‫« آنچه گذشت… »
‫- هرشل؟ ‫- مامان؟
‫اسمم «دیلارد»ـه
‫تهِ نامردی بود ‫عجب ایده‌ای
‫مگی، باید مردمت رو بیاری اینجا
‫ببین، تمام چیزهایی که کروئت ‫درباره‌ی اینجا گفت درستـه
‫اینجا یه قلعه‌ست
‫همین یه بار آخر رو کمکم کن
‫- چجور دکتری هستی؟ ‫- دکتر اورژانس
‫- کمکی ازم برمیاد؟ ‫- بیا
،داما رو که پیدا کنیم کی می‌تونه جلومون رو بگیره؟
‫نصف میدتاون از دست رفته
‫کارمون تازه شروع شده
ارائه شده در وبسایت وای موویز YMoviz.Com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور
‫♪ Lee Wiley - Manhattan ♪
جهت اطلاع از جدیدترین فیلم و سریال ها :وای موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @YMoviz
‫خب الان بزن
‫ایول
‫« بخش اورژانس »
‫تازه دارم گرم می‌کنم
‫تازه دارم موتورمو داغ می‌کنم ‫تازه داره جالب میشه
‫ادامه داره…
‫پنج دقیقه‌ی دیگه، عزیزم
‫باشه، کارم تقریباً تمومـه
‫لوئیس گفت می‌خواد توی مهمونی ازم امتحان بگیره
‫ممنون که این بار به جای سفره‌ی غذاخوری
‫پارچه گذاشتی زیرش
‫بیا ببینم
‫سلام
‫‌یه کادوی کوچیک برات آوردم
‫آخرین کیسه‌ی قهوه‌ی فرانسوی از ذخایرِ مخفی بروگل
‫نمی‌دونم زنم از دیدنِ من بیشتر خوشحال میشه یا این
‫تازه اگه اصلاً بشناستت
‫دستت درد نکنه
اصلاً دلم نمی‌خواد بری
‫چون حسابی دلت برام تنگ میشه؟
‫- یه حس عجیبی دارم ‫- می‌فهمم
‫نگرانی که نکنه اینجا رو هم از دست بدی
‫تو و رناتا واقعاً اینجا گُل کاشتید
‫حسابی تغییر کردی
‫بین تمام دفعاتی که گیر افتادیم و ‫تا مرز کُشته شدن رفتیم،
‫همیشه برام سؤال بود که قبل از این جریانات چطور آدمی بودی
‫الان دیگه تا حدی دستم اومده
‫در مورد اینجا به کسی چیزی نمیگم، مگی
‫- می‌تونی بهم اعتماد کنی ‫- بهت اعتماد دارم
‫و در عین حال ندارم
‫هر کسی که توی راه ازم پرسید این قهوه‌ها رو
‫از کجا گیر آوردم، راستش رو میگم
‫از بوستون
‫ببین، می‌دونم وظیفه‌اتـه که ‫حواست به اینجا باشه، اما…
‫حتی اگه به کسی هم بگم،
‫تو راحت از دور می‌تونی ببینی ‫داریم میایم سراغ‌تون
‫لوئیس، بسـه دیگه
‫چراغ قرمز، بچه‌ها، چراغ قرمز ‫می‌دونید که باید چیکار کنید
‫از پنجره‌ها فاصله بگیرید، ‫زود باشید
‫- میرم بالا ‫- من هم میام
‫از دست این مگی و رناتا
‫ظاهراً چندتا از دوست‌های نیوبابیلونی خودتن
‫چند هفته‌ست هیچ بازمانده‌ای ندیدیم
‫کنجکاوم بدونم اومدن چه غلطی کنن
‫چیزی نمی‌بینی؟
‫نه
‫داما غذا می‌خواد
‫اول باید به فکر خودمون باشیم
‫نه، نه، نه اون واجب‌تره
‫من دو روزه هیچی نخوردم…
‫می‌خوان به یکی کمک کنن
‫ما شکم اون رو سیر می‌کنیم، اون هم شکم ما رو
‫داما روح و روان‌مون رو سیر می‌کنه
‫چون ما هیچ توافق‌نامه‌ی رسمی‌ای امضاء نکردیم که ‫به جامعه اونا ملحق بشیم
‫آهای، آهای
‫الان ازش می‌پرسم آروم بگیر
تیتی‌کاکا می‌خواد بدونه کِی ‫اجازه داریم دوباره آهنگ بخونیم
‫چند بار بهت بگم جوری وانمود نکن که
‫مثلاً می‌تونی با اون شل‌مغزهای بی‌دندون حرف بزنی؟
‫من هم چند بار بهت بگم که می‌تونم
چندتا از جملات‌شون رو رمزگشایی کنم؟ خواسته‌هاشون رو
‫نیگان، صدام رو می‌شنوی؟
‫خیلی‌خب
‫سر قولم هستم، چراغ قرمز که روشن شد، ‫بی‌سیم من هم روشن میشه
‫می‌بینی چه پسر خوبی‌ام؟
اون دوتا رو می‌بینی؟
‫ظاهراً نزدیک‌های شما هستن
‫چلاق‌خان و کره‌خر رو میگی؟ ‫آره، چی میگن؟
‫دارن واسه داما دنبال غذا می‌گردن
‫پشمام، مگه داما غذا هم می‌خوره؟ ‫فکر می‌کردم فقط خون می‌خوره
‫این همون لحظه‌ایـه که منتظرش بودیم ‫نگو که مستی
‫نه بابا، بریم سراغش
‫خیلی‌خب
‫داما کیـه؟
یه عوضیِ تمام‌عیار که قراره تقاص کارهاش رو پس بده
« مردگان متحرک: شهر مردگان » « فصل سوم » « قسمت دوم: پناهگاه »
‫داداش، راستش رو بخوای ‫هیچوقت فکر نمی‌کردم یه روز از پیشمون بری
‫فقط دلم می‌خواد برم پیش خانوادم
‫- می‌دونم درکی از این چیزها نداری ‫- آخ، عجب تیکه‌ای بود
‫خب، بذار دلیلش رو بهت بگم
‫چون حقیقتِ تلخ اینـه که آنی و جاشوا
‫بدونِ من زندگیِ بهتری دارن
‫حقیقتِ شیرین هم اینـه که من هم بدونِ اونا زندگی بهتری دارم
در حالی که توی یه مِیخونه که بوی گوشتِ گندیده میده زندگی می‌کنه؟
‫خیلی‌خب
‫هنرپیشه‌های سیرکِ داما
‫چه کسی ما را بیش از فقط یک تکه نان روزی می‌دهد؟
‫و روح و افکارمان را لبریز می‌سازد؟
‫چه کسی رؤیاها را در دل روز روشن می‌سازد؟
‫چه کسی با روشنایی‌اش راهنمای راهمان است؟
‫چه کسی مانند نوستراداموس آینده را می‌بیند؟
‫چه کسی جز دامای زیبای ما؟
‫خب، یا پیغمبر
‫صدای ریدنِ من از اینی که خوندید شاعرانه‌تره
نیومدیم اذیت‌تون کنیم
‫ولی اون…
‫خب، من زیاد اهل نقاشی و اینا نیستم،
‫ولی عجب ممه‌های خوشگل و آب‌داری کشیدید
‫اینا تپه‌های تبار و خویشاوندی هستن
‫در کنار هم، پایه و اساسِ جوامع بشری…
‫نه، نه، نه، نه، نه
‫من که دوتا ممه می‌بینم
‫خدایی تا حالا ممه از نزدیک ندیدی؟
‫- تموم شد؟ ‫- نه والا
‫آخه ببین چه ممه‌های خوشگل و آب‌داری‌ان
‫دیدیم دارید دنبالِ آذوقه می‌گردید، ‫براتون غذا آوردیم
‫ما توی خونه‌مون تا دل‌تون بخواد غذا داریم
‫دکتر هم داریم، ‫می‌تونه درمانت کنه
‫من هم فردا دارم برمی‌گردم نیوبابیلون
‫اگه می‌خواید برید خونه‌تون، ‫قایق من جا داره
‫چه عالی
‫یه مشت غریبه که می‌خوان بدون هیچ چشم‌داشتی
‫بهمون کمک کنن؟
‫فقط باید بهمون بگید داما کجاست
‫- فقط همین ‫- من جون‌شون رو نجات دادم
‫زخمی بودن
‫نه فقط بدن‌شون، بلکه روح‌شون
‫نمی‌تونستن رؤیاپردازی کنن و من درمان‌شون کردم
‫آدم اولین چیزی که توی رؤیاهاش می‌بینه اینـه که
‫اجازه نده بقیه جلوی رؤیاپردازی‌هاش رو بگیرن
‫جلوی هرشل رو گرفتی، ‫اما نتونستی جلوی من رو بگیری
‫و جلوی اینا رو هم نمی‌تونی بگیری
‫آره خب، اصلاً چطوری جلوشون رو بگیریم؟
‫برید پِی کارتون تا زنده بمونید
‫اما رؤیاهای شما خواهند مُرد
‫- گندش بزنن ‫- با این کار این بیچاره‌ها‫ رو به کُشتن میدی
‫«باری دیگر به سوی شکاف،
‫دوستانِ من، باری دیگر،
‫آن شکاف‌ها را با پیکرِ ‫یاران انگلیسی خودمان پُر کنید»
‫- برید خواهش می‌کنم ‫- «در زمانِ صلح…»
‫اسلحه‌هاتون رو بندازید
‫«هیچ چیز یک مرد را چندان نمی‌آراید،
‫مگر وقار و فروتنی»
‫خواهش می‌کنم برید
‫- «اما چون شیپور جنگ به صدا درآید…» ‫- با همتونم
‫- لعنتی ‫- اسلحه‌هاتون رو بندازید
‫«عزمتان را جزم کنید…
‫خونتان را به جوش آورید»
‫آخه این چه کار احمقانه‌ای بود؟
‫برو
‫مبارزه کن
‫مبارزه کن، ای بزدل
‫اونجاست
‫- اینجا ته خطـه، داما ‫- هیچ پایانی ‫واقعاً پایان نیست
‫مراقب باشید
‫حرومزاده
‫داره میره، پاشید زود
‫نه
‫خوکِ خودخواه
‫پسرِ تو…
‫قرار بود آینده‌ی این شهر رو بسازه
‫ولی تو نذاشتی این اتفاق بیفته
‫گولش زدی و از چنگم درش آوردی
‫من دوباره هرشل رو می‌بینم و اون موقع…
‫خودش می‌فهمه راهی که در پیش گرفته اشتباه بوده
‫آره بابا
‫‫همینطوری به زر زدن ادامه بده، لطفاً
‫نیازی نیست بکُشیش
‫نه
‫باید مثل سگ بمیره
‫نه
‫کروئت کجاست؟
‫معلومـه که اون این مخزن‌ها رو راه انداخته
‫کجاست؟
‫مُرد
‫پس مخزن‌ها رو از کجا گیر آوردید؟
‫غذا بخور
‫اینجا نه
‫من نمی‌تونم اینجا بمونم
‫چرا تا الان من رو نکُشتی؟
‫مگی…
‫من شاید…
‫تو رو دست‌کم گرفته بودم
‫شاید انگیزه و اراده‌ی هرشل واقعاً به تو رفته
‫من می‌خوام کمک کنم، مگی
‫می‌خوام این شهر دوباره احیاء بشه
‫از اول هم همین رو می‌خواستم، ‫این بیمارستان شروع عالی‌ای بود،
‫اما باید به چیزای بزرگ‌تر فکر کنی
‫اگه تعداد این مخزن‌ها رو افزایش بدی، ‫می‌تونی برق کل جزیره رو تأمین کنی
‫فقط باید بیشتر در موردش حرف بزنیم
‫تا بشینم واست نقاشی بکِشم؟
‫تا واست آدم بکُشم؟
‫من یه برنامه‌ی دقیق داشتم، ‫دانشش رو دارم
‫سنترال پارک زمانی زمین کشاورزی بوده
‫این ساختمون‌ها، این کارخونه‌ها…
‫یه تمدن تمام و کمال زیر پوست این شهر خوابیده که باید بیدار بشه
‫‫همینطوره
‫مگی
‫- فکر نکنم آمادگی‌اش رو داشته باشم ‫- داری
‫یادت باشه: هر یه نفس، یه حرکت
‫آهای
‫یکیتون یدونه سوزن بیاره، ‫خودم انجامش میدم
،یه لایه پوستـه دیگه مال اون هم مشخصاً حسابی نازکـه
‫خیلی خوشحالم که ‫شدم موش آزمایشگاهیِ جنابعالی
‫تو اینجا چیکار داری؟
‫مگه کوری؟
‫دارم سوراخ‌سوراخ شدن پوستت توسط پسرم رو تماشا می‌کنم
‫چرا نمیری واسه پسرت ‫یه پیک عرق بیاری تا استرسش کم بشه؟
حالا چون از سوزن می‌ترسی لازم نیست دقِ‌دلیت رو سر بچه خالی کنی
‫آره بابا، می‌بینی که
‫مثل سگ از سوزن‌موزن می‌ترسم، ‫مرتیکه‌ی کیر سوزنی
‫ببین، پهلوون…
‫من تا حالا چند بار جون جنابعالی رو نجات دادم
‫چرا اینقدر ازم می‌ترسی؟
‫آدم چرا باید از کسی که تمام روز توی
‫مِیخونه‌ی پُر از زامبیش پاش رو انداخته روی پاش و ‫و گیم می‌زنه بترسه؟
‫اصلاً بگو ببینم چی شد؟
پرت گرفته به یکی از اون بطری‌های خالیت؟
خبر نداره؟
‫پایینـه زندانیش کردیم
‫قول میدم کوچک‌ترین آسیبی بهت نرسونه
‫اصلاً نیازی نیست بترسی
‫می‌دونم حرف قشنگی نیست، اما…
‫فکر کنم اگه اونجا بودم، صد درصد ‫دلم می‌خواست بزنم بکُشمش اما…
‫هممون همین رو می‌خواستیم
‫اما نمی‌دونم واقعاً می‌تونستم بکُشمش یا نه
‫بعضی وقتا نگران میشم که…
‫یه روزی نوبت من بشه یکی رو بکُشم و…
‫نتونم از پسش بربیام
‫می‌تونی این رو هم یادم بدی؟
‫خب، حالا واقعاً باید چیکار کنیم؟
‫یعنی دوتا راه بیشتر نداریم؟
‫یا بکُشیمش یا تا آخر عمر همونجا نگهش داریم؟
‫یا می‌تونیم اصلاحش کنیم
‫- تا حالا دیدی روی کسی جواب بده؟ ‫- آره، دیدم
‫به نظرت روی این زنیکه هم جواب میده؟
‫- نمی‌دونم ‫- باشه
‫اگه ‫همینطوری توی زندان نگهش داریم، منابع‌مون هدر میره
‫منظورم فقط غذا و این چیزها نیست
‫اگر بگیم اونقدر خطرناکـه که
‫نباید آزادش کنیم تا واسه خودش ول بچرخه، پس…
‫به یه نگهبان احتیاج داریم تا ‫حواسش باشه جیم نزنه
‫احتمالاً باید یه نگهبان دیگه هم بیاریم تا ‫حواسش به نگهبان اولیه باشه،
‫چون واضحاً نمیشه زنیکه رو با کسی تنها گذاشت
‫یا هم می‌تونیم بکُشیمش
‫و به ارزش‌هایی که جامعه‌مون رو بر اساسش ساختیم پُشت کنیم
کسشعر
‫جان؟
‫ببینید، اگه ارزش‌های جامعه‌تون…
‫تر و خشک کردنِ یه قاتلـه، ‫خب، صلاح خویش خسروان دانند
‫تا جایی که می‌دونم،
‫جنابعالی هم کم آدم بی‌گناه نکُشتی
‫- پس تو رو هم بکُشیم؟ ‫- آره
‫ببینید، مشکل اصلی اینـه که
‫من توی جامعه‌ی شما نیستم، ‫من توی «به کیرم آباد»
‫به کُد پستی «کون لقتون» زندگی می‌کنم
‫اگه حاضر نباشی دست به ‫وحشیانه‌ترین کار ممکن بزنی،
‫به هیچ عنوان نمی‌تونی گلیم خودت رو از آب بکشی بیرون
‫مشخصـه که تو هم اصلاً اهل این کارها نیستی
‫حق با توئـه اهل این کارها نیستم
‫اگه با این موضوع مشکلی داری، تبریک میگم
‫با قایم شدن توی اون مِیخونه‌ی کپک‌زده
‫بهترین تصمیم ممکن رو گرفتی
‫ببین…
‫می‌تونی بری اون بالا و زنی رو بکُشی که
‫می‌خواست تو و هرشل رو بکُشه یا می‌تونی به حرف این یکی که
‫می‌‌خواد تو و هرشل رو به کُشتن بده گوش کنی
‫تصمیم با خودتـه
‫من داما رو می‌شناسم و نیگان هم می‌شناستش
‫اون زن روزگار هممون رو سیاه کرده
‫بلاهایی که به کروئت گفت سرمون بیاره…
‫آدم وقتی عصبانیـه یا ترسیده نمی‌تونه درست تصمیم بگیره
‫من هم دارم تمام سعی می‌کنم تا چراغِ امید رو روشن نگه دارم، مگی
‫واقعاً میگم، ‫ولی… نمی‌دونم از پسش برمیام یا نه
‫شاید نیازی هم نباشه ‫اصلاً غذا نمی‌خوره
‫همین الان پیشش بودم ‫از قیاقه‌اش مشخصـه چند وقتیـه هیچی نخورده
‫اگه ‫همینطوری ادامه بده زیاد دووم نمیاره
‫پس، شاید بهتر باشه بذاریم خودش تصمیم بگیره
یعنی اگه دلش می‌خواد ‫با زجرآورترین روش ممکن که
‫مُردن از گشنگیـه، خودش رو بکُشه…
‫از نظرم ایرادی نداره که یه راه دیگه بذاریم جلو پاش
‫لازم نیست اینقدر زجر بکِشه
‫یه لطفی در حقم بکن و بیخیال شو
‫آخه چطوری بیخیالشون بشم، ها؟
‫وقتی بهم میگی نمی‌فهمم چی میگن، رسماً داری بهم میگی دروغگو
‫نه، فقط دارم میگم جوری وانمود نکن که
‫- انگار می‌فهمی چی میگن… ‫- باز گفت وانمود وانمود نمی‌کنم ‫من…
‫- دارم خودم رو وفق میدم ‫- خدای من
‫- نه… ‫- یه لحظه، چیزی نیست چیزی نیست
‫اسمش چزه
‫آهای، نندازش به جون‌مون
‫باشه
‫بیچاره طرفدارِ تیمِ نیویورک جتسـه ‫(تیم فوتبال آمریکایی)
‫برو کنار ببینم
‫برو کنار
‫گندش بزنن، ‫زود باش بریم، بریم، بریم
‫از این سمت
‫زود باش
‫خوبی؟
‫اصلاً خنده‌دار نبود
‫این حرومزاده‌ها دندون دارن
‫ناخن دارن
مثل حیوون خونگی‌های توی مِیخونه‌ات نیستن
عزرائیل متحرکن فهمیدی؟
آره
‫باورم نمیشه که بعد از این همه سال… ‫اصلاً مجبورم اینا رو بگم
ز ر ف ی ل م
،یه بار دیگه از این غلطا بکنی
با آچارچرخ میفتم به جونت
…میگم
«به زبونِ مُرده‌ها یعنی «متأسفم
قبلاً پلیس بودم مأمور مخفی
،وقتی تا خرخره میری توی نقش دیگه خودت نیستی، می‌دونی؟
اما واقعیت اینـه که دقیقاً خودتی
هر کی که باشی، دیگه اون آدم قبلی نیستی اما مجبوری اونطوری زندگی کنی
،سال‌ها وقتی می‌رفتم توی دل تاریکی هم خودم بودم
هم یه آدم دیگه
سال‌هاست توی اون مِیخونه جا خوش کردم
می‌دونستم نمی‌فهمم چی میگن
باید تظاهر می‌کردم می‌فهمم وگرنه میزد به سرم
سگ توش، شاید اصلاً زده به سرم چمی‌دونم
شاید اصلاً نمی‌دونم چه اتفاقی داره میفته
ولی یه چیز رو می‌دونم
،وقتی زیادی توی یه نقشی فرو میری
میشه بخشی از وجودت
،هر چی هم که بشه تا ابد باهات می‌مونه
…پس بخشی از من همیشه اون آدمی می‌مونه که
مجبور بود کانتینرهای پُر از دختر رو از کشتی‌ها خالی کنه
بخشی از من قراره همیشه بفهمه چی میگن
صد درصد ممه‌ست
با دکتر صحبت کردم غذا نمی‌خورم
اینجا نمی‌مونم - می‌دونم -
وقتی نیگان توی زندان بود جلوش وایساده بودم
ازم می‌خواست بکُشمش و
من هم نکُشتم چون می‌خواستم زجر بکِشه
تو رو هم نمی‌کُشم ولی نمی‌خوام زجر بکِشی
قرار نیست از اینجا خلاص شی، خب؟
ولی می‌تونی چیزهایی که می‌دونی بهمون بگی
می‌تونی سعی کنی کارهات رو جبران کنی
می‌تونی تغییر کنی
غذا بخور
یا نخور و… از چاقو استفاده کن
تصمیمش با خودتـه
سلام… چطوره؟
از اینجا بُردمشون
توی اتاقم هستن دیگه… خسته شده بودم ازشون
…گمونم اگه
همیشه‌ی خدا این پایین نباشن
واسم بهتره، نه؟
…خیلی‌خب، آره، گمونم
به نظرم فکر خوبیـه
…میگم، یه سؤال
اون بازیه که بیست و چهاری نشستی پاش رو
بهم یاد میدی با هم بازی کنیم؟
خب، دلت می‌خواد بازی کنی؟
تو دلت می‌خواد بازی کنم؟
رفیق، آماده باش که قراره برگات بریزه
یه جوری بزنمت که مثل گاو صدا بدی، جوجه
اونقدر چلاقی که بیام جلوت وایسم هم نمی‌تونی بزنیم، داداش
…کیرم توی اول و آخرت وای که اگر می‌زدمت
اگر رو بکاری شلغم به عمل میاد
یالا، یالا، یالا
یالا، یالا
یالا، یالا، یالا، یالا
گندش بزنن
برو بمیر با اون قیافه‌ات
خدایی… خیلی نزدیک بود - کونِ یکی بدجور سوخته -
می‌دونی، جالبـه چون همین الان به عرضم رسید که
موش هم در مقابل بی‌خایگیِ تو سر تعظیم فرود آورده
باید هم آمارش رو داشته باشی چون
«ننه‌ات معروف بود به «موش سوراخ‌مفتی
،توی هر جمعی که می‌رفت همه با سوراخش یه صفایی می‌کردن
راستش مامانت زن نازنینیـه
بهش توهین نمی‌کنم ولی باید اون شب آبِ بابات رو می‌خورد
اتفاقاً درست میگی - سلام -
مارگارت، آفتاب از کدوم طرف در اومده که گذرت به اینورها افتاده؟
یه لحظه وقت داری؟
خیلی‌خب، تو تمرین کن
جنازه‌ات رو می‌فرستم اون دنیا، عزیزم
بنگ بنگ
می‌شنوم
چرا موندی؟
،جینی رو که خاک کردیم آماده بودی سوار قایق شی
چرا موندی؟
واسه این نبوده که کل روز روی مبل لم بدی، نه؟
نه… نه
گفتم برم دیدن یکی از بازی‌های تیم نیکس
میشه واسه دو دقیقه هم که شده جدی باشی؟
حالت خوبـه؟
نمی‌خوام بهش حق انتخاب بدم
می‌خواستم توی همون آمفی‌تئاتر بکُشمش و
الان هم می‌خوام بکُشمش
خیلی‌خب چرا به من میگی؟
چون فقط تو درک می‌کنی
پس بکُشش
اینجا خیلی خاصـه
آخرین امیدمونـه
مخصوصاً برای هرشل
با این همه آذوقه و تجهیزاتی که از دار و دسته‌ها و
نیوبابلیون غنیمت گرفتیم و چیزهایی که
از بریکس آوردیم؟
سلاح داریم، غذا داریم، برق داریم
،با چیزایی که داریم و می‌دونیم
قرار نیست از صفر شروع کنیم
خودت هم یکی از درس‌های عبرتش هستی
من رو نکُشتی، نه؟ - نه -
تابحال به این فکر کردی که
شاید من یه مورد خیلی استثنام؟
نیستی
هستم
…خیلی‌خب، پس
پس می‌خوای بزنی توی کار زنده نگه داشتنِ اُسرا» آدما؟»
من خودم تا دلت بخواد این راه رو رفتم
این راه آخر و عاقبت نداره
…ببین، واسه زنده نگه داشتنِ آدما
مجبور میشی کلی آدم دیگه رو بکُشی
دیر یا زود، آدم اشتباهی رو می‌کُشی و مخت کلاً رد میده
بعدش دیگه نمی‌تونی اونی که باید رو بکُشی
بهتره وارد این بازی نشی
طرز فکر داما هم همینـه - واقعیتـه -
الان حرفت همینـه؟
آره
می‌تونی کمک کنی اینجا رو بسازیم
میشه یه قلعه‌ی شنی توی دل طوفان
…فکر نمی‌کنی شاید
،بعد از تمام کارهایی که کردی
بتونی به مردم کمک کنی؟
تمام اون کارها رو کردم که به مردم کمک کنم
دیگه کافیـه
…اون روز با کروئت
حداقل من یکی که بعد از اون روز متحول شدم
فکر می‌کردم تو هم شده باشی
می‌دونی، بالاخره فهمیدم چرا گذاشته اینجا بمونی
تو هم مثل رفقاش مُردی
صحبت خوبی بود؟
آره، عالی بود
سلام، رفیق کی گذاشته بیای بیرون؟
باز یکی در اتاق ۳۱۵ رو باز گذاشته؟ نگاش کن
…هی، هی، داداش، داداش
« لطفاً چیزی دود نکنید »
…رفیق
باشه؟ - خیلی‌خب -
واسه پوست ضرر داره
میرم بیرون - ممنون -
…آهای… ببین
می‌خواستم بدونی که من زنده‌ام
من هم اون روز یه چیزهایی بهم گذشت
خیلی‌خب
فقط… نمی‌تونم توی این ساختمون زندگی کنم
نمی‌دونم امن نیست
امن نیست چون نمی‌تونی هر کی که نیازه رو
بکُشی؟
نه گوش بده
،اون اول که «ناجی‌ها» رو راه انداختم
می‌خواستیم گروهمون کوچیک بمونه
خب
ولی تعدادمون جوابگو نبود
باید اونقدر آدم داشته باشی تا بتونی بقیه رو زنده نگه داری
…ناجی‌ها - ببین، نمی‌خوای توی -
دنیایی زندگی کنی که مجبوری جلاد باشی، درستـه؟
دنیای قدیم همینجوری بود - نه اشتباه می‌کنی -
،اگه دنیای قدیم چرخش می‌چرخید واسه این بود که حساب و کتاب داشت؛
از رئیس زندان و پاسبان و قاضی گرفته تا وکیل و حتی اونی که
ساندویچ می‌داد دست وکیل‌ها
پس میگی باید تعدادمون رو بیشتر کنیم؟
،خیلی بیشتر بیشتر از هیل‌تاپ بیشتر از ناجی‌ها
اینجوری می‌تونی اون امنیتی که می‌خوای رو اینجا برقرار کنی
واقعاً فکر می‌کنی می‌تونیم دنیای قدیم رو دوباره اینجا زنده کنیم؟
فکر نکنم دلم بخواد
چون سعی داشتم اینجا رو مخفی نگه دارم
…ولی شاید… شاید
ولی حقیقت اینـه به قدر کافی غذا داریم
حتی سه برابرِ جمعیت الانمون رو کفاف میده
بعدش می‌تونیم دکترها و مهندس‌های بیشتری بار بیاریم
می‌تونیم توی سنترال پارک کشاورزی کنیم
محصولِ بیشتری برداشت کنیم و بعدش دوباره آدمای بیشتری جذب کنیم
،منتها مسئله فقط تعداد آدما نیست، مگی
کیفیت‌شونـه
متأسفم که من باید این خبرِ بد رو بهت بدم ولی
فکر نکنم خیلی آدم خوبی مونده باشه
خودت مربی باشگاه بودی
بعدش دنیا عوض شد و مردم تغییر کردن چون
ترسیده بودن
…اگه فاکتور ترس رو حذف کنی …مثل الکساندریا و زندان
،اون موقع که همه چی داشتیم ،قبل از اینکه اوضاع خراب بشه
آدما داشتن بهتر میشدن
همه نه بعضیا عوض‌بشو نیستن
قاضی و وکیل و رئیس زندان
واسه همون آدماست
اشتباه می‌کنی
زمان همه چی رو معلوم می‌کنه
،از همون اول فقط تلاش داشتی اینجا رو مخفی نگه داری
…چراغ‌های قرمز، دوربین‌ها، پوشوندنِ پنجره‌ها
می‌دونم - گفتی اگه -
،کسی از وجود اینجا باخبر بشه
ما رو می‌کُشن تا از چنگمون درش بیارن
می‌دونم
خب الان چیزی فرق کرده؟
همچنان ما رو می‌کُشن تا اینجا رو از چنگمون در بیارن
برای همین آدمای بیشتری لازم داریم
اونقدری که بتونیم از گوشه‌گوشه‌ی اینجا دفاع کنیم
،اگه کاری که میگی رو بکنیم بعید نیست از فردا پای
کلی آدمِ نادرست و نااهل به اینجا باز شه
ما هم براشون آماده‌ایم
،تمام این مسیر رو نگهبان می‌ذاریم نقطه به نقطه‌اش
هر کی از رودخونه رد شه، خبردار میشیم
،با این زاغه‌ی مهماتی که داریم دستِ بالاتر رو داریم
اصلاً چرا باید واسه همچین گزینه‌ای وقت بذاریم؟
الان وضع هممون از هر زمان دیگه‌ای بهتره، مگی
یه انبار پُر از آذوقه و خوراکی داریم
انباری که هر روز داره خالی و خالی‌تر میشه و
راهی هم نداریم که دوباره پُرش کنیم
چشم به هم بزنیم زمستون شده و
اونجاست که کارد می‌رسه به استخونِ آدما
،آدمی هم که کارد به استخونش رسیده از هر کسی خطرناک‌تره
،اگه آدمای بیشتری جذب کنیم
می‌تونیم توی سنترال پارک کشاورزی کنیم
مگی، ما بیمارستان داریم
کیفیت بیمارستان با دکترهاش سنجیده میشه
ما یه دکتر داریم
اگه خدای نکرده قبل از اینکه
چند نفر دیگه رو تعلیم بده …بلایی سر لوئیس بیاد
،این آدمایی که میان ممکنـه بین‌شون دکتر هم باشه
خیلی‌خب، ببین، می‌فهمم چی میگی، جدی میگم
،متوجه حرفت هستم
ولی وظیفه‌ی اصلی من محافظت از مردم اون هم همین الانـه
شرمنده، مگی، نمیشه
…ببین، رناتا
…وقتی رئیسِ هیل‌تاپ و بریکس بودم
دقیقاً همینطور فکر می‌کردم
فقط می‌تونستم جلوی پام رو ببینم
مثل الان دستم باز نبود
فرصت نداشتم به آینده فکر کنم
می‌دونم این کار خلافِ درس‌هاییـه که از دنیا گرفتیم؛
می‌دونم ترسناکـه
،ولی مگه خودت همش نمی‌گفتی آدم وقتی ترسیده
نمی‌تونه درست تصمیم بگیره؟
مگی، من باید به فکر …خواهرزاده‌ی کوچولوم باشم، خیلی
من هم پسر دارم
،می‌فهمم الان جاشون امنـه
ولی این وضعیت موندگار نیست
،اگه الان کوتاه نیایم
چه آینده‌ای در انتظارشونـه؟
بهت باور دارم، رناتا
مطمئنم هم امروز می‌تونی ازمون محافظت کنی، هم فردا
،شرایط همینـه که می‌بینی
تصمیمش با خودمونـه که باهاش چیکار کنیم
می‌خوایم چجور آدمایی باشیم؟
آهای
فقط می‌خوایم کمکت کنیم
اجازه میدی؟
می‌ذاری کمکت کنیم؟ لطفاً
یادتـه توی آمفی‌تئاتر چی گفتم؟
پیشنهادم هنوز سر جاشـه
چیزی نیست
درست میشه، خب؟
آرمسترانگ
ایشالا یه تاکسی پیدا کردی که ببرتت اون سرِ شهر
چند بار باید خداحافظی کنیم؟
می‌دونم قول میدم این دفعه دیگه آخریشـه
اون موقع اشتباه می‌کردم
می‌تونی به مردم درباره‌ی اینجا بگی
می‌خوایم آدما بیان، آدمای خوب
به روی چشم
خودت هم برگرد
…می‌دونم داری میری دیدن خانوادت ولی
امیدوارم همتون با هم برگردید
…ممنونم جدی میگم، ولی
من برنمی‌گردم اینجا
حداقل تا یه مدتی
فقط واسه دیدن خانوادت برنمی‌گردی، مگه نه؟
نیوبابیلون بهم نیاز داره
،حالا که ارتش از بین رفته
،می‌دونم اوضاع اونجا احتمالاً عوض شده ،اگر هم نشده باشه
چند نفرمون منتظر بودیم تا فرصتِ تغییر فرا برسه
الان وقتشـه - اگه یه نفر از پسش بر بیاد، اون تویی -
ممنون
،کارم که تموم شد
مطمئن باش من و تو حرف واسه زدن زیاد داریم
…برو به اون همکار بی‌حال و حوصله‌ات بگو که
این کسرول تُن ماهی اصلاً چنگی به دل نمی‌زنه
چیـه؟ - خیال می‌کردم مُرده باشی -
حالا می‌تونم بکُشمت
مسلحم - ایول -
کمک
یکی بیاد این پایین کمک یکی بیاد این پایین
کمکم کنید کمک
عجیبـه، نه؟ - یکی بیاد این پایین -
واسه روانی‌ای مثل تو نگهبان نذاشتن
فقط منِ ناچیز و دست‌تنها موندم که از اینجا محافظت کنم
آهای، روبراهی؟
،اون دکمه رو که بزنیم راه برگشتی نیست
می‌دونم واسه مقابله با کله‌خرهایی که
…پاشون به اینجا باز شه برنامه داری
نگران جزیره‌ای؟
بهت که گفتم
نه کریستوسی هست، نه بروگل، نه کروئت
الگوی کروئت چی؟
نیگان عوض شده
ولی اون نیگان قدیمی هنوز یه جایی توی وجودشـه، مگی
این هم… اصلاً خوب نیست
…راستش، بیشتر از همه از این می‌ترسم که
نمی‌دونم برای ما خوب نیست، یا دشمن‌هامون
وقتی ورق برمی‌گرده دیگه بهت حال نمیده، نه؟
حاضری؟
برو که رفتیم
به نظرت یعنی چی؟
به نظرم باید بریم ببینیم
ارائه شده در وبسایت وای موویز YMoviz.Com دانلود و تماشای فیلم و سریال بدون سانسور
جهت اطلاع از جدیدترین فیلم و سریال ها :وای موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @YMoviz
همگی اسلحه‌هاتون رو بذارید زمین
سلاح‌ها زمین
« …آنچه خواهید دید »
،باید بدونم که اگه اوضاع قاراشمیش شد
می‌تونم بهت اعتماد کنم
همه جا رو قرنطینه می‌کنیم
،با این اوضاع قمر در عقرب احتیاط شرط عقلـه
دو دسته آدم اما فقط یکیشون می‌تونه بمونه
پس قراره یه بازی بکنیم
« مردگان متحرک: شهر مردگان »