‫«ویچر: رگ و ریشه» ‫[قسمت یکم: از تصنیف‌ها و شمشیرهای خونین]
ارائه شده در وبسایت وای موویز YMoviz.Com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور
جهت اطلاع از جدیدترین فیلم و سریال ها :وای موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @YMoviz
‫نه!
‫نه! خاک عالم بر سرم!
‫آخ!
‫ببخشید. ببخشید!
‫خاک بر سرم!
‫نه! نه!
‫نزن! نه!
‫وای...
‫وای... وای!
‫عجب. عجب، عجب!
‫وای. عجب.
‫خب، اصلا عادی نیست.
‫اِم...
‫خیلی‌خب. چی...
‫آهای؟
‫نچ، نمی‌شنوی؟
‫باشه... خیلی‌خب.
‫چیکار کنیم یاسکیر؟ ‫تو چنین شرایطی چیکار می‌کنیم؟ اعـ...
‫اعمال ساده رو پیاده می‌کنیم.
‫آهای!
‫- سلام آبچلیک. ‫- وای! وای...
‫چنین تجربه‌ای نداشتم.
‫اِم، جهت اطلاعتون بگم ‫علاقه‌ای...
‫به این کارها ندارم.
‫آدم خوش‌تیپی هستی، ‫چکمه قشنگی پات کردی.
‫من مرده‌ام؟
‫وای! آخ، آخ!
‫نمردی.
‫خودم فهمیدم.
‫پس تو... چیز دیگه‌ای هستی.
‫داپلری.
‫نه.
‫داپلر نیستم.
‫چی هستی؟
‫من خیلی چیزها هستم. ‫جلوه‌های مختلفی دارم. جاهای متعددی هستم.
‫- پس واسه چی شبیه منی؟ ‫- چون خیلی خودت رو دوست داری.
‫اگه ترجیح می‌دی،
‫چهره‌های دیگه‌ای هم دارم.
‫بهتر شد؟
‫عه... وای...
‫اِم...
‫آره. آره.
‫چه خوب.
‫واسه چی از دست تمریایی‌ها نجاتم دادی؟
‫باید داستانی رو مجددا ‫با آواز احیا کنی.
‫من و تو هم با هم نسبت داریم.
‫تو شاعری. من هم داستان‌سرام.
‫می‌شه گفت داستان‌سرام.
‫مخالفم. تو داستان‌سرایی هستی ‫که زمان رو متوقف می‌کنه،
‫تغییر شکل می‌ده و احتمالا من رو ‫بدون ادویه بخوره.
‫من صرفا آدمی هستم ‫که قبول دارم کلاه بامزه‌ای دارم.
‫ما با هم فرق داریم. تو...
‫من بین دنیاها و زمان‌های ‫مختلف سفر کرده...
‫و داستان‌های از یاد رفته رو ‫جمع‌آوری می‌کنم.
‫وقتی دنیا بهشون نیاز داره، ‫مجددا احیاشون می‌کنم.
‫مطمئنی آدم مناسبی رو انتخاب کردی؟
‫معلومه که مطمئنم.
‫تو آبچلیکی.
‫الف‌ها رو قاچاقی ‫به جای امنی می‌رسونی.
‫آبچلیک نام مستعارمه. لقبمه. ‫من شاعری بیش نیستم.
‫شاعری هستی که ‫اسکواتائل‌ها واسه نجاتش...
‫خطر حمله به ارتش تمریایی‌ها رو ‫به جون خریدن.
‫می‌دونن برای خودشون ‫و تقلای اجرای عدالتشون ارزش قائلی.
‫همین‌طوره.
‫نیت اسکواتائل‌ها خیره،
‫ولی الف‌ها نمی‌تونن صرفا ‫با درد و خشم پیروز بشن.
‫حتما باید امید داشته باشن.
‫الف‌ها به داستانی گمشده در تاریخ نیاز دارن.
‫به داستان افراد انگشت‌شماری ‫که مقابل کلی آدم پیروز شدن نیاز دارن.
‫به «داستان هفت تن» نیاز دارن.
‫داسـ... داستان هـ...
‫بذار خودم حدس بزنم چه داستانیه.
‫داستان مشتی جنگجوئه که با هم متحد می‌شن ‫و با کلی آدم مبارزه می‌کنن.
‫هزار بار تعریفش کردن.
‫واقعا؟
‫هفت جنگجوی بیگانه واسه مبارزه با امپراتوری ‫فناناپذیری متحد می‌شن،
‫با «پیوند کره‌ها»، انسان‌ها و هیولاها رو ‫وارد دنیا کرده...
‫و اولین نسخه جادوگر رو ایجاد می‌کنن.
‫چنین داستانی رو هزار بار تعریف کردن؟
‫اِم...
‫نه.
‫نه، نه، اعـ... ‫اعتراف می‌کنم این یکی رو نشنیده بودم.
‫عجب!
‫خیلی متفاوت بود.
‫وای!
‫خیلی باحاله.
‫منظورت اینه که اولین نسخه جادوگرها، ‫الفی بزن بهادر بوده؟
‫گرالت خیلی با شنیدنش عصبانی می‌شه.
‫خیلی‌خب.
‫از کجا شروع کنیم؟
‫داستانمون از هزار و دویست سال پیش ‫شروع می‌شه.
‫اون موقع دوران طلایی الف‌ها بود.
‫هنوز انسان‌ها و هیولاها ‫وارد دنیا نشده بودن.
‫سرنوشت شش فرد مطرود...
‫که با همدیگه غریبه بودن،
‫اتحاد با همدیگه ‫در سفری خونین بود.
‫فیال از طایفه سگ‌ها.
‫اسکین از قبیله اشباح.
‫برادر مرگ.
‫ساحرانی به نام زاکاره و سیندریل.
‫ملدوف و پتک انتقامجوش، گوئن.
‫هفتمین نفر به زودی رهبرشون می‌شه.
‫خودشون چکاوک خطابش می‌کردن.
‫[اینیش داب] ‫[از جزایر دریاهای شمالی]
‫به سرباز سابقتون ‫صدقه می‌دین؟
‫ممنون.
‫اینجا موسیقی اجرا می‌کنن؟
‫چندین ساله که تو این جزیره ‫موسیقی اجرا نکردن.
‫موفق باشی.
‫همچنین.
‫♪ هر جا خون ما روستاییان بریزد، ♪
‫♪ گلی خواهد رویید. ♪
‫♪ جان عزیزانمان که گرفته‌اند، ♪
‫♪ بذرهایی است که کاشته‌اند. ♪
‫♪ از خاکی که حاصلخیز می‌سازیم، ‫برمی‌خیزیم. ♪
‫♪ از خاکی که صاحبش هستند، برمی‌خیزیم. ♪
‫♪ ما همگی رز سیاه هستیم. ♪
‫- ♪ نگذارید کسی به هدفمان شک کند... ♪ ‫- وای!
‫خدایا.
‫چه دخترک خوشگلی هستی.
‫♪ هر گل رزی را که قطع کنند، ♪
‫- ♪ گل دیگری می‌روید... ♪ ‫- به نظرم آماده شکوفا شدنی.
‫حال ایتلین خوب نیست جناب. ‫بهش حمله دست می‌ده.
‫خواهش می‌کنم ولش کنین. ‫می‌تونین همگی رایگان مشروب بخورین.
‫مامان!
‫خودم جلوت رو می‌گیرم! ‫بیا ببینم!
‫شرمنده دوستان.
‫طاقت بی‌ادب‌ها رو ندارم.
‫به سلامتی چکاوک!
‫♪ ما همگی رز سیاه هستیم. ♪
‫♪ نگذارید کسی به هدفمان شک کند. ♪
‫♪ برمی‌خیزیم و غرشمان را ‫به گوششان می‌رسانیم. ♪
‫♪ نوبت رعیت‌زادگان از راه رسیده است. ♪
‫بخون دختر!
‫بخون!
‫[سینتریا] ‫[قلمرو سینتریا]
‫در ناحیه‌ای جنوبی‌تر از اینیش داب،
‫پادشاه آلویتیر که تازه تاج‌گذاری کرده بود ‫و مصمم بود تو چشم مردمش باشه،
‫با وجود تهدید دیگر قلمروها به کشتارش،
‫تو خیابون‌های رعیت‌ها گشت و گذار می‌کرد.
‫از پادشاه محافظت کنین!
‫ولی باید قبلش محافظان سلطنتی ‫یا همون طایفه سگ‌ها رو شکست می‌دادن.
‫قوی‌ترین جنگجوشون هم...
‫فیال استون‌هارت بود.
‫شاهدخت!
‫هواتون رو دارم.
‫برو! برو!
‫برین عقب!
‫برین کنار!
‫پیاده شین!
‫طبق تمریناتمون عمل کنین.
‫آخ.
‫خوبین؟ ‫خوبه.
‫بیا تو.
‫- عذر می‌خوام. ‫- اشکالی نداره فیال.
‫ادب به درد نمی‌خوره.
‫طایفه سگ‌ها کاخ رو مسدود کردن.
‫تا نفهمیم کار کی بوده، ‫کسی وارد یا خارج نمی‌شه.
‫خب، می‌خوام این رو نگه دارین.
‫فعلا نگهش دارین.
‫تو نجاتمون دادی.
‫نجاتم دادی.
‫خودتون خودتون رو نجات دادین.
‫تو همیشه وقتی بهت نیاز داشتم، ‫هوام رو داشتی.
‫وظیفه‌ام از همین قراره.
‫خب، جفتمون می‌دونیم ‫مسئله فراتر از این حرف‌هاست.
‫ما که توافق کرده بودیم.
‫شاید تو بتونی فراموش کنی، ‫ولی من نمی‌تونم.
‫من که فراموش نکردم.
‫- اگه مچمون رو می‌گرفتن... ‫- ولی نگرفتن.
‫فیال، امروز نزدیک بود بمیرم.
‫حاضر نیستم مرگم ‫ماحصل زندگی‌ای دروغین باشه.
‫هدف زندگی من ‫محافظت از شماست.
‫پس ازم محافظت کن.
‫آدمکش‌ها نشانی نداشتن.
‫سروان اردین داره مظنونین رو جمع می‌کنه ‫که بازجوییشون کنیم.
‫اردین که فرقشون رو نمی‌فهمه.
‫گور بابای خودش ‫و ارتش پر زرق و برقش.
‫امروز که مهم بود، کدوم گوری بودن؟
‫از تو روسپی‌خانه که نمی‌شه ‫رفت و آمد رو هماهنگ کرد.
‫فیال کجاست؟
‫خاک بر سرم.
‫من رو بکش دیگه. ‫تمومش کن.
‫نه. باید عذاب بکشی.
‫باید رسوا بشی.
‫پادشاه جدیدی داریم، ‫همه‌جا پر از آدمکشه،
‫اون‌وقت اختیار کیرت هم دست خودت نیست.
‫خدایان رو شکر که کارگ زنده نموند ‫و شاهد خیانتت به طایفه‌ات نبود.
‫خودم می‌دونم آرزو می‌کنی کاش اون روز ‫خودش به جای من از نبرد برگشته بود.
‫من اصلا چنین حرفی نزدم.
‫لزومی نداشت بزنی.
‫خودم هم از اون موقع، ‫هر روز همین آرزو رو می‌کنم.
‫نیاز داشتم جفتتون کنارم باشین.
‫اون رو ازم گرفتن و قرار بود تو ‫بزرگِ طایفه‌مون بشی.
‫ولی به طایفه خودت خیانت کردی.
‫سوگندت رو زیر پا گذاشتی.
‫به من خیانت کردی.
‫به مرز رسیدیم.
‫آره.
‫بیا تمومش کنیم.
‫فیال استون‌هارت،
‫تو سوگند محفظان سلطنتی رو زیر پا گذاشتی...
‫و به طایفه خونیت خیانت کردی.
‫بدین‌وسیله از سینتریا تبعید می‌شی.
‫طایفه سگ‌ها طردت می‌کنه.
‫من هم طردت می‌کنم.
‫موقع مرگت از یادها رفتی ‫و کسی ازت یاد نمی‌کنه.
‫خداحافظ پدر.
‫برو!
‫خودم حدس بزنم؟
‫کتاب «سرگذشت‌نامه سولریث» رو می‌خونی.
‫مسخره‌ام نکن برادر.
‫غرقشون شدی. باید به جز کتاب‌ها، ‫حداقل یه دوست واقعی پیدا کنی.
‫نمی‌دونم چطوری این شکلی زندگی می‌کنی. ‫همین بوش رو اعصابه.
‫همه‌شون از آینده‌مون خبر می‌دن. ‫وقایع گذشته تکرار می‌شن.
‫- آها، پس الان دیگه غیب‌گو شدی. ‫- نه.
‫صرفا مشاهداتم رو انکار نمی‌کنم.
‫کتب پونصد سال پیش دورف‌ها...
‫از راه رسیدن سولریث رو ‫نقل می‌کنن.
‫اول شهرشون رو محاصره کردن، ‫بعدش بیرونشون کرد...
‫و سینتریا رو روی خرابه‌های ‫شهرشون بنا کرد.
‫برادر، تاریخ دور و برمونه...
‫و بهمون یادآوری می‌کنی ‫قبلا چقدر نبوغ داشتیم...
‫و اگه سعی کنیم، ‫باز هم می‌تونیم نابغه باشیم.
‫راستش، من به دردت می‌خورم.
‫می‌تونم مشاورت باشم...
‫ارتشبدها و ساحران ‫به خدمتت می‌رسن.
‫ولی تو هم تو این جریانات نقشی داری خواهر.
‫حالا که ترتیب بی‌احتیاطیت با فیال رو دادیم،
‫وقتشه به فکر آینده باشیم.
‫خواستگار مناسبی برات پیدا کردم.
‫همسر پادشاه پریشیا از دنیا رفته.
‫اگه پیوندی بین قلمروهامون شکل بگیره، ‫مایل می‌شه قبول کنه.
‫آها...
‫معلومه. هر کاری لازمه ‫واسه برقراری صلح می‌کنیم.
‫به لطف تو آینده‌مون درخشان‌تر می‌شه.
‫هوم؟
‫ملکه مروینِ پریشیا.
‫در اعماق «دره ارواح گم‌گشته»،
‫جنگجویی تنها می‌خواست بفهمه ‫جریان حالت عجیب و غریبی...
‫که آسمون به خودش گرفته و یهویی ‫سایه شومی رو زمین انداخته، از چه قراره.
‫ولی اجدادش سکوت پیشه کرده بودن.
‫تا حالا چنین اتفاقی نیفتاده بود.
‫آخه فرد دیگه‌ای باز کردن ‫پرده بین دنیاها رو یاد گرفته بود.
‫من برگشتم.
‫شکست خوردی یا پیروز برگشتی ‫حکیم اعظم بلر؟
‫در اقدام به کشتار شکست خوردم.
‫باید کمکم کنی.
‫خب، بگو ببینم، مبارزه رو از کجا یاد گرفتی؟
‫من تو طایفه غراب‌ها زاده شدم.
‫نه بابا! از محافظین بودی؟
‫درسته.
‫محافظ وفادار پادشاه میدیر ‫و خاندان سلطنتی پریشیا بودم.
‫پس حتما بانو کتلنِ خنجردار رو می‌شناسی.
‫مادرمه.
‫چی؟
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫تو که می‌تونی کنار پادشاهان، ملکه‌ها ‫و قهرمانان تو کاخ باشی.
‫خودم این مسیر رو ‫در پیش گرفتم.
‫وقتی کم سن و سال بودم،
‫استاد شمشیرزنیم ‫چنگی زهی به دیوارش آویزون کرده بود.
‫عاشقش شدم.
‫مادرم سعی کرد نجاتم بده، ‫ولی تو موسیقی غرق شده بودم.
‫واسه همین شاعری دوره‌گرد شدم.
‫بیا.
‫کاش من هم به چنین پیشه‌ای ‫علاقمند می‌شدم.
‫من همیشه مریضم.
‫تصاویری می‌بینم، ‫بهم حمله دست می‌ده،
‫ساکنین شهر هم ازم می‌ترسن.
‫جاهلان همیشه به افرادی که موهبت دارن ‫حسودی می‌کنن.
‫باز کنین!
‫- وگرنه این خونه رو با خاک یکسان می‌کنیم. ‫- ای وای.
‫خونه‌این؟
‫واسه چی بی‌شعور جماعت که همیشه ‫کتک می‌خورن، با نگهبانان شهر درگیر می‌شن؟
‫آواز دیگه به چه دردی می‌خوره؟!
‫از طایفه سگ‌هاست؟ ‫یعنی چی؟
‫آهای!
‫عجب. از غراب‌های استخونی کتلنی.
‫بهتره آدم غراب استخونی باشه ‫تا بخواد از سگ‌های گری آسفار باشه.
‫مگه نه؟
‫آره. احتمالا حق با تو باشه غراب.
‫- اسمم... ‫- فیال استون‌هارته.
‫پسر آسفاری.
‫آویزت رو از وقتی...
‫چشم فامیلم رو تو نبرد بروکیلون ‫کور کردی، به خاطر دارم.
‫جلوش سوگند خوردم اگه دوباره دیدمت، بکشمت.
‫که این‌طور. ولی من اصلا به خاطرت ندارم.
‫من همونی‌ام که نیست و نابودت می‌کنم.
‫آروم باش.
‫من دیگه عضو طایفه سگ‌ها نیستم.
‫چرت می‌گی.
‫کسی طایفه سگ‌ها رو ترک نمی‌کنه.
‫با این حال از اینجا سر در آوردم...
‫و دارم تو جزیره‌ای داغون و دورافتاده ‫مزدوری می‌کنم که پول در بیارم.
‫تو که جنگجوی طایفه غراب‌هایی ‫واسه چی این‌قدر اومدی شمال؟
‫جنگجو نیستم. شاعرم.
‫شاعر طایفه غراب‌هایی؟
‫تا حالا نشنیده بودم.
‫وایستا ببینم.
‫تو که همون چکاوکه نیستی ‫که همه تعریفش رو می‌کنن؟
‫اگه چنین شرایطی پیش نمی‌اومد، ‫قصد داشتم خودم بیام اجرات رو ببینم.
‫چی شد که پسر آسفار قدرتمند ‫این‌قدر افول کرد؟
‫خیلی راحت افول کردم.
‫با شاهدخت سکس کردم.
‫چرت می‌گی. در اون صورت الان سرت رو ‫دم دروازه شهر به نیزه کشیده بودن.
‫که آبروی دربار رو ببرن؟
‫نه.
‫بهتر بود از طایفه‌ام اخراج شده ‫و بی‌سروصدا تبعید بشم.
‫گناهی ندارن.
‫قانون اصلی طایفه ‫محافظت و سکس نکردنه.
‫بهتر بود همین رو خال‌کوبی می‌کردم.
‫کیر اعضای طایفه سگ‌ها ‫واسه چنین جمله‌ای جا نداره.
‫وقتی سرت داشت تو گل و لای ‫می‌چرخید، یادم می‌مونه.
‫ظاهرا فرصتمون به اتمام رسیده.
‫آهای، پشت به دیوار وایستا.
‫تو رو هم خریدن و آزاد کردن.
‫- چی؟ ‫- خودت شنیدی چی گفتم.
‫خب،
‫خیلی ممنون که سعی نکردی ‫وقتی خواب بودم، جونم رو بگیری.
‫هنوز فرصت دارم.
‫باید بهای چشم رو با چشم بدی.
‫آهای، برو عقب! برو عقب!
‫برو عقب!
‫گفتم پشت به دیوار وایستا!
‫به سلامت چکاوک.
‫امیدوارم شمشیر جلادت ‫تیز و برنده باشه.
‫راستش، به درک.
‫اصلا برام مهم نیست.
‫گزارش بدین.
‫پریشیایی‌ها اخیرا حملاتی ‫آزاردهنده ترتیب دادن.
‫دارن خطوطمون رو می‌سنجن.
‫اگه به دورف‌ها اجازه بدیم ‫تو معادن سینتریا حفاری کنن،
‫- احتمالا باهامون متحد بشن... ‫- نه. نه.
‫نمی‌تونم در دو جبهه بجنگم ‫و جلوی گرسنگی مردمم رو هم بگیرم.
‫نقشه جدیدی ریختم.
‫جنگ هزارساله رو خاتمه می‌دیم.
‫خودم فرستادگانی به پریشیا ‫و دارون اعزام کردم.
‫- قراره همین‌جا پیمان صلح امضا کنیم. ‫- چه مضحک.
‫- در اون صورت کارمون رو تموم می‌کنن! ‫- قربان.
‫عمرا اگه پریشیا و دارون امضا کنن.
‫- این جنگ... ‫- به اتمام می‌رسه.
‫اون‌ها هم عین خودمون ‫در معرض فروپاشی‌ان.
‫قراره خواهرم با پادشاه میدیر ازدواج کنه.
‫معادنمون تو اسلیاب لیاث رو ‫به ملکه نیرا هدیه می‌دیم.
‫امضا می‌کنن.
‫نظرتون چیه حکیم اعظم؟
‫عذر می‌خوام سروان اردین.
‫حکیم اعظم دیگه مشاور دربار ‫محسوب نمی‌شه.
‫من صرفا واسه مشاوره ‫در مسائل جادویی حضور دارم.
‫اگه همین‌جوری به جنگ ادامه بدیم،
‫میراثی جز قحطی و ننگ شکست ‫باقی نمی‌ذاریم.
‫- قربان... ‫- پیمان صلح رو عملی می‌کنیم.
‫مرخصین.
‫- ♪ پاک گنده‌بک واسه خودش می‌خونه... ♪ ‫- فیال!
‫سلام شن.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫- تو به نگهبان‌ها رشوه دادی؟ ‫- ببین چی می‌گم.
‫آسفار می‌خواد سریعا برگردی. ‫قراره پیمان صلح امضا کنن.
‫پادشاه با باقی قلمروها ‫قرار امضا گذاشته.
‫جوابم منفیه فامیل عزیزم.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- می‌رم نزدیک‌ترین روسپی‌خانه رو پیدا کنم.
‫به پدرت چی بگم؟
‫بهش بگو سرم گرم رسیدن به مرگیه ‫که از یادم برده باشن و تعریفش نکنن.
‫دیگه برو خونه شن!
‫سلام به الف‌های عزیز اینیش داب.
‫حالتون خوبه؟ ‫آخه ظاهرا حالتون خوبه.
‫من چند ساعت دیگه بیشتر ‫تو این جزیره خراب‌شده نمی‌مونم.
‫کی می‌خواد کلی پول بهش بدم ‫که با همدیگه فساد کنیم، ها؟
‫ما اینجا شاخ نعمتی مملو...
‫از انواع فساد و لذت‌های متنوع داریم.
‫ولی قبلش باید ببینیم ‫چند سکه دارین.
‫آها، درسته.
‫قول من در حکم سکه است.
‫با قولتون صرفا می‌تونیم...
‫چربی کون گربه در اختیارتون بذاریم.
‫- سالینیا، برو پشمالو رو پیدا کن! ‫- عه، عه، عه!
‫می‌تونم بهتون نفره بدم.
‫اینجا رو باشین!
‫خاک بر سرم.
‫آها، ایول.
‫هنوز مونده نوازنده بشی...
‫اصلا نفهمیدم واسه چی این رو ‫به شمشیر واقعی ترجیح دادی.
‫این که خیلی شکننده است.
‫اصلا عوض نشدی.
‫ولی تو شدی.
‫مادر گفت بیام برگردونمت خونه.
‫قاره همین الان رو به تغییره.
‫پادشاهت داره ‫واسه امضای پیمانی...
‫به سینتریا سفر می‌کنه. ‫به مهارت‌هات نیاز داریم.
‫من دیگه پیرو مسلک شمشیر نیستم.
‫با این حال...
‫واقعا حاضره من رو ببخشه؟
‫کتلن بهت نیاز داره. الان فرصت داری ‫کارت رو جبران کنی خواهر.
‫نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم باز هم اون کارها رو تکرار کنم.
‫چطور می‌تونی این شکلی زندگی کنی؟ ‫دلت واسه اونجا تنگ نمی‌شه؟
‫دلم واسه تو تنگ می‌شه.
‫خیلی هم تنگ می‌شه.
‫پس برگرد پیشمون.
‫بقیه گفته بودن دارم وقتم رو تلف می‌کنم.
‫کمکم کن نشونشون بدم ‫اشتباه می‌کردم خواهر.
‫آخرین فرصتته. ‫با جزر و مد بعدی حرکت می‌کنم.
‫حالت خوبه؟
‫به زودی زمان کره‌ها فرا می‌رسه.
‫دنیاها همدیگه رو می‌بلعن. ‫آسمون زمردین می‌شه.
‫آتش سپیده‌دمی نو رقم می‌زنه.
‫جانور عظیم‌الجثه‌ای به وجود میاد ‫که باید با شمشیرت بکشیش.
‫دو فرد جدا با هم یکی می‌شن.
‫بهترین نت‌های چکاوک...
‫راه‌حل همه‌چیزه.
‫با سفری در راه طایفه‌ات ‫به رستگاری می‌رسی.
‫ایتلین گفت با سفری در راه طایفه‌ام ‫به رستگاری می‌رسم.
‫الهاماتش تا حالا به حقیقت پیوستن؟
‫همه‌شون پیوستن.
‫به طریقی به حقیقت پیوستن.
‫بفرمایین. وقتی بیدار شد، ‫این رو بهش بدین.
‫ازش عذرخواهی کنین ‫که نتونستم بمونم و خداحافظی کنیم.
‫- امیدوارم روزی باز هم همدیگه رو ببینیم. ‫- کجا می‌ری؟
‫می‌رم دنبال رستگاری.
‫نیم!
‫نمی‌شه بذارم تنهایی سفر کنی.
‫ممکنه الف خبیثی ‫پاکدامنیت رو خدشه‌دار کنه.
‫نوازنده بودن خواهرم کافی نبود.
‫حالا باید دلقک‌بازی ‫مسخره‌ات رو هم تحمل کنم؟
‫کاری نکن تجدید نظر کنم زنیکه.
‫انگار چنین کاری در توان کسی هم هست.
‫صرفا خوشحالم که داری...
‫نه!
‫بیاین بیرون حرومزاده‌های عوضی!
‫اون آویز منه.
‫چقدر ماهری!
‫از فرار کردن متنفرم.
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫دنبال قایقی‌ام که از این خراب‌شده برم.
‫راستی، قابلت رو نداشت.
‫جنگجوئه کیه؟
‫خواهرمه.
‫این دیگه چیه؟
‫این نشان...
‫مال پنجمین صف نظامی ‫ارتش سینتریاست.
‫می‌شناسمش.
‫از سروان‌های سواره‌نظام ‫ارتش پریشیاست.
‫خنجر پیاده‌نظام‌های دارونیه.
‫اصلا منطقی نیست.
‫واسه چی سربازان ‫سه قلمرو در جنگ...
‫واسه کشتن ما همکاری می‌کنن؟
‫به خاطر پیمان صلحه.
‫نیم اومده بود که خبر پیمان رو ‫به گوشم برسونه.
‫می‌دونم. دنبال من هم فرستاده بودن.
‫گندش بزنن!
‫یکی نمی‌خواسته ‫جنگجویان طایفه‌ها حاضر باشن.
‫کار ارتش‌هاست، بالاخره دارن ‫به پادشاهی‌ها خیانت می‌کنن.
‫باید خودم رو به سینتریا برسونم ‫و به طایفه‌ام هشدار بدم.
‫من هم همین‌طور.
‫گور بابای طایفه خودت.
‫ببین، قطعا باز هم تو راهت...
‫با این حرومی‌های شمشیر به دست ‫روبه‌رو می‌شی.
‫اگه با هم باشیم، ‫احتمال رسیدنمون بیشتر می‌شه.
‫البته خیلی رو اعصابمی.
‫قبوله.
‫خیلی‌خب.
‫ولی اگه بهم نارو بزنی، ‫کیرت رو خوراک سگ‌ها می‌کنم.
‫اصلا بهت اعتماد ندارم استون‌هارت.
‫من هم به تو اعتماد ندارم...
‫چکاوک.
‫خواهرم رو کشتن.
‫دیگه خبری از چکاوک نیست.
‫اسمم ایلاست.
‫دوباره تو سرسرای کر انوین ‫می‌بینمت خواهر.
‫بدین ترتیب، چکاوک دیگه ‫تنهایی پرواز نمی‌کرد.
‫یه نفر به دو نفر بدل گشته بود.
‫خواهش می‌کنم.
‫شاهدخت؟
‫کت، درستش کردم! ‫چشم سولریث باز هم پرفروغ شد.
‫باید لباس بپوشین.
‫متوجه نشدی؟ وقتی هیچ‌کس امیدی نداشت، ‫چشمش کشتی‌هاش رو به این قاره هدایت کرد...
‫و الان باز هم آسمونمون رو روشن کرده.
‫نشانه است کت.
‫شاید من هم بتونم امیدوار باشم.
‫اگه به موقع واسه آشنایی ‫با شوهر آینده‌تون آماده‌تون نکنم،
‫برادرتون می‌گه شرحه شرحه‌ام کنن.
‫باشه، اومدم.
‫با معاوضه اسرای اشراف‌زاده ‫بین قلمروهای در جنگ،
‫باقی حکمرانان حرکت کرده بودن ‫تا پیمانی رو امضا کنن...
‫که بالاخره به جنگ هزارساله خاتمه می‌داد.
‫پادشاه میدیر از پریشیا ‫و جنگجویان طایفه غراب‌هاش.
‫ملکه نیرا از دارون ‫و جنگجویان طایفه مارهاش.
‫علاوه بر آلویتیر که معمار دلیر ‫سپیده‌دمی نو برای الف‌هاست.
‫خیلی دوستت دارم برادر.
‫جنگجویان سینتریا.
‫به لطف شجاعت مهمانان سلطنتیمون،
‫امروز بالاخره شاهد اتمام ‫این شب طولانی و تاریک مملو از جنگ هستیم.
‫سپیده‌دمی نو برای کل الف‌ها ‫تو قاره رقم می‌خوره.
‫صلح و موفقیت جای قحطی رو می‌گیره.
‫دوباره قاره‌ای متحد می‌شیم.
‫قاره‌ای مملو از احتمالات مثبت می‌شیم.
‫ما سینتریایی هستیم.
‫پریشیایی هستیم.
‫دارونی هستیم.
‫- ولی همه‌مون... ‫- علیاحضرت؟
‫- طبیب رو احضار کنین. ‫- نه.
‫- صرفا... مضطرب شدم. ‫- متحد و قدرتمند...
‫شاید بهتر باشه برگردم اتاقم.
‫... اولین روزی که پا به سواحل ‫این سرزمین گذاشتیم و متمدنش کردیم.
‫در نتیجه، از ملکه نیرای رئوف...
‫از دارون و پادشاه میدیر خوش‌نیت...
‫از پریشیا خواستارم...
‫در این سپیده‌دم نو ‫با من متحد بشن.
‫صدای چیه؟
‫شلیک کنین!
‫آزادشون کنین!
‫از همین طرف برگردیم!
‫دنیای الف‌ها همون لحظه ‫تا ابد تغییر کرد.
‫هزار سال پادشاهی، قلمرو ‫و طایفه از صحنه روزگار پاک شدن.
‫تموم شد.
‫همین‌طوره.
‫جانورم خوب عمل کرد.
‫پیمان صلح باعث شد بلر...
‫ساحران و ارتشبدهای تشنه جنگ رو ‫با پادشاهانشون دشمن کنه.
‫تازه اولش بود.
‫شهبانو.
‫سه قلمرو از آن شماست.
‫درود همگان بر امپراتوری زرین نو.
‫بلند شین.
‫کلی کار داریم.
‫این طوفان طبیعی نیست.
‫داریم می‌ریم سمت گیلث ‫که اونجا پناه بگیریم.
‫اونجا که اصلا نزدیک سینتریا نیست.
‫اگه ته اقیانوس دفن بشیم، ‫به درد طایفه‌هامون نمی‌خوریم.
‫مروین دیگه رها شده بود.
‫آزاد بود و می‌تونست ‫داستان خودش رو بنویسه.
‫عین قهرمانش، سولریث، عمل می‌کنه.
‫دوران طلایی جدیدی رو رقم می‌زنه.
‫سرنوشتش از همین قرار بود.
‫شهبانو!
‫نقشش رو خوب ایفا می‌کنه.
‫عوام با دیدن چنین چیز ‫پر زرق و برقی راضی می‌شن.
‫همه‌شون با این که دنیاشون ‫داره زیر و رو می‌شه،
‫به میل خودشون مطیع می‌شن.
‫ملت همیشه وقتی با آشفتگی روبه‌رو بشن، ‫نظم رو انتخاب می‌کنن.
‫به هر قیمتی که شده انتخابش می‌کنن.
‫به مسخره بودنش هم کاری ندارن.
‫تا کی بهش نیاز داریم؟
‫خواهیم دید.
‫من رو ببرین پایین پیش مردمم.
‫[گیلث] ‫[قلمرو پریشیای سابق]
‫صرفا آسمون و دریا...
‫یهویی تغییر نکرده بودن.
‫اون پرچم‌ها دیگه چی هستن؟
‫- تا حالا اون نشان رو ندیده بودم. ‫- مطمئنم پریشیایی نیست.
‫بیا بریم تو این میکده. ‫یه سری از ساکنین رو مست کنیم...
‫و بفهمیم جریان از چه قراره.
‫مگه سکه داریم؟
‫خیلی وقته که به طایفه‌ات وابسته بودی.
‫باید کمی ابتکار به خرج بدی پسر.
‫- وای! ‫- ببخشید.
‫بیا دیگه!
‫هوم.
‫حداقل به جنگ خاتمه داد.
‫اندک افرادی طاقت کشتن ‫اعضای خانواده‌شون رو دارن.
‫تازه، برادر خودش رو کشت.
‫- الان خودش رو شهبانو مروین خطاب می‌کنه. ‫- شهبانو؟
‫همه‌شون رو درجا کشت.
‫حرومزاده‌های اشرافی به‌دردنخور ‫و طایفه‌های مسخره‌شون رو کشت.
‫- همه‌شون رو کشته... ‫- نه.
‫امکان نداره.
‫چطور ممکنه شاهدختی ‫که کسی اسمش رو نشنیده،
‫تونسته باشه به همین راحتی ‫کل قاره رو تحت سلطه بگیره؟
‫شنیدم جانوری سه‌سر ‫اندازه یه کشتی داشته.
‫گوش به فرمان خودشه.
‫جانور!
‫جانور؟
‫این‌قدر قارچ افسانه‌ای نکش.
‫هیچ زنیکه سینتریایی حق نداره...
‫بهم بگه دیگه پریشیایی نیستم، ‫می‌خواد جانور داشته باشه یا نه.
‫آره، شما از همه بدترین.
‫همین چند روز پیش با زره ‫پریشیاییتون رژه می‌رفتین.
‫یه مشت عوضی خائنین ‫که زره اون زنیکه رو پوشیدین.
‫زنیکه عوضی بدجوری ترسوندتتون.
‫کسی این‌ها رو ندیده؟
‫ایلا از طایفه غراب‌ها، ‫فیال از طایفه سگ‌ها.
‫باید هوشمندانه عمل کنیم.
‫اگه نمی‌تونی جلوی خشمت رو ‫بابت توهین ملت به مشعوقه‌ات بگیری،
‫بهتره همین الان راهمون رو جدا کنیم.
‫- اصلا به اون ربطی نداره. ‫- خیلی هم بهش ربط داره.
‫طایفه‌هامون رو کشته.
‫یک! دو!
‫- یک... ‫- آهای!
‫آخ!
‫تا حالا به این بزرگی حفاری نکرده بودیم.
‫واسه تثبیت دروازه‌ها ‫قدرت بیشتری لازم دارم.
‫- چند ستون‌واره علم کردین؟ ‫- سه‌تا تو شمال و دوتا تو جنوب علم کردیم.
‫پنج‌تا دیگه هم حفاری کردیم...
‫و داریم خاتم‌های سیندریل رو ‫روشون حک می‌کنیم.
‫قدرتش واسه یه لشگر کافی نیست. ‫چرا به تأخیر افتاده؟
‫زور بزنین! بکشین!
‫امپراتوریمون تازه شکل گرفته.
‫تعداد نیروهامون کمه.
‫شما که کل ارتش دارون ‫و پریشیا رو جذب کردین.
‫چطور ممکنه تعدادشون کم باشه؟
‫انتظار نداشتیم این همه فراری بشن.
‫ضمنا، چون اون همه ساحر رو پاکسازی کردین...
‫همکاری نمی‌کردن دیگه.
‫وضع محصولات کشاورزی بدتر شده. ‫همه‌جا واسه نون شورش کردن...
‫پس فرو بنشونینشون.
‫هر کی بهانه بیاره، ‫تاریخ‌ساز نمی‌شه.
‫گفتم بکشین!
‫بکشین!
‫فیال استون‌هارت چی شده؟
‫از دست آدمکش‌هامون ‫تو اینیش داب فرار کرد.
‫با اون جنگجوی طایفه غراب‌ها فرار کرد.
‫ولی همین الان نیروهای خبره‌ای ‫دارن قاره رو می‌گردن.
‫ممکنه افسانه‌ای قهرمانانه رقم بزنن.
‫زود باشین کارشون رو تموم کنین.
‫اسب‌ها در امانن. ‫من اول نگهبانی می‌دم.
‫شاید بعضی‌هاشون زنده مونده باشن.
‫طایفه من تا پای مرگ مبارزه می‌کنن.
‫طایفه تو هم همین‌طور.
‫هیولا بوده.
‫اصلا چطور ممکنه وجود داشته باشه؟ ‫از کجا اومده؟
‫تو سینتریا ساحری داشتیم.
‫اسمش سیندریله.
‫ستون‌واره‌ای باستانی که مال دورف‌ها بود رو ‫حفاری و علم کرده بود.
‫باهاش دروازه‌ای ‫به دنیای دیگه‌ای باز کرده بود.
‫- هیولائه از اونجا اومده؟ ‫- خب، ممکنه.
‫- خودم می‌دونم مسخره جلوه می‌کنه. ‫- روایاتی قدیمی از دنیاهای دیگه موجوده.
‫ضمنا، از اون به بعد ‫هیچی سر جاش نبوده.
‫- حتی آسمون هم تغییر کرده. ‫- دریا هم تغییر کرده.
‫همه‌چی عجیب شده.
‫ولی مروین حتی با وجود اون جانور هم ‫توان انجام چنین کاری رو نداشت.
‫حتما کار کس دیگه‌ای بوده. ‫کار ارتشبدها یا ساحران...
‫- داری براش بهانه‌تراشی می‌کنی. ‫- نه‌خیر.
‫اگه شهبانو شده باشه، ‫یعنی خودش دست داشته.
‫تقاص کارش رو با خونش می‌ده.
‫باید همراه طایفه‌ام می‌مردم.
‫من هم همین‌طور.
‫ما آخرین بازماندگان طایفه‌هامونیم.
‫طایفه‌هامون رو از تاریخ پاک می‌کنن.
‫تا وقتی خودمون زنده باشیم، ‫این‌طور نمی‌شه.
‫پس تا کارمون رو تموم نکردن، ‫کارشون رو تموم می‌کنیم.
‫طایفه غراب‌ها.
‫طایفه سگ‌ها.
‫چطور می‌تونیم به هم اعتماد کنیم؟
‫با خنجر پیمان می‌بندیم.
‫مروین رو پیدا می‌کنیم و کار جانور ‫و تک‌تک یارانش رو یه‌سره می‌کنیم.
‫همه‌شون رو نیست و نابود می‌کنیم.
‫سوگند خونین می‌خوریم.
‫تا آخرش دست نمی‌کشیم.
‫چطور تونستی برادرت رو بکشی؟
‫چاره‌ای نداشتم کت. ‫خودش واسه زندگیم تصمیم گرفته بود.
‫سرنوشت من فراتر از این حرف‌هاست.
‫روایات قدیمی تکرار می‌شن.
‫صرفا باید راوی مناسبی پیدا بشه.
‫ما بعد از مرگ سولریث ‫به همدیگه خیانت کردیم.
‫دوران طلایی بی‌نظیری ‫با چرخه بی‌پایان جنگ نابود شد.
‫پیمان صلح برادرم در بهترین حالت ‫تو جنگ وقفه می‌انداخت.
‫بلر و اردین می‌خوان ‫همه‌جا رو با دروازه‌های...
‫سیندریل فتح کنن.
‫ولی فتوحات بی‌هدف به درد نمی‌خوره.
‫من می‌خوام این دنیاهای جدید رو متمدن کنم.
‫هنر، دانش و فرهنگمون رو بهشون منتقل کنم...
‫و دوران طلایی جدیدی ‫واسه کل الف‌ها رقم بزنم.
‫خیال می...
‫خیال می‌کنی سولریثی.
‫نه.
‫هنوز نیستم.
‫تا وقتی بازیچه دست بلر بمونم، نیستم.
‫نباید صرفا اسم شهبانو روم باشه.
‫در غیر اون صورت، ‫کل این ماجراها و خون تک‌تکشون...
‫بیهوده ریخته شده.
‫کافیه راهی پیدا کنم.
‫من چیکار کردم؟
‫راه آینده رو هموار کردی سیندریل.
‫هیچ‌کدوم این وقایع بدون دانش تو ممکن نبود.
‫حالا که ستون‌واره اصلی علم شده،
‫از کجا معلوم چه دنیاهایی ‫انتظارمون رو می‌کشن؟
‫محاسبات نهاییت رو واسه اتصال...
‫باقی ستون‌واره‌ها در سراسر ‫امپراتوری آماده کن.
‫باید به خودت افتخار کنی.
‫این سپیده‌دم نویی که مملو از احتمالا مثبته، ‫به لطف تو رقم خورده.
‫باورم نمی‌شه که ارتش‌ها رو متحد کردن.
‫هرچی به سینتریا نزدیک‌تر بشیم، ‫احتمال موفقیتمون کمتر می‌شه.
‫پس احتمال موفقیتمون رو ‫با بهترین شمشیرزن کشور تغییر می‌دیم.
‫- کی رو می‌گی؟ ‫- استاد شمشیرزنی سابقم رو می‌گم.
‫البته اگه من رو درجا نکشه.
‫خودش من رو با موسیقی آشنا کرده بود.
‫وقتی طایفه‌ام رو ترک کردم که شاعر بشم، ‫تبعیدش کردن.
‫مجبور شد مزدور بشه.
‫حاضری جونت رو به خطر بندازی؟
‫مگه نمی‌خوایم انتقام بگیریم؟ ‫بهش نیاز داریم.
‫خب، اسم نداره؟
‫استاد شمشیرزنیت رو می‌گم.
‫اسمش اسکینه.
‫آخرین بازمانده قبلیه اشباحه.
‫قبیله اشباح که افسانه است.
‫افسانه نیست.
‫بهترین اساتید شمشیرزنی ‫تاریخ این قاره بودن.
‫ولی شما همه‌شون رو کشتین.
‫پس خودم به دنیا نیومده بودم.
‫وقتی قبول نکردن ‫واسه پادشاه داراکتون...
‫مبارزه کنن، منبع آبشون رو مسموم کرد.
‫فقط اسکین زنده موند.
‫طایفه ما پیداش کردن ‫و آوردنش استاد شمشیرزنی بشه...
‫ایلا.
‫خواهش می‌کنم. نمی‌خوایم بلایی سرتون بیاریم.
‫واسه چی این‌قدر ‫از جاده‌های اصلی فاصله گرفتین؟
‫از بن ماخان فرار کردیم.
‫ساحران و ریش‌سفیدانمون ‫امپراتوری نو رو پس زدن.
‫سربازانش اونجا رو با خاک یکسان کردن...
‫و جوانانمون رو دزدیدن ‫که برج‌های شومشون رو علم کنن.
‫که ستون‌واره‌ها رو علم کنن.
‫واسه چی دارن خارج از سینتریا علمشون می‌کنن؟
‫تو همون چکاوک معروفی؟
‫دیگه اسمم رو عوض کردم.
‫پارسال تو آد گینول دیده بودمت.
‫کارت حرف نداشت.
‫آهنگ‌هات...
‫مملو از امید بود...
‫و باعث شد احساس کنیم ‫افراد خاصی هستیم.
‫حس می‌کردیم کل دنیا مال خودمونه.
‫احیانا نمی‌شه «رز سیاه» رو بخونی؟
‫بد نیست کمی امیدوار بشیم.
‫♪ ما همگی رز سیاه هستیم... ♪
‫بسه دیگه.
‫موفق باشین.
‫♪ ما همگی رز سیاه هستیم. ♪
‫♪ برمی‌خیزیم و غرشمون رو به گوششون... ♪
‫این آهنگ رو جنوب سینتریا شنیده بود،
‫رعیت‌ها همیشه تو راهروها،
‫خیابون‌ها و میکده‌ها می‌خوندنش.
‫الان هم اینجا در شمال همون آهنگ رو شنید.
‫چطور ممکنه یه آهنگ ‫این‌قدر تأثیرگذار باشه؟
‫دیگه بهش نزدیک شدیم. ‫اگه می‌تونی، محتاطانه حرکت کن.
‫خب، این اسکین...
‫آدم بدگمانیه؟
‫کل قبیله‌اش رو مسموم کردن.
‫تله گودالیه.
‫قبلا هم اومدم بیرون چکاوک.
‫خودم دیده بودمش.
‫اونی که سی قدم عقب‌تر بود رو هم دیدم.
‫باید واسه گیر انداختنم ‫بیش از این‌ها زحمت بکشه...
‫امان از دستت.
‫طایفه‌ها از بین رفتن.
‫چطور هنوز زنده‌ای؟
‫طنین کشتار رو ‫تو وجودت حس می‌کنم.
‫جانوری که بهت هدیه داده بودم ‫تو رو به خواسته‌ات رسوند.
‫همین‌طوره.
‫کنترل کل قاره رو به دست گرفتم.
‫با این حال...؟
‫کافی نیست.
‫این ملت اصلا قبول نمی‌کنن ‫من امپراتورشون بشم.
‫من رعیت‌زاده‌ام.
‫جالبه...
‫قدرتی لازم دارم ‫که فقط خودم بتونم به کار ببرم.
‫باید موجب بشه به کل اشرافیان، ‫درباریان و ارتش‌ها برتری پیدا کنم.
‫می‌خوای خدای الف‌ها باشی.
‫درسته.
‫به جادوی آشفتگیت نیاز دارم.
‫حاضری به هر قیمتی که شده، ‫هرچی لازم بود...
‫براش فدا کنی؟
‫آره.
‫هر چی بخوای...
‫فدا می‌کنم.
‫اصلا خیال نمی‌کردم دوباره ‫اینجا رو با حضورت خراب کنی.
‫نمی‌خواستم مایه ننگت بشم.
‫با این حال، شدی.
‫شهبانوی جدید می‌خواد بکشدت.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫اومدم ازت کمک بخوام.
‫باهامون بیا.
‫داریم می‌ریم سینتریا که بکشیمش.
‫اگه به خاطر خودم نمیای، ‫به خاطر اجدادت بیا.
‫سینتریا شمشیر مقدس قبیله‌ات رو دزدیده بود.
‫الان فرصت داری «روح‌ربا» رو پس بگیری.
‫از کجا معلوم الان کجاست؟
‫شمشیرتون پیش باقی غنائم تو کاخه.
‫سه سنگ سبز اون شکلی داره ‫و دسته‌اش حکاکی شده...
‫یه چیزی راجع به...
‫ماسه سیاه حکاکی شده بود.
‫زاده ماسه سیاه.
‫روح و شمشیر یکی می‌شنود.
‫کل آغازها...
‫و پایان‌ها را شامل می‌شود.
‫عمرا اگه از دروازه شهر هم رد بشی.
‫تازه اگه الان که با دشمن همسفر شدی، ‫بتونی تا اونجا برسی.
‫آخ...
‫هماور طبیه.
‫از سوزشش می‌کاهه.
‫ایلا.
‫نباید بهش اعتماد کنی.
‫باهات خصومت داره.
‫با مزدوری تو سراسر سرزمین ‫کلی آشنا پیدا کرده.
‫به آشناهاش نیاز پیدا می‌کنیم.
‫در اولین فرصت از طریق ‫همون آشناها لوت می‌ده.
‫کس دیگه‌ای باقی نمونده.
‫جز اسکین کسی رو ندارم.
‫تغییر آسمون خبر از تاریکی می‌ده.
‫اگه با هم بریم، ‫احتمال موفقیتمون هست.
‫سفرتون به درد نمی‌خوره.
‫- بهت نیاز دارم. بهت نیاز داریم. ‫- تو باید مسیر خودت رو طی کنی.
‫من می‌تونم کاری کنم ‫از دروازه رد شده و وارد کاخ بشیم.
‫مسیری سری به شهر هست ‫که نگهبان نداره.
‫بد نیست کنارمون شمشیر بزنی.
‫شک ندارم که بد نیست.
‫ولی...
‫من باهاتون نمیام.
‫تنها مزیت این اتفاقات...
‫نابودی کامل طایفه سگ‌هاست.
‫امیدوارم پدرت تا ابد تک و تنها ‫تو قبرش عذاب بکشه.
‫بهتر بود پدرم کار پادشاه داراک رو ‫تکمیل می‌کرد.
‫تو رو هم عین باقی اعضای قبیله‌ات می‌کشت.
‫دوست داشتم تلاشش رو بکنه.
‫حواست با یه شاهدخت کوچولوی ناز پرت شد...
‫و سزاوار تبر بزرگِ طایفه نبودی؟
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- تبر دست خودشه.
‫ولی ظاهرا بلد نیست ‫باهاش مبارزه کنه.
‫اسکین، بس کن!
‫کند شدی.
‫واقعا؟
‫غریزه خوبی داری، ‫ولی خودت رو دست احساساتت می‌سپاری.
‫تو هم همکاری با اعضای طایفه رو از یاد بردی.
‫وقتی با هم همکاری می‌کنین، ‫بدک نیستین.
‫می‌شه یه کاریش کرد.
‫یعنی باهامون میای؟
‫خواست اجدادم از همین قراره.
‫سه نفر مقابل یه امپراتوری.
‫کافی نیستیم. ‫باید افراد بیشتری پیدا کنیم.
‫پس باقی افرادی رو که می‌خوان ‫اون زنیکه رو بکشن، پیدا می‌کنیم.
‫راه برگشتی نداریم.
‫بدین ترتیب، دو نفر ‫به سه نفر بدل گشتن.
‫اولین قطرات سیلی بودن ‫که موجب تغییر دنیا می‌شه.
ارائه شده در وبسایت وای موویز YMoviz.Com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور
جهت اطلاع از جدیدترین فیلم و سریال ها :وای موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @YMoviz