ارائه شده در وبسایت وای موویز YMoviz.Com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور
‫« موج نو »
‫غبار کهن آسیا
‫بر گذشته سایه افکنده و
‫آینده را تیره و تار می‌سازد
‫« ژان لوک گُدار »
‫« فرانسوا تروفو »
‫« سوزان شیفمن »
‫« کلود شابرول »
‫خب، پس تکلیف روشن شد
‫هیچ تمدنی جاودانه نیست
‫- حتی فیلم‌ها! ‫- به‌خصوص این یکی
‫عوضش تو مهمونی، مشروب مُفتکیـه
‫« ژولیت گرکو »
‫« ژرژ دو بورگار »
‫با بازی‌تون توی «سلام بر غم» میخکوبم کردید
‫عجب اجرای ماندگاری
‫«زندگی من با غم عجین شده»
‫بذارید حدس بزنم. شما کارگردانید
‫بله، خب، راستش...
‫- عصر بخیر ‫- عصر بخیر
‫فیلمت تاپاله‌ای بیش نیست
‫نه، خرابش نکن دیگه
‫بذار هر وقت نقدت منتشر شد، فیض ببرم
‫نمیشه گفت «گذرگاه شیطان» ‫خیلی از خوب‌بودن فاصله داره؛
‫بلکه باید گفت تو یه قدمیِ افتضاح‌بودنـه
‫تو منتقدِ شماره یک منی
‫پس، اینو یادت نره،
‫بهترین راه برای نقد یه فیلم، ‫ساختن یه فیلمـه
‫از اون حرف‌ها بود ها
‫بوبو، وقتشـه
‫یه فیلم بسازم
‫استخدامت کردم فیلم‌نامه‌ی ‫«ماهیگیر ایسلند» رو تحویلم بدی،
‫ولی توش موندی
‫چون کارگردانیش با من نیست. ‫نمی‌دونم داستانش چیـه.
‫- اقتباسـه ‫- دقیقاً
‫الان آماده‌ام یه فیلم بسازم
‫آقای دو بورگار، فیلم‌تون شاهکاره
‫- فیلم‌برداریش از طبیعت بی‌نظیر بود ‫- سپاس
‫عجب فیلمی بود. از «رامونچو» هم سَرتر بود
‫- فعلاً با اجازه ‫- می‌بینم‌تون
‫- چطوریـه که هیچوقت کسی واسه من دولا راست نمیشه؟ ‫- کلاهت رو هم باید بندازی هوا
‫ارج و قُربت پیش ما ‫بیشتر از این حرف‌هاست، سوزان
‫اون وسطیه، تروفوئـه
‫بغلیش هم که مشخصـه شابرولـه
‫عینکیه هم ژان‌ لوکـه
‫ژان لوک؟
‫گُداره
‫یه‌پا نابغه‌ست
‫البته به گفته‌ی خودش
‫جشنواره‌ی کَن در حد نبوغ تو نیست، فرانسوا
‫شک نکن، فیلمت هوش از سرشون می‌پرونه
‫اونوقت می‌فهمن سینمای مدرن فرانسه یعنی چی
‫این چه حرفی بود زدی؟ ‫فیلمم رو چشم زدی رفت!
‫- این خرافه‌مُرافه‌ها رو بذار کنار ‫- غصه نخور، هیچکس خوشش نمیاد
‫- میشه بدترین فیلم سال ‫- هیچوقت هم اکران نمیشه
‫شکست تجاری می‌خوره
‫- «هم‌شهری کِین» که نیست ‫- به هیچ وجه
‫مگه اینکه معجزه بشه ‫اون فسیل‌ها فیلمت رو بپسندن
‫- خانمت ‫- وای... وای...
‫ببخشید
‫- روسلینی ساقدوش‌شون بود ‫- طالع‌شون به هم گره خورده بود
‫- روبراهید؟ ‫- بله، ممنون
‫- ویکی ‫- عصرتون بخیر
‫- ...با همدیگه ناهار می‌خوریم ‫- ببخشید،
‫کلود شابرول شمایید، درستـه؟ ‫ببخشید مزاحم میشم
‫فقط می‌خواستم بگم ‫عاشق فیلم «سرژ خوش‌تیپ» شدم
‫ممنونم
‫نظر لطفتونـه. ‫من یکی از طرفدارهای پروپاقرص‌تونم.
‫روزی که به ننه‌بابام گفتم ‫می‌خوام فیلم‌ساز بشم،
‫حکایتم، حکایتِ کسی بود که ‫به دوتا غارنشین گفته
‫می‌خواد آهنگ‌ساز بشه
‫به‌کُل با این دنیا غریبه‌ان، ‫منتها من باید فیلمم رو بسازم
‫همم
‫دیگه دیره، سوزان
‫دیر و زود معنی نداره. هر چیزی به وقتش
‫خیر سرم برنامه داشتم ‫قبلِ ۲۵ سالگی اولین فیلمم رو بسازم
‫رو سنگ قبرم باید بنویسن: ‫«جا مانده از موج»
‫- تو ۲۵ سالگی فیلم ساختی دیگه ‫- اون فیلم کوتاه بود
‫بالاخره کارگردانش خودت بودی
‫اون‌ها به حساب نمیان. ‫ساختن فیلم کوتاه، خیانتـه به سینما.
‫واقع‌بین باش
‫از کل بچه‌های «کایه»، ‫من نفر آخرم که هنوز فیلم نساخته
‫ریوت، ساخته. رومر، ساخته
‫شابرول، دوتا فیلم ساخته
‫تروفو، ساخته
‫رومر حتی یه رمان هم نوشته. ‫تروفو هم یه سال از من کوچیک‌تره.
‫ولی گدار، هیچی!
‫تا کِی می‌خوای این پا و اون پا کنی تا ‫یه‌خرده جربزه از خودت نشون بدی؟
‫دیگه وقت عملـه، نه حرف. ‫چه موقعیتی بهتر از این؟
‫« ژاک ریوت »
‫« اریک رومر »
‫«چهارصد ضربه» فیلمی‌ست به نشانِ صراحت
‫سرعت. هنر
‫بدعت. سینماتوگراف
‫اصالت. جسارت
‫وقار. تراژدی
‫توحش. شاه اوبو
‫خیال‌پردازی. عطوفت
‫جهان‌شمولی. لطافت
‫پس چرا ما برای اکران اولیه نرفتیم کَن؟
‫مسخره‌ست. عالم و آدم رفتن کَن
‫من نرفتم
‫من هم
‫اونوقت من یکی اینجا چه غلطی می‌کنم؟
‫هان، موموخان؟
‫خب، برو اگه می‌خوای
‫من واقعاً فیلم‌های فرانسوا رو دوست دارم
‫من هم همینطور. همانطور
‫بدان‌طور!
‫واسه اکرانش توی کَن، ‫حاضرم چهارصد ضربه رو به جون بخرم
‫خب، برو. ‫فقط دست از سرِ ما بردار.
‫خیلی‌خب
‫من رفتم
‫♪ Dalida - Come Prima (Tu me donnes) ♪
‫« ژان کوکتو »
‫تبریک میگم، فرانسوا
‫یادت بمونه،
‫هنر سرگرمی نیست، بلکه طریقتـه
‫خیلی ممنونم
‫محبت کردید اومدید. سپاس‌گزارم
‫احسنت!
‫خوبـه! کندیس، اینجا
‫«کارگردانی ۲۸ ساله با نام فرانسوا تروفو»
‫«ستاره‌ی ۱۴ ساله با نام ژان‌ پیر لئو»
‫«شاهکارِ کَنِ امسال: چهارصد ضربه»
‫شابرول دیشب قشنگ گفت،
‫برای یه روفوزه‌ی ولگرد و سرباز فراری، ‫بدک نبود
‫در مورد فیلم‌نامه‌ات با ‫برانبرژه حرف زدم، اودیل
‫- گفت ۲۵۰ صفحه‌ست ‫- به من گفت اصلاً نمیشه ساختش
‫یعنی چی که نمیشه ساختش؟ ‫از هر چیزی میشه فیلم ساخت. از هر چیزی
‫یحتمل منظورش این بود ‫کسی روش سرمایه‌گذاری نمی‌کنه
‫بچرخ. آفرین. خوبـه
‫«پیش از تولد» چی؟
‫تو این فکر بودم ‫اسمش رو بذاریم «زن، زن است» و
‫یکمیش رو هم موزیکال کنیم
‫چقدرش رو؟
‫کمتر از نصف
‫بهتره بچسبیم به همون پیش‌نویس تروفو،
‫قصه‌ی همون پلیس‌کُشه و معشوقه‌ی آمریکاییش
‫- همون یارو که داستانش واقعیـه؟ ‫- اوهوم
‫میشل پورتال؟ ‫اون که آفتابه‌دزدی بیش نیست
‫کار مشترک تو و تروفوئـه. چی از این بهتر؟
‫دلم می‌خواد نشونت بدم ‫«پیش از تولد» تا کجا پیش رفته
‫می‌خوای فیلمت رو بسازی یا نه؟
‫بذار «پیش از تولد» رو ‫ایگناس مورگنسترن بسازه
‫اگه می‌خوای کارگردان بشی، ‫فقط و فقط باید داستان تروفو رو بسازی
‫راستش، تهِ دلم خداخدا می‌کردم ‫این یکی رو انتخاب کنی
‫قول میدم ساختش خرج زیادی رو دستت نذاره
‫چه کم، چه زیاد، جیب من خالیِ خالیـه
‫ولی با اسم و رسم تروفو و شابرول...
‫کلود هم هست؟
‫به اسم مدیر فنی میاریمش
‫یا سرپرست هنری
‫هر چیزی که فقط دهنِ اتحادیه رو ببنده
‫تروفو، شابرول و
‫من
‫اگه طالب موجِ نوئن،
‫پس اقیانوس تحویل‌شون میدیم
‫باریکلا! همین رو می‌خواستم
‫الان همه تو تب و تابِ موج نوئن
‫کمک‌هزینه‌ها رو می‌گیریم، ‫پینیر هم که هست،
‫ژرار بتو رو هم ردیف کردم...
‫باز هم بودجه‌اش کمتر از ‫یک‌سوم یه فیلم معمولیـه
‫اضافه هم میاد
‫ولی خواهشاً دیگه از ‫کلمه‌ی «معمولی» استفاده نکن
‫خیالت تخت
‫ما، بچه‌های «کایه» معتقدیم که ‫یه فیلم نباید زیاد خرج برداره
‫یکی از خصلت‌هاتونـه که ‫همیشه به دلم نشسته
‫اینطوریـه که هنرمند به استقلال هنری می‌رسه!
‫اینجاشو دیگه دوست ندارم
‫نگاه کن،
‫این دفتر، حاصلِ ده سال فیلم ساختن تو مغزمـه
‫حالا وقتش رسیده افکارم رو
‫به تصویر بکِشم
‫یه فیلم هیچی نمی‌خواد جز
‫یه دختر و یه هفت‌تیر
‫رو حرفت حساب می‌کنم
‫اتفاقات آنی و بداهه ‫توی روایت‌های رسمی جایی ندارن
‫وقتش رسیده بریم سراغ همین چیزها
‫ولی خب، تماشاچی دنبال همین روایت‌های رسمیـه
‫منظورم مخاطبیـه که پول خرج می‌کنه
‫مگه چند بار این مخاطبِ دست‌به‌نقد
‫فرصت انتخاب بین شعر و قصه رو داشته؟
‫منو بگو چرا با یه عشقِ سینما بحث می‌کنم؟!
‫یا عقلم رو از دست دادم یا یه نابغه‌ام
‫« مجله‌ی کایه دو سینما »
‫عمراً اگه جین سیبرگ بیاد
‫امتحانش ضرر نداره
‫« متروپولیتن »
‫« متروی ژرژ سنک »
‫« لیلیان داوید »
‫لوسیان؟
‫بدت میاد از این اسم؟
‫- نه، ولی چرا عوضش کنیم؟ ‫- راست میگی
‫از همون اول میشل بود، ‫پس میشل بمونه
‫ولی جای میشل پورتال، ‫بکنیمش میشل پوکارد
‫پوکارد؟ قشنگـه
‫خب؟
‫خوبـه
‫عالی نیست یعنی؟
‫این خلاصه‌ی داستانـه خب، چه توقعی داری؟
‫دست مریزاد به این ایده‌ها. داره جون می‌گیره
‫باید برم همون فیلمه رو تو پاناما بسازم. ‫اقلاً مثل کف دست بلدمش.
‫دوران گمشده و پُرحرف‌وحدیثِ ژان لوک
‫اون هم به وقتش فیلم جذابی از آب درمیاد. ‫ایشالا سِری بعدی.
‫- لیلیان داویده ‫- به‌به، چه سورپرایزی
‫پس اینجا خلوت می‌کنید و ‫دست به قلم می‌شید؟
‫آره، چندین سالـه
‫اینجا نوشته: ‫«پیش‌نویس اولیه، دسامبر ۵۶»
‫«مِن‌باب مسائلی بس ناخوشایند ‫سخن خواهیم گفت» - استاندال
‫والا از شما بعید نبود
‫ژان لوک، ما رو تو فیلمت بازی نمیدی؟
‫معلومـه که نه
‫چیزی که تو دلتـه رو بساز
‫یه شاهکار خلق کن، پای آبروی من هم وسطـه
‫- ولی فیلم منـه ‫- دقیقاً
‫پس، برو اشتباهاتت رو بکن
‫« ژان پل بلموندو »
‫باید روی حرکات پات کار کنی
‫شانس آوردی که عینک می‌زنی
‫خب،
‫شخصیتت، میشل،
‫یا آخرش می‌میره،
‫یا به دختره می‌رسه
‫از پس جفتش برمیام
‫این هم می‌خوای مثل ‫«شارلوت و دوست‌پسرش» بسازی؟
‫آره، ولی این دفعه ‫خودت صدات رو دوبله می‌کنی
‫چرا؟ من نبودم هم کولاک کرده بودی
‫هر چی در توانم بود، رو کردم
‫خدمتت توی الجزایر تموم شده؟
‫- آره ‫- پس، این دفعه واسه دوبله هستی
‫حالا اگه توش بازی کنم
‫این یکی که دیگه فیلم کوتاه نیست، هست؟
‫« روبرتو روسلینی »
‫« انیس واردا - ژاک دمی »
‫« آلن رنه - آندره لابارت »
‫« ژاک روزیه »
‫« ژان روش »
‫« مریلو پارولینی - ژاک دونیول والکروز »
‫« کلود موریاک - پیر کاست - میشل مورلت »
‫« پیر براونبرگر - ژرژ سادول »
‫روبرتو موسلینی، شما پدرِ موج نو هستید و
‫ما خودمون رو بچه‌های شما می‌دونیم
‫«کایه دو سینما» متعلق به شماست
‫- خوش اومدی، روبرتو ‫- ممنونم
‫از همگی دوستان ممنونم. ‫جمعی از سینه‌چاک‌های صنعت سینما.
‫یک مشت عصیانگر
‫همیشه سعی کردم ‫یه جریان تازه راه بندازم
‫ولی هنوز موفق نشدم، ‫چون فهمیدم برای خلق یک جنبش،
‫باید خودم رو توی ‫یک موضعِ ثابت متبلور کنم
‫این تبلور هم مصداقِ اخته شدنـه
‫جوهره‌ی سینما، اخلاقـه
‫هیچ جوره نمیشه واقعیت رو به دام انداخت
‫مگه اینکه یه موضع اخلاقی داشته باشیم
‫دوربین یه ابزار بی‌شعوره، مثل قلم
‫اگه حرفی برای گفتن نداشته باشی، ‫پشیزی ارزش نداره
‫فیلم‌سازی هر چه ساده‌تر، بهتر
‫هنر واقعی
‫از جلوه‌های هنری مثل طاعون گریزونـه
‫آزادی واقعی، منطق خودش رو داره و
‫کاری به قاعده و قانون نداره
‫فقط زمانی باید فیلم ساخت که
‫حس کنیم فوریت و ضرورتی در کاره
‫فکر نکنید سینما چیزی ماوراییـه
‫حواسم بهتون هست
‫- به سلامتی فوریت‌ها و ضروریت‌ها ‫- ممنونم، ژاک
‫فیلم «سفر به ایتالیا» تا ‫عمق وجودم رو لرزوند
‫- خدانگهدار ‫- ممنون بابت سخنرانی
‫بالاخره رؤیام به حقیقت پیوست. ‫دارم اولین فیلمم رو می‌سازم.
‫بورگار چراغ سبز نشون داد
‫باورم نمیشه!
‫اولین روز فیلم‌برداری باید با رؤیات وداع کنی
‫فیلم ساختن کاری نداره. ‫این هم یه جور ابزارِ بیانـه.
‫بیخیالِ صدای مستقیم، رنگ و پرده‌ی عریض
‫قواعد سنتیِ سینما رو نادیده بگیر
‫کجا پیاده میشی؟
‫بپیچ چپ. یادت نره، سریع فیلم‌برداری کنی
‫هر وقت چشمه‌ی خلاقیتت خشک شد، ‫کات بده
‫- این خیابون که یک‌طرفه‌ست ‫- پس، بعدی رو بپیچ
‫جای فیلم‌نامه، از دست‌نوشته‌هات استفاده کن
‫واسه گیر و گورهای اجرایی هم ‫راه‌حل‌های فنیِ کم‌خرج پیدا کن
‫همینجا پیاده میشم
‫- ممنون، روبرتو ‫- مرسی رسوندیم، ژان لوک
‫یکم پول دم دستت هست بهم قرض بدی؟
‫« بلانش مونتل »
‫این میشه بزرگترین اشتباه زندگیت
‫بزرگترین اشتباهِ زندگیم؟
‫مطمئنی؟ قول میدی؟
‫از خدامـه بدترین گندکاریم همچین چیزی باشه
‫فقط دعا کن هیچوقت اکران نشه، ‫وگرنه آینده‌ی شغلیت به فنا میره
‫پس، تا این یکی رو تموم نکردم، ‫یه فیلم دیگه برام دست و پا کن
‫می‌دونم گُدار رفیقتـه،
‫ولی اینجوری آینده‌ی خودت رو تباه می‌کنی
‫نه، اشتباه می‌کنی. ‫اونقدرهام صمیمی نیستیم با هم.
‫کاملاً مشخصـه
‫با این قرارداد، هزینه‌ی یه شب هتلت ‫توی ریویرا هم در نمیاد
‫جاش یه سر میرم موناکو، ‫یه دست بازی می‌کنم و پولش جور میشه
‫برای آخرین بار ازت می‌پرسم
‫می‌تونم برات یه نقش توی ‫فیلم ژولین دوویویه جور کنم
‫زحمتش کمتره، دستمزدش بیشتر
‫تازه، تو فیلمی بازی می‌کنی که ‫چهار نفر می‌بینن
‫آره و
‫از بی‌حوصلگی دق می‌کنم
‫خسته شدم از دستت
‫مرسی
‫ازم دلخور نشو
‫نگران نباش، همه چی درست میشه
‫« پیر ریزینت »
‫اگه نمی‌خوای دیر کنی، ‫همیشه زودتر از موعد برو سرِ قرار
‫قول داده بودم جوون‌ترین دستیار اول کارگردانی ‫بشی که فرانسه به خودش دیده
‫ممنونم
‫این خلاصه‌ی داستانـه
‫با همین‌ می‌تونم برنامه‌ریزی کنم
‫کِی بریم لوکیشن پیدا کنیم؟
‫همه‌ی لوکیشن‌ها آماده‌ان
‫- این هم از لیست ‫- عالیـه
‫این هم لیست ماشین‌هایی که ‫سر صحنه لازم دارم
‫خیلی‌خب
‫اون ماشین گنده آمریکاییه رو ‫میشل اولِ فیلم می‌دزده
‫- تو مارسی از اینها پیدا میشه؟ ‫- صد درصد
‫تموم؟
‫خب، ژان لوک،
‫طبق این فیلم‌نامه، ۵۸ تا سکانس داریم
‫ده تا بالا پایین
‫البته، هر چیزی ممکنه تغییر کنه
‫همه چی جز پول
‫که یعنی تعداد روزهامون
‫ما ۲۰ روز وقت داریم کار رو جمع کنیم،
‫حالا هر چقدر سکانس می‌خواد داشته باشه
‫زیادی هم هست. عالیـه
‫نذار کسی اینها رو ببینه ها
‫« ژان پیِر مِلویل »
‫- ببخشید، آقا؟ ‫- با اجازه‌ی ملویل اومدم
‫اسم‌تون؟
‫ژان لوک گدار
‫- شرمنده، ورود خبرنگارها قدغنـه ‫- ملویل دعوتم کرده
‫ضمناً، من خبرنگار نیستم
‫دیگه کارگردانم
‫- فکر نمی‌کردم بیای ‫- جدی؟
‫- یه تیکه دیگه ریل اضافه کن ‫- چشم
‫فقط می‌خوام این حال و هوا رو نفس بکِشم
‫هر چی به شروعِ کار نزدیک‌تر میشیم، ‫سؤال‌هام بیشتر و بیشتر میشه
‫البته، کاملاً طبیعیـه
‫یه فیلم‌ساز باید همیشه آغوشش باز و
‫روحش آسیب‌پذیر باشه
‫باید شمّ روان‌شناسی و
‫مشاهده‌ی تیزی داشته باشه
‫موسیقی متنت رو هم بسپار به مارسیال
‫سولال بی‌نظیره
‫ترتیب آشنایی‌تون رو میدم. رولان!
‫کادیلاک رو بیخیال. بیوک بیار
‫می‌تونم چند تا ماشین‌دزد بهت معرفی کنم
‫از اون کاربلدها که رو دستشون نیست
‫این یکی
‫روایتت رو ساده کن
‫شاخ و برگ‌های اضافه رو بزن
‫- خودِ شما رو هم؟ ‫- معلومـه که نه
‫تو دلِ روایتت، شعر و غزل بگُنجون
‫می‌تونی کل حرف‌هام رو پشت گوش بندازی
‫نصیحت یعنی همین دیگه
‫یه لحظه...
‫الان برمی‌گردم
‫اون لحظه‌ای که ‫سرِ صحنه همه چشم‌ها به توئـه،
‫می‌فهمی جهنم چه حسی داری
‫شما دوتا، اون طرف. تو با من بیا
‫« فرانسوا موروئیل »
‫« جین سیبرگ »
‫جین!
‫جین سیبرگ الان رسید، ‫« رستوران پرونیه »
‫داره از ماشین پیاده میشه
‫خانم سیبرگ! انتظاراتتون از پاریس چیـه؟
‫موندنی شدید اینجا؟
‫توی پاریس منتظرِ چی هستید؟
‫پول، ماشین‌های سریع، الماس!
‫شوخی می‌کنم
‫یه زندگی بی‌دغدغه و هنری،
‫کنارِ همسر و
‫دوستانم
‫ممنونم
‫فیلم بعدی‌تون چیـه؟
‫- یه عکسِ دیگه! ‫- جین!
‫« فرانسوا آرنول »
‫« تولدت مبارک، فرانسوا »
‫خودتون رو ستاره‌ی سینما می‌دونید
‫یا هنرپیشه؟
‫به نظرم...
‫من مصداق بارز اینم که ‫آدم اگه هنرپیشه نباشه،
‫کل تبلیغات عالم هم
‫نمی‌تونه ازت ستاره بسازه
‫- اسم‌تون چی بود؟ ‫- گدار
‫گُ دار. اسمم توی لیست هست
‫یحتمل جین سیبرگ توی فیلمم بازی کنه
‫فرانسوا موری؟
‫- فرانسوا موری ‫- ریموند، ایشون با منـه
‫ژان لوک گدار
‫خوشحالم اومدی. ممنون
‫ممنون که دعوتم کردی
‫فکرشم نمی‌کردم یه فرانسوای دیگه ‫واردِ زندگیم بشه
‫- جین خیلی دوست داره ببیندت ‫- جین سیبرگ کارم رو دیده؟
‫مگه تا حالا فیلم ساختی؟
‫حس می‌کنم خیلی به موج نو نزدیکیم
‫تروفو فیلم‌نامه رو نوشته، ‫شابرول هم مشاورمونـه
‫- گمونم خیلی به نفعش تموم شه ‫- نظر خودش چیـه؟
‫اتو پرمینجر سرِ میزِ شام، ‫یه‌پا فرشته‌ست،
‫ولی پشتِ دوربین، ‫مریض‌ترین کارگردان عالمـه
‫حالا در این حد هم نیست
‫سرِ میزِ شام، قابلِ تحملـه
‫من پرمینجر نیستم
‫بیشتر از دو برداشت نمی‌گیرم
‫اجازه میدن؟
‫هر چی برداشت‌ها بیشتر باشه، ‫همه چی مصنوعی‌تر میشه و
‫بالطبع‌ فیلم هم بی‌روح از آب در میاد
‫من می‌خوام استقلال هنرمند حفظ بشه،
‫درست مثل نقاشی که هر وقت بخواد،
‫قلم رو میذاره کنار تا بره گلویی تازه کنه
‫یا پیِ الهام بگرده
‫عجب، چه طرز فکرِ جالبی
‫زمین تا آسمون با چیزهایی که ‫از آقای اتو یاد گرفتم، متفاوتـه
‫اونقدرهام متفاوت نیست
‫فیلم «از نفس افتاده» در واقع ‫دنباله‌ی نقشت توی «سلام بر غم» هست
‫آم... چطوری؟
‫لحظه‌ی محو شدنِ آخرین پلانِ پرمینجر رو
‫تصور کن که بعدش این نوشته میاد رو پرده: ‫«سه سال بعد»
‫فقط کافیـه خودت باشی
‫فکر کن دوربینی نیست و ‫زندگیِ عادیتـه
‫مثل همیشه سیگارت رو بگیر دستت،
‫مثل همیشه موهات رو شونه کن
‫تو که تا حالا منو در حالِ شونه کردن ندیدی
‫با این حال...
‫همه آرزوشونـه ببینن
‫- یه جای خیلی معروف تو پاریس ‫- عه، قبلاً اینجا اومدم
‫داخل یه مزرعه توی آیووا بزرگ شدم
‫اولین شبِ اکران «ژان مقدس»، ‫هری بلافونته
‫درست اونجا قطعه‌ی «دلبر بامزه‌ی من» رو ‫برام خوند
‫فقط واسه من
‫توی «ژان مقدس» نقشِ یه معصوم رو بازی کردی
‫معصوم نقش اول
‫توی سلام بر غم هم نقش یه گناهکار رو
‫تو این فیلم جفتشونی؛ هم گناهکار و هم معصوم
‫سختـه نه گفتن به همچین چیزی
‫البته اگه بتونم از ‫چنگِ گرگ‌های درنده فرار کنم...
‫منظورش کیان؟
‫پرمینجر قرارداد جین رو فروخته ‫به کلمبیا پیکچرز
‫قراردادِ چی؟
‫غمت نباشه، مجاب‌شون می‌کنم باهامون راه بیان
‫یا پونزده هزار دلار بهشون پیشنهاد میدیم، ‫یا نصفِ سودِ فروش جهانی رو
‫- مطمئن باش به پول نه نمیگن ‫- پونزده هزار دلار!
‫ارزشش رو داره
‫آخ!
‫- خب؟ ‫- خب...
‫نه مثل تروفوئـه، نه شابرول
‫- ولی از کار کردن با پرمینجر بهتره ‫- مگه داریم بدتر از اون؟
‫« رائول کوتار »
‫ایشون همون فیلم‌بردار خوبه‌ایـه که ‫گفته بودم
‫رائول کوتار هستم. خوشم نمیاد ‫بوبو من رو به جای لاتوش تحمیل کنه
‫من اینجوری کار نمی‌کنم
‫باید ببینم اصلاً مناسب این کار هستم یا نه
‫تا حالا با دوربین کامفلکس اکلر کار کردی؟
‫زمانِ جنگ، بله
‫- پُر سر و صداست و... ‫- می‌دونم، هم‌زمان صدا ضبط نمی‌کنه
‫ولی اینقدر سبکـه که
‫می‌تونی هر کاری باهاش بکنی، ‫حتی بگیریش دستت
‫وقتی فیلم‌برداری زیادی از حد برنامه‌ریزی و ‫آماده‌سازی بشه،
‫صرفاً میشه پیاده‌سازیِ
‫یه فکرِ از پیش تعیین‌شده
‫دوست دارم هر روز سرِ صحنه انتخاب کنم ‫کدوم پلان رو بگیریم
می‌خوام سکانس‌هام رو پیدا کنم - عین گزارشاتی که تهیه کردم -
فیلم‌برداری توی شب بدون نور چی؟
از فیلم‌های دوربینِ ایلفورد خوشم میاد - کیـه که خوشش نیاد؟ -
،برای عکاسی صحنه با نور کم به کار میرن فیلم طولانی ندارن
توی محفظه‌های کوچیک فروش میرن
نمی‌تونیم هشت نُه‌تاشون رو وصل کنیم به هم؟
اونطوری میشه؟ - آره -
،اگه تیکه‌ها از پروژکتور رد بشن وارد دوربین هم میشن
می‌تونیم امتحان کنیم
ابعاد چی؟
.ابعاد معمولی همون سینمااسکوپـه .یک و ۳۷ یه مقدار من‌درآوردیـه
واسه همین خوشم میاد
گوش کن، کوتار
من یه فیلم‌بردار می‌خوام که به حرفم گوش بده
می‌خوام هر چی بخوام عملی بشه
از کجا بدونم حاضری با این فیلم‌سازی چریکی که
صداپردازی و نورپردازیِ صحنه نداره راه بیای؟
گوش کن، گدار
،من بچگی فقیر بودم واسه همین عضو ارتش شدم
اونجا به عنوان یه سرباز ساده عکاسی رو یاد گرفتم
،همه‌ی عکس‌هام رو ظرف چند ثانیه می‌گرفتم ،در لحظه، بدون نورپردازی
روی صحنه‌هایی که کاملاً متفاوت بودن
جین، چیکار می‌کنی؟
اون اومده و مشتاق دیدنتـه
بیا، عزیزم. خواهش می‌کنم
من اصلاً قبول نکردم توی فیلم بازی کنم
من کلی بدبختی نکشیدم تا از اون قرارداد لعنتی خلاصت کنم که
الان بخوای کنار بکِشی
خدایا
.باهاش آشنا شو .اینطوری شاید راضی شدی
اگه نخوام راضی بشم چی؟
شاید یه روزی یه فیلم دیگه باهاش داشتی
دومین باره با ژان لوک گدار همکاری می‌کنی؟
درستـه - سلام -
خوشبختم -
از دیدن‌تون خوشوقتم
چی میل دارید؟
پنیر؟ نون؟ ساندویچ؟ سالاد؟
شراب؟ آبجو؟ کوکاکولا؟
آره. حتماً. لطفاً همشو بدید
باشه - تازه از بوکس اومدم -
!هی، مواظب باش !الان میارم
این طرف - باشه -
...خب
خونه‌ی قشنگی دارید - ممنون -
باغچه‌اش هم خوشگلـه
...ببینم
ژان لوک خیلی از ملاقات‌مون شاکی میشه
احتمالاً اصلاً دوست نداشت همدیگه رو ببینیم
من بهش گفتم
چرا؟ - چی گفت؟ -
.ازش پرسیدم می‌خواد بیاد یا نه .اون هم خندید
،گفتش به هر حال قراره پشت سرش حرف بزنید پس هر چه زودتر بهتر
!پس بیاید شروع کنیم
خب
اولین بار توی محله‌ی لاتن باهاش آشنا شدم
عینک دودی و طرز راه رفتنش به مذاقم خوش نیومد
،چند هفته بعدش، پوف
یهو توی «براسری لیبر» پیداش شد و
پرسید می‌خواد توی اتاق هتلش یه فیلم کوتاه بگیریم یا نه
فکر کردم می‌خواد مخمو بزنه
،وقتی به زنم گفتم بهم گفت چرت و پرت نگو
فیلم‌برداری عالی پیش رفت
،بعدش وقتی با ارتش توی الجزایر بودم برام یه نامه فرستاد و
اجازه خواست روی من صداگذاری کنه
،آخر نامه نوشته بود «روزی که اولین فیلمم رو بسازم، با تو همکاری می‌کنم»
الان هم اینجام
.سر حرفش موند .این روزها چیز نادریـه
چیز نادریـه. درستـه
ولی اون فقط مستندهای حیوانات و سفرنامه تدوین کرده و
یه فیلم صنعتی و دوتا فیلم کوتاه کارگردانی کرده
،نمی‌دونم چرا، چون خودم هم مطمئن نیستم
ولی بهش اعتماد دارم
اصلاً از بازیگرها خوشش میاد؟ - تا وقتی نقش بازی نکنی -
نمی‌دونم
...بعد
داستانش خیلی زننده و فلاکت‌باره
نظرت اینـه؟ - مخالفی؟ -
هنوز بهم نگفته داستان چیـه
بعد باهاش قرارداد بستی؟ - شما هم بستید -
مگه بهتون فیلم‌نامه داده؟ نداده که
فیلم‌نامه‌ی تروفو رو؟
نه، ولی گفت داستانش توی تمام روزنامه‌ها هست
درباره‌ی یه خلافکار به اسم میشل پورتای که الان شده میشل پوکارد
به هر حال گمونم نقش من باشه
،موضوع فیلم قراره همین باشه
،ولی با شناختی که از گدار دارم به کل عوض میشه
نمی‌دونم باید بترسم یا ذوق کنم
شاید جفتش؟
گمونم بالاخره می‌بینیم
به افتخار ماجراجویی‌مون
باشه
ژان لوک؟ - بله؟ -
ایشون مسئول تبلیغات ماست، ریچارد بلوچی
سلام
من می‌خوام هاله‌ای از ابهام ایجاد کنم
،وسط تولید یه داستانی درز میدم
درباره‌ی اینکه یه بار از یه تعمیرگاه سرقت مسلحانه کردید
خوشم اومد - باحالـه، نه؟ -
یه خلافکار جدید پیداش شده
بعلاوه یه دستیار صحنه بهتون میدیم که
در واقع یه خبرنگاره
!مارک
ژان لوک، مارک پیِر
سلام - سلام -
.من واقعاً کار شما رو تحسین می‌کنم .تمام نقدهاتون رو خوندم
تمام فیلم‌برداری رو ثبت می‌کنم
فقط از الان بگم که ازت کار می‌کِشیم
یه دستیار به دردمون می‌خوره
عالیـه
این. برای پوکارد عکس عالی‌ایـه
آره. آره
عکسش توی مجله‌ی سلبریتی‌ها عالیـه
بگم توی روزنامه‌ی فرانس‌سوار چاپش کنن؟
سؤال کردن داشت؟
،بعد تماشای چنین شاهکاری من کی باشم که کارگردانی کنم؟
برای فیلم‌برداری وقت خوبی نیست
.روسلینی یادت نره .عین اون سریع باش
،مثل ساشا گیتری زبون‌باز باش ،عین اورسن ولز موزیکال باش
،مثل مارسل پانیول ساده باش
،عین نیکلاس ری زخم‌خورده باش ،مثل هیچکاک تأثیرگذار باش
عین برگمن پرمحتوا باش و جسارت بی‌سابقه‌ای نشون بده
یه نکته‌ی مهم دیگه روحیه‌ی خوبـه
،درستـه. برای اینکه هر روز کار پیش بره اعتمادبه‌نفس و شهامت حیاتیـه
،نه تنها برای اون بلکه برای دل و جرأت داشتن
بیست روز واسه خودش یه عمره
مصمم باش همه رو حیرت‌زده کنی، ژان لوک
فقط دسته‌گل به آب نده
« روز اول »
،امیدوارم فیلم‌مون سادگی زیبایی داشته باشه
یا به‌سادگی زیبا باشه
ممنونم که بهم باور داشتی
باور
بدون باور تهیه‌کنندگی معنی نداره
تمام مدت براتون دعا می‌کنم
آدم نباید سینما رو شوخی بگیره - وگرنه سینما تو رو شوخی می‌گیره -
...هدف از کارگردانی
رسیدن به نابسامانی ذهنی و اخلاقیـه
نمی‌خوام عین بعضی از نقدهات یه چیز گُنگ تحویلم بدی
...فقط یه داستان منطقی می‌خوام
یه فیلمِ سیاهِ واقع‌گرایانه و سکسی
« ریموند کاتشیر »
« سوزان فِی »
« کلاود بوسولی »
!سلام، دوستان
...خب
!لحظه‌ی بزرگ فرا رسید
!بیا فیلم‌مون رو بسازیم
بسازیم
یالا، آقایون. نزدیک شید
خیلی نزدیک وایسادیم
فقط روز اول می‌تونیم انقدر به هم نزدیک باشیم
.وایسا، ریموند .یکی دیگه هم بگیر. وایسا اونجا
!چشم، قربان - کارگردان‌مون رسماً کارشو شروع کرد -
آره، آره. حالا شد
!حاضری؟ اینجا رو باش
ایشون سوزان هستم، سرپرست فیلم‌نامه‌مون
خوشبختم
سلام - می‌دونی امروز فیلم‌برداری نداری دیگه؟ -
آره. پرمینگر دوست داشت همیشه دم صحنه باشم
همیشه دم دستی. خوش اومد
!صد درصد
خوشبختم - همچنین. سوزان هستم، سرپرست فیلم‌نامه -
پس طبیعتاً هنوز هیچ کاری ندارم
!زود باشید بیاید توی سینما تاریخ‌ساز شیم
بیاید فقط به فکر همین امروز باشیم
وقتشـه جزو خدایان بشیم
...دوستان، در وهله‌ی اول
صبر کن، پیر
قبل شروع حرف حکیمانه نزنیم؟
،بیاید ثابت کنیم «نبوغ یه موهبت الهی نیست
بلکه راه نجاتیـه که «انسان در شرایط حساس خلق می‌کنه
ژان پل سارتر. چطور بود؟
احسنت. تعظیم کن
خیلی‌خب، چرا معطل وایسادید؟
!رائول دست به دوربینـه. حاضریم
!بریم
می‌خوای یه نگاه بندازی؟
،برو تو ،می‌خوای با پاتریسیا حرف بزنی
ولی شمارشو یادت رفته
تلفن کوفتی هم سکه‌ات رو می‌خوره
!بگیر، رائول
ضبط می‌کنم، ژان لوک
!حرکت
کات. خوب بود
خوب بود؟ - خوب بود -
...باید بریم
زودباش. بیا بریم
ضبط میشه - !حرکت -
برو سمت پیشخون و سفارش بده - یه آبجو -
...وایسا، روتو برگردون
پول‌هات رو بشمر
ببین پولت به چی می‌رسه
گوشت خوک و تخم‌مرغ چنده؟ - صد و هشتاد فرانک -
یدونه بده
.میرم روزنامه بگیرم .برمی‌گردم
کات
الان کلوز‌آپ می‌گیریم
ضبط میشه. باشه
کات
کات داد
میریم صحنه‌ی بعد؟ - نه. واسه امروز تمومـه -
فکر جدیدی ندارم
جمع کنیم بریم؟
بعد از فقط...دو ساعت شد دیگه؟
آره
برای فردا تمرین نکنیم؟
فیلم‌نامه‌ی فردا رو داریم؟
،نه. می‌خوام توی شخصیت‌هاشون بمونن نه که دیالوگ حفظ کنن
چه دیالوگی؟
،اگه به دیالوگ‌هاشون فکر کنن آمادگی قبلی پیدا می‌کنن
...آره، راست میگی. می‌فهمم این کار چقدر
اشتباه بزرگیـه، نه؟
آره
اینطوری پیش‌زمینه‌ی ذهنت میشه ،طوری که خودت می‌خوای بازی کنی
نه طوری که من می‌خوام
آها
اینطوری در لحظه می‌تونی بیشتر خودت رو ابراز کنی
تو هم داری سبک کارگردانیت رو همینطوری یلخی ابداع می‌کنی؟
به قول خودت «در لحظه»؟
فردا می‌بینم‌تون - باشه -
یه لیوان شراب لطفاً - !دوتا -
!سه‌تا
یکی هم برای من
بگیر، رائول
« روز دوم »
خوب گوش کن چی میگم
میای اینجا و میری سمت پله‌ها
ضبط میشه، ژان لوک - !زودباش. برو اونور. برو -
حرکت
.روزنامه رو ببین .دنبال عکست بگرد
توش هست؟
حالا کفش‌هات رو تمیز کن
باید برای لیلیان برق بزنن
کات
می‌خوای دوباره بگیریم؟ - نه -
!بریم بالا. یالا، بجنبید
« ژوزه بنازراف »
این یکیـه
صبح بخیر
زود اومدید
...نه، ما که - یه ذره -
تازه بیدار شدم
فوق‌العاده‌ای. موهات رو شونه نکن
آرایش هم نکن
بذار بمونه
،تو، اینجا همه چی عالیـه
!تمرین کنیم
دوستان، اتاق رو خالی کنید، تمرین کنیم
الان میام
رائول، واسه چی وایسادیم؟
نمی‌دونید بوبو و بنازراف اینجا چیکار می‌کنن؟
می‌خوان در آوردن سوتینت رو ببینن
!ولی من که سوتین ندارم
،بوبو مراقب باکس آفیس آینده‌اشـه
ولی بنازراف فقط یه زالوئـه
،وقتی این رو گفت می‌خوای لباس‌هام رو در بیارم؟
صبر کن
چطوره اول لباست رو بیاری روی سرت؟
بعد زیر اون لخت شی
اون موقع برهنگی فقط توی ذهن مخاطبـه
تأثیرگذاریش بیشتره
عین اون صحنه‌ی برگمن «توی «میان‌پرده‌های تابستانی
رائول، می‌دونی کدوم رو میگم؟
من...مطمئن نیستم
آره، همونی که لباس شنا می‌پوشه
آها
ندیدیش؟ - نه، توی ویتنام بودم -
.ژان پاول یکم دیگه میاد رائول، آماده‌ای؟
آماده‌ام. خیلی وقتـه
باشه
سوزان، این لیوان قبلاً همینجا بود؟
!نه، نبودش! ممنون، پیِر - وایسا -
چرا محیط فیلم‌برداری من رو خراب می‌کنید؟
ولی توی پلان‌های قبلی اینجا نبوده
،سوزان
فرض کن من بخوام صدای جنگل رو ضبط کنم
،بعد برای اینکه قشنگ صدای طبیعت رو بشنوم
،بزنم کل درخت‌ها رو قطع کنم
،همه‌ی حیات‌وحش رو بکُشم
!واقع‌بینانه هست؟ نه
واقعیت ربطی به پلان‌های ما نداره
ولی ژان لوک، نباید همینطوری حذفش کنیم
«همش «نباید، نباید
!فقط دست به چیزی نزنید
!همه آماده شید
رائول، نیارش توی فریم
سلام. همه چی خوب پیش میره؟
آره، آره. اگه پیش بره. نه، ژان لوک؟
زودباش! خوبی؟ بشین اینجا
بگیر، رائول
ضبط میشه، ژان لوک - یکم پول بهم قرض میدی؟ -
یکم پول بهم قرض میدی؟
بازم با لیلیان دیوید صحنه داریم؟
حقشـه صحنه‌هاش رو بیشتر کنیم
حقشـه یه فیلم کامل باهاش بسازیم
روی همین همکاری کنید
چطور شد؟ به همین زودی تموم شد؟ - آره -
عه - صبح بخیر -
با تاکسی اومدی؟ - آره. اومدم سر بزنم -
خب، فردا صحنه داری
پس با تاکسی نیا - چرا؟ -
برام ماشین می‌فرستید؟
.ماشینی در کار نیست .پیاده بیا. واسه پاتریسیا بهتره
این پاتریشا چیکار قراره بکنه؟
پاتریسیا. پاتریسیا
این پاتریسیا چیکار قراره بکنه؟
به جز اینکه باید پیاده بیاد؟
بد نیست یه وقت‌هایی انقدر بچه‌مثبت نباشی
فکر کنم خوشت بیاد - من بچه‌مثبت نیستم -
خیلی دوست دارم همینطوری پیاده خودت و فیلمت رو ول کنم برم
دیدی؟ کم‌کم داره دستت میاد
فردا می‌بینمت، با پای پیاده
پاتریسیا. پاتریسیا - باز شروع شد -
،برای خلق یک اثر هنری « روز سوم »
نباید روح خودتون رو ،در قالب‌های مختلف به تصویر بکشید
بلکه باید روح این قالب‌ها رو به تصویر بکشید
سینما وسیله‌ی نمایش احساسات و باورهای عمیقـه
پس فیلم‌نامه‌ات اینـه؟
میشه لطفاً یه سری از این احساسات و باورهای عمیقت رو بیاری روی کاغذ؟
...جین
درباره‌ی یه پسر و دختره که
کلمات مشابهی رو در معانی مختلف به کار می‌برن
،جنبه‌ی سخت و مهم کارمون
اینـه که وارد حیطه‌های ناشناخته بشیم
،که از خطرات آگاه باشیم ریسک کنیم و ترس داشته باشیم
اون یا می‌میره، یا دختره رو می‌کُشه
نمیشه الان تصمیم بگیریم چی میشه؟
نمیشه
میشه، ولی نمی‌خوای
ناامیدی‌ها موقتی هستن، ولی فیلم جاودانه‌ست
،پایانش هر چی باشه مهم اینـه بهمون خوش بگذره
شروع کنیم؟
راست میگه
این دیگه چیـه؟ - !ببین چی پیدا کردم -
!عالیـه - از کجا آوردیش؟ -
دوربین اینجا جا میشه
رائول رو می‌ذاریم این تو، روش چندتا جعبه می‌ذاریم و اصلاً دیده نمیشه
هیچکس توی خیابون متوجه نمیشه داریم فیلم‌برداری می‌کنیم
عالیـه - سیاهی‌لشکرهای رایگان -
و کاملاً طبیعی و واقعی
فقط در صورتی می‌ارزه که جواب بده
رائول، این تو جا میشی؟
آره بابا
« فونگ میترت »
جین توی قراردادش یه گریمور داره
ایشون فونگ هستن
صبح بخیر - ممنون، ولی نیازی به شما نداریم -
توی فیلم من آرایش نمی‌کنیم
شوخی می‌کنه؟ - من حلش می‌کنم -
!ولی لازمـه - ...ژان -
نه، نه
لباس‌هام که چیز دندون‌گیری نیستن
حداقل بذار آرایش کنم. خواهش می‌کنم
تو حلش کن - باشه -
خیلی‌خب
ژان لوک، میشه جین حداقل ،یه گریمور دم دست داشته باشه
حداقل برای اینکه وقتی میرم سر کار یکی مراقبش باشه؟
.من نمی‌تونم همیشه اینجا باشم .فونگ حواسش بهش هست
واقعاً توی قراردادشـه؟ - آره، همون پونزده هزار دلاریـه -
باشه - عالیـه -
بیا، این دوربین
مواظب سرت باشه - یه لحظه -
بذار آماده شم
مواظب باش
حالا جعبه‌ها. جعبه‌ها
راحتی؟
!عالی
،یادت باشه، داری روزنامه می‌فروشی
!پس هر از گاهی داد بزن
بگیر
!آخرین فرصتت برای شرط‌بندیـه - !حرکت، پاتریسیا -
!روزنامه‌ی نیویورک هرالد تریبیون
!نبوغ خالصـه
وسط خیابون راه میرم
این یارو با دوربین‌مخفی توی ،گاری پست ازم فیلم می‌گیره
،من هم هر چی به ذهنم برسه میگم چون روی تمام این‌ها صداگذاری میشه
واقعاً نمی‌دونم دارم چه غلطی می‌کنم
نگران نباش، دختر جون
والا من هم نمی‌دونم
،ولی اگه دست هم رو بگیریم شاید به یه جایی برسیم
.این دیوونگی محضـه .و تازه این اولشـه
!روزنامه‌ی نیویورک هرالد تریبیون
یکی بده بیاد - حتماً -
مرسی
پول خرد ندارم
ممنون
!به سمت پیاده‌رو
کارت عالیـه
هر چی تو بگی
کلاهش رو بردار
تمام
لپش رو ببوس - نه، اون من رو ببوسه -
خب، تو لپش رو ببوس
!ریموند، کافیـه! توی فریمی
!جین - بله؟ -
!بلموندو رو ببوس
الان؟
!بدو
گفتش بیام اینجا ببوسمت، بعدش بری اونور
باشه
چطور بود؟
!عالی! کات
کات
واسه استعفا دیر شده؟ - به لحاظ حقوقی هیچوقت دیر نیست -
،ولی از نظر اخلاقی
فکر نکنم
...برای سابقه‌ات هم - اصلاً برام مهم نیست -
چطوری راضیم کردی با این پروژه موافقت کنم؟ چطوری؟
من گفتم یه فیلم با تروفو یا شابرول می‌خوام
...اون نه تروفوئـه، نه شابرول
راست میگی. اون نه شابرولـه، نه تروفو
اون ژان لوک گداره - !برو، پاتریسیا. برو» -
«شاید امروز یه دیالوگ واست نوشتم
اگه صدابرداری همزمان داشت خیالم راحت‌تر بود
اونوقت نمی‌تونست همینطوری وسط پلان حرف بزنه
می‌خوام استعفا بدم
من قبول می‌کنم تمام مشکلاتت رو بشنوم و
هر چقدر می‌خوای دربارشون صحبت کنیم
ولی راه نداره استعفا بدی
شام من رو ببر بیرون
چشم
‫شروع کنیم،
‫یا قیدش رو بزنیم؟
‫وایسا، ژان لوک
‫من هفته‌ها ازش چشم بر نداشتم
‫واسه همین، ‫می‌دونم دقیقاً کِی قراره...
‫روشن شه
‫فقط، قبلش یه ندایی بده
‫خیلی‌خب
‫رائول، حاضری؟
‫بگیر!
‫داره می‌گیره
‫همینجوری بگیر
‫- کات! ‫- و کات!
‫بد نشد
‫کاش هر پلانی همینقدر آسون بود
‫- آفرین ‫- ممنون
‫« روز چهارم »
‫- باید مراقب باشی ‫- آره
‫حدس بزن کیـه؟
‫بریژیت باردو؟
‫ناتالی وود؟
‫شخصیت شوگرپوس اوشی؟
‫موج نو!
‫«کایه دو سینما!»
‫داستان این فیلم هم چرخشیه، هم خطی
‫- باریکلا، پاتریسیا ‫- مرسی
‫بفرما، بشین
‫- یه دیالوگ برات دارم ‫- نکته‌ای واسه درک فیلم‌نامه؟
‫خوب گوش بده چی میگم
‫«از این ناراحتم که آزاد نیستم،
‫یا چون آزاد نیستم، ناراحتم؟»
‫خوب حواست رو جمع کن، ‫سؤال پیچیده‌ایـه
‫«از این ناراحتم که آزاد نیستم، ‫یا چون آزاد نیستم، ناراحتم؟»
‫آدمیزاد هر ثانیه ‫با جون خودش بازی می‌کنه و
‫خودش، به هر نحوی که شده، ‫نابودی خودش رو رقم می‌زنه
‫دست رو دلم نذار که خونـه
‫« هامفری بوگارت » ‫« هرچه قوی‌تر، سخت‌تر زمین می‌خوری »
‫- کوتار! ‫- گدار!
‫بذار تا کوتار آماده میشه، ‫یه داستانی رو برات تعریف کنم
‫سقوط و تباهی میشل پوکارد ‫الهام‌گرفته‌شده از نقش‌آفرینی بوگارت
‫توی «سیرای مرتفع» و «خواب گران»ـه
‫به بوگارت توی «شاهین مالت» فکر کن
‫سعی کن چنین شخصیتی رو به نمایش بذاری
‫هرچه قوی‌تر، سخت‌تر زمین می‌خوری...
‫باورت میشه بازیش اول توی یکی از ‫فیلم‌های آشغال الیگره نظرم رو جلب کرد؟
‫چی میگی؟
‫دست خر کوتاه
‫برید کنار
‫هر وقت دوربین سمت‌تون اومد، ‫فقط چشمک بزنید، خب؟
‫رائول، شروع کن!
‫دارم می‌گیرم، جین
‫♪ Sacha Distel - Scoubidou ♪
‫نگو داری فیلم می‌گیری، رائول
‫چشمک یادت نره!
‫خیلی‌خب. ادامه بدیم؟
‫« میشل فبر - دنیل بولانژه »
‫« روز پنجم »
‫بالدوچی! شکوه سینمایی در انتظار ماست
‫باید بری جلوی دوربین
‫- چی؟ ‫- برات یه نقش در نظر گرفتم
‫- واسه من؟ ‫- آره
‫انگار برای این نقش ساخته شدی
‫واسه تو هم عالیـه، لیلا
‫می‌گفتم...
‫با این سکانس شروع می‌کنیم. ‫باید بعضی از دیالوگ‌ها رو یاد بگیری.
‫ژان لوک، درست متوجه شدم؟
‫رولند تولماشوف قرار بود نقش یه ‫گنگستر به اسم بالدوچی رو بازی کنه
‫اما سر صحنه نیومد، بنابراین، مسئول ‫روابط عمومی‌مون که اسمش بالدوچیـه،
‫قراره نقش گنگستر رو بازی کنه،
‫با این تفاوت که اسمش رو ‫به «تولماشوف» تغییر دادید؟
‫دقیقاً. همون چیزی که ‫واسه این سکانس بهش نیاز داریم
‫خودجوشی!
‫- رسینت ‫- بله؟
‫منتظر چی هستیم؟
‫- آماده‌ایم ‫- نه، دو ثانیه
‫تا دو ثانیه‌ی دیگه آماده‌ایم
‫کسی که قراره باهاش حرف بزنی
‫اسمش آنتونیوئـه
‫آنتونیو. ‫بیا مشکلت رو با بالدوچی حل کن.
‫- گفتی شماره‌اش چی بود؟ ‫- شانزلیزه ۹۹-۸۴
‫- از اینجا می‌تونم زنگ بزنم؟ ‫- راحت باش
‫- اون دختری که اومدی ملاقاتش کیـه؟ ‫- نیویورکیـه
‫- خوش بر و روئـه؟ ‫- دختر بامزه‌ایـه. ازش خوشم میاد
‫الو؟ شانزلیزه ۹۹-۸۴؟
‫می‌خوام با آنتونیو صحبت کنم
‫الو؟
‫- خداحافظ، پسر! ‫- به سلامت، رفیق
‫خدایی؟
‫دوباره؟
‫هم دیر اومدید، هم با ناز اومدید
‫- کات ‫- قطع کردم
‫- بالدوچی ‫- بله؟
‫اینقدر سر زنگ زدن لفتش نده
‫و شما دوتا، بولانژه و فبر
‫وقتی پاش به اینجا می‌رسه،
‫بیاید تو!
‫یه دور دیگه می‌گیریم
‫بهتر بازی کنید
‫اگه دیر میان، می‌تونیم آروم پیش بریم
‫از این خبرها نیست
‫فیلمسازی یه هنر انقلابیـه. ‫فیلم یعنی شورِ جابجایی.
‫اگه هیچوقت دیگه نذاشتن ‫فیلمی رو کارگردانی کنی،
‫یادت باشه اوپراتور دالیِ معرکه‌ای میشی
‫« روز ششم » ‫« پاتریسیا در این صحنه حضور ندارد »
‫ژان لوک، فقط خودتی؟
‫آدمیزاد همیشه تنهاست
‫روی صحنه هم مثل وقتیـه که ‫داری فیلم‌نامه رو می‌نویسی
‫تنها که باشی، ‫از خودت سؤال می‌پرسی و
‫با فیلم ساختن بهشون جواب میدی
‫این یه نمونه‌ی بارز از ‫یه عاشقانه‌ی کلاسیکـه
‫من که دیوونه‌ی فیلم‌برداری‌های ‫عاشقانه‌ی سر صبحی‌ام
‫دوک الینگتون یه بار گفت:
‫«من زمان نمی‌خوام، ضرب‌الاجل می‌خوام»
‫اگه روراست و بی‌ریا باشیم،
‫وقتی یه گوشه گیر افتادیم،
‫راه نجات‌مون صداقت و بی‌ریاییـه
‫درستـه
‫دست‌خط قشنگی داری
‫این جزئیات دقیق فیلم‌برداری امروزه
‫ممنون
‫- کات ‫- و کات
‫- باریکلا ‫- آفرین
‫نظرت چیـه؟
‫- مطمئن نیستم ‫- به نظر من که خوب بود
‫خیلی‌خب، یه دور دیگه می‌گیریم
‫- دوربین ‫- دوربین آماده‌ست
‫چرخ
‫حرکت!
‫- کات ‫- و کات!
‫این یکی چطور بود؟
‫- من که راضی بودم ‫- آره
‫چیـه؟ منتظرید بگم خوب بود؟
‫یعنی... یه دور دیگه بگیریم؟
‫- نه ‫- نه؟
‫خیلی ضایع‌ست
‫از اونجا می‌گیریم
‫ریوت، روی زمین دراز بکش
‫از اون زاویه می‌گیریم
‫نیازی به بدلکار نیست. ‫فقط صدای تصادف رو می‌شنویم.
‫منظورت چیـه؟
‫تصویر وقتی از قاب خارج باشه ‫ترغیب‌کننده‌تره
‫اون بلدکاره کلی هزینه رو دست‌مون گذاشته
‫دارم می‌گیرم!
‫کات
‫تمومـه
‫مرسی، ژاک. ‫تو یه دوست واقعی هستی.
‫تمومـه؟
‫ازم کلوزآپ نمی‌گیرید؟
‫نه، کلوزآپ نمی‌گیریم
‫- ولی واقعاً هفت‌تا جون داری ‫- مرسی
‫بعدش چی میگی؟ ‫« روز هفتم »
‫البته
‫البته. البته!
‫بیاید یه چیزی رو نشون‌تون بدم. ‫توی مترو.
‫یالا. پاشید بیاید!
‫- بیا، ژان لوک ‫- خیلی‌خب
‫ایول
‫گفتی اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫حدس بزن کی مشغول فیلم‌برداریه و ‫می‌خواد یه سلامی باهات بکنه
‫- امیدوارم ارزشش رو داشته باشه ‫- تو که من رو می‌شناسی
‫از همین می‌ترسم!
‫« روبر برسون »
‫« مارتین لاسال - کسجی »
‫ببین کی اونجاست! ‫اونجا رو، ژان لوک.
‫- کی؟ کجاست؟ ‫- همونجا
‫- حواست کجاست؟ ‫- کمتر مشروب بخور، رفیق!
‫- حالت چطوره؟ ‫- اون یارو رو نمی‌شناسم
‫آقای روبر برسون!
‫تجسمی از سینمای فرانسه
‫ژان لوک!
‫چیزی گم کردی؟
‫یه پایان بهتر واسه فیلمم؟
‫ایشون کسجیـه، ‫بهترین جیب‌بر دنیا
‫- طاق بزنیم؟ ‫- نمی‌خواد، خالیـه
‫این رو من بر می‌دارم!
‫فقط بهم چهار روز وقت دادن و ‫یه مشت سیاهی‌لشکر
‫می‌تونم با این مسئله کنار بیام
‫اما هر روز همون افرادن
‫سکانس‌های مترو دارم، ‫زمین مسابقه دارم، ایستگاه دارم
‫اونوقت توی همه‌ی اینا ‫باید از آدمای تکراری استفاده کنم
‫دارم تمام تلاشم رو می‌کنم که ‫چهره‌ها رو تغییر بدم، اما مسخره‌ست
‫راستش، مشکل جالبیـه
‫- یه روزی نوبت تو هم میشه ‫- خدا رو چه دیدی
‫شما همیشه با برسون کار می‌کنید؟
‫بله
‫خدا شانس بده
‫« روز هشتم »
‫خب...
‫بذار ببینم امروز برنامه چیـه
‫واقعاً فکر کردی می‌تونی ‫از نوشته‌هاش سر در بیاری؟
‫مطمئنم هرچی که نوشته، ‫الان نظرش عوض شده
‫خب، اگه نمی‌خواستش که ‫دور می‌ریختش، مگه نه؟
‫- پیِر؟ ‫- بله؟
‫واسه امروز بسـه
‫ما که هنوز فیلم‌برداری نکردیم
‫شاید داره استعفا میده
‫فکر نکنم
‫« روز نُهم »
‫- یعنی چی می‌خواد بهمون نشون بده؟ ‫- نمی‌دونم
‫صبح بخیر
‫یه نقل قول دیگه!
‫مشکلش چیـه؟
‫اگه حرفی تو دلتـه، بزن
‫مهم نیست از کی نقل می‌کنم، ‫مهم نتیجه‌ایـه که ازشون می‌گیرم
‫من و جین می‌تونیم اونا رو تقسیم کنیم و
‫جلوی دوربین بخونیم
‫- چه فکر خوبی ‫- خواهش می‌کنم
‫«شاعرین بی‌تجربه تقلید می‌کنن،
‫شاعرین مجرب، دزدی»
‫تی. اس. الیوت
‫نقل قول از یه نقل قول دیگه
‫تازه دوزاریم افتاد که ‫چرا دارم نقش دزد رو بازی می‌کنم
‫پل گوگن میگه:
‫«تو هنر، یا سارق هنری میشی،
‫یا یه انقلابی»
‫تو بگو:
‫«یه دقیقه‌ی دیگه برمی‌گردم»
‫تو بگو: «فرانسوی‌ها همیشه میگن ‫یه دقیقه‌ی دیگه برمی‌گردن،
‫ولی منظورشون در واقع پنج دقیقه‌ست»
‫نه بابا!
‫- بگیر، رائول ‫- دارم می‌گیرم، ژان لوک
‫حرکت
‫یه دقیقه‌ی دیگه برمی‌گردم
‫فرانسوی‌ها همیشه میگن ‫یه دقیقه‌ی دیگه برمی‌گردن
‫ولی منظورشون در واقع پنج دقیقه‌ست
‫قطعش نکن
‫دارم می‌گیرم
‫- کات ‫- و کات
‫می‌خوای یه برداشت دیگه بگیریم؟
‫اگه تو بخوای، می‌گیرم
‫خیلی‌خب، بریم یه چیزی بخوریم
‫ژان لوک، وایسا. منظورت اینـه که...
‫- واسه امروز کافیـه. گشنمـه ‫- باشه
‫فیلم ساختن فقط عذاب کشیدن نیست، ‫توش خوشی هم هست
‫روبراه نیستی. چی شده؟
‫فکر کردم می‌تونم فیلمی بسازم که ‫توش هر چیزی ممکن باشه، ولی نمی‌تونم
‫می‌دونی برونبرژه قبل از ‫«چهارصد ضربه» چی گفت؟
‫- یه قاعده‌ی قدیمی هالیوودیـه ‫- «هیچ جا خونه‌ی خود آدم نمیشه»؟
‫گفت هر فیلم متشکل از پنج فیلم مختلفـه
‫فیلمی که به قلم میاریش، ‫فیلمی که براش بازیگر انتخاب می‌کنی،
‫فیلمی که فیلم‌برداری می‌کنی، ‫فیلمی که تدوین می‌کنی و
‫فیلمی که منتشر می‌کنی
‫پس، دست‌مون بسته نیست؟
‫به هیچ وجه. ‫اوضاع همیشه تغییر می‌کنه.
‫یادتـه می‌خواستی یه ‫نویسنده‌ی رمان بزرگ بشی؟
‫خدا خودش رحم کرد
‫وقتی کلاس‌های انسان‌شانسی رو غیبت می‌کردی،
‫به رُخمون می‌کشیدی که ‫روزی ۳۰ صفحه می‌نویسی
‫می‌خواستم رمانم رو ‫توی انتشارات گالیمار چاپ کنم
‫استروک هم این کارو کرده بود، ‫من هم می‌خواستم این کارو بکنم
‫- واقعاً روزی ۳۰ صفحه می‌نوشتی؟ ‫- نه
‫همچین تعریف‌دار هم نبودن
‫عینهو ریاضیات پیچیده بود
‫مثلاً می‌نوشتم:
‫«هوای خوبیـه و قطار وارد ایستگاه میشه»
‫بعدش ساعت‌ها می‌نشستم و ‫با خودم کلنجار می‌رفتم که
‫چرا برعکسش رو نگفتم؟ چرا نگفتم: ‫«قطار وارد ایستگاه میشه و هوای خوبیـه»
‫یا شاید هم فقط: «هوا بارونیـه»
‫مطمئنم که روزی ۳۰ صفحه نمی‌نوشت
‫توی سینما کار آسون‌تره
‫فیلم دیدن من رو ‫از ترسِ نوشتن خلاص می‌کنه
‫من رو از ترسِ داشتن ‫یه شغل واقعی خلاص می‌کنه
‫بچه که بودم، فیلم دیدن باعث میشد ‫از مدرسه رفتن نترسم
‫۲۰۰تا فیلم اولم رو ‫بعد از پیچوندن مدرسه دیدم
‫اما الان فیلم دیدن باعث میشه از ‫ترس‌های دنیای واقعی دور شم
‫اما یادتون نره،
‫فیلم دیدن نباید باعث شه که
‫دیگه سمت فیلم‌سازی نریم
‫گل گفتی
‫نوش
‫- خوشحال میشم تو فیلم بازی کنی ‫- تمام سکانس‌های بلموندو رو از اول بگیریم؟
‫نه، خنگ خدا
‫نه
‫اگه نقش اونی که پوکارد رو می‌شناسه و ‫به پلیس گزارش میده رو
‫بازی کنی، عالی میشه
‫واقعاً؟ ‫همیشه تو رو توی اون نقش می‌دیدم
‫- راست میگه! ‫- مگه نه، سوزان؟
‫- واسه همون نقش ساخته شدی ‫- باور کن، معرکه میشه
‫« روز دهم »
‫- الو؟ ‫- رائول؟
‫امروز فیلم‌برداری کنسلـه
‫به رسینت بگو بچه‌ها رو در جریان بذاره
‫یه زنگ هم به دفتر بورگارد بزن
‫ولی بذار واسه بعد از ساعت ۹
‫حالم خوش نیست
‫حتماً پیتزائه خراب بود
‫این هم از مریض‌مون
‫واقعاً حالم خوب نیست
‫راستش، تعجبی نمی‌کنم ‫اگه همین امروز فردا از دنیا برم
‫نمیشه که واسه خودت کارو تعطیل کنی!
‫توی این دو هفته، ‫هشت روز رو نیمه‌وقت کار کردیم
‫بعضی روزها فقط دو ساعت!
‫- فقط از مشکلات میگی ‫- من تهیه‌کننده‌ی کارم!
‫پول برام اهمیتی نداره
‫بخصوص وقتی از جیب من بره
‫توی فیلم‌سازی چیزی که مهمـه ‫مدیریت بودجه‌ست
‫پول یعنی زمان
‫زمان رو باید با ضرب‌آهنگ و ‫میل خودت سپری کنی
‫- این برگ برنده‌ی سیستم منـه ‫- ریدم به این سیستم!
‫« تکانِ غیرمجاز »
‫ضرب‌آهنگ جنابعالی گند زده به میل ما
‫اما واسه من و فیلمم...
‫ضرب‌آهنگ درستیـه
‫شاید بهتره پروژه رو تعطیل کنم. ‫جلوی ضرر رو از هرجا بگیری، منفعتـه.
‫اگه بخوای نیمه‌وقت کار کنی، ‫یا یه بار دیگه فیلم‌برداری رو تعطیل کنی،
‫باید قید دستمزدها رو بزنی
‫یالا، بوبو
‫یالا!
‫یالا، بزن!
‫- تمومش کنید! ‫- یالا!
‫بسـه! تمومش کنید!
‫من دارم سعی می‌کنم واقعیت رو ‫در لحظه ثبت کنم، بورگارد
‫به من اعتماد کن، ‫یه روزی از این کار خوشحال میشی
‫همین کارو تمام‌وقت بکن!
‫واقعیتِ فیلم‌برداری یعنی این
‫- برو بیرون، یالا ‫- رفتم
‫همه خوب گوش کنید ‫« روز یازدهم »
‫بوبو خواست این رو براتون بخونم
‫«فیلم‌برداری نباید بدون ‫موافقت تهیه‌کننده متوقف بشه
‫تهیه‌کننده به کارگردان و عوامل اعتماد داشت،
‫اما حالا این اعتماد خدشه‌دار شده
‫طی دو هفته‌ی ابتدایی، ‫طبق برنامه پیش نرفتید»
‫برنامه‌ای هم مگه در کاره؟
‫«این روند نباید ادامه‌دار باشه
‫برای بار آخر از کارگردان و عوامل ‫می‌خوام که صادقانه کار کنن و
‫طبق روند معمول به تولید ادامه بدن»
‫- از اولش هم روند تولید ما معمولی نبود ‫- نه، خدا رو شکر
‫«و کار امروز رو به فردا موکول نکنن»
‫تمام
‫بوبو حسابی جوگیر شده!
‫حالا چیکار کنیم؟
‫چمی‌دونم
‫اینا همش قیل و دادِ بی‌خوده
‫رو ما تأثیری نداره
‫قوی باشید
‫بیاید جست‌وجوی خودمون رو
‫برای لحظات آنی و
‫غیرمنتظره ادامه بدیم،
‫چرا که این کار فقط از خودمون بر میاد
‫زمان خوبی نیست که ‫توی نور مستقیم خورشید این رو بگیریم
‫به نظر من که خارق‌العاده‌ست
‫بذار از تمام توان فیلم خام استفاده کنیم
‫بیا بیشتر از توانش ازش کار بکشیم
‫اگه بیشتر از توانش ازش کار بکشیم،
‫اون هم می‌تونه عذاب بکشه
‫آره
‫چرا فقط ما عذاب بکشیم؟
‫ایده‌ی خوبیـه
‫فیلم خام هم می‌تونه از نفس بیفته
پاتریسیا
‫- کات! ‫- و کات!
‫نه، نه، نه!
‫چی شده؟
‫- فقط حرکات ضروری ‫- به هر دری می‌زنم، پیداشون نمی‌کنم
‫از قبل پیداشون کردی. جسورانه!
‫- می‌تونی گردنم رو بگیری ‫- باشه
‫- چه فیلمیـه؟ ‫- یه مستند از
‫ژان پل بلموندو و جین سیبرگ که ‫دارن داستانی خیالی رو بازی می‌کنن
‫البته مستند صدابرداری همزمان داره
‫جانم؟
‫چی؟
‫هیچی
‫بگیر، رائول
‫دارم می‌گیرم، ژان لوک
‫حرکت
پاتریسیا
‫« روز دوازدهم »
‫باریکلا!
‫می‌ذارمش اینجا. بیا
‫- مجله... ‫- مجله چی؟
‫- بذار باشه ‫- ببخشید
‫شیش، هفت، هشت
‫حالا راست
‫بعدش هم...
‫دوباره
‫پس، تو آمریکا اینجوری می‌رقصن
‫توی آیووا که اینجوری نبود
‫کتابت رو بردار
‫«ویلیام فاکنر رو می‌شناسی؟»
‫ویلیام فاکنر رو می‌شناسی؟
‫«نه، کیـه؟ همخوابت؟»
‫نه، کیـه؟ همخوابت؟
‫نه، خنگ خدا
‫مرسی
‫مرسی، سم فولر
‫مرسی بابت «چهل اسلحه» و
‫مرسی واسه این پلان
‫سرقت هنری
‫سرقت هنری کجا بود؟ ادای احترامـه!
‫همونطوری که سبک نوشتار فاکنر
‫نتیجه‌ی ناتوانیش توی ‫شاعرانه نوشتن متن بود،
‫سبک کارگردانی من هم
‫نتیجه‌ی ناتوانیت توی نوشتن فیلم‌نامه‌ست؟
‫دقیقاً
‫یه بولیز راه‌راه دیگه تنش بود
‫خب، لباسش رو عوض کرده
‫خط چشمش هم فرق داشت. ‫مدام داری از چارچوب‌ها خارج میشی.
‫توی تدوین اونا هم همین رو می‌بینن
‫سوزان، می‌دونم
‫متوجه‌ام، برام اهمیتی نداره
‫اگه بخوام طبق چارچوب‌ها پیش برم، ‫به خواسته‌ی خودم نمی‌رسم
‫یه بازی کوچولو. بگیر، رائول
‫دارم می‌گیرم، ژان لوک
‫خوشی
‫آرامش
‫غافلگیری
‫سردرگمی
‫غم
‫انزجار
‫ترس
‫وحشت
‫ناامیدی
‫خوشی
‫کات
‫و کات
‫- بامزه نبود؟ ‫- چرا
‫اگه بخوای بری اونورِ اتاق، ‫باید پاورچین از روی تخت بری
‫دقیقاً
‫فکر کنم از قصد این هتل رو انتخاب کرده
‫چون اتاق‌هاش از همه کوچیک‌ترن
‫شک نکن
‫توی اولین سفرش به پاریس ‫تو این هتل موند
‫اینجا براش خیلی باارزشـه
‫دلیلش رو خودم هم نمی‌دونم
‫خب،
‫همونطور که داری میری دستشویی ‫دیالوگت رو بگو
‫تو همینجا بمون، ‫بعدش برو دنبالش و
‫از جلوی پنجره رد شو
‫- ردیفـه؟ ‫- آره
‫- رائول، بگیر ‫- دارم می‌گیرم، ژان لوک
‫حرکت
‫بیخیال، ازم عصبانی نشو
‫هر وقت می‌خوام تنها باشم، نمیشه
‫کات
‫«پیر برونبرژه‌ی عزیز،
‫پشیمون نباش که نتونستی ‫تهیه‌کننده‌ی از نفس افتاده باشی
‫اگه بورگارد از این فیلم ‫پولی به جیب بزنه، حقشـه
‫اگه ضرری هم بکنه، ‫باز هم حقشـه
‫سیبرگ سراسیمه‌ست و ‫از ساخت فیلم پشیمونـه
‫الان دیگه روزانه فیلم‌برداری می‌‌کنیم
‫وقتی که دارم توی «دوپون مونپارناس» ‫صبحانه می‌خورم، سکانس‌ها رو می‌نویسم
‫وقتی که داریم پلان‌های ضبط شده رو می‌بینیم، ‫تمامی عوامل، مِن‌جمله فیلم‌بردار،
‫از تصویربرداری‌مون متنفرن
‫به نظر من که خارق‌العاده‌ست»
‫« روز سیزدهم »
‫«سلام بر غم» ‫اقتباس خوبیـه
‫آره، کارش رو می‌کنه
‫اما هیچوقت از کتاب نباید فیلم ساخت
‫از سینما باید کتاب نوشت
‫هر کتابی؟
‫هر کتابی
‫حتی کتاب مقدس؟
‫اگه من قرار بود فیلم زندگی مسیح رو بسازم
‫خب...
‫اون صحنه‌هایی رو می‌ساختم ‫که تو کتاب مقدس نیستن
‫لابد فیلم‌نامه‌ش هم میشد ‫نقل قول از رنوآر؟
‫و روسلینی
‫جمله‌های اونا همون کتاب مقدس هستن
‫آمین
‫حالا یه بوگی انجام بده و
‫دیالوگ موردعلاقه‌ت از بوگارت رو بگو
‫- هیچی به ذهنم نمی‌رسه ‫- بجنب
‫«شاید امروز نه، شاید فردا نه
‫اما به زودی، و تا آخر عمرت» ‫(کازابلانکا)
‫«لویی، به نظرم این آغاز یک دوستی زیباست» ‫(کازابلانکا)
‫«ببین فرشته‌ی من، من خسته‌ام
‫فکم ناخوشه، ‫دنده‌هام درد می‌کنن
‫اونجا یه آدم کشتم
‫نتونستم جلوی کشته شدن ‫یه بچه رو بگیرم»
‫- بسه. می‌خواید منو دق بدید؟ ‫- وایسا. الان میگم
‫«وقتی منو بوسید متولد شدم
‫وقتی ترکم کرد مردم
‫وقتی دوستم داشت چند هفته‌ای زندگی کردم» ‫(در مکانی پرت)
‫راضی شدی؟
‫«من خیلی خوش‌قیافه نیستم
‫ولی بوکسور خوبی‌ام»
‫من خیلی خوش‌قیافه نیستم، ‫اما بوکسور خوبی‌ام
‫کات
‫کلیک‌‌کلاک، تیک‌تاک
‫- رائول ‫- هوم؟
‫به نظرت تو تدوین درست میشه؟
‫خوشبختانه دوربین عاشق این دوتاست
‫لطفاً یه بار دیگه امتحان کن
‫«میان اندوه و پوچی، ‫من اندوه را انتخاب می‌کنم»
‫تو چی رو انتخاب می‌کنی؟
‫انگشتای پات رو نشونم بده
‫انگشتای پای زن‌ها خیلی مهمه، نخند
‫چی رو انتخاب می‌کنی؟
‫اندوه احمقانه‌ست
‫پوچی رو انتخاب می‌کنم
‫جین، اون جمله‌ای که گفتی رو پیدا نمی‌کنم
‫از خودت درآوردی؟
‫خدا می‌دونه
‫به خوندن ادامه بده
‫امروزم تموم شد!
‫واقعاً بوی یه مرد فراری رو میده
‫- بدش، می‌شورمش ‫- نه، ولش کن
‫نگران نباش، ‫چروک‌هاش صاف نمیشه
‫پس انگار قراره لخت برم خونه
‫- حوله منو بپوش ‫- اوه، مرسی
‫روند ساخت این فیلم انقدر غیرهالیوودیـه
‫که کاملا شرم و حیا یادم رفته
‫- به نظرم «کاملاً» نه ‫- باشه
‫ولی تقریباً حس می‌کنم ‫دارم یه فیلم آماتور می‌سازم
‫و تو هم یکی از آزادترین بازیگرهایی هستی ‫که باهاش کار کردم
‫«یکی از»؟
‫کی از من آزادتره؟
‫هیچکس از من آزادتر نیست
‫هوم؟
‫- سلام ‫- سلام
‫- حالت چطوره؟
‫چطوری؟
‫فونگ
‫سلام
‫ژان لوک
‫آره، ممنون
‫- خدافظ. فردا می‌بینم‌تون ‫- خدافظ
‫« روز چهاردهم »
‫طبق معمول
‫می‌تونم دوربین رو روی یکی‌تون نگه دارم ‫حتی اگه اون یکی در حال حرف زدن باشه
‫هو!
‫می‌تونم شیر یا خط کنم ‫که ببینیم روی کدوم‌تون بمونیم
‫وقتی رو هواست میگم
‫می‌تونم الان تصمیم بگیرم ‫یا موقع تدوین
‫- بهتره همین الان شیر یا خط کنیم ‫- راست میگی!
‫- خط ‫- لازم نیست
‫خودتم می‌دونی که تو می‌بری
‫« روز پانزدهم »
‫اینجاش سختـه
‫اشکال نداره. عقب
‫- هی! ‫- ممنونم
‫چه خبره اینجا؟ ‫ساعت یازدهـه! منتظر چی هستید؟
‫هنر و خلاف هر دو برای شکوفا شدن ‫نیاز به زمان فراغت دارن
‫- منم دندونم خیلی درد می‌کنه ‫- پس بریم دندونپزشکی
‫می‌دونم دقیقاً کجا ببرمت
‫طرف هم کارش همچین بدون درد نیست
‫ولی گفته باشم، ‫فقط برای گاز خنده میام اونجا
‫آره، قشنگ می‌خندیم. بیا
‫ایجنتم همش میگه ‫دیگه هیچوقت کار پیدا نمی‌کنیم
‫اینم یه میان‌پرده‌ی عجیبـه
‫تو یه زندگی پر از میان‌پرده‌های عجیب
‫- خب شوهرت رسید ‫- هوم؟
‫گفتم که، ‫یه میان‌پرده‌ی عجیب دیگه
‫سلام
‫- چطوری عزیزم؟ ‫- سلام
‫« روز شانزدهم »
‫اگرم نمی‌خوای صفحه‌ها ‫رو به من نشون بدی
‫حداقل بده به ریسینت
‫یا بعد از اون همه مرخصی ‫بازم هیچ فیلم‌نامه‌ای نداری؟
‫سه تا نکته
‫من هیچی رو ننوشتم
‫اگرم نوشته بودم به تو نشون نمی‌دادم
‫و مرخصی هم نمی‌گیرم
‫آخی
‫تو خیلی خوشگلی
‫ولی
‫شخصیتت باید پودر بزنه به صورتش
‫ژان لوک، ‫روزنامه رو چجوری می‌گیری دستت؟
‫اوه
‫این بهترین نقش برای فرانسوا بود
‫- ولی راضی نشد ‫- باید شابرول رو می‌آوردیم
‫- ریسینت! ‫- بله؟
‫- پیپ من کو؟ ‫- پیپ؟
‫الان میرم میارمش!
‫داریم می‌گیریم
‫فرانس‌سوآر
‫یه فرانس‌سوآر بده لطفاً
‫سلام قربان. ۲۵ فرانک
‫خیلی ممنون
‫- کات ‫- کات
‫- می‌خوای دوباره بگیری؟ ‫- نه
‫ژان؟ جین؟
‫دوباره می‌گیریم
‫سینما یک هنر انقلابیـه
‫فقط حرکت‌های ضروری
‫زندگی کوتاهه، اما هنر ماندگار
‫چندبار دیگه می‌گیریم تا هر چی
‫که تو تنهایی خودت تصور کردی ‫رو یادت بره
‫بگیر رائول!
‫- بگیر! ‫- بگیر رائول!
‫حواسم بهتون هست. ‫مراقب ماشین باشید
‫آوردنش از آمریکا خیلی پرزحمت بود
‫این رنگ خاصـه. تو فرانسه پیدا نمیشه
‫نگران نباش، ‫اگه روش خط انداختیم
‫صورتیش می‌کنیم
‫- شوخی‌هات رو دوست دارم ژان لوک ‫- یالا، بزن به جاده
‫بریم!
‫آقای بنازراف، خیلی ممنونم
‫« روز هفدهم »
‫ژان پیر، خیلی ممنون که اومدی
‫بیا، باید باهات صحبت کنم
‫پس راضی هستی که ‫اون داستان رو منتشر کنم؟
‫- داستان گاراژ رو؟ ‫- آره
‫آره
‫تازه، به نظرم خوب میشه اگه بگی
‫که من از کلینیک پدرم دزدی کردم
‫باشه. عالی. چه بهتر
‫در واقع، بارها از مادربزرگم دزدی کردم
‫تو پاریس یه آپارتمان داشت ‫با یه کتابخونه بزرگ
‫پر از کتاب‌های چاپ اول
‫منم برمی‌داشتم می‌فروختم‌شون
‫ولی بهتره بگیم که از کلینیک پدرم دزدی می‌کردم
‫دزدی از یه دکتر شرافتمند بی‌رحمانه‌تره
‫- ژان لوک؟ ‫- بله؟
‫فکر می‌کردم قراره با روسلینی مصاحبه کنم
‫یادتـه؟ قرارمون این بود. ‫قولش رو بهم داده بودی
‫- فرانسوا ‫- جانم؟
‫می‌خوام نقش یه عکاس مطبوعاتی رو بازی کنی
‫- با کمال میل ‫- برو پیش ریسینت، بهش گفتم
‫- چرا روسلینی نیست؟ ‫- از خدایان سینما بپرس
‫اوه... ‫فکر ‌کردم دارم همین کارو می‌کنم
‫تازه، ملویل بهترم هست
‫می‌دونی، منم می‌خوام کارگردانی کنم
‫از آرزوهای بزرگمـه
‫احتمالاً بزرگترین‌شون
‫احتمالاً؟
‫لابد ارثیـه. ویلیام وایلر از فامیلامونـه
‫فامیل دور یا نزدیک؟
‫می‌خوام یکی از داستان‌های کوتاه ‫فرانسواز ساگان رو اقتباس کنم
‫فعلاً ترجیح میدم واسطه ادبیات و سینما باشم
‫خیلی‌خب دوستان، حاضریم
‫بازیگرهای عزیز. ‫ژان پیر، جین!
‫- بله ‫- بیاید
‫قراره مثل یه مصاحبه واقعی ‫فیلم‌برداریش کنیم؟
‫دقیقاً. جواب هر کی که می‌خوای رو بده
‫می‌تونم درباره زنان حرف بزنم ‫یا هر چی که دلم می‌خواد؟
‫به شرط اینکه مثل خودت ‫بامزه و زیرکانه باشه
‫پاتریسیا...
‫- بله؟ ‫- سؤالاتت رو بهت میدم
‫چی؟
‫ایشون می‌تونه هر چی می‌خواد بگه
‫ولی من باید از روی متن بگم؟
‫هنوز نفهمیدی؟
‫نه
‫داری نقش منو بازی می‌کنی
‫- ژان لوک، با کی شروع کنیم؟ ‫- ملویل
‫یکی از پلیس‌ها ‫« روز هجدهم »
‫قبل از تیراندازی میگه:
‫- «زودباش، بزن تو ستون فقراتش» ‫- وای نه!
‫نمیشه اینو وارد فیلم کنی
‫- «زود، بزن به ستون فقراتش» ‫- ژان لوک، لطفاً نه
‫حتی یه برداشت هم ازش نگیر
‫- به نظر من که اصلاً نباید بمیره ‫- هوم
‫همون خیابونی که پاتوق کیکی، من ری
‫مارسل دوشان و فرانسیس پیکابیا بود
‫داستان غنی‌تر میشه
‫هوم. دکورش رو خیلی دوست دارم
‫دیالوگ‌هایی که برات به ذهنم رسیده ‫رو یه نگاه بنداز
‫خیلی خودتو به زحمت ننداختی
‫خون می‌خواید؟
‫خون نه، فقط قرمزی می‌خوایم
‫- زخم باز نداشته باشه؟ ‫- نه. فقط قرمزی
‫آخرشه طاقت بیار، آخرشه طاقت بیار
‫بگیر رائول
‫می‌گیریم ژان لوک
‫حرکت!
‫کات!
‫- خیلی کندی ‫- کات
‫سریع‌تر از ماشین پیاده شو
‫الان انگار اصلاً نمی‌خوای بکشیش
‫می‌گیریم
‫زودباش، بزن تو ستون فقراتش!
‫- کات ‫- خطا رفت
‫کات شد
‫حتی نزدیک هم نبود
‫من زنده موندم. مرسی بچه‌‌ها
‫پوکارد هرگز نخواهد مرد
‫این دفعه بدون دیالوگ می‌گیریم، ‫به خاطر تروفو
‫آماده شید
‫این مرگ توئه پوکارد
‫حاضری؟
‫دیگه وقت مردنه
‫و روی همین...
‫خط عابر می‌میرم
‫تقدیر و مرگ درون‌مایه‌های ‫موردعلاقه‌ی سینما هستن
‫بگیر رائول!
‫خوبـه، آروم بهش نزدیک شو
‫- باید نزدیک‌تر باشیم ‫- نگران نباشین. فیلمه
‫منو نگاه کنید، دوربین رو نگاه نکنید
‫همه چی خوبـه، همه چی روبراهه
‫هیچ مشکلی نیست خانم
‫برو، برو، برو...
‫ایست
‫- کات ‫- و کات
‫خوبی ژان پل؟
‫عالی بود
‫- خب، بریم صحنه بعد ‫- مرگ زیبایی بود
‫یکم تندتر
‫سرعتت رو کم نکن! ‫بدو!
‫تا دیگه نفس نداشته باشی!
‫خب ندارم!
‫خیلی‌خب. یه کوچولو تندتر
‫بدو!
‫- رائول، بگیر ‫- بله
‫- حاضری؟ ‫- می‌گیریم
‫حرکت
‫- چی شده؟ ‫- صبر کنید
‫- آهان، فیلمه؟ ‫- بله، ممنون
‫پیر، بگو مردم یکم برن عقب‌تر
‫نه، نه، پیر
‫بذار باشن. عادیش اینه که جمع بشن
‫- خوبـه ‫- خیلی‌خب ژان لوک
‫کات!
‫یه لحظه
‫صندلی. ببخشید
‫خوبـه
‫بیاید غم‌انگیزترین صحنه تاریخ سینما ‫رو فیلم‌برداری کنیم
‫البته در کنار برگمان
‫که صحنه بی‌نظیری تو «مونیکا» گرفته
‫می‌گیریم
‫هر اندیشه باید یادآور ‫لبخندی باشه که ویران شده
‫پاتریسیا
‫کیف پولش رو بردار
‫نه. نه
‫دزد تویی، نه من
‫می‌دونم تو همچین کاری می‌کردی
‫ولی پاتریسیا نه
‫ولی فرانکینی، ‫محتویاتش به کارت میان
‫- نمی‌خوای دست پلیس‌ها بیفته که ‫- نه، این کارو نمی‌کنم
‫یالا. فقط یه تردستیه. ‫فکر کن داری یه یادداشت بهش میدی
‫درست به نظر نمیاد
‫خلوص و پاکی مال این دنیا نیست پاتریسیا
‫نه! لوش که دادم، حالا می‌خوای ‫ازش دزدی هم بکنم؟ نمی‌کنم
‫- کات ‫- و کات
‫ما کنترل افکارمون رو داریم، ‫که هیچ معنایی ندارن
‫نه احساسات‌مون، ‫که اتفاقاً تمام معنا در اونهاست
‫این فیلم کوفتی کِی شرش کم میشه؟
‫خب...
‫می‌گیریم
‫اگه... اگه کیف پولش رو نمی‌دزدی
‫یه کار دیگه برام بکن
‫یه دیالوگ بوگارت بگو
‫حداقل این کارو بکن
‫«حال‌بهم‌زن» یعنی چی؟
‫- کات ‫- و کات
‫دوست داشتی ژان لوک؟
‫فیلم‌برداری‌های جین تموم شد!
‫موفق شدیم کوچولو
‫عالی بود
‫کارش معرکه بود
‫به نظرت گدار عمداً جین رو برده ‫به سمتی که این کارو بکنه؟
‫شوخی می‌کنی؟ ‫به نظر تو براش برنامه داشته؟
‫«نه احساسات‌مون، ‫که اتفاقاً تمام معنا در اونهاست!
‫یالا پاتریسیا! یالا، اینو بهم بده»
‫افتضاح بود!
‫تموم شد. ‫میریم سراغ بعدی، ها؟
‫هفته‌ی دیگه «نگذار کسی برایم ‫گورنوشته بنویسد» شروع میشه
‫به اون فکر کن. به هالیوود
‫آمریکا
‫« روز نوزدهم »
‫هانس لوکاس
‫از کجا شروع کنیم؟
‫از یه نمای نزدیک از این
‫- باشه ‫- نمای خیلی نزدیک
‫حله! میشه اولین تصویر فیلم؟
‫شاید
‫شایدم نه
‫- خوشم اومد ‫- من عاشقشم
‫بهرحال، باید از یه جایی شروع کنیم
‫و حالا بریم سینما رو بترکونیم
‫البته به اصطلاح
‫هنرمندها و خلافکارها شبیه همدیگه‌ان
‫هر دو می‌خوان بقیه رو غافلگیر کنن
‫افسر پلیسه نباید بفهمه از کجا خورده
‫بسپرش به من. ‫نمی‌فهمه
‫گلوله که خورد بهت، ‫بذار جاذبه بندازتت زمین
‫- باشه ‫- خب
‫بعدشم می‌تونی...
‫اینجوری...
‫- حله؟ ‫- باشه
‫خب
‫دستاتون رو باز کنید و ‫شونه‌ی همدیگه رو بگیرید
‫خوبـه
‫خودشـه
‫خوبـه
‫دوربین رو نگاه کنید
‫سینما چیـه؟
‫حال‌بهم‌زنه!
‫« روز بیستم »
‫ژان لوک، می‌خوای یه نگاه بندازی؟
‫نه
‫آخرین صحنه‌ی فیلمه. ‫ازم بعید بود این سؤال
‫- بگیر رائول ‫- می‌گیریم ژان لوک
‫یالا بدو!
‫- ‫خوبـه؟ ‫- آره. حرف نداره
‫- پس کات ‫- کات
‫بهرحال دیگه تموم شده
‫لئوناردو داوینچی به بهترین شکل بیانش کرده:
‫«هنر هرگز تمام نمی‌شود
‫تنها رها می‌شود»
‫اینم پایان فیلم‌برداری
‫تو بدو!
‫تو پاریس می‌بینمت!
‫اون طرفی نیست!
‫پاریس! این طرفـه!
‫بیخیال پاریس! من میرم رُم!
‫- ممنونم، کوتار ‫- خواهش می‌کنم، گدار
‫« سسیل دکوژی - لیلا هرمان »
‫سسیل، لیلا
‫امیدوارم آماده باشید، ‫چون من عاشق تدوینم
‫اینجا جاییـه که گذشته، ‫حال و آینده رو یک‌جا در دست داریم
‫حالا باید هر چیزی که جاذبه نداره ‫رو قیچی کنیم بره
‫- کدوم صحنه‌ها رو می‌خوای حذف کنیم؟ ‫- هیچ صحنه‌ای رو
‫داخل صحنه‌ها رو کات می‌کنیم
‫- حداقل می‌تونیم فان دود رو حذف کنیم ‫- نه. یه چیز دیگه
‫یک‌چهارم فیلم کلوزآپ‌های سیبرگ هستن
‫ولی واجبن
‫صحنه‌ی ملویل خیلی طولانیه. لازمش داریم؟
‫اهمیتش کمتر یا بیشتر ‫از هیچ صحنه دیگه‌ای نیست
‫تمام صحنه‌ها حفظ میشن، ‫ولی فقط لحظات مهم‌شون
‫لحظات مهم من!
‫از تک تک سکانس‌ها
‫هر جایی که میشه رو کات می‌کنیم ‫که یک ریتم جدید ایجاد کنیم
‫- تو همه‌ی صحنه‌ها؟ ‫- آره. همین به کار جون میده
‫صحنه‌ی میشل پوکارد تو ماشین رو بیار
‫فقط لحظاتی که داره سبقت می‌گیره رو نگه دارید
‫و اونا رو بچسبونید به همدیگه
‫فیلم هم مثل پوکارد ‫برای حرکت به جلو بی‌تابی می‌کنه
‫اینجوری بریده بریده میشه. ‫منقطع میشه
‫فوق‌العاده میشه
‫ناپیوسته میشه. ‫هی می‌پره اینور و اونور
‫دقیقاً. همه چی باید بپره
‫اگه مخاطب از جامپ کات‌های ژرژ ملی‌یس
‫آیزنشتاین و ژان روش لذت برده، ‫ما رو هم می‌پذیره
‫شایدم نه
‫مخاطب حقیقت جدید ما رو می‌پذیره
‫لیلا!
‫بپر!
‫شنیدم فیلمت ویژگی‌های بی‌نظیری داره
‫ولی طبق قرارداد، نمی‌تونه ‫بیشتر از یک ساعت و نیم باشه
‫نود دقیقه
‫اوه. پس یه ساعت و نیم نود دقیقه‌ست؟
‫نگران نباش. داریم می‌رسیم به نود دقیقه
‫دوران سختی رو با هم پشت سر گذاشتیم
‫باید یه نتیجه‌ای ازش دربیاد
‫نمی‌دونم باید ترغیبت کنم، ‫یا بازیت بدم
‫تهدیدت کنم یا رک باهات حرف بزنم
‫تو تصورم نمی‌گنجه با تهیه‌کننده‌ای فیلم بسازم
‫که دوستم هم نباشه
‫واقعاً حال‌بهم‌زنه
‫چی گفت؟
‫گفت: «خیلی آدم حال‌بهم‌زنی هستی»
‫«حال‌بهم‌زن» یعنی چی؟
‫تا به حال چنین فیلمی ساخته نشده
‫تبریک میگم ژان لوک. ‫دنیا آماده نیست برای همچین...
‫مراقب باش بوبو!
‫فیلم حال‌بهم‌زنی
‫خب...
‫یکم حال‌بهم‌زنه یا خیلی حال‌بهم‌زنه؟
‫بدترین فیلم سال
‫- عمراً اکران نمیشه ‫- من که کلش رو خوابیدم
‫بالاخره یکی جز خودم پیدا شد ‫که این شایعات رو پخش کنه
‫تمام تمدن‌ها فناپذیرن
‫- به هم‌شهری کین نمی‌رسه ‫- نزدیکش هم نیست
‫قطعاً بدترین فیلم سالـه
‫مردم ازش متنفر میشن
‫« از نفس افتاده یکی از تأثیرگذارترین ‫فیلم‌های تاریخ سینما محسوب می‌شود »
‫« ژان پل بلموندو باز هم کار پیدا کرد »
‫« پس از از نفس‌ افتاده، به ستاره‌ای جهانی بدل شد »
‫« و در نزدیک به صد فیلم حضور پیدا کرد »
‫« جین سیبرگ مدتی پس از این فیلم ‫از موریل جدا شد »
‫« در ۳۵ فیلم بازی کرد و در سن ۴۰ سالگی درگذشت »
‫در آگهی درگذشتش با لقب ‫«ستاره‌ی فیلم از نفس‌ افتاده» از او یاد شد
‫« تحول شخصی ژان لوک گدار در سینما... »
‫« تا بیش از ۶۰ سال ادامه پیدا کرد »
‫« هیچ‌گاه نشد که او در حال ساخت ‫فیلم بلند، مقالات سینمایی... »
‫« و فیلم کوتاه نباشد »
‫« تروفو، شابرول، ریوت، رومر، شیفمن ‫و باقی موج نوی فرانسه... »
‫« سینما را متحول کردند »
‫« طی یک دوره‌ی سه ساله، ۱۶۲ فیلمساز ‫اولین فیلم بلند خود را ساختند »
ارائه شده در وبسایت وای موویز YMoviz.Com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور