ارائه شده در وبسایت وای موویز ymoviz.com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور
‫- فندک داری؟ ‫- نه.
‫تو سیگار نمی‌کشی.
‫ترک کردم.
‫لعنتی.
‫لعنتی، مطمئن بودم.
‫خب، بیخیالش.
:فیلمی از [ اِستفان دِموستیه ]
‫- سلام. ‫- سلام رئیس.
‫- کلاه گپ سرش بود. ‫- سلام.
‫سلام جناب کمیسر.
‫- چی گفت؟ ‫- من تکون نخوردم،
‫نمی‌دونستم باید چیکار کنم.
‫یه لحظه گفت: ‫"چیزی نیست، واسه یه فیلمه!"
‫- مطمئنید؟ ‫- صد در صد.
‫خیلی آروم بود.
‫تعجب کرده بودم، ‫تازه به دو نفر شلیک کرده بود.
‫همینجوری گفت: ‫"این واسه یه فیلمه."
[ بُورگو ]
‫- اینجا بند ۲ هست.
‫- بچه‌ها، سلام. ‫- سلام.
‫این نگهبان جدیده، جای اتین اومده.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- اسمش چیه؟ ‫- نگهبان.
‫- زیاد گرم نیست. ‫- خوشگله ولی اسم نداره.
‫- سینی‌هاتون رو بردارید.
‫دو طرف، سلول هست.
‫- آره. ‫- می‌تونی یه نگاهی بندازی.
‫- برو. ‫- سلام آقایون.
‫- سلام. ‫- معمولاً ۴ تا ۶ نفرن.
‫- آره. ‫- بعدش خودشون ترتیبش رو انجام میدن.
‫وکیل‌بندها تنهان با منظره رو به دریا.
‫- منظره دریا؟ ‫- آره.
‫- نوش جان. ‫- ممنون.
‫- اون جوونه کجاست؟ ‫- مائستراچه؟ ملاقاته.
‫- تا کی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫اینجا سالن ورزشه.
‫- باشه، سلام. ‫- سلام.
‫و اینجا، آشپزخونه،
‫محل زندگی اجتماعی.
‫بچه‌ها، نوش جان، خوبید؟
‫نوش جان.
‫- این نگهبان جدیده. ‫- خوشبختیم.
‫- ایده «رژیمِ باز» اینه که،
‫سلول‌ها از ۷ صبح تا ۷ شب بازن.
‫موقع تعویض شیفت ظهر ‫۳۰ دقیقه می‌بندیمشون.
‫خانم نگهبان!
‫هی!
‫- هی. ‫- هی، پیتری! خوبی؟
‫- خوبم. ‫- لاغر کردی،
‫- به نظر سرحال میای. ‫- به خاطر آب و هوای وطنه.
‫- همدیگه رو می‌شناسید؟ ‫- از فلوری قبل انتقالش.
‫مگه شرایط آزادی مشروط نداشتی؟
‫باید از قاضی بپرسی، دیگه چیزی نمونده.
‫امیدوارم.
‫- تو کُرس چیکار می‌کنی؟ ‫- منم در سفرم.
‫واحد ملاقات، به گوشم.
‫- تازه حقوق جزیره‌ای هم میدن. ‫- تو زرنگی.
‫باهام خودمونی حرف میزنی؟
‫اشکال نداره. می‌تونی راحت باشی، ‫دیگه تو فرانسه نیستیم.
‫- یه جورایی هستیم. ‫- بیخیال. اینجا...
‫...می‌تونی ساویو صدام کنی.
‫به اندازه کافی واکس خورده. ‫برو غذا بخور.
‫آره، میرم غذا بخورم.
‫- نوش جان. ‫- مرسی.
‫- نگهبان.
‫مائستراچه کجاست؟
‫- سلام. ‫- ما که قبلاً سلام کردیم.
‫تو واحد ملاقاته. ‫همه‌تون می‌خواید بپرسید؟
‫پس روسی چجوری بدون ‫تست‌کننده‌ش، غذا می‌خوره؟
‫- کدوم تست‌کننده؟ ‫- مائستراچه.
‫روسی چیکار کنه؟
‫فکر کرده لویی چهاردهمه؟
‫- چی، لویی چهاردهم؟ ‫- ولش کن.
‫مارکتی، داستان درست نکن
‫بهت گفتیم، ملاقاته، الان میاد.
‫- سرد میشه. ‫- اگه سرد شد، گرمش می‌کنی.
‫طبیعیه که تست‌کننده غذا داشته باشه؟
‫روسی کلاً پارانوئیدیه.
‫تنها کسیه که در سلولش رو بسته نگه می‌داره.
‫حتی تو شرایطی که اونجا ‫تنها جاییه که توش در امانه.
‫مثلا تعهد صلح شجاعانه داره، ‫ولی بازم یه تست‌کننده غذا داره.
‫صلح شجاعانه چیه؟
‫مثل یه پیمان عدم خشونته.
‫نانوشته‌ست، ولی چند ساله که پابرجاست.
‫- اینجا دسته‌بندی ندارن؟ ‫- چرا، معلومه که دارن.
‫همه کم و بیش ‫به یه دسته وابسته‌ن.
‫ولی موقع حبس، ‫بدون خشونت با هم زندگی می‌کنن.
‫پیتری چی؟
‫ساویو زیر دست اسکانیلیاست.
‫می‌بینی، با هم میپلکن.
‫جناب کمیسر.
‫الان میاد اینجا.
‫- اون روسیه. ‫- آره.
‫ تنهایی سفر کرده.
‫مارکتی بعداً میاد پیشش،
‫اومده دنبالش.
‫می‌بینید؟ داره سلام می‌کنه.
‫- راحت میشه شناختش. ‫- چمدونش چی؟
‫- چیزی نیست، ‫1500 یورو پول نقد،
‫یه کیف وسایل بهداشتی و چندتا لباس.
‫اون کیه؟
‫یه خانومه، اتفاقی همدیگه رو دیدن.
‫- فوری میره. ‫- آره.
‫بعدش؟
‫بعدش...
‫بوم، بوم.
‫و میره.
‫اینجا دیگه اسلحه نداره.
‫باید گذاشته باشه تو کیفش، نگاه کنید.
‫قبلاً زحمت دویدن به خودشون می‌دادن.
‫بچه‌ها از این سلول به اون سلول میرن، عادیه.
‫دفتر شبیه کافه شده، ‫از بس ریلکسن.
‫- بهش میگن "کلاب مد". ‫- زندانی‌ها چجورین؟
‫معمولی، ولی همه سفیدن. ‫همه کُرسی‌ها رو جمع کردن یه جا.
‫- سیاه و عرب نیست؟ ‫- تو بند 2 که نه.
‫بعد فلوری برام عجیب بود.
‫- تو چیکار کردی؟ ‫- کارتن‌ها رو خالی کردم.
‫چوب خریدم ‫که یه مبل درست کنم.
‫- دوچرخه‌مو بده. ‫- اینس، دوچرخه رو بده.
‫- بدش. ‫- بیا بگیرش.
‫- اینس.
‫دارم مشغول میشم.
‫منتظر جواب ‫از CFA هستم، .نمی‌تونم ‫بیخیال چک کردن ایمیل‌هام بشم
‫فایده نداره.
‫دلم می‌خواد ‫رقص بارون برم، ولی...
‫- بدش به من. ‫- نه.
‫اینس، چی گفتم؟
‫- می‌خوام دوچرخه سواری کنم. ‫- نه.
‫بسه، دوچرخه‌شو بده بهش.
‫این دوچرخه مال تو نیست. ‫بدش بهش، زود باش.
‫دیگه بسه، تمومش کن، ‫ولش کن. برو جلو.
‫- برات یکی می‌خریم. ‫- من یکی می‌خوام
‫- همین الان. ‫- اینجوری چیزی از کسی نمیخوان.
‫چرت و پرت نگو.
‫- هو هو هو!
‫- این سگه چی می‌خواد؟ ‫- ببخشید.
‫- باید کنترلش کنی. ‫- بد نیست.
‫- این چه سگیه؟
‫- فقط می‌خواد بازی کنه. ‫- این مسئله نیست.
‫- دخترت نباید دوچرخه اونو بدزده. ‫- آروم باش، پسرعمو.
‫- من پسرعموت نیستم. ‫- نه پسرعمو نه برادر.
‫دوچرخه رو ندزدیده.
‫داشت باهاش می‌رفت. ‫اگه دزدی نیست، پس چیه؟
‫فقط 5 سالشه، نمی‌دونه ‫داره چیکار می‌کنه. آروم باش.
‫اتفاقاً آرومم.
‫عزیزم، من بهش میگم ‫تو زندگی چیکار کنه.
‫- می‌خوای زندگیتو تعریف کنی؟ ‫- خفه شو.
‫- تو خفه شو. ‫- آروم حرف بزن.
‫آروم حرف بزن.
‫کهینا، وایسا. ‫- برید خونه‌تون.
‫خوبه.
‫- کار دیگه‌ای ندارن؟ ‫- تو خفه شو.
‫تو هم همینطور.
‫کهینا!
‫خفه میشی؟ کَرِمون کردی
‫کهینا! کجایی؟
‫- بیدارت کردم؟ ‫- هوا خیلی گرمه نمیشه خوابید.
‫- داشتی چیکار می‌کردی؟ ‫- هیچی.
‫بی‌خیالش.
‫ کجا بود؟
‫ جلوی در.
‫ باید بریم شکایت کنیم.
‫واسه تحریکه.
‫ نمی‌تونن اینجوری با ما رفتار کنن.
‫- درست میشه، تازه اومدیم. ‫- دقیقاً، باید یه کاری کنیم.
‫شورشو در آوردن. اگه کاری نکنیم، ‫هیچوقت تموم نمیشه.
‫ما نمیریم کلانتری ننه من غریبم در بیاریم.
‫مدرکی نیست، میگن کاری نمی‌تونن بکنن.
‫ کهینا برگشته؟
‫ الان میام عزیزم.
‫- بیا. ‫- نمی‌تونم بخوابم.
‫- من میرم. ‫- می‌بینمت.
‫اگه تکرار بشه، آخر و عاقبت خوشی نداره.
‫- چی؟ ‫- همین کارهای فاشیستیتون.
‫ما با چهار تا موز دم در ‫گذاشتن از اینجا نمیریم.
‫- فهمیدی؟ ‫- کدوم موز؟
‫ می‌دونی از چی حرف می‌زنم، انکار نکن.
‫- گمشو. ‫- مرد باید پای کارش وایسه.
‫ خوب گوش کن.
‫من پای کارم وایمیستم. اگه ‫مشکلی باشه، رو در رو میگم.
‫- بچه‌ت... ‫- چی؟
‫ این بی‌تربیتت ‫که فکر می‌کنه همه چی مال خودشه.
‫نمی‌خوام دیگه تکرار شه. ‫اوکی؟
‫ضمناً، دیگه نیا اینجوری ‫در خونه من تهمت بزنی.
‫گمشو برو. ‫مگه دادستانی؟ برو.
‫- آره همینه. ‫- آره، همینه.
‫شانس آوردی که من دستم رو زن بلند نمیشه.
‫ این نزدیک پارکینگه، کنار ترمینال فرودگاه.
‫- داره چیکار می‌کنه؟ ‫- داره خودشو گرم میکنه.
‫یه کم طول می‌کشه.
‫ صورتشو دیدین؟
‫ نه راستش، نه.
‫خب، اینجا بود.
‫بعداً دوباره می‌بینمش، ‫بازم تنهاست.
‫این قبل از تیراندازیه، ساعت 15:56.
‫بفرما.
‫یعنی این می‌تونه یه تصویر خوب واسه چهره‌نگاری بده.
‫ روی صندلی‌ها آزمایش DNA انجام دادیم.
‫- چیز به درد بخوری پیدا نشد؟ ‫- هیچی.
‫یه گزارش آماده کنید، ‫بفرستم واسه افسر تحقیق.
‫ بازم دنبال شناسایی قاتل بگردم؟
‫اگه سرگرمت می‌کنه، ولی ‫چیزی پیدا نمی‌کنی، مهم هم نیست.
‫این یه تسویه حساب بین باندهای کُرسی هست.
‫بذار همدیگه رو بکشن، ‫واسه کسی آب نداره واسه ما نون داره.
‫- سلام آقایون. ‫- سلام.
‫ آندریا.
‫ قبل از اینکه مثل یه وحشی بپری وسط، فکر کن.
‫ سلام. ‫آندریا رو ندیدین؟
‫- اون پشته، یه نگاه بنداز. ‫- مرسی.
‫آندریا.
‫- قرار ملاقات با قاضی اجرای احکام دارین. ‫- آره، الان میام.
‫وضعیت آشپزخونه رو دیدین؟
‫- سوسک میاد اینجا. ‫- سوسک‌ها تو بند 4 هستن.
‫ اگه جای شما بودم نمی‌خندیدم. اینجا غیربهداشتیه.
‫ غیربهداشتی.
‫میای یا قرار قاضی رو کنسل کنم؟
‫- اثر خوبی هم داره. ‫- دارم میام.
‫ می‌تونی تمیزش کنی.
‫- ببخشید؟ ‫- اگه فکر می‌کنی کثیفه.
‫- من خدمتکار نیستم. ‫- پس چی هستی؟
‫ نگهبانم. مثل هم‌بندی‌هات با من حرف نزن.
‫ بیا بازی کنیم.
‫ برو آندریا رو ببر، ‫سرت گرم میشه.
‫اسمت چیه؟
‫- یا عذرخواهی می‌کنی، یا گزارش می‌نویسم. ‫- چرا بازی در میاری؟
‫- اینجا پاریس نیستا. ‫- اسمم اورسوئه، خب که چی؟
‫ تمیزش کنین.
‫ موضوع چیه؟
‫- می‌خواد ما اینجا رو تمیز کنیم. ‫- من چیزی نخواستم.
‫ولی اگه نمی‌تونین خودتون رو ‫مدیریت کنین، آشپزخونه رو می‌بندیم.
‫داری تهدیدمون می‌کنی؟
‫ نه، گوشی رو دادم دستتون.
‫- یکشنبه‌ها تمیز می‌کنیم. ‫- نمی‌بینین چقدر کثیفه؟
‫از تو تمیزتریم، مطمئن باش.
‫ببخشیدا، ولی آشپزخونه با این وضعیت، ‫یعنی کثافت.
‫برین عقب.
‫ بچه‌ها، حق با اونه. ‫می‌تونیم تمیز کنیم، خیلی کثیفه.
‫- کی می‌خواد تمیز کنه؟ ‫- من حاضرم انجامش بدم.
‫اگه همه کمک کنن، ‫5 دقیقه‌ای تموم میشه.
‫ آره، برو بریم.
‫آندریاست.
‫ تمیز شد. تموم شد رفت.
‫ چه بهتر.
‫ یه کم زیادی شلوغش کردن، ‫ولی دیگه تکرار نمیشه.
‫- جدی؟ ‫- آره، براشون توضیح دادم.
‫- تموم شد. ‫- چی رو توضیح دادی؟
‫یه توضیحی دادم دیگه.
‫اینجا زندان فلوری نیست. ‫می‌تونی با زندانی‌ها حرف بزنی.
‫ هوم هوم. دیدم.
‫ خانم نگهبان، خوبی؟
‫ آره، خوبم.
‫ سالین چطوره؟
‫- از کجا می‌دونی من اونجا زندگی می‌کنم؟ ‫- اینجا همه چی معلوم میشه.
‫ خوبه.
‫ مطمئنی؟
‫ آره، خوبه.
‫بچه‌ها عاشقشن.
‫ هوم.
‫می‌دونی که کور نیستم.
‫می‌بینم که یه مشکلی هست.
‫چی شده؟
‫می‌تونی بهم بگی.
‫در مورد شوهرم، جبرئیل، ‫شرایط یه کم پیچیده‌ است.
‫- باهات بد رفتار می‌کنه؟ ‫- اصلاً.
‫ پس چی؟
‫موضوع همسایه‌هاست ‫که خیلی خوشایند نیست.
‫آه، آره. مشکل سالین همینه.
‫ تا وقتی جا بیفتیم زمان می‌بره.
‫- هوم. ‫- طبیعیه.
‫ برو. نگران نباش.
‫فعلاً.
‫- الو؟ ‫- الو، ملیسا. بهم زنگ زدی؟
‫ آره، معلومه کجایی؟
‫ پیش پلیس بودم، ‫گفتن روی اون داستانِ موزها بررسی می‌کنن
‫فکرشو بکن!
‫ معلوم بود، انتظار چی داشتی؟
‫بهت گفتم می‌تونیم بدون اونا حلش کنیم.
‫ خجالت آوره.
‫ کجایی الان؟ باید بری دنبال بچه‌ها.
‫- جدی؟ ‫- آره دیگه. حواست کجاست؟
‫- من؟ ‫- آره تو، نه پاپ!
‫- اگه نمی‌تونی بری بهم خبر بده. ‫- من فرودگاهم.
‫ اونجا چه غلطی می‌کنی؟
‫بچه‌ها دارن بازی می‌کنن.
‫خب بچه‌ها، از جاتون تکون نخورید، الان میام.
‫آدام، روت حساب کردما.
‫ باشه.
‫ مراقب خواهرت باش ‫در رو برای هیچکس باز نکنید.
‫- خوبه دیگه. ‫- باشه.
‫- بریم دیگه. ‫- شب بخیر.
‫ یواش.
‫ اشکال نداره، با منه.
‫- می‌شناسیدش؟ ‫- شوهرمه.
‫ بهش بگید نباید تو اماکن عمومی
‫- مست باشه. ‫- من می‌برمش.
‫نمیذارن برم انبار.
‫ باید تو بازداشتگاه باشه تا هوشیار شه.
‫- پاشو بریم. ‫- بیا.
‫ واقعاً که، جلوی زنت ‫خودتو به این حال و روز انداختی.
‫ بسه دیگه، نظراتتون رو نگه دارید برای خودتون.
‫من که درباره زن شما حرف نمی‌زنم.
‫ محض اطلاعتون، من زن ندارم.
‫- خدا به طرف رحم کرده. ‫- چه خوب که اینجایی.
‫از کارتون قدردانی می‌کنم.
‫- باهام دست بدید. ‫- راه بیفت بریم.
‫- بچه‌ها تو ماشینن. ‫- شما واقعاً شجاعید.
‫ خروجی از این طرفه.
‫- هدفونم. ‫- دست نزن.
‫- بس کن! ‫- شب خوش.
‫- من آدم غریزی‌ام. ‫- چی میگی؟ فاز برندار.
‫به خدا قسم میندازمت کنار جاده.
‫نخند، باید با ماشین کسی دیگه برگردی.
‫- کهینا رو پیدا کردی؟ ‫- بسه دیگه.
‫بس کنید با این سگه، الان وقتش نیست.
‫نمی‌فهمم. اومدیم برای یه شروع تازه
‫به محض رسیدن، آقا می‌خواد برگرده.
‫مثل ولگردها پیدات کردم.
‫صد کیلو وزنته، مشروب هم که می‌خوری از پا درمیای.
‫خودت خواستی یه سال برای دورۀ نجاری بری،
‫کسی مجبورت نکرد.
‫ قبولم نکردن.
‫ یعنی چی قبولت نکردن؟
‫ تو مرکز آموزش.
‫زنگ زدم بهشون چون خبری ازشون نبود.
‫ چرا بهم نگفتی؟
‫ الان دارم بهت میگم.
‫- چرا از اول نگفتی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫چون اعصابمو خرد می‌کنه.
‫ برات متأسفم.
‫ولی این دلیل نمیشه ‫هر کاری دلت خواست بکنی.
‫یه راهی پیدا می‌کنیم، نگران نباش.
‫آخر دنیا که نیست.
‫ شب بخیر.
‫ببخشید مزاحم شدم. ‫سگتون رو پیدا کردید؟
‫ بله، چطور؟
‫ نمی‌خوایم فضولی کنیم، ‫ولی یکی می‌خواد باهاتون حرف بزنه.
‫[صحبت به زبان کُرسی]
‫ ما با سوءتفاهم شروع کردیم، ‫یه اشتباهی پیش اومد.
‫نفهمی کرده.
‫ من دردسر نمی‌خوام، ‫سوتفاهم پیش اومده.
‫ نمی‌فهمه.
‫آخرین باره که بهت میگم.
‫ از شما و شوهرتون عذرخواهی می‌کنم.
‫ حالا تو چشماش نگاه کن.
‫ عذر می‌خوام.
‫- تموم شد؟ ‫- آره.
‫ می‌تونیم از نو شروع کنیم،
‫اگه به من نیاز داشتید، ‫من همین روبرو هستم.
‫ بسه، زیادی حرف می‌زنی! ‫سرت تو کار خودت باشه.
‫بیشتر مزاحمتون نمیشیم. ‫شب خوش.
‫- ولش کنید. ‫- فقط داریم می‌بریمش خونه‌ش.
‫ اون همونه، اونجا.
‫پژو پارتنر خاکستری، می‌بینید؟
‫- خاکستری، شما میگید. ‫- آره.
‫پلاکش با...
‫A I
‫ A J.
‫ یا A J شروع میشه.
‫من ورودی پارکینگ رو دارم، ‫از اونجا می‌گیریمش.
‫- اینه، اینجا؟ ‫- نه.
‫- آه ‫- اونجا.
‫ به هر حال، یا ماشین دزدیه ‫یا پلاک جعلی داره.
‫ پیداش می‌کنیم.
‫ وقتی چیزی پیدا کردی
‫- بهم زنگ بزن. ‫- باشه.
‫ دارید چیکار می‌کنید؟
‫ آچار آلن کم داریم.
‫- خب؟ ‫- برو کارگاه ببین دارن.
‫ سلام.
‫- سازگاریت با شرایط خوب پیش میره؟ ‫- خوبه.
‫یه زندانی، اسکانیلیا، ‫داره تو سلولش کولر نصب می‌کنه.
‫- کولر؟ ‫- آره.
‫نمیدونم چطوری این وسیله رو آوردن داخل.
‫ هوا گرمه، بهشون حق میدم. ‫منم یه کولر سفارش دادم.
‫بشینید.
‫الان میفهمید که اینجا ‫چطوری کارها پیش میره،
‫همه چیز به درک مسائل بستگی داره.
‫میدونی درباره بند ۲ چی میگن؟
‫ نه.
‫ میگن زندانیا هستن که ‫نگهبانا رو کنترل میکنن.
‫حتی یه روزنامه هم اینو نوشته.
‫موافقی؟
‫ نه.
‫زندانیا مستقل هستن، ‫ولی به حرفامون گوش میدن.
‫چیزی که برام جالبه، همینه.
‫اگه روال روزانه یکم گیج کننده باشه،
‫زیاد برام مهم نیست.
‫میشه گفت این یه ویژگی محلیه.
‫ الان، اسکانیلیا میخواد
‫که من براش ابزار بیارم، چیکار کنم؟
‫- چه ابزاری؟ ‫- آچار آلن.
‫ میتونی ببری، ولی باید پسشون بدن.
‫ ممنون.
‫ دالب،
‫تا حالا، بند ۲
‫هیچ مشکلی برام درست نکرده،
‫ولی اگه چیزی هست که ‫به نظرت نیاز به بهبود داره
‫یا جای سواله، همچنان بهم بگو.
‫تو چشمای منی.
‫ برو داداش. برو!
‫- باورم نمیشه. ‫- نشونش بده.
‫ دریافت شد.
‫ بیا، نشونش بده.
‫بیا، من بهت اعتماد دارم، تو میتونی.
‫ پیتری، وقتشه، بریم.
‫دارم با پیتری میام.
‫ همسایه‌ت گوشی اومد دستش، آره؟
‫ چی گفتی؟
‫ همسایه‌ت، پیغامو گرفت یا نه؟
‫- از دیشب خبر داری؟ ‫- معلومه.
‫نباید دخالت میکردیم؟
‫- باید دخالت میکردیم یا نه؟ ‫- آره، ممنون.
‫ تشکر نکن، من اونجا نبودم.
‫اخم کردی؟
‫حسودیت شده چون من دارم میرم بیرون.
‫ ممنون.
‫خب، پس خوش بگذره.
‫چی خوش بگذره؟ من باید برم سر کار.
‫یه برنامه کاری دارم، ‫وگرنه نمیرفتم بیرون.
‫خانوم نگهبان، حالا که دارم میرم، ‫میتونم با اسم کوچیک صدات کنم؟
‫- "خانوم نگهبان" رو دوست دارم. ‫- شوخی میکنی.
‫میدونی بقیه چی صدات میکنن؟
‫ یه دری وری نژادپرستانه روم گذاشتن؟
‫بهت میگن ایبیزا.
‫به خاطر ژولین کلرک.
‫ آخ، دلم برای چرت و پرتات تنگ میشه.
‫- اگه حالم بد شد بهت زنگ میزنم. ‫- نه.
‫زنگ نمیزنی.
‫تلفن ممنوع.
‫- میدونی چطوری گیر افتادم؟ ‫- به من ربطی نداره.
‫به خاطر یه تلفن بود.
‫به آدمای اشتباهی اعتماد کردم.
‫ولی خب، جوونی کردم.
‫الان دیگه قدیمی کار میکنم.
‫کُندتره، ولی بیشتر پیش میری.
‫نگران نباش، کُرس کوچیکه.
‫اگه قرار باشه همو ببینیم، میبینیم.
‫اینجا همه چی خوب پیش میره.
‫- تو بند ۲ هیچ اتفاقی برات نمیفته. ‫- اگه تو میگی.
‫- فعلاً. ‫- موفق باشی.
‫بیا، این برگه خروج.
‫ موقع بازرسی صبح چیزی ندیدی؟
‫- چطور؟ ‫- دو تا تیکه از یه هفت تیر پیدا کردیم.
‫بیا ببین.
‫لوله تو یه جا عینکی بود.
‫نگاه کن. بدنه‌ش تو رادیو بود.
‫ این بدنه نیست، کل تفنگه.
‫- میدیم قطعات رو بررسی کنن. ‫- من بهت میگم.
‫- این یه ۱۹۱۱ـه. ‫- یه چی؟
‫ ۱۹۱۱. یه کلت ۴۵.
‫در اصل یه اسلحه نظامی بود.
‫- کار میکنه؟ ‫- آره.
‫گلنگدن خوب قفل نمیشه، ‫ولی تو اینا عادیه.
‫ ممنون از کمک ارزشمندتون.
‫دالب.
‫جا داره از تخصصت در این زمینه تشکر کنم.
‫ خیلی تیراندازی کردم.
‫- به چه عنوان؟ ‫- ورزشی.
‫- هنوز تیراندازی میکنی؟ ‫- از وقتی بچه‌دار شدم نه.
‫ میتونید برگردید، ‫دستورالعمل‌ها رو براتون میفرستیم.
‫ چیکار کنیم؟
‫ زندان رو میبریم رو حالت بسته،
‫چاره دیگه‌ای نداریم.
‫ ماشینی که قاتل استفاده کرده رو پیدا کردیم،
‫ماشین کاملاً سوخته.
‫ولی تونستیم پلاک رو بازیابی کنیم
‫و مشخص شد که ماشین دزدی بوده.
‫خب، نتیجه‌گیریتون چیه؟
‫ چیز جدیدی نیست، یه تسویه حسابه بین
‫دو گروه رقیب.
‫شما قربانی‌ها رو به خوبی ما میشناسید.
‫پاسکال روسی که داشت دوران محکومیتش ‫تموم میشد و از مرخصی برمیگشت،
‫این آخرین فرصت بود که قبل از آزادیش بگیریمش.
‫و نفر دوم: ژوزف مارکتی. ‫تازه آزادی مشروط گرفته بود.
‫بیشتر شبیه یه خرده پا بود.
‫اومده بود فرودگاه دنبال روسی، ولی هدف نبود.
‫یه قربانی جانبی بود.
‫ خب حالا چیکار کنیم؟
‫- اینو شما باید بگید قاضی. ‫- قاتل کیه؟
‫ نمیدونیم، هیچ ردی نیست.
‫ حتماً یه ردی هست.
‫ قاتل خیلی حرفه‌ای عمل کرده، هیچی پیدا نکردیم.
‫ فعلاً...
‫دو تا مُرده تو یه جای عمومی، باید بگردید.
‫- داریم تحقیق می‌کنیم. ‫- زودتر دست به کار شید.
‫اگه قتل سفارشیه، ‫من دستوردهنده‌هاش رو می‌خوام.
‫درخواست عجیبی نیست.
‫ البته.
‫ برید سر کار. منتظر خبرتون هستم.
‫ سلول‌ها بسته شدن، ‫دیگه نمیشه رفت و آمد کرد.
‫مثل حیوون باهامون رفتار می‌کنن. ‫نمیذاریم همینجوری حبسمون کنن.
‫اونا زودتر کم میارن. ‫اینجا که قفس سگ نیست.
‫ وقت هواخوری تمومه آقایون.
‫- آقایون! ‫- ما از جامون جُم نمی‌خوریم.
‫- چی شده؟ ‫- به نظرت چی شده؟
‫- نمیخوای شرایط رو برگردونی؟ ‫- من تصمیم گیرنده نیستم،
‫بقیه هم نیستن.
‫ ولی تو خبر رو می‌رسونی.
‫ خبر رسیده و رئیس زندان ‫بهش رسیدگی می‌کنه.
‫- این تنها کاریه که می‌تونم بکنم. ‫- تا نبینیمش از جامون تکون نمی‌خوریم.
‫به فرانسوی حرف بزنید
‫- اگه می‌خواید همدیگه رو بفهمیم. ‫- اینجا فرانسه‌ست.
‫تو بند ۲ از برگشتن سر باز می‌زنن.
‫ این مشکل شماست. شما باید ‫مسائل روزمره رو حل کنید.
‫ نمی‌خواید یکیشونو ببینید؟ ‫داریم ارتباطمون رو از دست میدیم.
‫ مسائل مهمتری از بند ۲ دارم.
‫بهشون بگید من مسئولیت ‫همه تصمیمات رو قبول می‌کنم.
‫ اگه نخوان برگردن سلول؟
‫ طبق مقررات عمل می‌کنیم ‫و بند رو قرنطینه می‌کنیم.
‫اونوقت می‌فهمن چرا اعتصاب کردن.
‫ بچه‌ها.
‫ خب؟
‫ فقط وقتی باهاتون حرف می‌زنم ‫که آروم باشید، اوکی؟
‫یه نفر رو به عنوان نماینده ‫انتخاب کنید، لطفاً.
‫ بگو، گوش می‌کنم.
‫ رئیس زندان ‫نمی‌خواد کسی رو ببینه.
‫ صبر کن، خودش میاد ما رو می‌بینه.
‫ فرقی نمی‌کنه، ‫اون مسئولیت قبول کرده، کوتاه نمیاد.
‫استثنا قائل نمیشه.
‫ ما هیچ ربطی به اون تفنگ نداریم.
‫ خواهش می‌کنم، ‫دوباره شروع نکنید.
‫فایده نداره. به دردسر می‌افتید.
‫ گفت پای همه تصمیماتش وایمیسته؟
‫- آره. ‫- مطمئنی؟
‫پیامش رو گرفتیم. برمی‌گردیم.
‫- آروم؟ ‫- آروم.
‫بچه‌ها، برمی‌گردیم.
‫ تحمل کنید، درست میشه. ‫همه چی درست میشه.
‫بریم، صبور باشید.
‫آدام، لطفاً بسه.
‫از روی سکو بیا پایین.
‫ این محرابه، روش بازی نمی‌کنن.
‫بفرما.
‫- میشه دوچرخه سواری کنم؟ ‫- نه.
‫- چرا؟ ‫- ما تو کلیسا هستیم.
‫اینجا این کارا درست نیست.
‫ باشه.
‫ یه عده دارن میان.
‫- ( داره چیکار می‌کنه؟) ‫- ( داره دعا می‌خونه.)
‫- ( چیه؟) ‫- ( بعداً برات توضیح میدم.)
‫( باشه.)
‫ همدیگه رو می‌شناسیم.
‫حالت چطوره؟ ‫با خانواده اومدین بیرون؟
‫ برای تولدش اومدیم پیک‌نیک.
‫منتظریم هوا بهتر شه.
‫ با موتور دیگه نمی‌شه. ‫هوا خوب میشه.
‫- امیدوارم. ‫- حتماً.
‫و شما اوستا نجار
‫- جبرئیل، شوهرم. ‫- خوشبختم، آنتو.
‫- موتورت چیه؟ ‫- دوکاتی.
‫- موتور دوست داری؟ ‫- آره.
‫- می‌خوای یه دور بزنی؟ ‫- نمی‌تونم.
‫ ۱۸ سالش که شد هر کاری خواست می‌کنه.
‫ راست میگه، ‫نباید الکی ریسک کرد.
‫- دوچرخه مال توئه؟ ‫- نه، مال خواهرمه.
‫- مال توئه؟ ‫- آره.
‫ جدی؟ خیلی قشنگه.
‫ مرسی.
‫- آنتو، بریم. ‫- دفعه بعد مسابقه بدیم
‫- حله. ‫- روز خوش.
‫ از کجا میشناسیش؟
‫ به نظرت از کجا؟
‫یه زندانی سابقه، زیاد نمیشناسمش.
‫ از کجا میدونه من نجارم؟
‫- نوبت منه، ‫- دوچرخه‌م رو بده.
‫ آدام، آخرین دوره ‫بعدش دوچرخه رو برگردون.
‫ خب، از کجا میدونه؟
‫ حتماً بهش گفتم، ولی یادم نمیاد.
‫ با آدمایی حرف میزنی که ‫درست و حسابی نمیشناسیشون.
‫ اونا از زندگیشون برام میگن،
‫منم گاهی یه چیزایی میگم. ‫ولی خیلی جدی نیست.
‫ ولی معلومه که جدیه، ‫این زندگی شخصی منه.
‫ چی داری میگی؟ این فقط شغلته.
‫تازه، حتی اونم نیست. ‫وقتی حقوق بگیری میشه شغلت.
‫ آدام، چی گفتم؟
‫ شنیدی؟
‫این چی بود؟
‫ آروم باشید بچه‌ها.
‫ این چیه؟
‫ اینجا کُرسه.
‫ دیروز ماشینم هدف قرار گرفت.
‫فردا میتونه خونه‌م باشه،
‫یا خانواده‌م.
‫تروریست‌ها میخوان ترس ایجاد کنن، ‫ولی من کوتاه نمیام.
‫از طریق من، این نهاد و همه ما هدف قرار گرفتیم.
‫این حمله یه اعلان جنگه.
‫پس تصمیم گرفتم،
‫بعد از مشورت با
‫فرمانداری و وزارت دادگستری،
‫زندان رو تحت قرنطینه سخت قرار بدم.
‫قرنطینه سخت یعنی
‫دیگه تلویزیون، ملاقات و امتیازی ‫تا اطلاع ثانوی در کار نیست.
‫ صبر کنید،
‫این اقدام بیش از حد سختگیرانه تلقی میشه.
‫ اونا یه ماشین سازمانی رو منفجر کردن.
‫۲۰ دقیقه قبلش بچه‌هام توش بودن.
‫- میگن کار اونا نبوده. ‫- آره.
‫ منم میگم گول نمیخورم.
‫ اگه کار اوناست، ‫فقط یه مشت زندانی بودن.
‫- بند ۲ بوده. ‫- چرا بند ۲ رو متهم میکنی؟
‫- مدرکی نیست. ‫- یکم آروم باشید.
‫این به همه مربوط نمیشه.
‫ بعضیا هیچ ربطی بهش ندارن. ‫چرا باید تنبیه بشن؟
‫ باید اقدامات فوق‌العاده انجام بدیم.
‫ این فقط تنش ایجاد میکنه، ‫عصبانیشون میکنه، همین.
‫ آسون نیست، ولی باید آتیش رو خاموش کنیم.
‫ آفرین.
‫ هی نگهبان! ‫بدون تلویزیون کف می‌کنیم؟
‫ باید تلویزیون رو ببرم.
‫ جدی؟
‫منتظری من برم بیرون؟
‫این کارا آخر خوشی نداره.
‫- چی؟ ‫- رئیس زندانت، اگه اینجوری ادامه بده.
‫تو جنگل گم و گور میشه.
‫- همه میدونیم. ‫- تهدیداتتون رو به من
‫نگید.
‫ نفهمیده کُرس چجوری کار میکنه.
‫باید عاشقش باشی تا قبولت کنن.
‫و اون دوستش نداره، تحقیرش میکنه.
‫با این کارش، ما رو تحقیر میکنه. ‫و تو هم همدستی.
‫ من همدست کسی نیستم.
‫ بهت گفت تلویزیون‌ها رو جمع کنی، ‫تو هم جمع کردی.
‫- شما بازی کردین و باختین. ‫- من هیچ بازی‌ای نکردم.
‫ اونایی که بازی کردن باختن. ‫و من دارم کارم رو میکنم.
‫ شغل‌های زیادی هست، ایبیزا.
‫میشه نونوا شد یا پرستار.
‫تو فقط طرفت رو انتخاب کردی.
‫ هرکی زندگی خودشو انتخاب میکنه. ‫من هیچ زندانی‌ای رو قضاوت نمیکنم.
‫شما هم حق ندارین منو قضاوت کنین. ‫اصلاً تحمل نمیکنم.
‫ خوبه، زیر بار نمیری.
‫ چی شده؟
‫ ما بردیم!
‫- چیکار میکنین؟ ‫- قبول شدم.
‫- چی؟ ‫- مرکز آموزش، دو نفر انصراف دادن.
‫تو لیست انتظار بودم.
‫- بیاین پایین، مریض میشین. ‫- نمیشنوم!
‫ مریض میشین!
‫بیاین!
‫تو این فیلم‌ها چیز بیشتری گیرمون نمیاد.
‫- چجوری زوم کنیم؟ آها! ‫- سمت چپ.
‫من انجامش میدم.
‫اینجا.
‫ نه، اونجا. اونجا، اونجا.
‫آها، این. این چیه؟
‫ یه دختر بچه.
‫ مادرش ازش عکس میگیره. ‫ احتمالاً.
‫مطمئنم. این عکسا رو داریم؟
‫ نه.
‫ پیداشون کنید، ‫منتظر چی هستین؟
‫شما اینجایین که ایده بدین. ‫حداقل دقیق باشید.
‫- از مادره بازجویی شده؟ ‫- ظاهراً آره.
‫ یعنی چی "ظاهراً"؟
‫آره. ازش بازجویی کردیم.
‫ پیداش کنین، تا الان باید پیدا شده بود.
‫ هی، نگهبان!
‫- باشه، من رسیدگی می‌کنم. ‫- ممنون.
‫- هی! ‫- نگهبان، بیا.
‫ می‌شنوم. چی شده؟
‫ جو حالش خوب نیست.
‫از دیشب تا حالا نفس نفس می‌زنه.
‫به همکارت گفتم، ‫ولی برنگشت.
‫ چی شده؟ بهتره یه دوش بگیری.
‫(نمی‌تونم.)
‫- چرا؟ ‫- (حالم خوب نیست.)
‫ داره غش می‌کنه.
‫ برمی‌گردم.
‫- مارچتی اصلاً حالش خوب نیست. ‫- خوب میشه.
‫بازیگر خوبیه.
‫- عرق کرده بود ‫- ملیسا، می‌خوای چیکار کنی؟
‫هر دفعه همین کار رو می‌کنه.
‫بیا، یه جیره اضافی ‫واسه سلول 20. من می‌رم.
‫بند 2 به بهداری.
‫(لعنتی.)
‫- سلام. ‫- سلام، بیا.
‫ آها. واسه سیگارا، تونستی ببینی؟
‫ نه، ببخشید.
‫هی، هیچوقت جواب نمی‌دین؟
‫ بعضی وقتا وقت نداریم.
‫ یه زندانی داره غش می‌کنه.
‫ نامه نوشته؟
‫ حالش اصلاً خوب نیست. ‫باید معاینه بشه. اورژانسیه.
‫ممنون.
‫بهتر شدی؟
‫ ترسیده بودم.
‫ درست میشه.
‫- ممنون، خداحافظ. ‫- روز خوش.
‫ شما هم همینطور، ممنون.
‫- هی نگهبان! ‫- ساویو.
‫ خوبی؟ روبوسی کنیم؟
‫ نه، هیچوقت با زندانی‌ها.
‫- من دیگه زندانی نیستم. ‫- فرقی نداره.
‫اگه می‌خوای دست بدیم.
‫ مامان، این ملیساست. ‫نگهبان زندانه.
‫ سلام. ‫ خوشبختم.
‫ الان سیگار می‌کشی؟
‫ این واسه زندانی‌هاست، با تعلیقی‌ها.
‫ این یه نگهبان خوبه.
‫ هر کاری از دستمون بربیاد می‌کنیم. ‫وظیفه‌ست.
‫دیگه مثل قبل نیست، اوضاعشون سخته.
‫ آره، شنیدم.
‫ من منتظرت می‌مونم، می‌رم بشینم.
‫- مامانت خوبه؟ ‫- آره.
‫یه کم ناراحته.
‫درست میشه.
‫ خوبه آزادی چطوره؟
‫- ببخشید. ‫- عذر می‌خوام.
‫ تو چطوری؟
‫آنتو گفت شما رو تو فلات دیده.
‫- اون بالا قشنگه. ‫- خیلی قشنگه.
‫ حالا که داری تحویل می‌دی، ‫می‌تونی یه چیزی به اسکانیلیا بدی؟
‫- چه چیزی؟ ‫- ساعتش، رویال اوکش.
‫عاشق ساعت‌های قشنگه. ‫اون تو دلش واسش تنگ شده.
‫خوشحالش می‌کنه.
‫ باشه.
‫- اگه نمی‌خوای کمک کنی... ‫- گفتم باشه.
‫- امروز کار می‌کنی؟ ‫- نه، نمی‌تونم.
‫ عالیه، پس می‌تونی ‫بیای برش داری.
‫همین بغله.
‫بچه‌ها، خوبین؟
‫یه دوستی رو معرفی می‌کنم، ایبیزا.
‫ سلام.
‫- چیزی می‌خوری؟ ‫- نه ممنون.
‫ هنوز داری کتک می‌خوری؟
‫خوبین جیگرا؟ سرحالین؟
‫آنتو، ایبیزا. همدیگه رو می‌شناسین. ‫فلیکس، معروف به "توپچی".
‫- طرفدار آرسنالی؟ ‫- نه، از فوتبال خوشم نمیاد.
‫چون اسلحه داره، ‫نگاه کن.
‫ یه نگاه بنداز، ساویو. ‫چندتا AR گرفتم
‫و یه رونی اسرائیلی.
‫ خوشگلن.
‫ اینو امتحان کن.
‫- تو همونی هستی که تیراندازی بلده؟ ‫- یه کم، آره.
‫ تفنگ‌های تهاجمی رو امتحان کردی؟
‫ نه، فقط اسلحه کمری.
‫ می‌خوای امتحان کنی؟
‫هی، فلیکس، گلوله‌های AR رو داری؟
‫ منو تحریک نکن.
‫ فقط پیشنهاد امتحان کردن دادم.
‫خب، وسوسه شدی؟
‫ بریم بچه‌ها، شروع شد.
‫- هر کی باخت نوشیدنی مهمون می‌کنه. ‫- نمی‌دونم.
‫می‌تونی 5 دقیقه راحت باشی.
‫ ببین چقدر قشنگه.
‫ هی بچه‌ها، بچه‌ها. ‫ایبیزا از همه بهتر شلیک کرد.
‫ایبیزا برنده شد.
‫ ایبیزا.
‫- شکار میری؟ ‫- نه، اصلاً
‫ میدونی این چیه؟
‫- نه ‫- این یه پوماست
‫من تو آرژانتین با یه تفنگ کوتاه شده ‫شکارش کردم
‫نمیشه آوردش اینجا ‫سعی میکنم پوستشو بیارم
‫ باز داری عکسای لامات رو نشون میدی؟
‫- چی چی لاما؟ ‫- این پوماست
‫- لاما ‫- پوما!
‫این که لاما نیست
‫ تا آخر عمرش میخواد از این حرف بزنه
‫ ایبیزا، بیا اینجا لطفاً
‫بیا، این ساعت پیش تو باشه.
‫یه اطلاعاتی میخوام ازت
‫میشه؟ برای تو که کاری نداره
‫ بگو
‫ تاریخ مرخصی بعدی روسی ‫میخوام بدونم کی آزاد میشه
‫روزی که میاد بیرون
‫با این سیستم جدید ‫اطلاعات دیگه رد و بدل نمیشه
‫- داری سعی میکنی منو بخری ‫- آره، درست فهمیدی
‫نه، جدی میگم
‫میتونی نگاه کنی؟
‫ مطمئن نیستم تو سیستم باشه
‫ فردا نگاه میکنی؟
‫- بهت میگم ‫- فردا خوبه
‫ نه، نمیدونم بتونم همچین کاری بکنم
‫- حالتون چطوره بچه‌ها؟ ‫- خدا رو شکر
‫ اینم هدیه
‫ مرسی ‫ خواهش میکنم، مجانیه
‫ هی خانم نگهبان؟
‫یه سیگار بده به من
‫نمیدونم برات خوب باشه
‫ یه بار زندگی میکنیم
‫ کی سیگار میخواد؟
‫ ممنون
‫ بیا، سیگار میخوای؟
‫ببخشید
‫این از طرف ساویوئه
‫ صبر کن
‫قبل از اینکه بیای پیش من کجا بودی؟
‫ قبلش؟
‫- خونه بودم ‫- قبل از اینکه بیای پیش من
‫ تازه شیفتم شروع شده
‫- نرفتی تو یه سلول؟ ‫- چرا، یه سر کوتاه
‫ بشین
‫رابطه‌ت با مارکتی چیه؟
‫- چی؟ ‫- خوب فهمیدی چی گفتم
‫ مشکلی هست؟
‫ ازت میپرسم رابطه‌تون چیه
‫- هیچی ‫- تو بهش لطف کردی
‫ یه پنکه آوردم برای آسمش
‫- همین؟ ‫- دفعه قبل هم کمکش کردی؟
‫ بردمش درمانگاه مثل هر زندانی دیگه‌ای
‫ پس هیچی با اون نداری
‫ معلومه که نه
‫نه باهاش مشکل دارم ‫نه طرفشو میگیرم
‫- مطمئنی؟ ‫- آره
‫رابطه‌م باهاش فقط در حد ‫یه نگهبان با زندانیه
‫ صبر کن
‫شوهرت از کارآموزیش راضیه؟
‫ آره
‫- پیش کاردوچی، درسته؟ ‫- درسته
‫ میدونی چطوری پیداش کرد؟
‫من خیلی به کاردوچی کمک کردم
.‫ -نمیدونستم .حالا میدونی-
‫و یه چیز دیگه:
‫ما هیچکسو فراموش نمیکنیم ‫هیچکس هم ما رو فراموش نمیکنه
‫ هی، ایبیزا خوبی؟
‫- تعقیبم کردین؟ ‫- آره...
‫جزیره کوچیکه نیازی به تعقیب نیست
‫- اینجا چیکار میکنی؟ ‫- مثل تو داریم بنزین میزنیم
‫خب، تاریخ رو گیر آوردی؟
‫ میخواین چیکارش کنین؟
‫ چرا میپرسی؟
‫- به تو ربطی نداره ‫- یه کمی داره
‫اگه تاریخ رو بدم به من مربوط میشه ‫ نه، فقط یه اطلاعاته
‫فکر میکردم اونقدر باهوش هستی ‫که هیچی نپرسی
‫روسی خودش باعثش شده
‫نه تو مقصری، نه من
‫اگه نمیخوای کمک کنی، بگو ‫اینجوری حداقل تکلیف روشنه
‫ مرخصی 22 23ـه
‫ 22 آزاد میشه؟
‫از من نشنیده بگیر.
‫ عالیه، دیدین؟
‫این کیفشه
‫- یه کیف آبی، اونجا ‫- آره، دیدم
‫ عالیه
‫محشره
‫یه بار دیگه پل رو نشونم بده
‫جلوتر نشون بده ‫ برو یکم سمت راست
‫پلت خیلی خوبه ‫ولی برو سمت راست
‫ این طرف بهتره ‫اینجا جا بیشتره
‫ درست همینجا سمت راسته
‫ بازم ‫( برو)
‫این کیفشه ‫ آره، دیدم
‫ آفرین، بیا عزیزم
‫ بیا، همینجاست
‫وقتی چیزی پیدا کردین ‫بهم زنگ بزنین
‫ میفرستیمش برای بابا
‫ سه ضربدر دو، میشه شیش
‫پنج ضربدر... چهار ضربدر دو...
‫چهار ضربدر دو، میشه هشت
‫یه شکلک درآر
‫یکی دیگه.
‫- بیا، برگرد. ‫- یه دونه دیگه.
‫- خب، کافیه. ‫- صبر کن!
‫( صبر کن.)
‫(صبر کن، صبر کن.)
‫(آره.)
‫- خوبی؟ ‫- سلام.
‫- کی سیگار خواسته بود؟ ‫- من.
‫- تو چی؟ ‫- ممنون.
‫- من گفته بودم دو پاکت. ‫- باید به همه برسه.
‫همینم خوبه. ‫پولش رو بده.
‫- نسیه نمیدم. ‫- تخفیف چی؟
‫ ما مشتری های خوبی هستیم. ‫ همین الانشم قیمت خرید میدم.
‫ دفعه بعد مارلبرو بیار.
‫ با چی؟ ‫یه ساندویچ یونانی با سیب زمینی سرخ کرده؟
‫اینجوری تشکر می‌کنید؟
‫ ممنون.
‫ نشونت میدم چجوری ازت تشکر می‌کنم.
‫"ملیسا، دورگه ایبیزا"
‫ آه، ممنون خانم نگهبان.
‫خوب حالشو ببر، زیاد طول نمیکشه.
‫- چی شده؟ ‫- شیفت‌ت عوض میشه.
‫ باورم نمیشه.
‫ دستور وزارته، چرخش اجباریه.
‫ تو کجا میری؟
‫ بند مراکشی‌ها.
‫- تو چی؟ ‫- بند زنان.
‫ حسابی حوصله‌ت سر میره.
‫ هر کاری می‌کنن که زندگی رو برامون زهر کنن.
‫- یواش، لیز می‌خوری. ‫- مهم نیست.
‫- کنار من بمون. ‫- من بزرگ شدم.
‫ کنار من می‌مونی.
‫ می‌خوام تنهایی دوچرخه سواری کنم، حقمه.
‫- چی گفتی؟ ‫- حق منه.
‫ چی حقته؟
‫- اینکه تنهایی دوچرخه سواری کنم. ‫- گوش دادن به منم حقمه.
‫- باید به من گوش بدی. ‫- من بزرگ شدم.
‫آروم برو. چی گفتم؟
‫- میشه برم چرخ و فلک؟ ‫- نه.
‫ خواهش می‌کنم. ‫خواهش می‌کنم، دلم می‌خواد.
‫- گفتم نه. ‫- میرم سوار شم.
‫- خب، خداحافظ. ‫- برو، خدانگهدار.
‫ خداحافظ. آه چه خوب، ‫آفرین، دوچرخه نو.
‫اینس.
‫- چیه؟ ‫- این خطرناکه.
‫ ببین، اینجوریه.
‫- دارم میام. ‫- باشه.
‫ درست بشین.
‫خوبی؟ چی شده؟
‫ چه تاریخی بهم گفته بودی؟
‫- نمی‌دونم، ۲۲؟ ‫- اشتباه کردی.
‫امروز ۲۲ هست، ولی بیرون نیومده.
‫نگو که بیرون اومده.
‫- اگه بیرون اومده باشه، خوب نیست. ‫- الان نمی‌تونم بفهمم.
‫تو سیستم نوشته بود ۲۲.
‫دوباره چک نکردی؟
‫- ازم نخواستید. ‫- آره.
‫نوشته بود ۲۲.
‫ ساویو.
‫ الو.
‫ شاید یه تغییری پیش اومده.
‫اطلاعات باید دقیق باشه، این اصل کاره.
‫ من عادت به این کار ندارم. ‫باید می‌گفتید، دوباره چک می‌کردم.
‫متأسفم.
‫ متأسفی؟
‫- به درد من نمی‌خوره. ‫- یه دور دیگه.
‫یه دور دیگه. بیا بریم.
‫بیا عزیزم.
‫بپر بالا.
‫ باشه.
‫آره.
‫(آره.)
‫ نمی‌دونستم باید جواب پس بده.
‫- می‌تونی الان نگاه کنی؟ ‫- الان نه.
‫- فردا قول میدم... ‫- فردا خیلی دیر میشه.
‫ دیروز آزاد شده.
‫- بیا بریم. ‫- ساویو، متأسفم.
‫- بریم بالا رو نگاه کنیم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫از فیلم گرفتن خسته شدم، این آخریشه.
‫ خودشه.
‫ دور و برش می‌چرخیم، ولی ‫نمی‌تونیم شناساییش کنیم.
‫ اینجوری سخته بگم،
‫ولی زندانی سابق نیست.
‫ قاضی تحقیق خیلی بهم فشار میاره،
‫ولی فقط همین چهره رو داریم ‫که هیچ جا نیست.
‫ تو پرونده ملی زندانیان چی؟
‫ بررسی کردیم، چیزی پیدا نشد.
‫باورنکردنیه.
‫- ببخشید مزاحمتون شدم. ‫- روسی دشمن داره؟
‫ نه. نامه‌هاش رو می‌خونیم ‫و مکالماتش رو گوش میدیم،
‫ولی ظاهراً همه چیز همیشه آرومه.
‫این اتفاق بیرون از زندان افتاده، ‫چیزی اینجا پیدا نمی‌کنیم.
‫صبر کن، میشه دوباره پخش کنید؟
‫- مادر و دختر اول فیلم؟ ‫- نه، بعدش.
‫- وقتی قاتل رو می‌بینیم؟ ‫- نه، بعدش.
‫- دختره که داره پرسه میزنه. ‫- من میشناسمش.
‫ اون یکی رو؟
‫آره. دالب، ملیسا دالب.
‫ از زندانیای قبلیه؟
‫ نه، نگهبان زندان پیش ماست.
‫ مرسی. ‫ هی، یه مشکلی هست.
‫سیبا خیلی ریزن.
‫ فصلش نیست.
‫ مال منم کوچیکه.
‫ کاری از دستم برنمیاد، ‫همینه که هست.
‫ باید یه وزنی داشته باشه.
‫ تو ۴ تا سیب خواستی.
‫ چرا باید همون پولی رو بدم ‫که واسه ۴ تا سیب معمولی میدم؟
‫ یا میبریشون و ولمون میکنی، ‫یا پسشون میدی.
‫ پسشون میدم ‫و میخوام پولمو پس بگیرم.
‫ به فروشگاه میگم.
‫ هی، یه برگه عدم پذیرش برام بیار،
‫پارسال پولمو پس ندادین.
‫ لازم نیست ‫قصه زندگیتو تعریف کنی.
‫ صبر کن، منم همینطور. ‫منم فرم میخوام.
‫ پروازش کنسل شده، ‫بعدیش بعدازظهره.
‫تو ژنو گیر کرده.
‫- همه چی طبق قانون پیش رفته. ‫- ببخشید.
‫فرم عدم پذیرش داری؟
‫- اوضاع خیلی شلوغه، باید بگردی. ‫- خودم یه کاریش میکنم، مرسی.
‫ مجوز خروج داره، ‫اعتصاب تایید شده.
‫فردا میرسه، ‫ولی دیرتر.
‫سوال اینه که ‫آیا به قاضی اجرای احکام بگیم.
‫من فکر نمیکنم.
‫اگه این کارو بکنیم، ‫روسی تنبیه میشه.
‫دقیقاً.
‫درسته. صبح آژاکسیو میرسه، ‫بعدازظهر میاد.
‫فردا، ساعت ۱۵:۵۵، بازم از ژنو.
‫آره.
‫خب، باشه.
‫آره، به بند ۲ خبر میدم.
‫- صبر کن. ‫- پیداش کردی؟
‫ آره، مرسی.
‫سلام.
‫خوبی؟
‫- ساویو نیست؟ ‫- نه.
‫- چیکارش داری؟ ‫- هیچی، میخوام باهاش حرف بزنم.
‫چرا؟ ‫عذرخواهی کردی، فهمیدیم.
‫ولی یه نصیحت:
‫سر و صدا نکن.
‫فهمیدی؟
‫ روسی تو سوئیسه.
‫فردا میرسه آژاکسیو. ‫هواپیماش ساعت ۱۵:۵۵ میشینه.
‫به ساویو بگو، ‫اگه به دردش میخوره.
‫- داری چیکار میکنی؟ نباید بیای اینجا. ‫- زیاد طول نمیکشه.
‫چیزی که به آنتو گفتی، ‫به درد رفقای من میخوره.
‫ چه بهتر، اگه به کارت میاد.
‫- بازم میگم متاسفم. ‫- میخوان ببیننت.
‫ چرا؟
‫- نگران نباش، خودشون بهت میگن. ‫- کیا؟
‫ چندتا از رفقا، ‫میتونی بهشون اعتماد کنی.
‫ من فقط یه نگهبان زندانم. ‫بیشتر از این چیزی نمیدونم.
‫ میدونم، ولی به اونا بگو.
‫میتونی نه بگی.
‫ولی همیشه شانس دوم نداریم.
‫الان من یکی دارم.
‫اگه باهاشون حرف بزنی خیلی کمکم میکنی.
‫- امشبه. ‫- امشب؟ من بچه دارم.
‫ منم مشکلات بزرگی دارم.
‫ ایبیزا.
‫سوار شو.
‫- گوشیتو بده. ‫- خاموشه.
‫ گوشیتو بده.
‫بهتره خودتو خوب نگه داری.
‫میتونی پیاده شی.
‫ شب بخیر.
‫ تو همون نگهبان زندانی؟
‫ آره.
‫ روسی رو میشناسی؟
‫ در حد دیدن، مثل یه زندانی، همین.
‫- فردا ساعت ۱۶ میرسه آژاکسیو؟ ‫- آره.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، هواپیماش ساعت ۱۵:۵۵ میشینه.
‫- با اون جوونه رفیقی؟ ساویو. ‫- هوم.
‫ ما رو پیچونده.
‫دیگه بهش اعتماد نداریم.
‫چرا باید حرفتو باور کنیم؟
‫ دلیلی ندارم دروغ بگم. ‫میدونم ساعت ۱۵:۵۵ میرسه.
‫ هوم.
‫قراره یه نفر از شهر دیگه ‫که نمیشناسدش بره دنبالش.
‫ میخوایم وقتی دیدیش ‫روسی رو نشون بدی.
‫نمی‌دونستم باید این کارو بکنم.
‫ حالا فهمیدی.
‫۱۰۰ هزار یورو میگیری.
‫نه. ‫این کارو واسه پول نمیکنم.
‫- فقط کمک میکنم، همین. ‫- قرارداد یعنی قرارداد.
‫ چه قراردادی؟ ‫از عکسش استفاده کنین.
‫ نداره. تا حالا دیدی بذاره ازش عکس بگیرن؟
‫ میتونم تو پرونده زندان ببینم.
‫باید شناساییش کنی. وقت ‫نداریم، فردا باید باشه.
‫- چرا خودتون نمیرید؟ ‫- پلیسا ما رو میشناسن.
‫تو یه زنی و ناشناس، کسی متوجهت نمیشه.
‫- روسی منو میشناسه. ‫- این مانع شناسایی کردنش نمیشه.
‫- چجوری باید اینکارو بکنم؟ ‫- هر جور که خودت میخوای.
‫یه کت و شلواری با کلاه آبی.
‫ تو سالین زندگی میکنی؟
‫ساختمون ای؟
‫پول رو تو پارکینگ ماشینای اسقاطی میذاریم.
‫پاکت فردا ساعت 10 شب زیر یه کانتینر گذاشته میشه.
‫ حتی اگه واسه پولش اینکارو نمیکنی،
‫از گرفتنش خوشحال میشی.
‫میتونی بری، اون میرسوندت.
‫♪ Cannibale - Diabolic Prank ♪
‫ چی شده؟
‫نگو که خراب شده.
‫ نه خوبه، با اونا به توافق رسیدم.
‫ راست میگی؟
‫ممنون، خانم نگهبان.
‫- بیا یه نوشیدنی بخور. ‫- نه.
‫- بیا دیگه. ‫- نه.
‫- بیا یکم بخور. ‫- باشه.
‫♪ Habibi - Angel Eyes ♪
‫ کی بهت زنگ زد؟ شوهرت؟
‫ دوست پسرم.
‫- جوابشو نمیدی؟ ‫- نه.
‫- اسمت چیه؟ ‫- مهم نیست، نه؟
‫مگه من اسم تو رو میپرسم؟
‫- من خوزه هستم. ‫- خوشبختم، خوزه.
‫- تو چیکاره‌ای؟ ‫- بیخیال.
‫- میترسی. ‫- یه رازه؟
‫- آره. ‫- ایبیزا، خوبی؟
‫- آره تو خوبی؟ ‫- خوبم.
‫- اسمت ایبیزاست؟ ‫- آره. این خواهرمه.
‫- خواهرته؟ ‫- این برادر دوقلومه.
‫- باور نمیکنم. ‫- چرا.
‫- پاسپورتاتونو نشون بدید. ‫- پاسپورتامونو؟
‫ آره، پاسپورتت رو.
‫ بیا، اینم پاسپورتم.
‫- باشه، باور میکنم. ‫- میخوای ببینی؟
‫- کجا میری؟ ‫- شب بخیر.
‫ خوزه!
‫ بسه دیگه. بیا.
‫ صبر کن.
‫حسودیت میشه؟
‫- فردا کار داری. ‫- دیگه نخور.
‫- حسودیت میشه. ‫- استراحت کن.
‫- هی. ‫- حسودیش میشه.
‫- خوبی؟ ‫- آره، حسودیش میشه.
‫- مطمئنی خوبی؟ ‫- آره.
‫ صبر کن، بیا.
‫آروم باش. ‫میرم آب بیارم.
‫خوب بود؟ ‫بچه‌ها رو رسوندی؟
‫ سعی نکن بحث رو عوض کنی.
‫با کی بودی؟
‫ با هیچکس، سر کار بودم.
‫ منو مسخره نکن. ‫کی؟
‫ شیفت شب به اندازه کافی سخت هست، ‫دیگه رو مخم نرو.
‫- تو زندان نبودی. ‫- چی؟
‫پس کجا بودم؟ میشنوم.
‫- تلفنتو جواب ندادی. ‫- جواب سوالمو بده.
‫کجا بودم، حالا که آقا غیب‌گو شده؟
‫زبونت بند اومده؟ ‫خوبه، میتونم استراحت کنم؟
‫- به زندان زنگ زدم. ‫- چی؟
‫- آره. ‫- به محل کارم؟
‫ معلومه، زنگ زدم ‫چون داری دروغ میگی.
‫با هر کسی میخوابی ‫و میگی سر کار بودی.
‫- به کی زنگ زدی؟ ‫- برام مهم نیست.
‫گفت که اونجا نبودی.
‫ با نگهبان دم در حرف زدی. ‫اون از جایگزینی‌ها خبر نداره.
‫بهت گفتن که نبودم، ‫ولی من اونجا بودم.
‫ منو احمق فرض نکن.
‫ گوش کن، هر چی میخوای فکر کن.
‫اگه بهم اعتماد نداری، ‫کاری از دستم برنمیاد.
‫- داری دور خودت میچرخی. ‫- آره همینه.
‫ میره جلوی تابلو ورودی‌ها می‌ایسته.
‫بعدش میره کافه.
‫درست پشت سرش.
‫اوناهاش.
‫ بعدش چی؟
‫ میره کنار تا یه تماس بگیره
‫که اینجا دارم.
‫بعدش اینجاست.
‫با اون دو نفر.
‫اینجا، به نظرم ‫داره یه چیزی بهش میده.
‫ یه چیزی بهش میگه، ‫فقط به اون.
‫ هوم.
‫اینم دارم.
‫بفرما.
‫برمیگرده.
‫من درست قبل از حمله اینجا دیدمش.
‫تنها برگشت.
‫تنها میاد و تنها میره.
‫نیومده بود دنبال کسی.
‫ بریم اونجایی که نیمکت‌ها هستن.
‫ سلام. یه قهوه لطفاً. ‫ حتماً.
‫- دو یورو و پنجاه سنت میشه لطفاً. ‫- باشه.
‫ عالیه.
‫فوق‌العادست.
‫- بفرمایید. روز خوبی داشته باشید. ‫- ممنون.
‫ یه بار دیگه بگیریم؟ بیا طرف من.
‫برو، انجامش بده.
‫توجه فرمایید.
‫پرواز ایرفرانس AF5131 از مبدأ ژنو،
‫که مقرر بود ساعت 15:55 به زمین بنشیند، ‫با 15 دقیقه تأخیر خواهد نشست.
‫تکرار می‌کنم: پرواز AF5131 از مبدأ ژنو
‫با حدود 15 دقیقه تأخیر به زمین خواهد نشست.
‫سلام، جیبریل کُنده هستم، پیغام بذارید.
‫منم. بازم میگم، به جون خودم ‫با کسی نخوابیدم، قسم می‌خورم.
‫می‌دونم چطور همه چیز رو از هم جدا کنم.
‫حالا که اوضاع داره ‫بهتر میشه نباید دعوا کنیم.
‫دیگه ولش کن. ‫می‌دونم موتور رو برداشتی.
‫التماست می‌کنم، ‫اگه مشروب خوردی رانندگی نکن.
‫زنگ بزن بهم، ‫خودم میام دنبالت.
‫ به به، ایبیزا، داری قدم می‌زنی؟
‫ نه اصلاً.
‫ چیکار می‌کنی؟ ‫ تو چی؟
‫ اومدم دنبال روسی. دارم می‌برمش زندان.
‫منتظر کسی هستی؟
‫ نه.
‫خب آره، شوهرم.
‫با هم دعوامون شد، ‫فکر کردم اینجاست.
‫ اینجا نیست؟
‫- مرخصی گرفتی؟ ‫- آزاد شدم.
‫ده روزه که آزادی مشروط گرفتم.
‫می‌بینی، دارم با روسی برمی‌گردم اونجا.
‫انگار دلم براش تنگ شده.
‫یا شایدم دلم برای تو تنگ شده.
‫کاری که برام کردی رو فراموش نکردم.
‫- طبیعی بود. ‫- نه.
‫- هر کسی جای من بود همین کار رو می‌کرد. ‫- چرت نگو.
‫همکارت می‌ذاشت بمیرم.
‫هواپیما تأخیر داره. ‫می‌خوای یه سیگار بکشیم؟
‫بیا بریم.
‫بیا دیگه.
‫خوشحالم که شوهرت ‫اینجا نیست.
‫ چرا؟
‫ چون الان فقط من و توییم.
‫تو زندان آدم ‫نمی‌تونه با کسی خلوت کنه.
‫اینجا می‌تونیم حرف بزنیم.
‫اینجوری بهتر نیست؟
‫از وقتی تو زندان بودی خجالتی‌تر شدی.
‫این خیلی خوبه.
‫تو زندگی هیچی تصادفی نیست.
‫اینکه اینجا همدیگه رو دیدیم یه نشونست.
‫ وقتی آزاد شدی چیکار کردی؟
‫ محکم‌ترین ماشین دنیا رو خریدم.
‫همونی که سربازای آمریکایی ‫تو جنگ خلیج داشتن.
‫رفتم آفریقا آوردمش.
‫هوا خیلی گرم بود. ‫خداروشکر کولر داشت.
‫باور نمی‌کنی؟
‫- ایبیزا، باور نمی‌کنی؟ ‫- چرا.
‫- نشونت بدم؟ ‫- نه، باور می‌کنم.
‫هوا خیلی دمه.
‫بیا بریم داخل.
‫میای؟
‫ نه، باید برم پیش شوهرم.
‫ بیا یه سلام علیکی بکن، ‫روسی خوشحال میشه.
‫ جدی؟
‫ همه همیشه از دیدنت خوشحال میشن.
‫ پس بمونم؟
‫ آره دیگه. بیا.
‫دو دقیقه بیشتر نمیشه، بیا.
‫بیا.
‫بالاخره رسید.
‫وقتی آزاد شدم، نذاشتن با خودم ببرمش.
‫پنکه رو میگم. نمی‌دونم کجاست.
‫یا انداختنش دور یا بردنش مغازه.
‫- مهم نیست، مال من نبود. ‫- چرا. من بهت یه پنکه بدهکارم.
‫یا اینکه، امشب با هم شام بخوریم.
‫اینجوری می‌تونم برسونمت. نظرت چیه؟
‫بیا، داره میاد.
‫پاسکال.
‫خوبی؟
‫ببین، یه سورپرایز دارم.
‫ببین کی اینجاست.
‫- اینجا چیکار می‌کنه؟ ‫- نمی‌دونم، شوهرش.
‫قرار بوده بیاد، ولی نیومده. ‫نفهمیدم چی شد.
‫بیا!
‫ خوبی؟ ‫ خوبی؟
‫اتفاقی ژوزف رو دیدم، دنیا خیلی کوچیکه.
‫ کُرس که کوچیکتره.
‫ میخوام ببوسمت.
‫ میذارم با هم تنها باشین.
‫- شام امشبمون یادت نره. ‫- بعداً می‌بینیم. فعلاً.
‫ چیزی نیست، واسه یه فیلمه.
‫ جبرئیل قرار بود بیاد دنبالمون.
‫ گوشیت رو بده به من.
‫ پس بالاخره پولت رو میخوای.
‫ این قرارمون بود.
‫- گوشیم رو بده. ‫- هنوز تموم نشده.
‫- من کارم رو کردم. ‫- دقیقاً،
‫- خوب بود، یه چیز دیگه میخوایم. ‫- چی؟
‫ باید چندتا قرص بندازی ‫تو قهوه یه زندانی.
‫یکی از محافظای روسی، کامپانا.
‫- نمیشناسمش. ‫- هنوز پیش شما نیومده.
‫تا یه ماه دیگه منتقل میشه اونجا.
‫همون مقدار پول رو میگیری.
‫پول خیلی زیادیه.
‫قرص‌ها تو کیفه. ‫دو تا قرص کافیه.
‫گوشیت. میتونی بری.
‫( دنبالت می‌گشتم.)
‫(فکرامو کردم.)
‫(برمیگردیم به سرزمین اصلی.)
‫( برای زندگی؟)
‫ آره.
‫ مطمئن شین که کوک‌ها یکدست باشه
‫که زیگزاگی نشه. ‫از روبرو خوب به نظر نمیاد.
‫ اومدم جات وایسم. ‫ موفق باشی. خیلی کسل‌کننده‌ست.
‫ دم دفتر شلوغه، احتمالاً زندانی جدیده.
‫ هیچوقت مقید به زمان نیستن.
‫قرار بود امشب باشه.
‫بارتولی.
‫ نمی‌بینی خوابم؟
‫- باید یه تخت خالی کنی. ‫- اصلاً امکان نداره، نه.
‫ همینه که هست. یه نفر جدید داره میاد.
‫ به مدیر گفتم،
‫هیچکسو نمیخوام، وگرنه دعوا میکنم.
‫ به من ربطی نداره.
‫عجله کن. ‫ نه، هیچی نیست، بیخیال.
‫ دالِب، ملیسا، شمایین؟
‫ آره.
‫- بازرس میخواد شما رو ببینه. ‫- چرا؟
‫ اونجا براتون توضیح میدن.
‫ این تخت مال توئه!
‫- برگردین. ‫- من حرفی ندارم بزنم.
‫ برگردین.
‫ خب بابا، فرار که نمیکنم.
‫ حالا تو هم مثل ما شدی!
‫ دنبالم بیاین.
‫عکس‌ها رو نشونش بدین.
‫ اینجا شما رو دارم.
‫- اینجا. ‫- چیزی معلوم نیست. نمیشه گفت کیه.
‫ اینجا شمایین.
‫ آره منم، ولی کار اشتباهی نکردم.
‫ اونجا چیکار می‌کردین؟
‫خانم؟
‫ حرفی ندارم بزنم.
‫من بازداشت شدم؟
‫تا وکیلم رو نبینم حرفی نمی‌زنم.
‫نمی‌فهمم اینجا چیکار می‌کنم.
‫ تو ویدیو دیده میشه که ‫شما پاسکال روسی رو می‌بوسین.
‫می‌دونین به چی اشاره می‌کنم؟
‫شما رو بازداشت می‌کنم. ‫می‌خواین دکتر ببینین؟
‫این حق شماست.
‫ می‌خوام وکیلم رو ببینم.
‫ کارتون رو دوست دارین؟
‫ گاهی سخته، خسته میشم،
‫ولی شغلیه که خیلی دوستش دارم.
‫ با زندانی‌ها صمیمی هستین؟
‫ هم آره هم نه.
‫ منظورتون چیه؟
‫ میخوام همه چی خوب پیش بره، ‫ولی من یه نگهبانم.
‫حد خودم رو میدونم.
‫ خارج از محیط کار هم ‫زندانی‌ها رو می‌بینین؟
‫ نه.
‫- هیچوقت پیش نیومده؟ ‫- نه.
‫ موافقین که بگیم
‫شما یه نگهبان معمولی مثل بقیه نیستین؟
‫ نه، من مثل بقیه کارم رو انجام میدم.
‫پیش اومده یکی دو بار گوشیم رو
‫قرض بدم به زندانی‌ها،
‫یا بهشون سیگار بدم.
‫ولی کمک کردن چیز عادی‌ایه.
‫ به کیا ‫این کمک‌ها رو می‌کنین؟
‫ هر وقت پیش میومد.
‫ژوزف، براش یه پنکه پیدا کردم
‫چون آسم داشت.
‫داشت خفه میشد، حالش بد شده بود.
‫- پول میگرفتین؟ ‫- اصلاً.
‫- بعضی نگهبانا پول میگیرن، من نه. ‫- آره.
‫- چقدر؟ ‫- باید ازشون بپرسیم.
‫بهتون میگم که من پول نمیگرفتم.
‫- به شوهرت خیانت میکنی؟ ‫- این چه سوالیه؟
‫- هیچوقت؟ ‫- نه، هیچوقت.
‫ چرا.
‫زلاتکو جانکیچ.
‫ اون مال وقتی بود که پاریس بودم، ‫تموم شده.
‫ پس اتفاق افتاده.
‫مشکل رو میبینی؟
‫میگی زندانیا رو نمیبینی، و همینطور
‫میگی به شوهرت خیانت نمیکنی.
‫چطوری میتونیم حرفاتو باور کنیم؟
‫ زنت با زندانیا رابطه نزدیکی داشت؟
‫ نه.
‫ هیچوقت دربارشون حرف نزده؟
‫ درباره زندان حرف میزد، ‫ولی با هیچ زندانی ای رابطه نداشت.
‫- زندانیای سابق رو میبینه؟ ‫- نه.
‫ تغییری تو رفتارش دیدی؟
‫ تغییر؟
‫نه.
‫- چیز غیرعادی؟ ‫- هیچ چیز غیرعادی نبود.
‫ درباره مشکلات کاریش باهات ‫حرف نزده؟
‫ شورش‌هایی شده بود، ولی این ‫جزو کاره، اون میدونست.
‫اونجا با زنا، حتی سخت‌تر هم بود.
‫ولی در مقایسه با فلوری، میگفت خوبه.
‫ از مشکلات مالی شما رنج میبره؟
‫- چی؟ ‫- شما بیکارید.
‫- نه. ‫- دارم آموزش میبینم، فرق داره.
‫این تصمیمی بود که با هم گرفتیم. ‫خوب از پسش برمیایم.
‫تو پاریس سخت‌تر بود.
‫ و رابطتون،
‫خوب پیش میره؟
‫ با ۲ تا بچه، ‫گاهی سخت میشه، ولی خوبه.
‫ ممکنه چیزایی رو ازت پنهون کنه؟
‫ نه.
‫ میدونه که شما فرودگاه بودید؟
‫- که دنبالش میگشتم، آره. ‫- میگشتید؟
‫ آره.
‫ وقتی دنبالش میگردید،
‫میرید... سفر بود؟
‫ نه.
‫ولی...
‫قبلاً نزدیک بود بره، ‫واسه همین اولین فکری بود که به ذهنم رسید.
‫ کی نزدیک بود بره؟
‫ ۲ ماه پیش.
‫ میگید دنبالش میگشتید،
‫ولی فقط میبینیم که دارید ‫تابلوی پروازهای ورودی رو نگاه میکنید.
‫ جدی؟
‫حتماً هول شده بودم، ‫متوجه نشدم.
‫وقتی قاطی میکنه، مشروب میخوره، ‫و اون موقع موتور برداشته بود.
‫ میدونید که حرفاتون جور در نمیاد؟
‫میگید که هول کرده بودید،
‫ولی به نظر میاد همه چی، ‫جز هول شدن در شما هست.
‫اونجا وایسادید و منتظرید.
‫ فکر میکردم ‫شوهرم میاد.
‫وگرنه، ‫ممکن بود ببینمش و نشناسم.
‫ و یهو، ‫دست از منتظر موندن کشیدید.
‫ خسته شدم، آره.
‫ جمعه کجا بودید؟
‫- همینجوری تو جاده بودم. ‫- کجا؟
‫ طرفای ویکو بودم.
‫از ساگون برگشتم، از جاده کوهستانی ‫که کنار دریاست.
‫ درباره فرودگاه میدونید؟
‫قتل؟ تو تلویزیون دیدم.
‫ میدونستید زنتون اونجا بود؟
‫ نه.
‫ شما گفتید که هیچی رو ازتون پنهون نمیکنه.
‫ اومده بود دنبال من، قاطی کرده بودم.
‫که نذاره برم.
‫ شما که نمیرفتید، ویکو بودید.
‫ قبلاً رفته بودم اونجا.
‫فکر کرد دوباره همون کارو میکنم، ‫ترسید که برم.
‫ و ژوزف مارکتی؟ ‫فراموش کردید بگید.
‫ اتفاقی دیدمش.
‫وگرنه، زودتر میرفتم.
‫ولی میخواست ‫به روسی سلام برسونم.
‫اون منو نگه داشت.
‫گفت خوشحال میشه، منم موندم.
‫ موندید که روسی رو ببینید ‫یا منتظر شوهرتون باشید؟
‫بالاخره کدوم؟
‫ خب، هر دو.
‫که منتظر شوهرم بمونم. ‫ولی ذهنم درست کار نمیکرد
‫و چون از ژوزف خوشم میاد، ‫باهاش حرف زدم و منتظر موندم.
‫ منظورتون از "از ژوزف خوشم میاد" چیه؟
‫ یه زندانی بود
‫که به نظرم دوست داشتنی بود.
‫میدونید، تو زندان وقت زیادی با آداما میگذرونیم
‫و ژوزف رو، ‫خیلی نمیشناختم،
‫ولی به نظرم مهربون بود.
‫ میخواید چیزی بگید؟
‫به نظر ناراحت میاید.
‫ دارم به ژوزف فکر میکنم.
‫هر وقت چشمامو میبندم، ‫دو تا جنازه رو روی زمین میبینم
‫و صدای دو تا شلیک رو مدام میشنوم.
‫وحشتناکه.
‫ کی شما رو فرستاد فرودگاه
‫و دقیقاً برای چه ماموریتی؟
‫ هیچکس.
‫من رفتم اونجا تا جبرئیل رو پیدا کنم.
‫ چرا با روسی روبوسی کردی؟
‫وقتی میاد، باهاش روبوسی ‫می‌کنم. مگه ممنوعه؟
‫برای یه نگهبان زندان، ‫ممکنه تعجب‌برانگیز باشه.
‫از قوانین اخلاقی خیلی دوریم، ‫مگه نه؟
‫ نمی‌دونم.
‫ تا حالا قوانین اخلاقی رو خوندی؟
‫ نه. یعنی آره، ولی خیلی وقت پیش بود.
‫اگه می‌دونستم، خودمو نگه می‌داشتم،
‫وقتی می‌بینم چه مشکلاتی درست کرده.
‫ ما هیچ مشکلی نداریم، ‫فقط یه سری باورها داریم.
‫ما فکر می‌کنیم وقتی به روسی نزدیک میشی،
‫یا بهش چیزی میدی،
‫یا اشاره‌ای بهش می‌کنی.
‫ یا فقط دارم بهش سلام می‌کنم.
‫ زندگی اجتماعیت اینجا چطوریه؟
‫ کم.
‫با ۲ تا بچه، زیاد جایی برای چیز دیگه نمی‌مونه.
‫با بچه‌های مرکز آموزش در ارتباطم، ‫ولی غیر از اون،
‫هیچی.
‫ دوستی نداری، سرگرمی‌ای چیزی؟
‫ نجاری و موتورسواری رو دوست دارم.
‫ با کی انجامشون میدی؟
‫ معمولاً تنهایی.
‫ معمولاً؟
‫ گاهی به یه گروه برمی‌خورم، ‫یکم با هم می‌ریم،
‫همین. اینجا راحت نیستم.
‫ همین؟
‫ چیز دیگه‌ای نداری بگی؟ ‫جزئیاتی که بخوای اضافه کنی؟
‫چیزی که لازم باشه ما بدونیم؟
‫ می‌خواستیم یه شروع تازه داشته باشیم،
‫تو پاریس احساس می‌کردیم جا تنگه.
‫ولی من هیچوقت نتونستم خودمو وفق بدم.
‫گاهی وقتا، تو خودم فرو می‌رفتم.
‫زنم همه کار کرد که حالمون خوب باشه.
‫برای من، برای بچه‌ها، ‫با جون و دل مایه گذاشت.
‫ اگه شوهرم اینجاست، ‫کی مراقب بچه‌هاست؟
‫باید یا جبرئیل یا من ‫بتونیم بریم دنبالشون.
‫ما اینجا کسی رو نداریم.
‫ تو این عکس،
‫داری به کی زنگ می‌زنی؟
‫ شوهرم، داشتم دنبالش می‌گشتم.
‫ اگه چک کنیم، همینو پیدا می‌کنیم؟
‫ آره.
‫چیزی برای قایم کردن ندارم. ‫وگرنه، یه جور دیگه عمل می‌کردم.
‫- چجوری عمل می‌کردی؟ ‫- با کلاه یا روسری.
‫حتی از کارت بانکیم ‫برای خرید قهوه استفاده کردم.
‫می‌تونید چک کنید، ‫چیزی برای قایم کردن ندارم.
‫- اگه همه جا رو بگردیم، چیزی پیدا نمی‌کنیم؟ ‫- چی پیدا کنید؟
‫ پول، مواد غیرقانونی.
‫ نه.
‫ نشونه‌ای از همدستی با خلافکارها؟
‫ هیچی پیدا نمی‌کنید.
‫- هیچی؟ ‫- هیچی.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، مطمئن.
‫- اگه بگردیم، چیزی پیدا نمی‌کنیم؟ ‫- چی پیدا کنید؟
‫- هر چیزی. پول. ‫- راستش، بد نمی‌شد اگه پیدا می‌کردید.
‫ تو گوشیت چی؟
‫ می‌تونید چک کنید، همکاراتون دارنش.
‫همه جا رو می‌گردیم. بگردید.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، مطمئن.
‫بریم اونجا. ‫بیا.
‫آره، بردیم!
‫ جبرئیل، بیا! ‫تو باید زمان بگیری.
‫بیا، سرعتمونو بیشتر کنیم.
ارائه شده در وبسایت وای موویز ymoviz.com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور
[ ملیسا: هَفسیا هِرزی ]
[ جبرئیل: موسی مانسالی ]