‫بزرگ شده ارتشم، کارم تو ارتش بود.
‫همیشه بهم می‌گفتن کجا برم، کی اونجا باشم.
‫حالا کشورمو با دیدگاه خودم می‌بینم.
‫متل، پول نقد، اسمای جعلی. ‫سبک سفر می‌کنه.
‫بیشتر با اتوبوس میرم یا کنار جاده وایمیستم. ‫عادت می‌کنی.
‫فرمانده یگان ۱۱۰ام
‫یگان ویژه تحقیقات پلیس نظامی بود.
‫این بازرس‌های ویژه رو
‫تیم خودت خطاب می‌کنی؟
‫اونا سربازن. باید دوستای جدید پیدا کنی.
‫ولی می‌دونی که ما بیشتر از این حرفا بودیم، درسته؟
ارائه شده در وبسایت وای موویز YMoviz.Com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور
‫صد هزار سال پیش
‫یه عده دور آتیش می‌نشستن، یه عده هم ول می‌گشتن.
‫مطمئنم من از نواده‌های مستقیم ‫همون دسته ولگردم.
‫ذاتم اینجوریه دیگه.
‫به روند کار اهمیت نمیدم، فقط محصول مهمه.
‫و این محصول، راضی‌کننده‌ست.
‫هی، مرد، بهترین آهنگ در مورد آب.
‫اقیانوس، رودخونه، جویبار، فرقی نداره.
‫باید "سرفین سافاری" باشه، مگه نه؟ نه؟
‫سرفین سافاری کپی‌برداری از ‫"سوییت لیتل سیکستینِ" چاک بریه،
‫پس اصلاً به همین دلیل رد میشه.
‫عجب.
‫جواب خوبی بود. ‫چه کاری از دستم برات برمیاد؟
‫تابلوت میگه صفحه‌های گرامافون می‌خری.
‫آلبوم دیسکوی اِتل مِرمن.
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- ولی اینجا شهر دانشجوهاست.
‫یه عده هیپستر از روی مسخره بازی می‌خرنش.
‫نه...
‫چه خبر شد؟
‫نه! نه، نه، نه، نه!
‫خیلی خب.
‫باشه...
‫- نه. خواهش می‌کنم. ‫- نمی‌خوام بهت آسیب برسونم.
‫- سوار شو. ‫- خب، من...
‫ممکنه نیروهای کمکی‌شون تو راه باشن.
‫هی!
‫تو به یه پلیس شلیک کردی.
‫نمی‌دونستم.
‫فکر کردم داره اسلحه می‌کشه.
‫- باید بریم. زود باش! ‫- چی؟
‫چرا می‌خوان تو رو بدزدن؟
‫پلیس دانشگاه؟
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- بزن کنار.
‫من یه پلیس رو با اسلحه غیرمجاز کشتم!
‫خب، یه اتفاق بود.
‫نمی‌تونم اینو بهونه کنم و از زیرش در برم.
‫سرتو بدزد!
‫مواظب باش!
‫محکم بچسب.
‫ممکن بود بکشیشون!
‫سرعتشون رو کم کردم که ضربه کمتری بخوره.
‫ولی شرط می‌بندم به پلیسای واقعی زنگ زدن.
‫باید یه ماشین جدید پیدا کنم.
‫ما فقط چند کیلومتر با دانشگاه فاصله داریم.
‫ممکنه آدم‌رباهای بیشتری ‫پشت سرمون باشن.
‫می‌خوای بدزدیش؟
‫با آفتابگیر و پشت پارک شده؟
‫احتمالاً مال یه کارمنده که تا شب متوجه نمی‌شه
‫ماشینش نیست.
‫اینجوری یه خورده جلو می‌افتم.
‫مواظب باش.
‫هی، این چیزا رو کجا یاد گرفتی؟
‫ماشین دزدی، اینجوری رانندگی کردن؟
‫- آدم کشتن؟ ‫- ارتش.
‫یه چیزای دیگه هم این‌ور اون‌ور یاد گرفتم.
‫گوشی داری؟
‫چرا؟
‫که زنگ بزنی یکی بیاد دنبالت.
‫بهشون بگو شوکه شدی ‫و یادت نمیاد قیافه‌ام چه شکلی بود.
‫چی؟ نه! ‫نباید همین‌جا ولم کنی بری.
‫اگه اون آدما پیدام کنن چی؟
‫اصلاً فکر کردی من باید چیکار کنم؟ ‫ببرمت تحویل پلیس بدم؟
‫بعد از کاری که کردم، نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫پس منو ببر خونه.
‫نه.
‫برای یه روز، همین برات کافیه.
‫باید مخفی بشم.
‫خواهش می‌کنم.
‫من یه ولگردم که با اسلحه غیرمجاز یه پلیس رو کشته.
‫هیچ ریسکی نمی‌کنم.
‫گم و گور می‌شم.
‫بابای من پولداره.
‫و با نفوذ. ‫اون می‌تونه... می‌تونه بهت کمک کنه.
‫چرا باید این کارو بکنه؟
‫خب، تو پسرش رو نجات دادی.
‫کشتن اون پلیس یه اتفاق بود. درسته؟
‫خب، ببین، اون فقط... اون خوشحال میشه
‫که نذاشتی دوباره منو بدزدن.
‫- دوباره؟ ‫- اولین بار پنج سال پیش بود.
‫اون اتفاقی که سر گوشت اومده، مال همونه؟
‫اونا می‌خواستن یه پیامی برسونن.
‫- چون بابات حاضر نشد پول بده؟ ‫- آره.
‫بعد از اینکه گوشمو براش پست کردن، پول داد.
‫به بدیِ کاری که تو کردی نیست.
‫آدم‌ربایی تو این کشور یه جرم نادره.
‫خیلی بدشانسی ‫که نزدیک بود دو بار برات اتفاق بیفته.
‫بابات چه شغلی داره؟
‫فرش وارد می‌کنه.
‫فقط فرش وارد می‌کنه؟
‫تاجر فرشه.
‫ولی ثروت موروثی داره، ‫و همین منو تبدیل به هدف می‌کنه.
‫پس اون یارویی که تو ماشینت منفجر شد، ‫راننده‌ات نبود.
‫- محافظت بود. ‫- آره.
‫به بابات بگو ‫دفعه بعد محافظ بهتری استخدام کنه.
‫یارویی که بهت حمله کرد حرفه‌ای بود.
‫اگه من نبودم، ‫نقشه‌شون جواب می‌داد.
‫خب پس، منو ببر خونه
‫و بذار بابام پول کاری که کردی رو بهت بده.
‫می‌خوای غیب بشی؟ ‫پول لازم داری؟ اون پول داره.
‫خواهش می‌کنم.
‫اسمت چیه، بچه؟
‫ریچارد. ریچارد بِک.
‫سوار شو، ریچارد.
‫- از ماشین پیاده شو. ‫- آره، مشکلی نیست، پائولی.
‫با بابام حرف زدم و گفتم داریم میایم.
‫به تخمم نیست.
‫پیاده شو.
‫نه.
‫فقط بذار کارشو بکنه.
‫- بی‌ادبه. ‫- خواهش می‌کنم.
‫می‌دونی دنبال چی می‌گردم؟
‫هورمون رشد بیشتر و یه سوزن زیرپوستی؟
‫یه بهونه برای جر و بحث با تو، عوضی.
‫و شاید الان همین بهونه رو بهم دادی.
‫اسلحه‌اش تو داشبورد ماشینه، پائولی.
‫بیا، برش دار.
‫چرا خالیه؟
‫چون من همه گلوله‌هاشو شلیک کردم.
‫واسه یه تاجر فرش، امنیتش بیش از حده.
‫بهت گفتم. اون پولداره.
‫کارمندای بابات همیشه
‫اینجوری با دوستای پسرش حرف می‌زنن؟
‫پائول ون هووِن هر کاری دلش بخواد می‌کنه.
‫آره. گرسنه... گرسنه نیستی؟
‫چرا.
‫براش یه بشقاب می‌کشم.
‫می‌تونم همون بشقاب روی پیشخون رو بردارم.
‫اون برای تو نیست. ‫وقت غذا خوردن هم نداری.
‫بِک می‌خواد ببینتت.
‫دفتر کارش طبقه بالاست، ‫ته راهرو، سمت راست.
‫می‌تونم راه رو نشونت بدم.
‫نه. می‌خواد تنهایی ببیندش.
‫و اون چپمن دوکه، رئیس امنیتی.
‫چرا بیرون غذا می‌خوره؟
‫از کجا معلوم؟ ولی بهتره کاری ‫که میگه رو انجام بدی.
‫آقای ریچر.
‫ریچر کفایت می‌کنه.
‫یادم می‌مونه.
‫من زکری بک هستم.
‫صبح پرهیجانی داشتی.
‫شرط می‌بندم یه نوشیدنی حالتو جا بیاره.
‫این مَکالِن پنجاه ساله است.
‫فقط برای شرکای تجاری مهمم بازش می‌کنم...
‫و آدمایی که جون پسرم رو نجات میدن.
‫هر جور مایلی.
‫اونجا بشین.
‫باشه، قبوله.
‫نشین.
‫مطمئنم ریچارد وقتی تو ماشین بهم زنگ زد،
‫چی در مورد آدم‌ربایی نافرجام گفت.
‫تو چی می‌تونی بهش اضافه کنی؟
‫فقط اینکه یارویی که استخدام کرده بودین ‫ازش مراقبت کنه، بدردنخور بود.
‫- داری پشت سر مرده حرف می‌زنی. ‫- یه وانت قراضه
‫که تو یه شهر دانشگاهیِ بچه پولدارا می‌پلکه؟
‫چه محافظی اینو متوجه نمی‌شه؟
‫ولی تو یه همچین جزئیات کوچیکی رو متوجه شدی.
‫من معمولاً این کار رو می‌کنم.
‫چی باعث میشه توی ارزیابی تهدیدها ‫انقدر خوب باشی؟
‫تو ارتش بودم. پلیس نظامی.
‫داشتم سعی می‌کردم یه سری صفحه گرامافون
‫- برای یکم پول نقد بفروشم. ‫- شغلته؟
‫فروش صفحه گرامافون دست دوم ‫تو شهرهای دانشگاهی نیواینگلند؟
‫پول خوبی توش هست؟
‫- شغلی ندارم. ‫- خب، پس اجاره خونه رو چی جوری میدی؟
‫خونه‌ای ندارم.
‫- خیلی این‌ور اون‌ور میرم. ‫- با یه اسلحه؟
‫هر جا که میرم، ‫انگار دردسر دنبالم می‌افته.
‫فهمیدم که تصادفاً یه افسر پلیس رو کشتی.
‫فقط یه جا می‌خوام که ‫چند روزی قایم شم
‫و بعد یه پولی که باهاش ‫یه کارت شناسایی جعلی برای شروع دوباره بخرم.
‫درخواست کمی نیست.
‫ولی من بهت مدیونم.
‫بذار روش فکر کنم و بعد...
‫بهترین راه برای کمک کردن رو پیدا کنم.
‫باشه.
‫دوک.
‫آقا، می‌شه لطفا آقای ریچر رو ‫تا آشپزخونه راهنمایی کنید؟
‫فکر کنم اگنس یه شپرد پای خوشمزه داره.
‫محکم گرفتمش که یه اثر انگشت واضح داشته باشین ‫و بتونین بررسی کنین.
‫دلخور نشو، آقای ریچر.
‫فقط باید بدونم تو کی هستی.
‫من همون کسیم که گوش دیگه پسرت رو نجات داد.
‫اگه بخوام برم دستشویی، ‫تو برام نگهش می‌داری؟
‫اگه بخوام.
‫هی، هی، کجا داری میری؟
‫- برم پسره رو ببینم. ‫- ما ازش مراقبت می‌کنیم.
‫مثل محافظ‌تون که امروز صبح مراقبت کرد؟
‫یادت رفت پست نگهبانی رو اضافه کنی.
‫نه، یادم نرفت.
‫صحبتت با بابام چطور بود؟
‫اون مشکل اعتماد داره.
‫با توجه به اتفاقی که افتاده ‫عجیبه هنوز نیومده حالت رو بپرسه.
‫تلفنی حرف زدیم. می‌دونه حالم خوبه.
‫به زودی میاد حالمو می‌پرسه.
‫باشه.
‫مادرت کجاست؟
‫از وقتی چهار سالم بود، ‫تو قبرستون سنت سباستین.
‫فقط منظره جلوی پنجره رو نقاشی می‌کنی؟
‫هر چی که می‌تونم.
‫تا حالا نقاشی کردی، ریچر؟
‫نه.
‫خب، اگه نقاشی می‌کردی، از چی می‌کشیدی؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید سگ.
‫بِک می‌خواد ببینتت.
‫فکر کنم دوباره باید رفت دفتر کارش.
‫نمی‌ریم دفتر کارش.
‫بشین.
‫هیجان امروز تو اخبار پخش شد.
‫برای یه شهر دانشگاهی، ‫سر و صدای زیادی به پا کرد.
‫لو نرفتم؟
‫آدمای تو مغازه صفحه فروشی یه توصیف کلی دادن،
‫ولی اون توصیف به هر بدنسازی ‫می‌خوره، پس...
‫هیچ‌کس نمی‌دونه تو کی هستی.
‫ولی ما می‌دونیم.
‫ما اثر انگشتت رو چک کردیم.
‫خیلی سریع بود.
‫حتماً ارتباطات قوی‌ای داری.
‫هر کاری که اینجا می‌کنیم، جدیه.
‫سوابقت چشمگیره.
‫فارغ التحصیل وست پوینت.
‫دو نشان ستاره نقره‌ای،
‫مدال قلب ارغوانی.
‫شبدرهای سبز، الماس‌های آبی.
‫این لامصب آدم عجیبیه.
‫پائولی هم تو ارتش بوده.
‫اون از افسرها خوشش نمیاد.
‫تو امتحان افسری رو رد شدی.
‫تعجب نکردم.
‫به قیافه‌ات نمی‌خوره بتونی کلمه افسری رو هجی کنی.
‫اگه بتونم بیشتر از فقط چند تا دلار ‫کمکت کنم چی، ریچر؟
‫در حالی که الان یه نیرو کم داریم، ‫ظاهراً مورد حمله قرار گرفتیم.
‫چون تو یه تاجر فرشی؟
‫چون من ثروتمندم و قدرتمند.
‫آره، شنیدم.
‫و به خاطر همین، می‌خوای منو استخدام کنی؟
‫شاید.
‫ولی اول یه امتحان کوچولو.
‫من باید با این چیکار کنم؟
‫قراره رولت روسی بازی کنی، کونی.
‫قانون فدرال مانع می‌شه که تو مصاحبه شغلی ‫ازم بپرسی متاهلم یا نه،
‫پس مطمئنم این کار هم مجاز نیست.
‫باید ببینم کله‌خر هم هستی یا نه.
‫باید ببینم می‌تونی دستور بگیری یا نه.
‫- برای کار کردن واسه یه تاجر فرش. ‫- تو به یه پلیس شلیک کردی.
‫می‌تونیم تحویلت بدیم ‫یا می‌تونی کاری که بهت میگن رو انجام بدی.
‫اینا انتخابای توئه.
‫اگه عوضش به تو شلیک کنم چی؟
‫این آخرین کاریه که می‌کنی.
‫خوبه. از این مرحله گذشتیم.
‫نظرت رو ثابت کردی.
‫به تیم ما خوش اومدی، ریچر. ‫دوک کاراتو ردیف می‌کنه.
‫شوخی می‌کنی؟
‫فکر کردم تو تیمم.
‫پائولی به اندازه کافی اذیتم کرد.
‫احتیاجی ندارم هیکل گنده تو هم ‫با یه اسلحه اینجا بچرخه.
‫من دیوونه نیستم.
‫می‌دونم اون گلوله توش ‫باروت نداشت. فشنگ مشقی بود.
‫اگه خودمو می‌کشتم چیکار می‌کردین؟
‫همون کاری که با نفر قبلی کردیم.
‫بریم!
‫فردا صبح اول وقت شروع می‌کنی. ‫تا اون موقع اینجا حبسی.
‫چرا؟
‫چون شاید بک الان بهت اعتماد داشته باشه، ‫ولی من ندارم.
‫- اگه این شرایط رو دوست نداشته باشم چی؟ ‫- زنگ بزن به پلیس.
‫- بله؟ ‫- وارد شدم.
ریچر
بر اساس کتاب «متقاعدکننده»نوشته لی چایلد و شخصیت اصلی داستان‌هایش، جک ریچر
«چند روز قبل»
‫صبر کن.
‫صبر کن! صبر کن!
‫صبر کن!
‫هی. به اتوبوس بعدی می‌رسیم، باشه؟
‫این کارو نکن.
‫چی؟
‫می‌خوای با اتوبوس بعدی با اون زن بری ‫و از کیفش دزدی کنی.
‫گمشو.
‫فقط یه اتوبوس تو این مسیر رفت و آمد می‌کنه.
‫اتوبوس قبلی رو سوار نشدی ‫چون هدف‌های خوبی نبودن.
‫یکی‌شون یه کیف سامسونت قفل‌دار داشت، ‫اون دو تای دیگه هم هیچی نداشتن.
‫زنی که ته این نیمکت نشسته،
‫کیف پولش بازه و یه بچه چهار ساله داره ‫که بیشتر حواسش رو پرت کرده.
‫هدف آسونیه.
‫تو پلیسی؟
‫لازم نیست پلیس باشم ‫تا روش ناشیانه‌ات رو ببینم.
‫پول خورد دقیق برای کرایه؟
‫کدوم نوجوونی بعد از ۱۹۹۴ با خودش ‫پول خورد تو جیبش می‌گردونه؟
‫نه.
‫تازه واردی.
‫اگه حرفه‌ای بودی، یه کارت اتوبوس داشتی.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫بیا.
‫پول لازم داری، درسته؟ بگیرش.
‫بعد برو یه کار پیدا کن.
‫چون دفعه بعد کسی که تو رو حین دزدی بگیره، ‫ممکنه صد دلاری بهت نده.
‫ممکنه حسابی کتکت بزنه.
‫ممنون.
‫گوشیتو بده.
‫یگان ۱۱۰ بازرسان ویژه. ‫ستوان پائول هستم.
‫من جک ریچرم. ‫باید فوراً با مافوقت صحبت کنم.
‫متاسفم قربان. سرگرد ترنر در دسترس نیست.
‫بهش بگو فورا بهم زنگ بزنه.
‫اون لطفی که بهم بدهکاره رو طلب می‌کنم.
‫می‌تونم این کارو بکنم قربان، ‫ولی یادداشت رو تا مدتی نمی‌گیره.
‫اون ماموریته.
‫مأموریت مخفی و قطع ارتباط ‫حداقل برای دو هفته.
‫واقعاً سرگرد ریچرید؟
‫یعنی، همون جک ریچر که ‫یگان ۱۱۰ رو راه انداخت؟
‫خودمم.
‫به کمکت احتیاج دارم، پائول.
‫به روی چشم، قربان.
‫- یه پلاک ماشین رو برام چک کن. ‫- حتماً. بفرمایین.
‫شخصی. مِین.
‫هفت. هفت. چهار. تانگو. لیما.
‫دارم چک می‌کنم.
‫هی...
‫میشه یه سوال ازت بپرسم؟
‫بپرس.
‫میز کار قدیمی شما هنوز اینجاست ‫و یه فرورفتگی
‫سمت راستش هست.
‫اینجوری میگن که سر یه سرهنگ رو کوبیدین بهش.
‫راسته؟
‫دیوید اودانل این کارو کرد، تو اون بازی ‫با توپ بولینگ استن لوری.
‫لوری تلافی کرد و وقتی
‫او دانل رو مبل خوابش برد، ‫رو صورتش آلت تناسلی کشید.
‫پسر، ما یه داستانایی هم ‫در مورد اونا شنیدیم.
‫مثل اینکه یه مشکلی ‫تو سیستم‌شون پیش اومده.
‫وقتی درست شد بهتون زنگ می‌زنم. ‫با این شماره می‌تونم باهاتون تماس بگیرم؟
‫نه. آدرسی که توش هستم رو یادداشت کن.
‫مامور فدرال هستیم. درو باز کنین.
‫کجا داری میری، آقای ریچر؟
‫کی گفته اسم من ریچره؟
‫یارو که این آشغالدونی رو اداره می‌کنه.
‫میگه با اسم راب رفشنایدر ثبت کردی،
‫ولی به نظرم زیاد به یه ‫بازیکن بیسبال نمی‌خوری.
‫حالا، می‌خوای کنار سطل آشغال حرف بزنیم
‫یا یه جایی رو پیدا کنیم ‫که کمتر بوی استفراغ بده؟
‫جای باحالیه.
‫متل ۶ جا نداشت.
‫این بیشتر شبیه متل ۲ هست.
‫انگار من ازت دعوت کردم بیای اینجا، مامور...
‫دافی. سوزان دافی. ‫اون دوتایی که جلو در
‫با دست به کمر سر پا گذاشتیشون ‫الیوت و ویانووا هستن.
‫چرا فرار کردی؟
‫ما خودمون رو مامور فدرال معرفی کردیم.
‫هر کسی می‌تونه هر چیزی بگه.
‫این جور جاها جنایتکارا رو جذب می‌کنه. ‫دستپاچه شدم.
‫زیاد شبیه آدمای ‫دستپاچه نیستی، آقای ریچر.
‫ریچر کفایت می‌کنه.
‫باشه، ریچر. چرا اسم مستعار استفاده می‌کنی؟
‫حریم خصوصیمو می‌خوام.
‫- به خاطر همینه که آدرس ندادی؟ ‫- نه.
‫پس چرا آدرس ندادی؟
‫چون آدرسی ندارم.
‫تو مِین چیکار می‌کنی؟
‫هوس لابستر خوب کرده بودم.
‫- جدی می‌گیم. ‫- منم همینطور.
‫کیپ مِی بودم، لابسترش تعریفی نداشت، ‫می‌خواستم بهترشو بخورم، اومدم اینجا.
‫- فکر می‌کنی خنده‌داره؟ ‫- فکر می‌کنم اتلاف وقته.
‫نمی‌دونم از من چی می‌خواین، ‫ولی می‌دونم من از شما هیچی نمی‌خوام.
‫واسه همین برمی‌گردم به اتاقم.
‫تا منتظر یه زنگ از طرف ‫افسر وظیفه پائول بمونی؟
‫زحمت نکش. زنگی در کار نیست.
‫پس چرا ماتحتت رو نمی‌ذاری رو اون صندلی؟
‫می‌تونی به دافی غذا بدی ‫و ما هم حرفمون رو تموم کنیم.
‫پائول تورو لو داد.
‫تا به جرم اخلال تو تحقیقات فدرال ‫تهدیدش نکردیم، رَد نداد.
‫- نزدیک بود بچه گریه کنه. ‫- خجالت‌آوره به خدا.
‫کدوم تحقیقات فدرال؟
‫داریم یه کسب و کار واردات فرش ‫به اسم بیاز بازار رو بررسی می‌کنیم.
‫و پلیس مبارزه با مواد مخدر فکر می‌کنه ‫فرش تنها چیزی نیست که اونا وارد می‌کنن.
‫چند هفته پیش، ‫یه قاچاقچی بزرگ مواد مخدر از لس‌آنجلس
‫برای یه قرار ملاقات با صاحب بیزاربازار ‫به مِین اومد.
‫قاچاقچیای بزرگ ۳۰۰۰ مایل راه نمی‌کوبن ‫که فرش بخرن.
‫واسه همین به نظرمون صاحب بیزاربازار ‫تأمین‌کننده‌شونه.
‫که این یعنی مسئول بیشتر سمیه که داره
‫به غرب آمریکا پمپاژ میشه.
‫مشکل اینه که ما نمی‌تونیم ‫هیچی در مورد این یارو پیدا کنیم.
‫حتی یه آدرس.
‫حدس می‌زنیم اموالش رو تحت یه شرکت با ‫مسئولیت محدودی چیزی مخفی کرده.
‫این چه ربطی به من داره؟
‫پلاک ماشینی که شما خواستی ‫پیچ شده بود به ماشینی
‫که پادشاه فرش رو ‫به اون ملاقات رسوند.
‫ما شماره پلاک رو تو سیستم تگ کردیم ‫که پاول وقتی براتون درآورد،
‫برای ما هشدار اومد.
‫چرا داشتین پلاک رو چک می‌کردین؟
‫شاید راننده‌اش زد به ماشینم و در رفت.
‫زد به ماشینتون و در رفت؟
‫ماشین ندارم.
‫زکری بک. می‌شناسیش؟
‫ای بابا. الیوت، اسم سوژه‌ای که داریم ‫بازجویی می‌کنیم رو نباید به طرف بدی
‫و بعد بپرسی می‌شناسیش یا نه.
‫ببخشید. گند زدم.
‫نمی‌شناسمش.
زرفیلم ‏.:: www.ZarFilm.com ::.
‫اینجا کسی رو می‌شناسی؟
‫نه.
‫بهتون میگم چی فکر می‌کنم. ‫فکر می‌کنم یه کسی رو تو اون ماشین دیدی
‫که تشخیص دادی ‫و حالا دنبالش می‌گردی.
‫خب، کی بود؟
‫به گفته پائول، ‫شما یه جور ابرپلیس ارتشی بودین.
‫سوابقتو چک کردیم. ‫مدال‌هات از تام بریدی بیشتره.
‫کیر تو اون خائن.
‫به خاطر همینه که الان اومدیم سراغتون. ‫به کمک‌تون نیاز داریم.
‫پس واقعاً باید مستأصل شده باشین.
‫- رفیق، تو از نصفش هم خبر نداری. ‫- نمی‌خوام خبردار شم.
‫حداقل تا وقتی که یه کاری برام بکنی.
‫تو اون جور آدمی نیستی ‫که بخوام بهش لطف کنم.
‫- چطور مگه؟ ‫- دردسرسازی.
‫سؤالا رو مثل آدمای بی‌شعور جواب میدی.
‫- همیشه انقدر رک و راست حرف می‌زنی؟ ‫- شما همیشه انقدر آدم رو کلافه می‌کنی؟
‫خب، چه کاری از دستم برات برمیاد، ریچر؟
‫سوابق بیمارستان‌های ‫اطراف لینتون، ویرجینیا رو چک کنین
‫در تاریخ یا حوالی ۱۳ مارس ۲۰۱۲.
‫- دنبال چی بگردیم؟ ‫- یه مرد آسیایی-آمریکایی حدوداً ۴۰ ساله،
‫که با جراحت‌های منطبق
‫با شلیک گلوله کالیبر کوچیک به سر،
‫از ارتفاع افتاده و غرق شده آورده باشن. ‫ببین، شما فدرالین.
‫امکانات دارین. ‫چیزی پیدا کردین، بهم زنگ بزنین.
‫شاید بعدش بتونیم در مورد ‫چیزی که می‌خواین حرف بزنیم.
‫خب، ما طرف رو پیدا کردیم.
‫به زور زنده از یه ساحل یه کم پایین‌تر از، ‫چی بود اسمش، ویرجینیا، پیداش کردن.
‫- لینتون. ‫- هر چی.
‫جراحات با مشخصاتی که دادی مطابقت داشت.
‫یه گلوله کالیبر کوچیک تو جمجمه‌اش گیر کرده بود، ‫جراحات داخلی شدید هم داشت.
‫یه آشغال‌جمع‌کن پیداش کرد.
‫دکترا فکر می‌کنن ‫آب یخ نجاتش داده.
‫- هیپوترمی. ‫- آره.
‫ضربان قلبشو کم کرده که خونریزی نکنه،
‫کاهش نیاز به اکسیژن هم ‫از آسیب مغزی جلوگیری کرده.
‫تقریباً شش ماه طول کشید ‫تا دکترها دوباره حُمی دَمپتی رو سر هم کنن.
‫به کادر درمان گفته چی سرش اومده؟
‫گفته هیچی یادش نمیاد.
‫پرونده‌اش؟
‫روانپزشکا به طور منظم از یارو
‫وقتی تو بیمارستان بود ‫بازجویی می‌کردن.
‫اونم حرف خودشو می‌زد.
‫هیچ‌کس دیگه رو می‌بینی که داره غذا می‌خوره؟
‫چیه؟ من صبح اول وقت ‫رفتم کینکوز که پرونده‌ها رو کپی کنم،
‫- وقت ناهار نداشتم که... ‫- اونا تشخیص فراموشی ناشی از ضربه دادن.
‫فکر کردن احتمالاً ‫واقعاً از اون اتفاق و یکی دو روز قبلش
‫چیزی یادش نیست.
‫ولی فکر کردن باید چیزایی ‫از قبلش رو یادش باشه.
‫این برداشت رو داشتن که شاید ‫داره تظاهر می‌کنه که یادش نیست.
‫هی بازجوییش کردن، ‫ولی دهنش قرص بود.
‫پلیس محلی پیگیری کرد؟
‫کلانتر بخش اثر انگشتشو گرفت، ‫ولی تو سیستم نبود.
‫با افراد گمشده هم مطابقت نداشت ‫و کسی هم دنبالش نیومد،
‫پس همون بی‌هویت موند.
‫ولی از اون نگاه خیره‌ات که بهش انداختی،
‫فکر کنم اسمشو می‌دونی.
‫لعنت بهت، گنده بک. ‫مال منو دیدی، تو هم مال خودتو نشون بده.
‫یا تو محله‌ات قانون و قاعده‌ای وجود نداره؟
‫من واقعاً اهل هیچ‌جا نیستم.
‫خب، من چرا. خیابون اِمِرسونی هستم،
‫اگه کار درست رو نمی‌کردی، ‫گوشتو می‌مالیدن.
‫سرهنگ دوم فرانسیس زاویر کوئین.
‫بخش اطلاعات نظامی.
‫با فروش اسرار نظامی به کشورهای متخاصم ‫پول اضافی به جیب می‌زد.
‫هیچوقت نتونستیم حکم دستگیریش رو اجرا کنیم.
‫- کی از صخره پرتش کرد پایین؟ ‫- شاید یه مشتری ناراضی.
‫اون با آدمای بدی سر و کار داشت.
‫اگه این یارو ارتشی بود، باید اثر انگشتش ‫تو سیستم می‌بود.
‫اون ارتباطات عمیقی از طریق اطلاعات نظامی داشت.
‫فکر می‌کنم یه نفوذی اثر انگشتشو ‫وقتی فراری شد از پرونده‌اش پاک کرده.
‫عکساشم شاید.
‫تو کوئین رو تو ماشین بک دیدی.
‫آره.
‫و حالا می‌خوای پیداش کنی.
‫آره.
‫شاید بتونیم به هم کمک کنیم.
‫بیا قدم بزنیم.
‫ببین، فکر کنم می‌تونم بهت اعتماد کنم،
‫ولی دارم سعی می‌کنم مطمئن شم.
‫چرا؟
‫چون گند زدم.
‫هفته‌ها زیر نظر گرفتن دارین پرادو، ‫همون قاچاقچی مواد مخدر لس‌آنجلسی،
‫همه‌اش به خاطر یه حکم جلب بد ‫غیرقابل استناد شد.
‫چطور همچین چیزی شد؟
‫ما از جایی زیر نظر و فیلم گرفتیم ‫که فکر می‌کردیم زمین دولتیه
‫جنگل ملی، ناکجا آباد...
‫ولی به ملک شخصی مجاور بود.
‫۲۰ فوت از خط رد شده بودیم و خبر نداشتیم.
‫حکم جلب اجازه نمی‌داد از اونجا فیلم بگیریم.
‫نقشه نقشه‌بردار رو بد خوندین؟
‫یه افتضاح واقعی بود، خب؟
‫یه عالمه زحمت به باد رفت ‫و اداره مبارزه با مواد مخدر ما رو از پرونده کشید بیرون.
‫حالا دارین خارج از چارچوب کار می‌کنین؟
‫من نمی‌ذارم آدم بدا بی‌مجازات در برن.
‫و من سرپرست تیمم. ‫هیچ‌کس کارای روزانه‌ام رو زیر نظر نداره.
‫پس حالا تمرکزت روی بکه؟
‫پرادو تا اینجا اومده ‫که با اون ملاقات کنه،
‫پس بک احتمالا ماهی بزرگ‌تریه.
‫و اگه اونو به دام بندازیم، ‫پرادو رو هم می‌گیریم، درسته؟
‫ولی بک از آب که روون‌تره. ‫هیچی در موردش نمی‌تونیم بفهمیم.
‫پس این فکر بکر به سرم زد ‫که با یه خبرچین قدیمی تماس بگیرم.
‫یه چیزی بهم میگه اونجوری که ‫برنامه ریزی کرده بودین پیش نرفت.
‫یه دختر به اسم ترزا دنیله.
‫چند سال پیش، دوست‌پسر عوضیش گولش زد
‫و قالپاق ماشینِ پُر از کوکائین رو داد دستش.
‫اون خبر نداشت.
‫من دستگیرش کردم، همکارش کردم، معلوم شد ‫بهترین خبرچینیه که تا حالا داشتم.
‫این دختر انقدر بی‌شیله پیله‌ست، انقدر متواضع...
‫- که هیچ‌کس فکرشم نمی‌کنه جاسوس باشه. ‫- هیچ‌کس. یه خبرچین واقعیه.
‫پس وقتی دیدم بیزاربازار یه آگهی ‫استخدام آنلاین برای منشی گذاشته،
‫به ترزا زنگ زدم.
‫اون با مادربزرگش زندگی می‌کنه، ‫ازش مراقبت می‌کنه
‫واسه همین می‌دونستم به پول نیاز داره.
‫کارو تو انبار بیزاربازار اوکی کرد
‫و قرار بود فقط گزارش بده ‫که بک اون تو داره چه غلطی می‌کنه.
‫ولی؟
‫حدود یه هفته پیش، غیب شد.
‫نه ازش خبر دارم، ‫نه مادربزرگش می‌دونه کجاست.
‫به بیزاربازار زنگ زده، ولی اونا گفتن ‫اون اصلاً سر کار نرفته،
‫واسه همین اون پیرزن مطمئن شده ‫نوه‌اش دوباره زده به سیم آخر.
‫ولی فکر می‌کنی قضیه فراتر از این حرفاس.
‫من معتادا رو می‌شناسم. ‫ترزا دیگه کنار گذاشته بود.
‫مسیر زندگیشو عوض کرده بود.
‫به نظرم حین فضولی کردن تو کارای بک ‫مچشو گرفتن
‫و یه اتفاقی براش افتاده.
‫باید بفهمم چی شده، ولی هیچ قاضی‌ای ‫به خاطر غیبت یه معتاد سابق از سر کار
‫برای تفتیش خونه یه تاجر محلی سرشناس
‫حکم جلب صادر نمی‌کنه.
‫اون ۲۰ سالشه، ‫ولی هنوز یه بچه حساب میشه.
‫ببین. اون از این ‫گوشواره حلقه‌ای بزرگا می‌ندازه
‫مثل دخترِ برادرم و دوستاش.
‫چرا اینو داری بهم نشون میدی؟
‫چون وقتی من تو رو می‌ذارم تو عملیات بک ‫که پیداش کنی
‫باید قیافه‌شو بشناسی.
‫متاسفم که باید بهت بگم ‫اگه ترزا رو یه نفر دزدیده باشه
‫که با خاویر کوئین ارتباط داشته باشه، ‫احتمالاً دیگه خیلی دیره.
‫چرا یه همچین چیزی به من میگی؟
‫چون تو زیادی باهوشی که بهت دروغ بگم.
‫زود می‌فهمی.
‫انقدر بده؟
‫اون بدترین آدمیه که تو عمرم شناختم.
‫خب، این خودش دلیل محکم‌تریه ‫که توام هم همکاری کنی.
‫باید کوئین رو پیدا کنی.
‫همزمان باهاش، ‫می‌تونی به من کمک کنی ترزا رو پیدا کنم.
‫می‌دونی، من فقط یه دختر خوشگل نیستم. ‫یه نقشه دارم.
‫پسر زکری بک، ریچارد.
‫پنج سال پیش، دزدیده شد.
‫می‌دونی این روزا چقدر آدم ‫تو آمریکا دزدیده می‌شن؟
‫شاید یه جنگ قدرت باشه. ‫قاچاقچیای مواد مخدر رقیب.
‫مخصوصاً که آدم‌رباها ‫گوش بچه‌رو بریدن
‫و پستش کردن برای بک که ‫اتفاقاً به پلیس هم خبر نداد.
‫پس از کجا می‌دونی؟
‫خب، وقتی با یه گوش تو محوطه دانشگاه راه بری، ‫بچه‌ها سؤال می‌پرسن.
‫ریچارد هم به چند تاشون جواب داد، ‫و یکی از همکلاسی‌هاش هم
‫به ازای اینکه ما یه سری اتهام جزئی مواد مخدر رو ‫ازش برداریم، دهن لقی کرد.
‫پس بچه بک روزای سختی رو گذرونده. ‫این چه ربطی به نقشه شما داره؟
‫تو باید بری قاطی بک بشی
‫اونم با نجات دادن پسرش ‫از دزدیده شدن دوباره.
‫- خبرچین مخفی؟ ‫- آره، مشکلش چیه؟
‫خبرچین آخریت غیب شد.
‫یادته قبلاً بهت چی ‫در مورد روانی بودنت بهت گفتم؟
‫الان داری همون کارو می‌کنی.
‫خیلی خب، پس ما یه ماشین ‫از پارکینگ توقیفی اداره مبارزه با مواد مخدر می‌گیریم،
‫می‌کوبیم به ماشین بادیگارد، ‫یه جوری که دیگه نتونه تکون بخوره.
‫هنوز باید ترتیب یارو رو بدیم.
‫اونم اصلاً دست کم‌گرفتنی نیست.
‫سابقه قطوری داره: ‫حملهٔ مسلحانه، سرقت مسلحانه.
‫خوب بلده چطور از اسلحه‌اش استفاده کنه.
‫عالیه. چطور نمی‌ذاریم بهمون شلیک کنه؟
‫چون نمی‌تونیم همینطوری بکشیمش.
‫هی، ایناهاش. بده به من.
‫- این دیگه چه کوفتیه؟ گفتم از دانکین دونات. ‫- دونات که دوناته.
‫دهن کثیفتو ببند.
‫خیلی خب، اصلاً همه‌شونو خودم می‌خورم.
‫نگفتم که نمی‌خوامشون.
‫- لیپیتور امروزتو خوردی؟ ‫- هنوز منتظر شارژ مجددشم.
‫بذار بگیم ضربه برخورد ‫بادیگارد رو گیج می‌کنه.
‫معنیش این نیست که نمی‌تونه چند تا شلیک کنه.
‫حق با دافیه. یه چیز بیشتر نیاز داریم.
‫تو کویت، وقتی می‌خواستیم یه هدف رو ‫برای بازجویی زنده نگه داریم
‫از نارنجک‌های صوتی استفاده می‌کردیم.
‫بادیگارد جراحت جدی برنمی‌داره، ‫ولی تو شرایطی نخواهد بود که بتونه مقابله کنه.
‫شیشه‌ها رو خرد می‌کنه، ‫دروغ‌مون رو خوب به ریچارد می‌فروشه.
‫و یه فرصت شغلی ایجاد می‌کنه. ‫بک به یه بادیگارد جدید نیاز پیدا می‌کنه.
‫خب، ببخشید. من گیج شدم.
‫- جای تعجب داره. ‫- اگه بادیگارد واقعاً نمُرده باشه،
‫می‌تونه بره به بک بگه ‫چه اتفاقی افتاده.
‫خب چطور این موضوع رو حل کنیم؟
‫به طور نامحدود نگهش می‌داریم.
‫بدون اینکه حتی حق یه زنگ تلفن داشته باشه.
‫مطمئنم قانون اساسی ‫میگه شما نمی‌تونین این کارو بکنین.
‫شما اداره مبارزه با مواد مخدرین.
‫یه کم مواد مخدر از بخش امانات بردارین، ‫تو ماشینش جاساز کنین،
‫بگین از یه قاچاقچی آمریکای مرکزی ‫داشته می‌خریده،
‫بعد قضیه تبدیل میشه به یه ‫پرونده تروریسم مواد مخدر.
‫می‌تونین تا هر وقت که بخواین
‫بدون اتهام رسمی و حق داشتن وکیل ‫نگهش دارین.
‫- قانون اجازه این کارو میده؟ ‫- یه جورایی یه بخش خاکستریه.
‫سوراخ کون موش بخش خاکستریه. ‫این قانونی نیست.
‫ولی فکر نمی‌کنم چاره دیگه‌ای داشته باشیم.
‫و تا وقتی که گرفتیمش، ‫می‌تونیم ازش بازجویی کنیم. فکر خوبیه.
‫فقط خوشگل نیستم.
‫خب، از دست بادیگاردمون خلاص شدیم.
‫کی قراره نقش آدم‌ربا رو بازی کنه؟
‫من این کارو می‌کنم.
‫نه. این یکی از محدوده امن تو خارجه، خوشگله.
‫ماشین داغون کردن هست، ‫شیشه پروندن هست.
‫ویلی، می‌تونی یکی رو ‫که داره حقوق بازنشستگی می‌گیره رو اوکی کنی؟
‫نه. نه. عمراً.
‫ببخشید؟
‫من بودم که حکم جلب رو گند زدم.
‫من بودم که نقشه نقشه‌بردار رو ‫اشتباه خوندم، ما رو تو زمین شخصی انداختم.
‫من درستش می‌کنم.
‫مغز نداری، ولی تخم داری. ‫خیلی خب، تو آدم‌ربای مایی.
‫خیلی خب. تو یه حرکتی رو ریچارد می‌زنی. ‫حالا من چطور جلوتو بگیرم؟
‫اون ردیف جلو می‌شینه، ‫و دعواهای الکی، الکی به نظر می‌رسه.
‫بهش شلیک می‌کنیم.
‫جدی میگی؟
‫تو یه آشغال تموم عیاری.
‫مطمئنی این کار امنه؟
‫بچه رفیقم تو فیلمای مستقلی که می‌سازه ‫همش از اینا استفاده می‌کنه.
‫- بچه رفیقت. ‫- جنسش درجه یکه.
‫خیلی خب، تکون نخور.
‫خب، انگشتتو بگیر سمت بچه، بگو بنگ.
‫نه.
‫محض رضای خدا. بنگ.
‫خیلی عالیه، مگه نه؟
‫من می‌تونم یه گوشه کمین کنم و چاشنی‌ها رو فعال کنم.
‫لعنتی، ویلی! یه هشداری بده خب!
‫می‌خوای سکته‌اش بدی؟ بده من.
‫یا خدا! ش... ‫بی‌خیال بچه‌ها، اصلاً خنده‌دار نیست.
‫به نظر من که خنده‌داره. بچه‌ها؟
‫منم همینطور.
‫یه جورایی خنده‌داره.
‫بعد از انفجار نارنجک جعلی ‫و یه تیراندازی،
‫ریچارد به این راحتیا با من نمیاد.
‫- داری فرض می‌کنی... ‫- نه.
‫تو یه تحقیق، فرضیات کشنده‌ان.
‫دارم یه پیش‌بینی منطقی می‌کنم ‫که اون پسره‌ی دانشگاهی
‫که داشت برای دومین بار ‫تو زندگیش دزدیده می‌شد،
‫از ترس زهره‌ترک میشه ‫و می‌خواد کسی که نجاتش داده
‫برسونتش پیش پلیس.
‫اگه روی این قضیه پافشاری کنه، ‫همه‌ی اینا وقت تلف کردنه.
‫بیراه نمیگه، ویلی.
‫قبول نکن. تو رانندگی می‌کنی، ‫فقط برسونش خونه.
‫این مشکوکه. دارم سعی می‌کنم ‫تو عملیات باباش نفوذ کنم.
‫باید تا جایی که می‌تونیم شک و شبهه رو کم کنیم.
‫خب چیکار کنیم؟
‫باید گزینه رفتن پیش پلیس رو ‫کلا از روی میز برداریم.
‫چطوری؟
‫یه پلیس رو می‌کشم.
‫تو این ساعت روز، خیابونا باید اکثراً خالی باشن.
‫باید به الیوت یه یوزی بدیم.
‫رگبار یه مسلسل، هر کی نزدیک باشه رو فراری میده.
‫یه ون باری برام پیدا کنین.
‫برای پوشش، پشتش شیرجه می‌زنم، ‫الیوت هم می‌تونه یه تیراندازی راه بندازه
‫یه نمایش متقاعد کننده اجرا می‌کنه.
‫می‌دونی که فقط تیر مشقی جواب نمیده.
‫داشتم فکر می‌کردم کی اول اینو میگه.
‫چند تا تیر جنگی هم قاطیش می‌کنم.
‫قبل از اینکه برسم خونه‌ی بک، پوکه‌ها رو میندازم دور
‫تا متوجه تفاوتش نشن.
‫اینجوری می‌تونم دو تا گلوله بزنم ‫تو رادیاتور ماشین آدم‌رباها،
‫و می‌تونم لاستیک‌ها رو هم
‫قبل از اینکه الیوت و ویلانووا رو ‫با تیر مشقی بکشم، بترکونم.
‫از این نقشه خوشم میاد.
‫من از این نقشه خوشم نمیاد. ‫استفاده از تیر جنگی دیوونگیه.
‫اگه یادت بره چند تا تیر شلیک کردی چی؟
‫ممکنه وقتی اسلحه رو به سمت من یا الیوت می‌گیری
‫یه تیر واقعی تو خشاب مونده باشه.
‫به این فکر کردی، نابغه؟
‫آره، کردم.
‫- اسلحه‌ای که خواسته بودم رو برام گرفتی؟ ‫- بیا.
‫خب که چی؟
‫چاقوی جیبی داری؟
‫الان همیشه می‌دونم ‫تیرهای مشقی از کجا شروع می‌شن.
‫بهترین چیزی که توقیفی‌ها داشتن.
‫مینی‌ون رو کنار سطل آشغال می‌ذاریم.
‫آویز لباس هم بالای آشغالا می‌ذارم.
‫درش قفل نیست. فقط وانمود کن داری بازش می‌کنی.
‫چی شده؟
‫نمی‌دونم چطور ماشین رو هات وایر کنم.
‫شیلد رو از روی ستون فرمان باز و ‫سیم‌ها رو از قبل آماده می‌کنیم.
‫اگه سیم‌ها رو به هم بزنی، فوراً آدم بده می‌شی.
‫منم داشتم به نقشه خیابون فکر می‌کردم.
‫بهترین نقطه دیدت، قبل از اینکه همه چیز شروع بشه،
‫از داخل فروشگاه وینیل هست.
‫ولی باید یه دلیلی داشته باشی که اونجا بمونی.
‫و؟
‫من دارمت.
‫با اینا باید چی کار کنم؟
‫فروشگاه وینیل دیسک‌های قدیمی می‌خره.
‫فقط وانمود کن که می‌خواهی کلکسیون منو بفروشی.
‫فایده نداره.
‫چرا؟
‫چون هیچ‌کس باور نمی‌کنه کسی بتونه ‫یه سکه هم از این آشغال‌ها دربیاره.
‫گاییدمت.
‫آلبوم دیسکو اتل مرمن؟
‫امشب اردک نیست؟
‫شاید نمی‌خواد توی این نقشه باشه.
‫فکر نمی‌کنی بتونیم از پسش بر بیایم؟
‫اگه بتونیم زمان شلیک گلوله‌ها رو ‫دقیق تنظیم کنیم،
‫و اگه واقعاً کسی تیر نخوره،
‫و اگه تو بتونی اون محافظ شخصیو ‫به اندازه کافی زمین‌گیر کنی،
‫فقط دو تا مشکل احتمالی می‌بینم.
‫- خب، بگو چیه. ‫- پلیس.
‫درگیری خیلی زود تموم میشه، ولی ‫مطمئناً بعدش سروکلشون پیدا می‌شه.
‫اون‌وقت من اونجام که بهشون بگم ‫یه معامله‌ی مواد بوده که بهم خورده،
‫یه پرونده‌ی فعال از طرف مبارزه با مواد مخدر ‫و حوزه‌ی قضایی ماست.
‫نگهبانی دانشگاه چی؟
‫این نگهبان‌های الکی بعضی وقتا ‫دوست دارن قهرمان‌بازی دربیارن.
‫واحد کوچیکیه، گشت‌زنی منظم ندارن.
‫یعنی، اگه اتفاقی سر راهت سبز شدن،
‫باید از شرشون خلاص شی.
‫بدون اینکه آسیبی برسونی.
‫مشکل دوم چیه؟
‫ارتباط.
‫چطوری با هم در ارتباط باشیم؟
‫فکر کنم سایزش درست باشه.
‫می‌دونی درباره‌ی مردایی که پای بزرگ دارن چی می‌گن؟
‫تو پاشنه‌ی چکمه‌شون جای بیشتری ‫برای قایم کردن یه گوشی مخفی دارن.
‫مدل دولتی، وصل به ماهواره،
‫تقریباً غیر قابل ردیابی.
‫باتریش ۱۴ روز دووم میاره.
‫اگه به من نیاز داشتی، ‫یه زنگ باهات فاصله دارم.
‫وارد شدی؟ ‫یعنی استخدامت کرد؟
‫آره. مصاحبه‌ی کاری جالبی بود.
‫مجبورم کرد رولت روسی بازی کنم.
‫احتمالاً فکر می‌کرد ‫اینجوری نمایشی‌تره.
‫لعنتی. انجامش دادی؟
‫من از اسلحه‌ی خودم استفاده کردم.
‫یادته یه خونه رو علامت زده بودم؟
‫گلوله رو گذاشتم تو همون خونه، ‫حتی با اینکه خشاب بسته بود،
‫همیشه می‌دونستم کجاست.
‫اگه خونه‌ای که گلوله توش بود، ‫می‌اومد بالا چی؟
‫به یارو مسلح پشتم شلیک ‫و سعی می‌کردم بجنگم و فرار کنم.
‫خبری از کوئین نیست؟ ‫هنوز نه.
‫حال محافظ شخصیش چطوره؟
‫تو اتاق بغلیه.
‫یه کم سر و مر و گنده‌ش کردیم، ‫چند باری هم رفتیم سراغش،
‫ولی هیچی نمیگه.
‫می‌گه بیشتر وقتشو با ریچارد می‌گذرونه
‫و اصلاً نمی‌دونه ما چی می‌گیم. ‫باورش می‌کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫خب، شاید یه سرنخ از دختره پیدا کرده باشم.
‫رئیس حراست بک یه ظرف غذا برد بیرون.
‫ممکنه برده باشه به اسطبل
‫که فکر کنم یه زیرزمین مخفی اونجا هست.
‫صبر می‌کنم همه بخوابن.
‫ساعت ۳ صبح، یه سر بهش می‌زنم.
‫به من خبر بده.
جهت اطلاع از جدیدترین فیلم و سریال ها :وای موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @YMoviz
‫- ریچر. ‫- من تو زیرزمینم.
‫ترزا اونجاست؟
‫نه.
‫ولی اینجا بوده.
ارائه شده در وبسایت وای موویز YMoviz.Com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور