ارائه شده در وبسایت وای موویز ymoviz.com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور
‫[شرکت شرکای سولر، لات اینترتینمنت ‫و بی‌وای۴‌ام استودیو تقدیم می‌کنند]
‫[با همکاری شرکت کی‌سی ونچرز]
‫[محصولی از لوئیس پیکچرز]
‫[به کارگردانی جیسون یو]
‫عشقم!
‫یکی اینجاست.
‫چی؟
‫چیکار کنیم؟
‫عشقم! عشقم!
‫آهای!
‫این چه وضع ترسناکیه؟!
‫فلفلی!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫سر و صدا نکن! بگیر بخواب.
‫«خواب»
‫[جونگ یومی، لی سون‌کیون]
‫[بخش یکم]
‫بیدار شو دیگه!
‫بذار پنج دقیقه دیگه بخوابم.
‫بلند شو.
‫بلند شو دیگه، بلند شو.
‫صبحونه‌ات رو بخور.
‫نمی‌ذارم بری.
‫[اوه هیون‌سو، بازیگر معروف، ‫تماشاچیان را با خاطرات شاد خوشحال می‌کند.]
‫- امروز بیست و پنجمه. ‫- [جایزه بهترین بازیگر، جایزه تئاتر نوجوانان]
‫[مادامی که در کنار هم باشیم، ‫هیچ مانعی سد راهمان نخواهد شد.]
‫فلفلی!
‫حواست به خونه باشه‌ها!
‫خاک عالم!
‫حالتون خوبه؟
‫خواستم هدیه‌ای بهتون بدم. ‫خواهشا نه نیارین.
‫همسایه طبقه پایینتون هستم. ‫تازه به این مجتمع اومدم.
‫چقدر شما مهربونین!
‫دل تو دلم نیست زودتر بخورمشون!
‫امیدوارم زود حالتون خوب بشه.
‫یه لحظه وایستا.
‫علت این‌که اینجام...
‫راستش...
‫البته زشت نباشه انقدر مستقیم می‌گم...
‫ولی شب‌ها از واحد شما ‫خیلی سر و صدا میاد.
‫من هم...
‫یک هفته‌ای رو به این منوال گذروندم، ‫نخواستم شکایتی بکنم.
‫ولی هر شب سر و صدا می‌اومد. ‫دارم دیوانه می‌شم.
‫واقعا کلافه‌ام کرده.
‫بعضی شب‌ها صدای فریاد هم میاد...
‫فریاد؟
‫آها! اون رو می‌گین...
‫راستش دیروز...
‫خب...
‫قول می‌دم دیگه تکرار نشه. ‫معذرت می‌خوام.
‫ممنونم که ملاحظه می‌کنین.
‫انصاف نیست.
‫اصلا انصاف نیست.
‫فقط دیروز این‌طوری شد. ‫تازه بار اول بود.
‫- ولی می‌دونی چی می‌گفت؟ ‫- چی می‌گفت؟
‫می‌گفت یک هفته است که مدام ‫از واحد ما سر و صدا میاد.
‫می‌گفت هر شب بلااستثنا اذیت می‌شد.
‫کل هفته سر و صدا می‌شنید، ‫کلافه شده بود.
‫کلا ما کره‌ای از کاه، کوه می‌سازیم.
‫واقعا گل گفتی!
‫سلام مدیر جونگ!
‫سلام اوه!
‫امروز خیلی زحمت کشیدی‌ها!
‫بالاخره خلاص شدم!
‫خسته نباشی! ‫امروز هم سخت گذشت؟
‫وایستا ببینم.
‫یعنی پیرمرده که طبقه پایین بود دیگه رفته؟
‫این خانمه جاش اومده؟
‫آره.
‫دیگه اونجا نمی‌شینه.
‫پس بگو چرا این اواخر ‫توی راه‌پله سر و صدا نمی‌شد.
‫- پیرمرده عجیب عتیقه‌ای بود. ‫- واقعا.
‫واقعا طرف عتیقه بود.
‫«لابد خیلی زندگی زناشوییتون خوبه!»
‫- «هر شب صداتون تا اینجا میاد!» ‫- زشته.
‫«انقدر صدای تق و توق میاد...»
‫«خواب به چشم‌هام حروم شده.»
‫خانمه که جدی اومده هم خیلی حساسه.
‫برامون شیرینی ماکارون هم آورد. ‫هنوز یکی هم ازش نخوردم.
‫انگار اگه بخورم بهونه دستش دادم.
‫هنوز بابت حرف‌هاش اعصابم خرابه.
‫«یکی اینجاست»؟
‫کی رو می‌گفتم؟
‫من از کجا بدونم؟
‫نصف شب بیدار شده بودی ‫داشتی زمزمه می‌کردی.
‫«یکی اینجاست».
‫همین جمله رو گفتی.
‫اصلا تو حال خودت نبودی.
‫بعد برگشتی خوابیدی.
‫چه مسخره.
‫خجالت نمی‌کشی این‌قدر ‫به خانم باردارت بی‌محلی می‌کنی؟
‫نکنه حالا که شکمم باد کرده ‫دیگه برات جذاب نیستم؟
‫چرا چرت و پرت می‌گی؟
‫اصلا چرا انقدر شیرینی می‌خوری؟
‫آخه دارم اذیت می‌شم!
‫گریه نکن.
‫آها، یادم افتاد چرا این رو گفتم.
‫یکی از دیالوگ‌های فیلم‌نامه بود!
‫بذار ببینم کدوم سکانس بود.
‫وای! نگاه کن!
‫اومدی، اومدی!
‫دلم نمی‌خواد خودم رو ببینم.
‫چقدر بد بازی می‌کنم!
‫من که می‌گم حرف نداری.
‫عین اسکل‌ها شدم!
‫اگه حضورم اذیتتون می‌کنه، ‫می‌تونم بیرون منتظر بمونم.
‫اشکالی نداره.
‫چقدر رسمی حرف‌زدن بهت میاد.
‫کلا هر کاری می‌کنی جذاب می‌شی.
‫«یکی توی خونه است».
‫عزیزم. خوابیدی؟
‫ناراحت نیستی که شکمم باد کرده...
‫و دیگه عین قبل خوشگل نیستم؟
‫نه.
‫چرا؟
‫مطمئنم کلی خانم خوشگل ‫سر صحنه فیلم‌برداریتون می‌بینی.
‫نکن، نکن.
‫بخواب.
‫چی شده؟
‫نکن دیگه.
‫عزیزم.
‫بیدار شو.
‫فیلم‌برداری داری.
‫بیدار شو.
‫عزیزم...
‫چی شده؟
‫آخه چطوری زخمی شدی؟
‫قربونت برم. باید بیمارستان بری.
‫اول باید بیمارستان بریم، ‫اگه نریم که نمی‌شه!
‫خیلی دیرم شده. باید برم.
‫می‌گم اول بیمارستان بریم!
‫بهت زنگ می‌زنم.
‫عشقم!
‫- اونقدر هم بد نشده! ‫- خیلی بد شده!
‫مواظب خودت باش!
‫عشقم!
‫فلفلی!
‫فلفلی، بیا اینجا!
‫آخه اونجا چیکار داری؟ بیا ببینم.
‫فلفلی؟
‫فلفلی.
‫بیا دیگه فلفلی. بیا اینجا.
‫[خاراندن صورت در خواب]
‫[می‌تواند نشانه‌ای از اختلال ‫ناشی از استرس باشد.]
‫[به کلینیک اختلالات خواب مراجعه کنید.]
‫[کلینیک اختلالات خواب]
‫ترسوندیم!
‫چرا واسه خودت توی تاریکی نشستی؟
‫خوش اومدی!
‫فلفلی! ببخشید.
‫بذار ببینم.
‫گفتن نمی‌شه گریم کرد؟
‫خب، صبر می‌کردن تا خوب بشه.
‫انقدر عجله داشتن که یکی رو جات آوردن؟
‫همون واقعا.
‫راستش...
‫تو فکرمه استعفا بدم.
‫چی می‌گی واسه خودت؟
‫- به نظر نمیاد اونقدر کار سختی باشه. ‫- [راهنمای جامع مشاوران املاک]
‫عشقم.
‫هیچ بازیگری یک شبه مشهور نشده.
‫همین مسیری که می‌ری درسته.
‫تا حالا هیچ بازیگری در حد تو ندیدم.
‫بی‌خیال شو، آخه این چه حرفیه؟
‫عزیزم، شک نکن موفق می‌شی.
‫همه این آدم‌ها رو ‫از رفتارشون پشیمون می‌کنی.
‫جدی می‌گم.
‫بی‌خیال شو.
‫تا وقتی چنین نگرشی داشته باشیم، ‫هیچ مانعی سد راهمون نمی‌شه.
‫فهمیدی یا نه؟
‫پرسیدم فهمیدی یا نه؟
‫گیرت آوردم!
‫این چیه؟
‫عشقم.
‫نکن قربونت برم.
‫عشقم!
‫نکن عشقم! ‫آخه این چه کاریه؟
‫عشقم...
‫عشقم!
‫سوجین، چی شده عزیزم؟!
‫خوبی؟
‫چی شده؟
‫می‌خواستی از پنجره بپری؟
‫چی؟
‫مگه نگفتی نگران هیچی نباشم؟!
‫چی شد...
‫گریه نکن عزیزم. چی شد؟
‫فردا اول وقت باید بیمارستان بری.
‫شنیدی؟
‫آره، شنیدم عزیزم. شنیدم.
‫می‌ری یا نه؟
‫باشه، می‌رم. باید برم.
‫نگران نباش، می‌رم.
‫ولی...
‫بیمارستان چی برم؟
‫ای بابا...
‫مامان!
‫- انگار عصبانی‌ای. بیا بشین. ‫- ای داد...
‫این که وضع زندگی نشد!
‫[یانگ‌ولدانگ، مادربزرگ قصر دریا]
‫«یانگ‌ولدانگ، مادربزرگ قصر دریا»؟
‫رماله؟
‫الان به هیچ وجه نباید غفلت کنی.
‫بگیر.
‫بهم گفت کافیه زیر تختش بذاری.
‫لازم نکرده.
‫می‌دونی این چقدر گرون بود؟
‫آخرش سکته‌ام می‌دی!
‫این‌قدر پولت رو خرج این کارها نکن.
‫مگه تا حالا کسی نتیجه گرفته؟
‫بله که گرفتن!
‫کی نتیجه گرفته؟
‫قیمت خونه بالا رفته ‫یا بابا برگشته که انقدر ولخرج شدی؟
‫به خدا آخرش من رو به کشتن می‌دی!
‫الهی ذلیل بشم!
‫پس واسه این اومدی بهم سر بزنی.
‫وای، اصل جنسه‌ها.
‫وای!
‫عشقم!
‫- سوجین! بیا اینجا. ‫- نه، نمی‌خوام.
‫زود باش!
‫مسخره‌بازی که نیست! وای!
‫نگاه کن.
‫سیب!
‫بیمار باید آماده خواب بشه.
‫- چشم! ‫- چشم، چشم! من دیگه رفتم.
‫فردا می‌بینمت.
‫- [خوش‌بختم چون در کنار خانواده‌ام] ‫- اونچه که اینجا...
‫روی این صفحه مشاهده می‌کنین...
‫رخ‌دادهای مختلف در بدن بیماره ‫که روی این نمودار سازمان‌دهی شده.
‫اگه به این بخش توجه کنین،
‫وقتی نمودار چنین الگوی خاصی نشون می‌ده،
‫یعنی بیمار دچار اختلال رفتاری ‫حرکت سریع چشم در خواب شده.
‫این اختلال اغلب با عدم تعادل شیمیایی ‫در بین سلول‌های عصبی مرتبطه.
‫با وجود این‌که توصیف ترسناکی داره،
‫اما خیلی رایجه.
‫ممکنه فرد توی خواب صحبت کنه،
‫یا اونچه که در خواب می‌بینه رو انجام بده. ‫برای مثال...
‫صورتش رو بخارونه،
‫یا دست و پاش رو حرکت بده.
‫یا اگه مایلین بیشتر بدونین،
‫اینجا انواع مختلفش رو کشیده.
‫فرد ممکنه در خواب راه بره،
‫یا جلوی یخچال بره و چیزی بخوره.
‫دقیقا همینه!
‫علائمت همینه.
‫جان؟
‫این بیماری اختلال رفتاری در خواب ‫که گفتین، درمان هم داره؟
‫بله.
‫بسیارخب. در وهله‌ی اول،
‫باید تا حد امکان محیط ‫منزلتون رو ایمن‌سازی کنین.
‫در این صورت اگه فرد توی خواب راه بره،
‫احتمال آسیب‌زدن به خودش کمتر ‫و از تصادفات احتمالی جلوگیری می‌شه.
‫ولی از اون مهم‌تر،
‫باید سبک زندگیتون رو بهبود ببخشین،
‫تا دیگه چنین اتفاقاتی براتون نیفته.
‫مورد اول مصرف الکله.
‫از اونجا که منجر به اختلالات خواب می‌شه،
‫باید فورا مصرف الکل رو کنار بذارین.
‫از کی بهت می‌گفتم دیگه نخور؟
‫مگه فقط من باید مواظب خودم باشم؟
‫در صورت امکان،
‫تا ساعت ده شب به خواب برین.
‫سلام عرض شد! بابت فیلم‌برداری ‫نیمه‌شب پنجم زنگ زدم.
‫خواستم بگم به دلیل مشکلات جسمی،
‫نمی‌تونم دیروقت برای ‫فیلم‌برداری خدمتتون برسم.
‫دست خودم که نیست.
‫معذرت می‌خوام.
‫به جز این مورد، ‫تا حد امکان فضای اتاق رو تاریک کنین...
‫و ترموستات رو برای جلوگیری ‫از گرمای بیش‌ازحد تنظیم کنین.
‫این‌که قبل خواب در معرض ‫نور صفحه نمایش باشین هم مهمه،
‫ولی در نهایت مهم اینه ‫که داروهای تجویزشده رو مصرف کنین.
‫ممکنه اثرگذاری روند بهبودی کمی طول بکشه،
‫ولی سعی کنین صبور باشین.
‫مادامی که به این دستورالعمل پایبند باشین،
‫چشم روی هم بذارین حالتون خوب شده.
‫فلفلی!
‫[بخش دوم]
‫هر چقدر بیشتر بهش فکر می‌کنم، ‫بیشتر با خودم می‌گم مقصر نیست.
‫آخه این کارهاش که عمدی نیست.
‫«از گناه متنفر باش، نه از گناه‌کار»؟
‫واقعا انقدر خل شدی؟
‫حالا گناه که نیست!
‫از اختلالش خوشم نمیاد!
‫از این‌که توی خواب راه می‌ره.
‫من از هر کسی پرسیدم می‌گفتن ‫می‌شه با این دلیل طلاق گرفت.
‫چرا انقدر چرندیات توی ذهنت می‌گذره؟
‫خوش‌بختی خودت اولویته!
‫با این‌که پدر بالای سرت نبود، ‫خودم درست بارت آوردم.
‫کم و کسری برات نذاشتم.
‫داروهاش رو مصرف می‌کنه. ‫زود حالش خوب می‌شه.
‫مسئله این نیست که داروهاش رو ‫مصرف می‌کنه یا نه.
‫تو غصه من رو نخور.
‫فکر همه‌جاش رو کردیم.
‫قشنگ برنامه ریختیم.
‫اگه درمان روانی نتیجه نداد، ‫باید درمان روحانی رو امتحان کنه.
‫بخور.
‫وقتی رسیدی بهم خبر بده.
‫- به پیشنهادم هم فکر کن. ‫- باشه.
‫برو داخل دیگه.
‫- ما دیگه بریم مادر جان! ‫- مواظبت کن.
‫بهت زنگ می‌زنم!
‫هایون، بیا بریم خونه.
‫بریم خونه، بریم خونه... ‫آره.
‫راستی...
‫سوجین.
‫این آپارتمان استودیوییه.
‫چند روز پیش داشتم از اینجا رد می‌شدم.
‫واحد خوش‌نقشه‌ایه،
‫اینجاش هم سرویس بهداشتی داره.
‫اجاره‌اش ماهی چهارصد و پنجاه هزار وونه. ‫پنج دقیقه با اینجا فاصله داره.
‫قبول داری گزینه خوبیه؟
‫چی داری می‌گی؟
‫می‌خوام مدتی جای دیگه بخوابم.
‫نمی‌خواد.
‫توی خواب راه‌رفتن من ‫زندگیمون رو مختل کرده.
‫همین‌قدر راحت می‌تونیم ‫مشکلمون رو حل کنیم.
‫قرار بود هر مانعی سد راهمون شد، ‫با هم ازش رد بشیم.
‫کسی نگفت قراره آسون باشه.
‫چی داری می‌گی؟
‫چرا این‌جوری آسون باشه؟
‫کم‌آوردن آسونه.
‫زن و شوهر که نباید ‫انقدر راحت کم بیارن.
‫چرا این رو کم‌آوردن در نظر می‌گیری؟
‫چون همینه.
‫مواظب باش!
‫هایون، رسیدیم خونه!
‫- این‌ها رو اینجا بذارم؟ ‫- آره.
‫اولین قدم:
‫«هدف از زنگ بیدار کردن قیم است.»
‫«وقتی زنگ به صدا در آمد، ‫قیم که از خواب بیدار شده،»
‫«باید آرام به سمت تخت بیمار برود.»
‫سر و صداش کم نیست؟
‫می‌گه آروم باید به سمت تختت بیام.
‫مورد بعدی، قدم دومه.
‫این‌طوری دیگه عمرا جم بخورم.
‫مگه نه؟
‫اگه خسته‌ای بیا دراز بکش.
‫دیدی؟ گفتم اگه ببریمش پیاده‌روی ‫خودش آروم می‌شه.
‫فکر کنم هوس خوراکی هم کرده.
‫می‌شه یه‌خرده بهش بدم؟
‫نه!
‫روزتون به خیر باشه!
‫- سلام. ‫- روزتون به خیر.
‫روزتون به خیر!
‫جین‌هیوک، به خانم سلام کن.
‫همسایه طبقه بالاییمونه.
‫- آها، همون زن و شوهره‌ان؟ ‫- آهای!
‫روزتون به خیر.
‫ما هم سگ به سرپرستی گرفتیم.
‫انقدر پسرم می‌گفت ‫سگ همسایه بالایی رو دوست داره،
‫[اندرو]
‫رفتیم سگ پامرانین عین مال شما گرفتیم.
‫راستی...
‫بچه‌تون...
‫انقدر زود به دنیا اومد؟
‫مبارکه!
‫شک ندارم خیلی اذیت شدین.
‫وقتی جین‌هیوک به دنیا اومد...
‫[فاجعه‌ای موقع راه‌رفتن در خواب: ‫خانمی شوهر و دخترش را به قتل رساند.]
‫[این خانم که در خواب راه می‌رفت، ‫متوجه اعمال و رفتارش نبود.]
‫[جنایات اختلال رفتاری در خواب ‫باعث ایجاد وحشت می‌شود.]
‫[مردی در حالی که در خواب راه می‌رفت، ‫سر کودک هجده ماهه‌اش را به دیوار کوبید.]
‫عزیزم.
‫داروهات رو خوردی؟
‫خوردی؟
‫تویی عشقم؟
‫نترس، مامانی پیشته.
‫چیزی نیست.
‫[خوش‌بختم چون در کنار خانواده‌ام]
‫دکتر.
‫من کمی در مورد بیمارانی...
‫که علائم مشابه دارن، تحقیق کردم...
‫خیلی‌هاشون می‌گن مصرف امیکروفام ‫بهشون کمک کرده،
‫واسه همین خواستم بپرسم ‫می‌شه داروهام رو عوض کنین؟
‫در این مقطع،
‫تغییر تشخیص یا ارزیابی اثربخشی داروها، ‫کار عاقلانه‌ای نیست.
‫امیکروفام خیلی داروی قدرتمندیه،
‫و باید به چشم آخرین راه حل بهش نگاه کرد.
‫بیاید کمی صبر کنیم ‫و ببینیم اوضاع چطور پیش می‌ره.
‫دکتر.
‫من دیشب توی وان حمام خوابیدم.
‫مطابق دستورالعملتون پیش رفتیم، ولی...
‫متوجهم که شرایط طاقت‌فرساست.
‫- ولی اختلال رفتاری در خواب... ‫- هیچ اثری از بهبودی ندیدیم.
‫متوجهم،
‫ولی هیچ تضمینی وجود نداره ‫که این علائم ناپدید بشه،
‫- چه برسه بازه زمانی براش مشخص کرد. ‫- جان؟!
‫در هر صورت،
‫نسخه‌ای که من براتون تجویز کردم ‫اکثر اوقات مفید واقع شده.
‫یعنی ممکنه همین‌طوری ادامه پیدا کنه؟
‫شرایط بیمارها با هم فرق داره، ‫در هر صورت باید صبور بود و...
‫دکتر...
‫حالتون خوبه؟
‫وای خدا، چیکار کنیم؟
‫یه لحظه...
‫عجب شارلاتانیه.
‫عجب کلاه‌برداریه.
‫چیکار کنیم؟
‫بچه گریه می‌کنه.
‫چه خاکی به سرمون کنیم؟!
‫ببین اینجا چی نوشته.
‫ «در بیماران اختلال رفتاری در خواب ‫که ایمیکروفام مصرف می‌کنند...»
‫«میزان بهبودی فوق‌العاده بالا است.»
‫من که می‌گم راه حلش همینه.
‫در هر صورت لازم نیست ‫تو خودت رو نگران کنی.
‫خودم یه‌جوری حلش می‌کنم.
‫توی این محوطه نباید سیگار بکشین؟
‫زندگی سخته، نه؟
‫خیلی سر و صدامون زیاده، نه؟ ‫معذرت می‌خوام.
‫امیدوار بودیم با گذر زمان کمتر بشه...
‫نه که این کارتون عمدی باشه‌ها.
‫زندگی مشترک اونقدر هم مهم نیست.
‫اگه شرایط وفق مراد آدم نباشه،
‫همیشه می‌تونه ازش کنار بکشه.
‫دارم یخ می‌زنم!
‫بیا تو.
‫ولی...
‫خوب بخوابی.
‫[مادامی که در کنار هم باشیم، ‫هیچ مانعی سد راهمان نخواهد شد.]
‫[راهکار ریشه‌کن کردن اختلال رفتار در خواب] ‫[دستورالعمل‌های فعالیت اوه هیون‌سو]
‫معرفی می‌کنم، ایشون همون ‫خانم بوداییه که تعریفش رو کرده بودم.
‫مادربزرگ قصر دریا هستن.
‫این دخترمه،
‫ایشون هم شوهرشه.
‫با این‌که وقتی انرژی روحانی فرد ‫وقتی که خوابه تضعیف می‌شه،
‫ولی ارواح همچنان می‌تونن ‫به جسمش بچسبن.
‫از این ضعف سوء استفاده کرده ‫و راهشون رو به جسم پیدا می‌کنن.
‫با حیله‌گری وارد می‌شن.
‫گریه نکن. چیزی نیست.
‫دو مرد در این خونه زندگی می‌کنن.
‫روح به شوهرت چسبیده،
‫ولی خودت باعث شدی وارد منزل بشن.
‫روح اطراف مادر بچه می‌چرخه.
‫کی؟
‫روح رو می‌گین؟
‫آخه چرا؟
‫به نظر خودت علتش چیه؟ ‫چون جوان و خوشگلی.
‫مردان هیچ‌وقت عوض‌بشو نیستن. ‫انسان و روح هم نداره.
‫زننده‌ان.
‫دچار خارش بدن شدی؟
‫این چه کاریه؟
‫اینجا رو چی؟
‫وایستاین.
‫نجاتم بده...
‫این چه ادا اطواریه؟ ‫تو رو خدا خجالت بکش.
‫«بی‌آنکه صدای واق‌واق سگ‌ها،»
‫«یا گریه کودکان مرا بی‌آزارد،»
‫«می‌خواهم فقط نزد تو،»
‫«در آرامش زندگی کنم.»
‫اگه به سرعت از بدنت خارج نشه، ‫عاقبتتون همین می‌شه.
‫من که همون اول گفتم ‫باید ایشون رو می‌آوردیم.
‫برای اجرای مراسم جن‌گیری ‫باید اسمش رو بدونم.
‫اسمش؟
‫اسمی توی ذهنت نیست؟
‫معلومه که هست.
‫شک ندارم خانم خوشگلی مثل تو ‫دست رد به سینه کلی مرد زده.
‫خوب روی اسمش فکر کن.
‫اگه اسم رو ندونیم، ‫نمی‌تونیم خارجش کنیم.
‫دو تا توی حمام و مستراح، ‫یکی توی پذیرایی بذار.
‫بگیر.
‫جوری بذارین که توی چشم نباشه.
‫- وای! ‫- این چه کاریه؟
‫تو هم بهتره آماده بشی.
‫به زودی سراغت میام.
‫خیلی‌خب.
‫من دیگه برم.
‫- خداحافظ. ‫- مواظب خودت باش.
‫آها، عجب...
‫ترسیده بودی؟
‫شاهدخت کوچولو داره کیف می‌کنه؟
‫خب، خب. وایستا ببینم.
‫آفرین، همینه! ‫کوچولوی خودمی!
‫[فهرست اسامی]
‫الان تموم می‌شه.
‫اینجا هم بریزم.
‫عشقم.
‫واسه چی تا الان بیداری؟
‫نکنه...
‫نکنه واقعا همین باشه؟
‫«همین باشه» چیه؟ ‫منظورت چیه؟
‫نکنه واقعا روح باشه؟
‫بی‌خیال شو تو رو خدا.
‫دختره‌ی خنگ خرافاتی.
‫حالا فرضا گفتم.
‫فرضا سوال پرسیدم.
‫نکنه روح باشه؟
‫روح واقعی باشه؟
‫آها!
‫«دو مرد در این خونه زندگی می‌کنن!»
‫مسخره نکن.
‫فرضا بگیم روح مردی بهت چسبیده.
‫- بهم «چسبیده»؟ ‫- آره.
‫کی ممکنه باشه؟
‫من از کجا بدونم؟
‫ها؟
‫آها، اون یارو... ‫اسم طرف چی بود؟
‫همون یارو که قبل من باهاش بودی، ‫ممکنه اون باشه؟
‫نه.
‫دوست‌پسرهای قبلیم همه زنده‌ان.
‫تحقیق کردم.
‫در موردشون تحقیق کردی؟
‫پس چندان «فرضی» هم نمی‌پرسیدی.
‫فرض‌مرض تو کارت نبود.
‫ولش کن. بگیر بخواب.
‫بخوابیم. فقط بخوابیم و این‌قدر ‫فکر و خیال الکی نکنیم.
‫پس سر و صداش انقدر زیاده.
‫پیرمرد طبقه پایینی هم ‫کم اذیتمون نمی‌کرد.
‫بعد این‌که تو می‌رفتی من رو کلافه می‌کرد.
‫«این‌قدر براتون سخته ‫این توله رو ساکت کنین؟»
‫«می‌خوایم بخوابیم‌ها!»
‫«اگه فصل جفت‌گیری توله‌تون شده، ‫بدین خودم درستش کنم!»
‫پدرسوخته چقدر هم توی نخ تو بود.
‫واقعا.
‫برام سواله الان کجا زندگی می‌کنه.
‫ای پیرمرد عتیقه.
‫اومدم!
‫ای وای!
‫سلام عرض شد!
‫خوشحالم بدموقع مزاحم نشدم.
‫این چیه؟
‫چیز خاصی نیست. ‫غذای سگمون اضافه اومده.
‫دستت درد نکنه!
‫خیلی لطف کردی.
‫دوست داری بیای تو؟ ‫می‌خوام قهوه درست کنم.
‫باشه.
‫بفرما بشین.
‫جین‌هیوک!
‫بیا به مهمون سلام کن!
‫قهوه می‌خوری؟
‫نه، دستت درد نکنه.
‫چوی جین‌هیوک!
‫آب هم نمی‌خوری؟
‫آها، چرا.
‫بیا سلام کن.
‫- روزتون به خیر. ‫- سلام!
‫اندرو رو توی اتاقت ببر.
‫- قـ... ‫- جونم؟
‫قبل این‌که به این خونه بیاین،
‫پیرمردی اینجا زندگی می‌کرد.
‫احیانا می‌شناختینش؟
‫چطور مگه؟
‫پس نمی‌شناسیدش.
‫می‌شناسم. پدرمه.
‫نکنه شما رو هم خیلی اذیت می‌کرد؟
‫حسابی آدم رو کفری می‌کرد.
‫خیلی مزاحمت ایجاد می‌کرد؟
‫جان؟ نه، نه، نه، نه!
‫پدرتون همچنان در قید حیاتن؟
‫جان؟
‫خواستم بپرسم حالشون خوبه یا...
‫آها!
‫بابابزرگ فوت کرده.
‫این داخل مرد.
‫چوی جین‌هیوک!
‫این چه طرز حرف‌زدنه؟
‫نمی‌دونم به کی رفته!
‫اسم پدرتون چی بود؟
‫[پارک چون‌کی]
‫عشقم.
‫بابابزرگ!
‫واقعا خودتی؟
‫اومدی دخترم رو بکشی؟
‫نمی‌دونم.
‫«بی‌آنکه صدای واق‌واق سگ‌ها،»
‫«یا گریه کودکان مرا بی‌آزارد،»
‫«می‌خواهم فقط نزد تو،»
‫«در آرامش زندگی کنم.»
‫«بی‌آنکه صدای واق‌واق سگ‌ها،»
‫«یا گریه کودکان مرا بی‌آزارد،»
‫«می‌خواهم فقط نزد تو،»
‫«در آرامش زندگی کنم.»
‫سوجین جان!
‫بیدار شدم، در رو باز کن!
‫چیزی تو موهام گیر کرده؟
‫چرا این رو زیر تخت گذاشته بودی؟
‫چرا درآوردیش؟
‫آخه...
‫اون روز مامانم...
‫ولی...
‫بعد این‌که این رو گذاشتم، ‫حسابی حواسم بهت بود.
‫یک‌بار هم بیدار نشدی.
‫حواست به من بود؟ ‫یعنی نخوابیدی؟
‫فکر کنم واقعا مؤثره.
‫جونگ سوجین.
‫برو استراخت کن.
‫باشه؟
‫بعدا به کارهات می‌رسی.
‫چرا انقدر شیطون شدی؟
‫نکنه لازمه...
‫عین وقتی که مریضی، ‫خودم بخوابونمت؟
‫باشه.
‫باشه، باشه.
‫خب، دراز بکش و بخواب.
‫استراحت کن.
‫جونم؟ اومدم.
‫هایون، گریه نکن.
‫عشقم.
‫عشقم، هایون کجاست؟
‫هایون!
‫هایون جان، الان که صورتت رو شستی، ‫حالت بهتر شد؟
‫می‌بینم که پرطراوت شدی!
‫بیداری؟
‫چرا انقدر زود بیدار شدی؟ ‫جا داشت بیشتر استراحت کنی.
‫آهای، حالت خوبه؟ آب داغه‌ها!
‫بیا کنار، بذار خودم تمیزش کنم.
‫چیکار می‌کنی؟ حالت خوبه؟
‫وای!
‫این چیه دستته؟
‫وای، دیوانه شدم.
‫از جونم چی می‌خوای؟
‫می‌خوای باهام بخوابی؟
‫چی؟
‫پس بیا کارت رو بکن، ‫بعدش فقط ولم کن!
‫بسه.
‫سوجین...
‫دردم میاد! نکن!
‫بگو از جونم چی می‌خوای!
‫واسه چی انقدر شکنجه‌ام می‌کنی؟!
‫سوجین...
‫امروز صبح...
‫از بیمارستان بهم زنگ زدن.
‫می‌خوان نسخه جدید برام بنویسن.
‫همون داروییه که بهت گفته بودم.
‫قول می‌دم زود حالم خوب بشه. ‫خواهشا بس کن.
‫نکن! نکن!
‫آخه مگه من چه گناهی کردم؟!
‫دیگه دارم دیوانه می‌شم! ‫تو رو خدا نکن، التماست کردم.
‫[بخش سوم]
‫بسیارخب، اگه این دو نمودار ‫خواب شما رو کنار هم بذاریم،
‫این نسخه قدیمی و این جدید باشه،
‫متوجه الگوی غیرعادی نمودار قبلی می‌شیم.
‫قبلا که اختلال رفتاری در خواب داشتین، ‫مدام بیدار می‌شدین،
‫ولی الان...
‫نگاه کنین. به حالت طبیعی برگشتین.
‫دیگه متوجه رفتاری غیرعادی ‫حین خواب نشدین، درسته؟
‫درسته، حتی یک بار هم ‫بعد تعویض داروهام رخ نداده.
‫همه‌اش به لطف این قرصه.
‫پس می‌شه گفت که شما ‫کاملا بهبود پیدا کردین.
‫این مدت خیلی اذیت شدین.
‫شما هم همین‌طور دکتر. ‫کم اذیتتون نکردیم...
‫اون اتفاق رو می‌گین؟
‫حال همسرتون خوبه؟
‫آره، ایشون...
‫بستری شدن.
‫ای داد! مشکل جدی‌ای که ندارن؟
‫تا حد زیادی حالش خوب شده. ‫امروز قراره مرخص بشه.
‫آها، پس چون نگرانش بودین ‫امروز گذرتون به مطبم افتاد؟
‫دیگه لازم نیست نگران چیزی باشین.
‫دستتون درد نکنه.
‫[بیمارستان اعصاب و روان جنگل دل]
‫جونگ سوجین.
‫بیمار جونگ سوجین، ‫بخش «ب» ساختمان بستری شده.
‫درسته که قرار بوده امروز مرخص بشن. ‫ولی یک لحظه اجازه بدین.
‫ظاهرا سوابق ایشون ‫فقط تا دیروز ثبت شده...
‫بخش «ب» رو گشتن؟
‫بهشون بگو دوباره بگردن.
‫چرا جواب نمی‌ده؟
‫مشترک مورد نظر در دسترس نیست. ‫لطفا پس از صدای بوق، پیغام بذارید.
‫لطفا شما خودتون رو نگران نکنین. ‫من باز هم باهاش تماس می‌گیرم.
‫باشه.
‫استثنائا امروز هایون رو پیش شما می‌ذارم.
‫اشکال نداره. بعدا می‌بینمت.
‫بابایی داره می‌ره‌ها!
‫من دیگه برم.
‫مشترک مورد نظر در دسترس نیست. ‫لطفا پس از صدای بوق، پیغام بذارید.
‫هزینه تماس، پس از برقراری ارتباط ‫از حساب کسر خواهد شد.
‫اومدی؟
‫چرا انقدر دیر کردی؟
‫بشین عشقم.
‫این چه کاریه؟
‫می‌دونم گیج شدی.
‫اول بشین.
‫گل واسه چی گرفتی؟
‫یه لحظه گوش کن چی می‌گم.
‫این چه کاریه؟
‫پنج دقیقه. ‫پنج دقیقه بهم وقت بده.
‫خب. نگاه کن.
‫سوجین.
‫من کامل خوب شدم.
‫می‌دونم.
‫یه لحظه به حرفم گوش کن.
‫می‌دونی امروز توی بیمارستان بهم چی گفتن؟
‫گفتن جواب نوار مغزی که گرفته بودن اومده.
‫خواهش کردم.
‫دارم می‌گم تموم شده! ‫چی می‌خوای بهم بگی؟
‫ساکت شو تا بگم دیگه!
‫چی رو بهم بگی؟
‫می‌خوای بگی روح بهم چسبیده؟
‫نکنه می‌خوای بگی روح تسخیرم کرده؟
‫می‌شه بگی مشکلت چیه؟!
‫دارم دیوانه می‌شم.
‫البته...
‫ارواح به خودی خودشون مشکل‌ساز نیستن.
‫می‌گن بعد از این‌که از جسم جدا می‌شن، ‫تا ده روز ممکنه به اون دنیا برن.
‫اگه نرن، تبدیل به ارواح زمینی می‌شن.
‫گفتم بشین و گوش کن!
‫باشه.
‫[بیست و پنجم اکتبر]
‫چند ماه پیش خانم همسایه پایینی ‫اومد و بابت سر و صدا شکایت کرد.
‫گفته بود یک هفته است ‫که از واحد ما صدا میاد.
‫اون روز بیست و پنج اکتبر بود. ‫بیست و پنجم اکتبر...
‫پس میایم...
‫بیست و پنج رو منهای هفت می‌کنیم.
‫پس سر و صدا هجده اکتبر شروع شده، درسته؟
‫ولی این رو نگاه کن.
‫[گواهی فوت پارک چون‌کی]
‫پیرمرد طبقه پایینی هشت اکتبر مرده بود.
‫این رو از کجا آوردی؟
‫ارواحی که بعد ده روز به بهشت نمی‌رن، ‫تبدیل به ارواح زمینی می‌شن.
‫پیرمرده هشت اکتبر مرده بود،
‫به علاوه ده روز،
‫هجده اکتبر می‌شه!
‫همون روز که رفتار عجیبت شروع شد...
‫روزی بود که پیرمرده تبدیل به روح زمینی شد.
‫[یکی اینجاست]
‫بیست و پنجم اکتبر بهم گفتی: ‫یکی اینجاست.
‫من که گفتم دیالوگ فیلم‌نامه‌ام بود!
‫جمله‌ای که توی فیلم‌نامه بود، ‫«یکی توی خونه است» بود.
‫ولی تو گفتی...
‫«یکی اینجاست».
‫می‌خوای بگی منظورم ‫روحی بود که وارد جلدم شده؟
‫دقیقا منظورم همینه!
‫تازه...
‫افراد تسخیرشده احساس سوزش ‫و خارش روی پوستشون می‌کنن،
‫از اونجا که خارش برطرف نمی‌شه، ‫مدام خودشون رو می‌خارونن.
‫تازه می‌دونی وقتی افراد تسخیر می‌شن، ‫اولین کاری که می‌کنن چیه؟
‫واسه کسب انرژی دوباره غذا می‌خورن.
‫ولی...
‫به نظرت چه غذایی رو بیشتر دوست دارن؟
‫این‌جور غذاها رو دوست دارن.
‫فهمیدی؟
‫رفتارت دقیقا مطابق افراد تسخیرشده است.
‫خب، بعد این‌که دوباره ‫انرژی گرفتن چیکار می‌کنن؟
‫شروع به تلافی‌کردن می‌کنن.
‫حالا این پیرمرد چرا از ما ‫کینه به دل گرفته بود؟
‫به این دلیل!
‫و این دلیل.
‫می‌خوای بگی این‌طوری نبود؟
‫باشه.
‫باشه، فهمیدم.
‫حالا متوجه حرفم شدی؟
‫آره؟ بگو ببینم.
‫حالا باورم می‌کنی؟
‫یا به نظرت بهتره من رو ‫بیمارستان اعصاب و روان ببری؟
‫سوجین.
‫دیگه...
‫دیگه مهم نیست که حرفت رو باور می‌کنم یا نه.
‫چون الان...
‫حالم کاملا خوب شده.
‫یا می‌شه گفت...
‫روحه از بدنم خارج شده! ‫تموم شد!
‫چیه؟
‫روز چهل و نهمه.
‫چهل و نهمین روز بعد از مرگ پیرمرده.
‫وقتی خواب بودی از بدنت بیرون کشیدیم.
‫من کف زمین دراز کشیدم؟
‫آره.
‫تو دیوانه‌ای.
‫جونگ سوجین!
‫تو دیگه واقعا دیوانه شدی!
‫اصلا نمی‌فهمی چیکار می‌کنی!
‫وایستا ببینم.
‫این مراسم...
‫گفتی اجراشده. ‫یعنی دیگه مراحلش تموم شده.
‫مگه به این معنی نیست که رفع شده؟
‫نه.
‫پیرمرد دلش نمی‌خواد به بهشت بره.
‫هنوز از اینجا نرفته.
‫چی؟
‫نه، نه، رد نکرده. رفته.
‫عشقم...
‫این مراسم یا داروهام هر کاری کرد، ‫دارم می‌گم حالم بهتر شده.
‫دکتر هم تضمین کرد که خوب شدم،
‫الان یک ماهه که حالم خوب شده!
‫دیگه گذشته‌ها گذشته.
‫تو رو خدا باور کن سوجین!
‫دارم دیوانه می‌شم!
‫وقتی سامبانگو روی بدن فرد حک بشه،
‫روح تا پنجاه روز نمی‌تونه خودش رو نشون بده.
‫اصلا نمی‌فهمم چی داری می‌گی!
‫در اون مدت حالت خوب بود، ‫چون این روت حک شده بود.
‫این علامت دخترمون رو نجات داد.
‫ولی فقط تا امروز اثر می‌کنه.
‫دیروز پنجاهمین روزی بود ‫که این علامت روت حک شد،
‫برای همین امشب دوباره بهت می‌چسبه.
‫برو کنار ببینم.
‫شنیدی چی گفتم؟ ‫فقط تا دیروز اثر می‌کرد.
‫گوش کن چی می‌گم.
‫اگه صد روز بگذره و روح نرفته باشه، ‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌ره.
‫تا ابد روی زمین می‌مونه.
‫در اون صورت باید تا آخر عمرمون ‫این‌طوری زندگی کنیم!
‫می‌گه فقط دلش می‌خواد ‫پیش من زندگی کنه!
‫بدون این‌که از صدای واق‌واق سگ‌ها...
‫یا گریه بچه‌ها اذیت بشه.
‫می‌خواد دخترمون رو بکشه!
‫امروز صدمین روزیه که طرف مرده.
‫اگه امروز روحش رو بیرون نکشیم...
‫اگه امروز روحش بیرون نشه، ‫تمام این بلاها سرمون میاد.
‫حالا می‌فهمی چرا امروز ‫باید مراسم رو اجرا کنیم؟
‫بس کن.
‫دیگه تحمل این رفتارت رو ندارم.
‫[مادامی که در کنار هم باشیم، ‫هیچ مانعی سد راهمان نخواهد شد.]
‫اگه بعد این‌همه مصیبت ‫قرار بود تهش فرار کنی،
‫چرا این شعار رو روی دیوار نصب کردی؟
‫خودت گفتی زن و شوهر بودن ‫یعنی با هم از پس موانع بربیایم.
‫ولی الان می‌گی دیگه تحملش رو نداری؟
‫می‌گی می‌خوای بری؟
‫آها.
‫اگه توی سختی‌ها فقط بلدی از پیشم بری،
‫اصلا چرا این کثافت رو به دیوار زدی؟
‫بگو باید چیکار کنم.
‫خوب به حرف‌هام گوش کن.
‫باشه.
‫چی شد؟
‫حالا بی‌حساب شدیم!
‫به خیالت بدون این‌که مقاومت کنم، ‫شرایط رو تحمل می‌کردم؟
‫هر چقدر بخوای پافشاری کنی، ‫پا به پات میام.
‫وای... سوجین!
‫وای...
‫آهای. چیکار داری می‌کنی؟
‫این خانم کیه؟
‫حتی اگه چنین کاری بکنم حاضر نمی‌شی بری؟
‫جین‌هیوک!
‫جین‌هیوک! جین‌هیوک، کجایی؟!
‫جین‌هیوک!
‫آقا، تو رو خدا نجاتم بده.
‫التماست می‌کنم. دستم رو باز کن.
‫وایستا، وایستا! نکن!
‫باشه، باشه، باشه، باشه! قبوله!
‫بابا! بابا...
‫خواهشا نجاتم بده.
‫چی؟
‫خواهش کردم...
‫خواهشا فقط برو.
‫اگه نری، می‌میرم.
‫می‌میرم.
‫جین‌هیوک هم می‌میره.
‫اندرو هم...
‫اندرو...
‫لابد اندرو هم تا الان مرده.
‫بابا، این جماعت رو ول کن و برو.
‫بابا، قول می‌دم بهت سر بزنم. ‫جین‌هیوک رو میارم،
‫با هم برات مراسم می‌گیریم. بابا...
‫بابا! بابا!
‫خوب گوش‌هات رو باز کن.
‫دخترم هایون...
‫اگه ذره‌ای آسیب ببینه...
‫تقصیر تو باشه یا نباشه برام مهم نیست.
‫اگه توی خیابون زمین بخوره، ‫یا صرفا سرما بخوره،
‫دخترت...
‫و نوه‌ات رو با هم می‌کشم.
‫پس زود جوابم رو بده.
‫چی بگم؟
‫جوابم رو بده!
‫هنوز هم نمی‌خوای بری؟!
‫به جهنم.
‫می‌رم.
‫گفتم می‌رم!
‫نگهانم. لطفا در رو باز کنین.
‫مامان! اون داخلی؟
‫این چه کاری بود کردی؟
‫معلوم هست چه مرگته؟!
‫این حرف‌ها رو خودت زدی؟
‫پس پیرمرده چی شد؟
‫باشه.
‫باشه زنیکه روانی.
‫می‌رم.
‫راضی شدی؟
‫قند عسل!
‫بابا داره می‌ره.
‫حواست به جین‌هیوک باشه، خب؟
‫شما هم اینجا نمونین. ‫این ساختمون پر از دیوانه است.
‫حالا مگه این یارو چی از من بیشتر داشت؟ ‫ای داد بیداد.
‫بیا من رو ببر!
‫رفت.
‫این بار واقعا رفت.
‫سوجین.
‫همه‌چی تموم شد.
ارائه شده در وبسایت وای موویز ymoviz.com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور
‫دیدی؟
‫این مانع هم سد راهمون نشد.
‫آره.
ارائه شده در وبسایت وای موویز ymoviz.com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور