباً برابری دارند با...
یک جنگل بارانی استوایی.
و درست وقتی رویمان را برمی‌گردانیم...
آن‌ها جان می‌گیرند.
از طبیعت بکر و وحشیِ اسکاتلند گرفته...
تا واحه‌ای سرسبز در دل کلان‌شهر.
در هر قسمت، پرده از ماجراهای خارق‌العاده‌ای برمی‌داریم
که در دل یک باغِ بخصوص رقم می‌خورد.
به دنیایی پنهان درست پشت درِ خانه‌هایمان خوش آمدید.
یک آسیاب آبی در این مکان پابرجا بوده است...
از زمان کتاب روز رستاخیز در هزار سال پیش.
سارا و هنری جدیدترین مالکان از سلسله طولانیِ صاحبان این خانه‌اند.
زندگی در این خانه درست مثل زندگی روی یک قایق است،
چون اول از همه، دورتادورمان را آب فرا گرفته.
آن طرف آب است، طرف دیگر آب، جلو و پشت خانه هم آب،
پس ما عملاً تک‌افتاده و محاصره در آبیم.
وجود آب چالش‌های باغبانیِ منحصربه‌فردی به وجود می‌آورد،
چون این رودخانه طغیان می‌کند.
نگران هفته آینده هستی؟ خب، هیچ‌وقت نمی‌شود مطمئن بود.
این هفته که هوا خوب است،
اما برای هفته آینده بارندگی زیادی پیش‌بینی شده.
پیش‌بینی وضع هوا برای ما خیلی تعیین‌کننده است.
اگر سطح آب واقعاً بالا بیاید، همه‌چیز دستخوش تغییر می‌شود.
می‌بینیم که حدود دو سوم باغمان زیر آب ناپدید می‌شود.
با زیر آب رفتنِ بخش بزرگی از باغ توسط رودخانه،
هنری و سارا اجازه می‌دهند بخش‌های وسیعی از آن به شکل وحشی و دست‌نخورده باقی بماند.
تا چشم کار می‌کند تمام اینجا دشت سیلابی است.
این سمت، بیشه‌زار و علفزار است که کاملاً به حال خود رهایش کرده‌ایم.
اما اینجا و آن سمت، بالاتر از دشت سیلابی،
تلاش می‌کنیم آن را مانند یک باغ مدیریت کنیم.
این باغ یک پناهگاه امن است...
اما شانس بقای هر جانور،
فراز و فرود پیدا می‌کند...
با جزر و مد و طغیان رودخانه.
یکی از هیجان‌انگیزترین اتفاقاتی که اینجا می‌افتد،
دیدن برقی از رنگ آبی است که به دنبالش صدای سوتی شنیده می‌شود،
و بعد می‌بینی که یک ماهی‌خورک پر کشید و رفت.
ماهی‌خورک پرنده‌ای بسیار محبوب در بریتانیاست...
اما اجدادش نخستین بار در جنگل‌های آسیا تکامل یافتند.
این پرنده نر باید روزانه ۱۵ ماهی شکار کند.
اما در اوایل بهار، آب رودخانه بالا می‌آید.
و پر از گل‌ولای و رسوبات کدر می‌شود.
و اوضاع قرار است به‌مراتب بدتر هم بشود.
فقط مسئله زمان در میان است.
از هر چهار ماهی‌خورک، تنها یک پرنده بیش از یک سال عمر می‌کند.
هر شکار ناموفق،
انرژی گرانبهایی را به هدر می‌دهد.
قلمرو او به طولِ نیم مایل گسترده است...
در هر دو سمتِ آسیاب‌آبی...
بنابراین شانسش را در بالادست امتحان می‌کند، جایی که آب کم‌عمق‌تر است.
روغن‌های خاصی در چشمانش، بازتاب نور از سطح آب را کاهش می‌دهد.
او با سرعت ۴۰ کیلومتر در ساعت به آب می‌زند.
اینجا، صیدِ ماهی کافی برای خودش نباید کار دشواری باشد.
اما یک تازه‌وارد دارد او را زیر نظر می‌گیرد.
یک ماهی‌خورک ماده.
اگر بخواهد دل او را به دست آورد، باید ثابت کند
که می‌تواند برای یک خانواده به قدر کافی ماهی فراهم کند.
کاری که با بالا بودن سطح آب چندان آسان نیست.
پس از زمستانی طولانی و پرباران...
تمام جانوران باغ گرسنه‌اند.
اما تنها پرندگان نیستند که جذب این ظرف غذا می‌شوند.
یک ول جنگلی (موش علفزار).
او زمستان را در لانه‌ای زیر چمن‌ها سپری کرده...
درست بالاتر از سطحِ دشت سیلابی.
حدود ۲۵ میلیون ول جنگلی در بریتانیا زندگی می‌کنند...
اما چنان محتاط و خجالتی‌اند
که هنری و سارا به‌ندرت آن‌ها را می‌بینند.
بسیاری از شکارچیانشان، آن‌ها را از روی حرکاتشان شناسایی می‌کنند.
هنگام احساس خطر، او معمولاً بی‌حرکت سر جایش می‌ماند.
اما چنین کاری...
روی این چمنزار می‌تواند خطرناک باشد.
ماشین‌های چمن‌زن خودکار و روباتیک روزبه‌روز رایج‌تر می‌شوند.
بسیاری از آن‌ها قادر به تشخیص پستانداران کوچک نیستند.
برای بقا در دنیای مدرن...
او باید زمان مناسب را با دقت انتخاب کند.
ول‌های جنگلی تنها جانورانی نیستند
که برای یافتن غذا تا فرارسیدن شب صبر می‌کنند.
زیر اتاق تلویزیون،
آبراهه قدیمی آسیاب به خانه‌ای تبدیل شده
برای برترین شکارچیِ این باغ.
یک شنگ (سمور آبی).
در طول ۳۰ سالی که هنری و سارا اینجا زندگی کرده‌اند...
حدود ۹۸ میلی‌متر بارندگی در طول روز...
آن‌ها تنها سه بار توانسته‌اند یکی از آن‌ها را ببینند.
او هر شب بیش از یک کیلوگرم ماهی صید می‌کند.
اما با تغییر فصل‌ها،
رژیم غذایی او نیز دستخوش تغییر می‌شود.
یکی از ساکنان باغ...
به‌مراتب جسورتر است.
مرغابی‌های سرسبز، رایج‌ترین گونه از میان ۲۲ گونه اردک در بریتانیا هستند.
هنری و سارا نامی محبت‌آمیز برای یکی از مهمانان همیشگی خود گذاشته‌اند.
دوریس.
اما این «اردک کوچولوی دوست‌داشتنی»...
دلربای بی‌رحمِ مقیم این باغ است.
با آن پرهای براق و ظاهر دلفریبشان،
این نرها همگی تلاش می‌کنند توجه او را به خود جلب کنند.
اما او می‌خواهد...
قدرت و توانمندی آن‌ها را بسنجد.
یکی پس از دیگری، نرهای ضعیف‌تر کنار گذاشته می‌شوند.
ماده با تکان دادن سرش،
رضایت خود را نشان می‌دهد.
او جفت خود را انتخاب کرده است.
حالا به مکانی برای لانه‌سازی نیاز دارد.
چیزی که پیدا کردنش در این باغ اصلاً آسان نیست.
با طولانی‌تر شدن روزها...
رژیم غذایی سمور آبی به سمت طعمه‌های بزرگ‌تر و پروارتر تغییر می‌کند.
مرغابی‌های سرسبز معمولاً روی زمین لانه می‌سازند.
اما اینجا، دوریس انتخاب امن‌تری پیش رو دارد.
این درخت بید هرس‌شده گزینه‌ای بسیار عالی خواهد بود.
و درست در بهترین زمان ممکن.
باران‌های بهاریِ ماه آوریل از راه رسیده‌اند.
آب رودخانه با سرعتی غافلگیرکننده بالا می‌آید.
نزدیک به یک متر در عرض ۲۴ ساعت.
آن‌هایی که در ارتفاع پایین لانه ساخته بودند،
همین حالا هم تخم‌هایشان را از دست داده‌اند.
وقتی هوا صاف می‌شود،
آب‌ها به‌سرعت فروکش می‌کنند،
و کار را برای ماهی‌خورک مقیم باغ آسان‌تر می‌سازند
تا دوباره به شکار بپردازد.
حالا او می‌تواند از پسِ سهیم شدن صیدش با جفتش برآید.
و با تقدیم یک ماهی در هر نوبت...
دل او را به دست می‌آورد.
پس از جفت‌گیری...
این زوج شروع به حفرِ یک نقبِ یک‌متری در دیواره خاک می‌کنند.
اما این نقب درست بالاتر از سطح آب قرار دارد.
سارا در حین چمن‌زنی،
حاشیه رودخانه را دست‌نخورده باقی می‌گذارد تا مانع از فرسایش ساحل توسط جریان آب شود.
اما اگر باران شدیدی ببارد...
خانه خانوادگی ماهی‌خورک
ممکن است طعمه امواج شود و شسته شود.
برای چهار هفته طولانی، تک و تنها،
دوریس به‌ندرت لانه‌اش را ترک کرده است.
او در سکوت روی دسته‌ای از نه تخم خوابیده و جوجه‌کشی کرده است.
او هر یک از تخم‌ها را در روزی متفاوت گذاشته بود.
اما برای بقا، همه جوجه‌ها باید هم‌زمان از تخم سر درآورند.
شگفت‌انگیز است که آن‌ها با یکدیگر حرف می‌زنند...
از درونِ پوسته تخم...
و بدین ترتیب زمان تولدشان را هماهنگ می‌کنند.
تنها در عرض چند ساعت...
نه زندگیِ جدید آغاز می‌شود.
اما بدون حضور پدری که برایشان غذا بیاورد،
مادر باید جوجه‌های بی‌پروازش را
از بالای لانه به پایین هدایت کند.
کمتر از ۲۴ ساعت پس از خروج از تخم...
یک گام کوچک...
...تبدیل به جهشی غول‌آسا می‌شود.
پرهای کرکی‌شان شدت ضربه سقوط را مهار می‌کند.
دوریس با عجله همه آن‌ها را به سمت مخفیگاه هدایت می‌کند.
گریز از شکارچیان باغ کار بسیار دشواری خواهد بود.
در نقطه‌ای امن و خشک روی چمنزار،
موش علفزار از بهاری پرباران جان سالم به در برده است...
و فرصت‌های جدیدی در بالادست رودخانه پیش رویش پدیدار شده است.
بخش بیشه‌زارِ باغ دارد خشک می‌شود.
هنری دارد توده عظیمی از کنده‌های چوب روی هم می‌چیند.
او با این کار،
پناهگاهی نو برای حیات وحش به وجود می‌آورد.
مخفیگاهی امن برای موش علفزار.
اینجا در مقایسه با چمنزار، غذای بیشتری برای او مهیاست.
و او تنها نیست.
یک موش نر که با بوی او جذب شده است.
شاید زمان با هم بودنشان کوتاه باشد...
اما تا زمانی که بیشه‌زار خشک بماند...
تنها ظرف سه هفته دیگر
دسته‌ای از نوزادان کوچک متولد خواهند شد.
پس از یک هفته پنهان ماندن...
دوریس آماده است تا جوجه‌هایش را به فضای باز بیاورد.
او می‌خواهد آن‌ها را به چراگاه‌ها و منابع غذایی بهتر هدایت کند...
درست در بالادست آسیاب.
اما برای رسیدن به آنجا، باید از پهنه بازِ چمنزار عبور کنند.
این حرکتی بسیار جسورانه است.
منطقه آکسفوردشر یکی از بالاترین تراکم‌های
کورکور حنایی (قوش سرخ) را در بریتانیا دارد.
آن‌ها معمولاً لاشه‌خوارند،
اما از شکار یک جوجه‌پرنده هم نخواهند گذشت.
تنها یک جوجه از هر سه جوجه مرغابی به سن بلوغ می‌رسد.
شانسی نه‌چندان امیدبخش برای مادری با نه فرزند.
این توده باران سنگین و متراکم
به‌تدریج به سمت مناطق جنوبی‌تر کشیده می‌شود.
رودخانه در اینجا آن‌قدرها که به نظر می‌رسد امن نیست.
کمی پایین‌تر از اردک‌ها...
پنهان در دلِ نقبِ زیرزمینی‌شان...
ماهی‌خورک‌ها نیز خانواده‌ای روبه‌رشد دارند.
جوجه‌هایی که تنها دو روز از تولدشان می‌گذرد.
پدر و مادر به نوبت برای آن‌ها غذا می‌آورند.
خوشبختانه، اکنون سطح آب رودخانه پایین و آب کاملاً زلال و شفاف است.
با وجود شش دهان کوچک و گرسنه...
والدین باید روزانه بیش از ۱۰۰ ماهی ریز صید کنند.
اما اگر سطح آب بالا بیاید،
جوجه‌ها ممکن است غرق شوند.
دست‌کم فعلاً، هوا خشک و آفتابی مانده است.
یک تعطیلات رسمی و آفتابی در ماه مِی؛
زمانی فوق‌العاده برای یک جشن و گردهمایی.
طولانی شدن روزها و افزایش چشمگیر دما،
محرک نوع دیگری از تجمع و گردهمایی است
که دور از چشم ما آغاز می‌شود.
این پوره کوچک یک‌روزه (مگس یک‌روزه) دو سال را زیر آب سپری کرده است.
اکنون زمان آن فرارسیده که به سوی سطح آب بشتابد.
در این فضای باز، او کاملاً بی‌دفاع و در معرض خطر است.
لارو یک آسیابک (سنجاقک کوچک) در حال شکار است.
خوشبختانه برای او،
تعداد پرشمارِ هم‌نوعانش امنیت می‌آورد.
اما نه برای همه.
در سطح آب، او اسکلت خارجی‌اش را می‌اندازد...
و بال‌هایش را می‌گشاید.
مقصد او...
چمنزار است.
اینجا، نرها در حال رقص و پروازهای نمایشی‌اند.
و برای جلب توجه ماده‌ها رقابت می‌کنند.
این نشانه‌ای باشکوه از فرارسیدن تابستان است.
اما او برای رسیدن به این ضیافت دیر کرده است...
و باید از چنگ آسیابک‌های مرگبار عبور کند.
دیگران نیز بخت خود را می‌آزمایند.
آسیابک‌ها شکارچیانی فوق‌العاده‌اند
با ضریب موفقیت شکارِ ۹۵ درصدی.
زمان حرکت او فرارسیده است.
او به سلامت عبور می‌کند...
اما هنوز برای رقص جفت‌یابی آماده نیست.
مگس‌های یک‌روزه تنها حشرات بال‌داری هستند
که در مرحله بلوغ، یک پوست‌اندازیِ مجدد دارند.
ارائه شده در وبسایت وای موویز YMoviz.Com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور
زمان پیوستن به این خیل عظیم فرارسیده است.
مگس‌های یک‌روزه در حال پرواز جفت‌گیری می‌کنند،
سپس با هم پروازکنان...
به سوی رودخانه بازمی‌گردند...
جایی که ماده تخم‌هایش را می‌گذارد.
تنها پس از یک روز زندگی در قالب حشره بالغ...
زندگی او به پایان می‌رسد.
در هنگام مرگ،
او و بی‌شمار مگس‌های دیگر...
تبدیل به منبع غذایی برای نسل آینده می‌شوند.
در بیشه‌زار...
توده چوب‌های چیده‌شده توسط هنری...
تبدیل به زایشگاه و مهدکودکی برای موش‌های علفزار شده است.
نوزادانی کوچک‌تر از یک آبنبات ژله‌ای و کاملاً نابینا...
بچه‌های او کاملاً بی‌دفاعند...
بنابراین مادر مدام کشیک می‌دهد.
یک مار آتشی (مار چمنزار).
با طول یک‌ونیم متر...
بزرگ‌ترین خزنده بریتانیا به شمار می‌رود.
با قرار دادن فک پایین خود روی زمین،
می‌تواند ریزترین ارتعاشات را تشخیص دهد.
زبان دوشاخه‌اش بوها را به شکل سه‌بعدی و استریو حس می‌کند...
و مسیر دقیق بوی متصاعدشده از لانه را می‌یابد.
مادر چاره‌ای ندارد...
جز اینکه بچه‌هایش را جابه‌جا کند...
یکی پس از دیگری.
در اعماق توده کنده‌های چوب،
خانواده‌اش در امانند.
هفته‌هاست که بارانی نباریده...
و آب رودخانه در پایین‌ترین سطح خود قرار دارد.
این آب زلال و آرام اجازه می‌دهد نیلوفرهای زرد آبی شکوفا شوند.
عطرِ شبیه به الکل آن‌ها حشرات را جذب می‌کند.
غذایی عالی برای جوجه‌اردک‌های روبه‌رشد.
آن‌ها اکنون شش‌هفته‌ای شده‌اند.
شگفت‌انگیز است که دوریس موفق شده هر نه جوجه‌اش را زنده نگه دارد.
یک صدای هشدار!
شکارچی در همین نزدیکی است.
غریزه دوریس به او حکم می‌کند به آب پناه ببرد.
اما او ناخواسته خانواده‌اش را
به سمت مهلکه و خطر می‌برد.
جوجه‌اردک‌ها هنوز برای پرواز خیلی کوچکند...
بنابراین دوریس جان خود را به خطر می‌اندازد...
و نقش طعمه انحرافی را بازی می‌کند.
به شکلی باورنکردنی، این ترفند کارساز می‌شود...
و سمور آبی باید به شکار چیزی کوچک‌تر قناعت کند.
سارا و هنری روحشان هم خبر ندارد
که دوریس چه مادر مدبر و فداکاری است...
که توانسته هر نه جوجه‌اش را با موفقیت پرورش دهد.
در چله تابستان، موش‌های جوان خانه چوبی‌شان را ترک می‌کنند...
و در سراسر باغ پراکنده می‌شوند
تا از میوه‌هایی که در روزهای طولانی و آفتابی رسیده‌اند نهایت استفاده را ببرند.
اما وقتی سرانجام نور خورشید رنگ می‌بازد...
دنیای شبانه باغ خودنمایی می‌کند
که توسط دوربین‌های حرارتی آشکار می‌شود.
دنیایی که هنری و سارا شناخت چندانی از آن ندارند.
موش‌ها و حشره‌خوارها در اطراف و حتی روی دیوارهای خانه به شکار حشرات می‌پردازند.
یک تیم پاک‌سازی مینیاتوری...
که توسط یک اسکادران هوایی از خفاش‌ها پشتیبانی می‌شود.
شش گونه از ۱۸ گونه خفاش‌های بریتانیا
مرتباً جذب حشرات موجود در باغ‌هایمان می‌شوند.
خفاش‌های دابنتون زندگی پررونقی دارند
به لطف وفورِ حشرات رودخانه‌ای.
تنها یک خفاش می‌تواند شبانه ۳۰۰۰ حشره شکار کند.
همانند آنچه که اغلب در تابستان‌های بریتانیا رخ می‌دهد...
این تابستان نیز ناگهان به پایان می‌رسد.
پاییز خیلی زود از راه رسیده است.
این‌ها نخستین باران‌های سنگین پاییزی‌اند.
اما امسال شرایط متفاوتی دارد.
چندین هشدار سیل صادر شده است.
برخی از سنگین‌ترین بارش‌ها در سراسر مناطق مرکزی و جنوبی انگلستان رخ داده است.
آکسفوردشر در مجموع مرطوب‌ترین سپتامبر تاریخ ثبت‌شده‌اش را سپری می‌کند.
بارانی که در گستره چندین مایل از حومه شهر باریده،
بین کناره‌های رودخانه‌ای هدایت می‌شود که تنها چند متر از هم فاصله دارند.
آب رودخانه اکنون به شکلی خطرناک به نقب ماهی‌خورک‌ها نزدیک شده است.
اگر آب لانه‌شان را فرا بگیرد، جوجه‌ها غرق خواهند شد.
آب از بالادست رودخانه پیوسته سرازیر می‌شود...
...تا اینکه رودخانه از بستر خود طغیان می‌کند...
و در دل بیشه‌زار گسترده می‌شود.
شاید بچه‌های موش علفزار پیش‌تر لانه را ترک کرده باشند،
اما اکنون خود او نیز باید خانه تابستانی‌اش را رها کند.
او نقشه‌ای ذهنی از قلمرو خود دارد...
اما بسیاری از نشانه‌های راه زیر آب ناپدید شده‌اند.
دست‌کم او مقصدش را می‌داند.
بلندترین نقطه در باغ؛ چمنزار.
موش‌های علفزار از آب دوری می‌کنند.
سرانجام...
او خود را به چمنزار می‌رساند.
او اینجا می‌تواند خشک و در امان بماند
زیرا آب‌های بالاآمده در پهنه دشت سیلابی سرریز می‌شوند
و به زمین‌های زراعی و دشت‌های اطراف می‌ریزند.
این یک سازوکار دفاعی طبیعی است
که هزار سال است از این خانه و آسیاب محافظت کرده...
و خط آب را درست پایین‌تر از لانه ماهی‌خورک‌ها نگه می‌دارد.
جوجه‌ها اکنون آن‌قدر بزرگ شده‌اند...
که به‌سختی جایی برای تکان خوردن دارند.
زمان بیرون آمدن فرارسیده است.
یکی از آن‌ها خارج می‌شود.
و پدر با پیشکش کردن خوراکی‌های لذیذ، بقیه را به بیرون ترغیب می‌کند.
اما یکی از جوجه‌های سرتق از جایش تکان نمی‌خورد.
او نیاز به اصرار و تشویق بیشتری دارد.
شکیبایی پدر...
سرانجام...
به بار می‌نشیند.
با پرواز کامل، نرهای جوان شروع به قدرت‌نمایی برای تعیین قلمرو می‌کنند.
این پرندگان خجالتی چنان غرق در دنیای خود شده‌اند،
که متوجه نمی‌شوند کسی دارد تماشایشان می‌کند.
ماهی‌خورک‌ها واقعاً، واقعاً جانوران خاصی هستند،
و تماشای آن‌ها در یک نبرد و درگیریِ باورنکردنی،
چیزی که تا به حال ندیده بودم،
باعث می‌شود احساس کنم خیلی خوش‌شانسم که شاهدش بودم.
این مکان به نوعی یادآور دوران کهن است،
زیرا حیات وحش به گونه‌ای گرد هم می‌آیند
که در کمتر جای دیگری می‌توان دید.
ما مسلماً مالکان واقعی این خانه نیستیم.
ماهی‌خورک‌ها خیلی پیش‌تر از ما اینجا بوده‌اند،
و ما فقط امیدواریم مزاحم زندگی‌شان نشویم.
در روزگاری که بسیاری از رودخانه‌هایمان دست‌به‌گریبانِ کیفیت نامطلوب آب هستند،
رویکرد سارا و هنری در باغبانی...
اینکه اجازه می‌دهند بخش اعظم باغشان به شکل وحشی و طبیعی رشد کند...
باعث شده این نقطه به یکی از کانون‌های پررونق حیات وحش در این رودخانه تبدیل شود.
با این همه تنوع و فراوانی...
آن‌ها تنها لحظاتی گذرا از این حیات را به چشم می‌بینند.
اکنون، در حالی که پرندگان جوان در پی یافتن خانه‌ای برای خود هستند...
ماهی‌خورک بار دیگر دیده خواهد شد...
تنها در حد برقی از رنگ آبی.
از میان تمامی جانوران این باغ رودخانه‌ای...
ارائه شده در وبسایت وای موویز YMoviz.Com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور
دشوارترین گونه برای فیلم‌برداری، شنگ (سمور آبی) بود.
آن‌ها فوق‌العاده خجالتی و پنهان‌کارند
و بیشتر وقت خود را زیر آب سپری می‌کنند.
با این وجود، گروه فیلم‌برداری امید زیادی دارند
تا زندگی پنهانی سمورهای آبی را به سارا و هنری نشان دهند.
خوشبختانه، آن‌ها به لطف دوربین‌های تله‌ای که هنری نصب کرده بود، یک قدم جلوترند.
دانشی ارزشمند برای سام اوکس، فیلم‌بردار حیات وحش.
خیلی قشنگند. واقعاً همین‌طور است. چقدر کوچکند.
می‌دانم که خیلی گریزان و پنهان‌کارند. چند وقت یک‌بار آن‌ها را دیده‌اید؟
خب، ما ۳۰ سال است اینجاییم و من فقط دو بار آن‌ها را دیده‌ام.
عجب، پس واقعاً خیلی نایاب و گریزانند.
دوربین‌های هنری تنها نمایی گذرا از زندگی سمورها ثبت می‌کنند،
بنابراین سام تجهیزاتی آورده که معمولاً در مناطق بکر و دوردست به کار می‌رود.
ما به هر امکاناتی که شانس‌مان را زیاد کند نیاز داریم،
از جمله این لنز فوق‌العاده بلند.
معمولاً از این لنزها در فیلم‌برداری‌های حیات وحش آفریقا
در پارک ملی سرنگتی استفاده می‌شود،
بنابراین استفاده از آن در باغی در آکسفوردشر تجربه بسیار جالبی است.
سام و مت تاملینسون، دستیار تهیه‌کننده،
به دنبال ردپای سمورها هستند تا محل استقرار دوربین را انتخاب کنند.
فکر کنم از این درخت استفاده می‌کنند.
و به نظر می‌آید اینجا فضله انداخته‌اند.
فضله سمور آبی نشانه‌گذاریِ بویایی قلمرو است،
و می‌توانید پولک‌های ماهی را در آن ببینید، پس مشخص است همین دوروبر غذا می‌خورد و شکار می‌کند؛ این نشانه بسیار خوبی است.
در حالی که مت با خیال راحت روی کرانه رودخانه نشسته...
سام می‌خواهد خودش را در دنیای سمورها غوطه‌ور کند.
به دفتر کار سیل‌زده من خوش آمدید.
روی یک صندلی در دل آب رودخانه نشسته‌ام.
دمای بیرون ۲۰ درجه است، اما نشستن درون این آب واقعاً یخ است.
ببینیم چقدر می‌توانم دوام بیاورم.
خوشبختانه برای سام، سارا با پذیرایی و چای به سراغش می‌آید.
اصلاً نمی‌دانم کجاست! سام، یک فنجان چای میل داری؟
بله، لطفاً!
سه روز گذشته،
و هنوز هیچ اثری از سمورها نیست.
اما یکی دیگر از شخصیت‌های این باغ رودخانه‌ای نمایان می‌شود.
ماهی‌خورک درست روی درختی روبه‌روی من نشست.
امیدوارم بیاید در فضای باز.
الان از کنارم پرواز کرد و پشت کومه استتار من نشست.
خیلی طبق برنامه پیش نمی‌رود!
از بخت بد،
امسال پرباران‌ترین سال ثبت‌شده در تاریخ از آب درمی‌آید.
این فراتر از یک دردسر ساده است.
ما باید موقع فیلم‌برداری خیلی مراقب باشیم
چون سطح آب رودخانه می‌تواند خیلی سریع بالا بیاید.
اگر تجهیزات را به موقع از آب بیرون نیاوریم، ممکن است از دست بروند.
باران سرانجام بند می‌آید.
اما همچنان خبری از سمورها نیست.
امروز روز پنجم جستجو برای سمورهاست،
و تا این لحظه هیچ نتیجه‌ای نگرفته‌ایم.
برای گذران وقت، مت توجه خود را معطوف دوریس می‌کند؛
مرغابی سرسبز و مقیمِ خانه سارا و هنری.
همین الان موجی روی آب دیدم.
یکمی بزرگ‌تر از آن است که...
...مربوط به یک ماهی باشد.
و بعد...
یک سمور آبی آنجاست!
داره مستقیم به سمتشون حمله می‌کنه.
متأسفانه برای سام، این صحنه دور از کومه استتار او رخ می‌دهد.
اما مت موفق می‌شود صحنه‌ای را ثبت کند
که به‌ندرت پیش از این فیلم‌برداری شده؛ آن هم در یک باغ مسکونی!
فوق‌العاده است!
خوشبختانه سام دست خالی به خانه بازنمی‌گردد.
یک ماهی‌خورک درست بیرون کومه استتار من نشسته.
خیلی پرسرعت است.
سرعتی که با آن به سطح آب می‌زند واقعاً حیرت‌انگیز است.
شکیبایی گروه روی رودخانه به بار نشسته است
و سام آماده است تا برای هنری و سارا
زندگی پنهان جانوران باغشان را به نمایش بگذارد.
وای، خدای من!
سبیل‌هایش را ببینید. وای، این معرکه است.
درست مثل فیلم آرواره‌هاست!
اما این بار با حضور یک سمور آبی.
خیلی شگفت‌انگیز بود.
آدم تا زمانی که چنین تصویربرداری فوق‌العاده‌ای نباشد، این چیزها را نمی‌بیند.
رویکردی که شما در باغبانی پیش گرفته‌اید، که در بخش‌هایی از باغ دخالت کمتری دارید...
بله... واقعاً برای حیات وحش این منطقه سودمند بوده است.
اینجا یک باغ دست‌کاری‌شده و بی‌نقص نیست، مرزهای گل‌کاری‌شده شق‌ورق ندارد.
بهانه خوبی است که زیاد باغبانی نکنیم!
هنری و سارا سهم خود را در حفظ طبیعت وحشی این باغ ایفا کرده‌اند.
مگر اینکه چنین تصویربرداری شگفت‌انگیزی در جریان باشد.
رویکردی که شما در باغبانی پیش گرفته‌اید، که در برخی نقاط باغ کمتر دخالت می‌کنید...
کمی رهاتر است... بله... واقعاً برای حیات وحش مفید بوده است.
برای حیات وحش منطقه؛ باغی آراسته و دست‌کاری‌شده نیست،
مرزبندی‌های گل‌کاری‌شده پرزرق‌وبرق ندارد.
بهانه بسیار خوبی است برای اینکه زیاد باغبانی نکنیم!
هنری و سارا سهم خود را در حفظ طبیعت وحشی
این باغ به انجام رسانده‌اند.
اکنون، با شناخت بیشتر از زندگی جانوران باغ...
آن‌ها تصمیم گرفته‌اند تلاش خود را دوچندان کنند
تا از باغشان برای نسل‌های آینده محافظت نمایند.
در قسمت آینده، باغی شهری در قلب بریستول...
جایی که جانوران شجاع راه‌هایی خارق‌العاده می‌یابند...
تا در کنار ما انسان‌ها زندگی کنند.
حیات وحشِ پشت درِ خانه‌تان را کشف کنید
با تجربه تعاملی «باغ مخفی» از دانشگاه آزاد بریتانیا.
تجربه تعاملی باغ مخفی.
کد کیوآر روی صفحه را اسکن کنید
یا به نشانی connect.open.ac.uk/secretgarden مراجعه نمایید.
جهت اطلاع از جدیدترین فیلم و سریال ها :وای موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @YMoviz